[ FIC BLEACH ] ผมนี่แหละเทพมรณะ

ตอนที่ 8 : ตอนที่ 8

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 7,828
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1,014 ครั้ง
    9 ต.ค. 63

สิ้นสุดการประชุมหลังชายชราหัวหน้าใหญ่จากไป เหล่าหัวหน้าหน่วยอื่นๆต่างพากันแยกย้ายจากไปเช่นกัน แม้จะมีหลายคนที่ยังสงสัยชิไคของราเซ็ตสึแต่พวกเขาก็ไม่ได้พูดหรือไถถามข้อสังสัยของพวกเขา ด้วยเหตุนี้เองทำในห้องนี้มีชายคนหนึ่งเริ่มสร้างแผนการบางอย่างขึ้นของ สายตาของอีกฝ่ายยังคงเหลือบมองมาที่ราเซ็ตสึที่กำลังพูดคุยกับหัวหน้าเคียวราคุอย่างสนิทสนม



 

'ความสามารถของเขาค่อนข้างเป็นปัญหา'


 

 

ชายสวมแว่นมองที่ฝ่ามือของตัวเอง เขาไม่รู้สึกตัวเลยด้วยซ้ำว่าตนเองถูกพูกันป้ายที่ฝ่ามือตอนไหน และมันก็ไม่ใช่เรื่องดีสำหรับแผนการในอนาคต คุโรกิ ราเซ็ตสึ คนนี้ถือเป็นชายคนที่สองนอกจากอุราฮาระ คิสึเกะซึ่งเป็นคนเขาคาดเดาอะไรไม่ได้


 


 

ชายสวมแว่นหรือไอเซ็น โซสึเกะหัวหน้าหน่วยที่ 5 หันไปมองอิชิมารุ งินหัวหน้าหน่วยที่ 3 และชายผิวดำสวมแว่นปิดดวงตาที่มืดบอดโทเซ็น คานาเมะ หัวหน้าหน่วยที่ 9 สายตาของสื่อความหมายแก่งินก่อนจะเดินออกจากห้องไป ฝ่ายงินเองก็ยิ้มและพยักหน้าและเดินตามออกไป

 

 

ทางโทเซ็น แม้จะไม่ได้เห็นสัญญาผ่านสายตาของไอเซ็น แต่จะตัวก็พอจะเข้าใจสิ่งที่เขาจะสื่อเจ้าตัวเดินจากไปโดยทิ้งระยะห่างจากงินที่ออกไปก่อนเล็กน้อย ทำให้ตอนนี้ในห้องเหลือเพียง 5 คน

 

 

คนแรกคือหัวหน้าหน่วยที่ 4 อุโนะฮานะ เร็ตสึ คนที่สองหัวหน้าหน่วยที่ 11 ซาราคิ เค็มปาจิ

คนที่สามหัวหน้าหน่วยที่ 8 เคียวราคุ ซุนซุย

คนที่สี่หัวหน้าหน่วย 13 อุคิทาเกะ จูชิโร่

และคนสุดท้ายก็คือตัวราเซ็ตสึเอง

 

 

"ยังไงจากก็ฝากดูแลเพื่อนรักของข้าด้วยละ"

 

 

"เข้าใจแล้วครับหัวหน้าซเคียวราคุ"

 

 

ซุนซุยพยักหน้าและขอตัวจากไป ทำให้ตอนนี้ในห้องเหลือคนเพียงสี่คน บรรยากาศในห้องโถงเต็มไปด้วยความร้อนแรงที่แผ่มาจากชายผู้บ้าคลั่ง ซาราคิ เค็มปาจิ เจ้าตัวเดินมาหาเขาพร้อมกล่าวถามด้วยท่าทีคาดหวัง

 

 

"เจ้าหนูแกน่ะแข็งแกร่งใช่หรือเปล่า ?"

 

 

"เอ๊ะ...ก็พอตัวแหละครับ"

 

 

"ฮ่า ๆ ๆ เป็นคำตอบที่ใช้ได้เลยนี่หว่า!"

