[ FIC BLEACH ] ผมนี่แหละเทพมรณะ

ตอนที่ 55 : ตอนที่ 55

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4,316
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 557 ครั้ง
    27 พ.ย. 63

สิ่งแรกที่ราเซ็ตสึทำหลังจากแยกตัวจากงินก็คือการไปหาปูยามะที่ใช้อิตโต คะโซวิถีทำลายที่ 96 มองร่างที่ไหม้เกรียมอยู่ที่ก้นหลุม ชายหนุ่มก็เข้าไปประคองท่านหัวหน้าใหญ่และมุ่งหน้าพาอีกฝ่ายไปหาหัวหน้าอุโนฮานะที่กำลังทำการรักษาทุกคนอยู่ไม่ไกล



"เป็นยังไงบ้างคะ หัวหน้าคุโรกิ"



"คุณไอเซ็นได้หลอมรวมเข้ากับโฮเงียคุทำให้อีกฝ่ายมีพลังที่แข็งแกร่งขึ้นแบบผิดหูผิดตาเลยละครับ"



"แล้วคุณมีหนทางที่จะยับยั้งเขาไหมคะ ?"



ได้ยินคำถามของอุโนฮาระราเซ็ตสึก็เกาหัวอย่างช่วยไม่ได้ วิธีชนะมันก็มีอยู่หรอกซึ่งอยู่บนความไม่แน่นอน แต่ปัจจุบันชนะตอนนี้ไปก็ไร้ประโยชน์ เพราะเดี๋ยวอีกฝ่ายก็พัฒนาร่างของตัวเองไปอีกระดับ ขนาดวันฮิทคิลของงินในต้นฉบับยังเป็นตัวช่วยให้อีกฝายพัฒนาขึ้นแทนที่จะสังหารอีกฝ่าย



"ทำให้โฮเงียคุเลือกปฏิเสธเขานั่นคือวิธีเดียว"



ได้ยินคำตอบและเห็นสีหน้าไม่ทุกข์ไม่ร้อนของราเซ็ตสึ อุโนะฮานะก็ไม่ได้พูดอะไรออกมาอีก ดูท่าชายคนนี้คงจะมีแผนการเป็นของตนเอง



"ผมคงต้องไปก่อน ฝากทุกคนด้วยนะครับ"



"ค่ะ ยังไงก็ระวังตัวด้วยนะคะ"



พยักหน้าตอบรับหัวหน้าอุโนฮานะและใช้ก้าวพริบตาจากไป มุงหน้าไปยังจุดศูนย์กลางแห่งการต่อสู้ พอเดินทางมาถึงชายหนุ่มก็หยุดชะงักหลังเห็นสองพ่อลูกคุโรซากิกำลังถกเถียงกัน ในเวลาแบบนี้ยังจะทำเป็นเล่นกันอีก



เขากระโดดขึ้นฟ้าเหนือหัวอีกฝ่ายและดิ่งลงราวกับจรวดมาเหยียบหัวสองพ่อลูกคุโรซากิ ตู้ม! หน้าของทั้งคู่ฝังดินแบบไม่ทันได้ป้องกันตัว ราเซ็ตสึที่หมั่นเขี้ยวมานานใช้ฝ่าเท้าขยี้หัวอิชชินแบบเน้นๆ ก่อนจะกระโดดออกเมื่อรู้สึกพึงพอใจ



"โอ้ย บ้าเอ้ยฝีมือใครกันดั้งของฉันมันหักแล้วมั้งเนี่ย เอ๊ะ!"



อิชชินกรีดร้องออกมาอย่างหัวร้อน มือลูบไปที่จมูกและดั้งของตนเองเมื่อพบว่ามันยังไม่บุบสลายก็เงยหน้ามองหาผู้กระทำเมื่อครู่ พอเห็นใบหน้าของชายหนุ่มดวงตาของอิชชินก็เบิกกว้างเท่าไข่ห่าน



"นะ นาย"



"ไม่ได้พบกันอย่างจริงยังนานเลยนะว่าไหม พี่อิชชิน"



"อิซามุ..."