 

 

สิ้นเสียงหัวเราะแสนบ้าระห่ำ ดวงตาของราเซ็ตสึก็หลี่ลงทันที เขารีบชักดาบออกจากฝักและฟาดฟันด้านรับคมดาบที่ฟาดฟันเข้ามาหมายจะสังหารเขาด้วยดาบเดียว เช้ง! คมดาบของทั้งสองประกันจนเกิดประกายไฟชั่วครู่หนึ่ง 

 

 

ทั้งสองเริ่มประชันพละกำลังกันอยู่ช่วงหนึ่ง แต่สุดท้ายราเซ็ตสึก็ถูกบังให้ล่นถอยหลังไปครึ่งก้าว ดูเหมือนพละกำลังของเขาจะด้อยกว่าหัวหน้าซาราคิมากพอสมควร แต่นี่ไม่ใช่เรื่องแปลกสำหรับเขามากนักใน 13 หน่วยพิทักษ์ชายผู้นี้ถือเป็นชายที่มีพละกำลังแข็งแกร่งที่สุด ต่อให้เขาฝึกแทบตายก็ยังสู้อีกฝ่ายไม่ได้อยู่ดี


 


 

'แต่ว่าการต่อสู้ผู้ที่จะชนะไม่จำเป็นต้องมีเพียงพละกำลังเท่านั้น'

 

 

ข้อได้เปรียบและพรสวรรค์ของแต่ละคนแตกต่างกันออกไป และการต่อสู้มีเพียงพละกำลังก็ใช่ว่าจะชนะศัตรูได้เสมอไป มันขึ้นอยู่กับเทคนิคลูกเล่นของแต่ละคนมากกว่า และในขณะที่ซาราคิกำลังปลดปล่อยแรงดันวิญญาณอันบ้าคลั่งออกมา ทางราเซ็ตสึก็เตรียมเอาจริงเช่นกันที่มุมปากเริ่มเผยรอยยิ้มอำมหิต

 

 

"กรุณาหยุดมือด้วยค่ะ หัวหน้าซาราคิ รองหัวหน้าราเซ็ตสึ"

 

 

"ถูกต้องถ้าพวกเธอเล่นสู้กันที่นี่มีหวังถูกท่านหัวหน้าใหญ่สวดยับแน่"

 

 

ได้ยินเสียงห้ามและคำเตือนจากหัวหน้าอุโนฮานะและหัวหน้าอุคิทาเกะ ราเซ็ตสึก็ถอนหายใจและเริ่มสงบใจลง ดูเหมือนโลหิตในกายจะเดือดพล่านตามหัวหน้าซาราคิจึงทำให้เขาขาดความยั้งคิดไปชั่วขณะ 

 

 

"ขอโทษด้วยนะครับหัวหน้าอุโนะฮานะ หัวหน้าอุคิทาเกะที่สร้างปัญหา และก็เอาไว้พวกเรามาสู้กันใหม่นะครับหัวหน้าซาราคิ"

 

 

ว่าจบเขาก็เก็บดาบเข้าฝัก ทางหัวหน้าซาราคิแม้จะอยากสู้ต่อแต่สุดท้ายเขาก็ยอมเก็บดาบกล่าวตอบรับคำท้าทายและเดินออกจากห้องไปด้วยท่าทางอารมณ์ดี นิ้วมือนำไปแตะที่แก้มของตัวเองก็พบว่ามีเลือดติดอยู่ด้วย

 

 

'น่าสนใจดีนี่หว่าเจ้าหนู ฉันชักอยากจะสู้กับแกเร็วๆแล้วสิ'

 

 

ทางราเซ็ตสึเมื่อเห็นหัวหน้าซาราคิเดินจากไปก็มองที่ฝ่ามือของตัวเองซึ่งกำลังสั่นและชาไปทั้งแขน พละกำลังของอีกฝ่ายมากมายเกินไปในตอนที่ปะทะกันในครั้งนั้นมันสร้างภาระให้แขนของเขามากเลยทีเดียว

 

 

"เป็นอะไรคุโรกิ"

 

 

"อ๊ะ ผมกำลังคิดว่าถ้าได้ลองสู้กับหัวหน้าซาราคิแบบจริงจังดูสักครั้งจะดีขนาดไหนกันนะ"

 

 

ราเซ็ตสึกล่าวตอบหัวหน้าอุคิทาเกะด้วยท่าทีปกติ แต่ใบหน้ากลับเผยถึงความคาดหวังแบบสุดขีด หลังจากได้อาศัยได้ซึมซับวิถีแห่งเขตซาราคิในเมืองลูคอนทิศเหลือตลอดสี่ปีจะทำให้เขามีนิสัยชอบต่อสู้อยู่ด้วยเช่นกัน แม้จะไม่มากทะลุปรอทแบบหัวหน้าซาราคิก็เถอะ

 

 

"ฮ่าๆ เธอนี่ก็นะ เอาละข้าคงต้องขอตัวก่อนนะครับท่านหัวหน้าอุโนะฮานะ"

 

 

"เชิญค่ะหัวหน้าอุคิทาเกะ"

 

 

"ไปกันเถอะคุโรกิ"

 

 

"ครับหัวหน้า"

 

 

ราเซ็ตสึพยักหน้าและขานตอบ ก่อนจะหันไปกล่าวลากับหัวหน้าอุโนะฮานะด้วยความเคารพ อันที่จริงคนที่เขาอยากลองสู้ด้วยสักครั้งก็คือเธอคนนี้ นามแห่งเค็มปาจิรุ่นแรกที่แข็งแกร่งที่สุดไม่ใช่ในนามอุโนฮานะ เร็ตสึแต่เป็นในนามของ อุโนะฮานะ ยาจิรุ

 

 

แม้เขาจะไม่ได้แสดงความต้องการสู้ออกมามากนักแต่หัวหน้าอุโนะฮานะก็พอสังเกตุได้เช่นกัน แม้เธอในปัจจุบันจะรอชายเพียงคนเดียวเท่านั้น ทว่าพอก้มลงมองที่ฝ่ามือขวาซึ่งถูกเขียนไว้ด้วยหมึกสีแดง หญิงสาวผู้มีอายุไม่สาวก็รู้สึกร้อนแรงด้วยเช่นกัน

 

 

'คงต้องรอเขามาท้าทายอย่างคาดหวังสินะ'

 

 

เผยรอยยิ้มที่หาได้ยากและในที่สุดห้องโถงก็เงียบสะงัดไร้ผู้คน ทางอุคิทาเกะและราเซ็ตสึหลังออกมาจากห้องก็ถูกชายคนหนึ่งเข้ามาขัดเสียก่อน อีกฝ่ายเป็นรองหัวหน้าหน่วยที่ 3 คิระ อิสึรุ

 

 

"วันนี้รองหัวหน้าคุโรกิว่างหรือเปล่าครับ ?"

 

 

"ก็พอว่างอยู่ครับมีอะไรหรือเปล่าครับรองหัวหน้าคิระ ?"

 

 

"คือแบบนี้ครับ พอดีผมได้จัดงานเลี้ยงสำหรับรองหัวหน้าทั้ง 12 หน่วยเพื่อต้อนรับรองหัวหน้าคุโรกิน่ะครับ"

 

 

คิระกล่าวด้วยท่ามีนอบน้อมแม้จะเป็นรองหัวหน้าเหมือนกันแต่คิระเป็นคนที่พูดจาไพเราะ แม้ความเป็นจริงอีกฝ่ายกำลังสร้างเรื่องเพื่อเป้าหมายอะไรบางอย่าง แต่ราเซ็ตสึก็ไม่ได้ขัดอะไร เพราะตัวเขาเองก็อยากรู้เช่นกันว่าเป้าหมายที่แท้จริงของชายคนนี้คืออะไร

 

 

"แบบนี้นี่เอง ได้ครับผมว่างอยู่สองถึงสามวันวันไหนที่ไหนเวลากี่โมงครับ ?

 

 

"ช่วงห้าโมงเย็นแล้วกันนะครับ พอดีผมได้แจ้งเรื่องนี้กับรองหัวหน้าคนอื่นๆเอาไว้แล้ว ส่วนสถานที่หลังประตูเมืองลูคอนทิศใต้ ที่นั่นมีร้านเนื้อย่างกับหม้อไฟอยู่ครับ"

 

 

ราเซ็ตสึพยักหน้า แม้เขาจะสับสนเรื่องสถานที่ร้านก็เถอะ ทว่าสุดท้ายก็ไม่ได้พูดอะไรเขาเดินไปหาหัวหน้าอุคิทาเกะที่รออยู่ หลังจากนั้นพวกเขาก็กลับไปที่หน่วยที่ 13 เมื่อพวกเขามาถึงและเข้าไปในสำนักงาน

 

 

ที่ด้านในสำนักงานมียมทูตหลายสิบคนยืนต้อนรับอย่างเป็นกำลัง พวกเขาพากันตะโกนแสดงความยินดีให้แก่เขาอย่างพร้อมเพรียง นำโดยคิโยเนะและเซ็นทาโร่ผู้นำ

 

 

""ยินดีด้วยนะครับ/คะรองหัวหน้าคุโรกิ""

 

 

"ขอบคุณครับคุณคิโยเนะ คุณเซ็นทาโร่"

 

 

"ยินดีด้วย ท่านรองหัวหน้า ส่วนนี่เป็นของขวัญซึ่งทุกคนในหน่วยมอบให้ท่าน"

 

 

หญิงร่างเล็กหรือคุจิกิ ลูเคียก็เดินมากล่าวแสดงความยินดีด้วยเช่นกัน เธอนำกล่องของขวัญส่งมาให้เขา เขามองมันด้วยความงุนงงเล็กน้อยแต่ก็รับมันมาและกล่าวด้วยตอบรับด้วยรอยยิ้มขอบคุณ เพราะนี่ถือเป็นครั้งแรกที่เขาได้รับสิ่งของจากผู้อื่น

 

 

"ขอบคุณนะครับคุณคุจิกิและขอบคุณทุกคนด้วยนะครับ"

 

 

แม้จะกลายเป็นรองหัวหน้าหน่วยไปแล้วแต่ท่าทีนอบน้อมยังคงอยู่ ทุกคนจึงชื่นชมชายราเซ็ตสึกันยกใหญ่ แม้เขาจะแสดงท่าทีนอบน้อมกับคนอื่นอยู่บ้างแต่นั่นเป็นเพียงการแสดงเท่านั้น ผิดกับคนในหน่วยที่ 13 ซึ่งไม่ต่างอะไรกับครอบครัวใหม่ของเขา

 

 

ทุกคนที่หน่วย 13 ค่อนข้างน่ารัก พวกเขารักใคร่กลมเกลียวกันเป็นอย่างดี นี่เป็นผลลัพท์จากการมีหัวหน้าที่อ่อนโยนที่คอยเกื้อหนุนพวกเขาทุกคน ดูอย่างในอนิเมะในฉากที่อุคิทาเกะยอมเป็นกบฎขัดกฏโซลโซไซตี้เพื่อช่วยเหลือลูเคียจากการประหาร เท่านี้ก็น่าจะทราบกันแล้วว่าอุคิทาเกะ จูชิโร่ เป็นคนที่น่านับถือเพียงใด

 

 

'เราเลือกไม่ผิดจริงๆ ที่มาอยู่หน่วยนี้'

 

 

 


 


 


 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.014K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,046 ความคิดเห็น

  1. #1032 RB malefactor (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 16 ธันวาคม 2563 / 22:40

    อุคิทาเอะซังน่ารักที่สุดแอแงงงงงงไม่อยากให้้ท่านเสียอาาาาาาา
    #1,032
    0
  2. #54 SakiGundaram (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 9 ตุลาคม 2563 / 23:03

    น่าสนใจจริงๆ
    #54
    0
  3. #53 luzydevil (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 9 ตุลาคม 2563 / 17:19
    ตอนต่อไป
    #53
    0
  4. #52 Rnozero (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 9 ตุลาคม 2563 / 15:55

    โอ้ววววววววน่าติดตามมากขอบคุณจะรอลุ้นว่าใครที่คุโรกิเลือกเป็นนางเอกครับ

    #52
    0
  5. #51 Bloodsoul (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 9 ตุลาคม 2563 / 13:43
    ลูเลียนางเอกนะ
    #51
    0
  6. #49 MUYCOKEZ (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 9 ตุลาคม 2563 / 08:16
    ล่อซื้อ
    #49
    0
  7. #48 2377nithi (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 9 ตุลาคม 2563 / 08:07

    ตอนต่อมาเร็วๆนะครับเเละก็อยากรู้ด้วยว่าพระเอกจะคู่กับใครเพราะนิยายเรื่องนี้ไม่ฮาเร็มเลยทำให้ต้องเดาว่าใครคือคนที่ได้คู่กับพระเอกที่พอจะเอาหรือคาดหวังก็มี อุโนะฮานะ , เนลเลี่ยว , ฮารีเบล นี่เเหละครับที่พอจะเดาหรือคาดหวังได้ เเต่ก็มีอีกเล็กน้อย กับ ซุยฟง เเละ โยรุอิจิ ด้วยนะครับเพราะตัด รันงิคุ ไปได้เลยเพราะคนนั้นมีคนในใจอยู่เเล้ว

    #48
    4
    • #48-2 Taberong140501(จากตอนที่ 8)
      9 ตุลาคม 2563 / 15:31
      คงอยากแหละ พวกสาวใหญ่ เพราะไรท์ แกเป็นโลลิคอนนิ
      #48-2
    • #48-3 ผมนี่แหละโลลิค่อน(จากตอนที่ 8)
      10 ตุลาคม 2563 / 08:54
      อย่าเอาความจริงมาพูด!!!!
      #48-3
  8. #47 โฟร์ทคุง (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 9 ตุลาคม 2563 / 07:58
    รออ่าน
    #47
    0
  9. #46 JokeCup0 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 9 ตุลาคม 2563 / 07:39

    เอาไปหมดเลย
    #46
    0
  10. #45 kangza45782 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 9 ตุลาคม 2563 / 07:16
    ดีจ้าาา
    #45
    0