"อิซามุ ? ไม่ใช่ว่าคุณคุโรกิ ชื่อราเซ็ตสึหรอ"



"เรื่องนี้ไว้ค่อยคุยกัน"



ราเซ็ตสึหันไปพูดกับสองพ่อลูกอย่างจริงจัง สายตามองไปที่ชายคนหนึ่งที่แตกต่างจากคราวก่อนลิบลับ โดยเฉพาะร่างกายส่วนหนึ่งที่เริ่มมีบางสิ่งพุ่งออกมาโดยพยายามปรับเปลี่ยนร่างกายของอีกฝ่าย



"ร่างกายเริ่มน่าขยักแขยงแล้วนะครับคุณไอเซ็น"



"นั่นก็เพราะตัวตนการเป็นยมทูตของฉันได้สิ้นสุดลงแล้วอย่างแท้จริง แม้แต่ตัวเธอเองก็คงไม่เข้าใจถึงการคงอยู่ของมัน"



"ปากบอกไม่อยากรับใช้เขา แต่กลับใช้พลังและชิ้นส่วนของเขา คุณนี่เป็นคนที่ย้อนแย้งจังเลยนะครับ"



"..."



ไอเซ็นถึงกับเงียบรอยยิ้มที่มีอยู่เสมอเริ่มค่อยๆจางหายไป ดูเหมือนราเซ็ตสึจะพูดเรื่องที่ไม่ควรพูดเข้า แต่ก็ไม่แปลกอีกฝ่ายน่าจะรู้ดีอยู่แล้วเพราะอีกฝ่ายคือคนสร้างโฮเงียคุขึ้นมา



จิ้ววว



ลำแสงสีแดงพุ่งทะลวงผ่านแผ่นหลังทะลุหัวไหล่ของไอเซ็น เจ้าตัวเลิกสนใจราเซ็ตสึและหันไปมองผู้มาใหม่ที่กำลังยืนบนซากตึกที่พังพินาศจากการต่อสู้แสนรุนแรง ชายสวมหมวกเกี๊ยะจินเบอิเขียวทับด้วยฮาโอริเขียวจี้ม้า



"มาแล้วหรอ อุราฮาระ คิสึเกะ"



"ไม่ได้เจอกันนานเลยนะครับ ร่างกายนั่นแปลกหูแปลกตาไปเยอะเลยนะ คุณไอเซ็น"



"ร้อยกว่าปี ส่วนตอนนี้อยู่ระหว่างฝักตัวพัฒนาคงก็จะแย่แบบนี้แหละ"



"ไม่มีใครบอกว่าดูแย่เลยนะครับ"



"ชิบะ อิซามุเคยกล่าวว่าร่างกายของฉันในตอนนี้มันน่าขยักแขยง"



อุราฮาระถึงกับไปไม่เป็น และหันไปมองทางราเซ็ตสึที่ยืนยักไหล่ราวกับไม่สนใจ ก็มันน่าขยักแขยงจริงๆนี่ เหมือนมีตัวอะไรไม่รู้เข้าปกคลุมร่างอยู่ตลอดแบบนี้ ยังแอบคิดอยู่เลยว่ามันเป็นปรสิตหรือเปล่า



มองการพูดคุยกันของทั้งสอง อีกไม่นานอุราฮาระคงจะเตรียมใส่วิถีมารบางอย่างเพื่อเตรียมผนึกอีกฝ่าย และในขณะนั้นเองร่วงของไอเซ็นก็กระพริบจางหาย ไปอยู่ตรงหน้าของอุราฮาระดาบในมือแทงอีกฝ่ายจนทะลุ



น่าเสียดายที่นั่นเป็นเพียงกายหยาบแบบพกพา ร่างกายหยาบระเบิดออกสร้างความตกใจให้แก่ไอเซ็น อุราฮาระโผล่มายืนด้านหลังและใช้วิถีพันธนาการที่ 61 ผนึกการเคลื่อนไหวของอีกฝ่ายในทันที



"ริคุโจโคโร (Rikujōkōrō)"



"ไม่คิดว่าป่านนี้จะใช้มุขเก่าๆ ประมาทไปจริงๆ แล้วนายคิดว่าวิถีพันธนาการแค่นี้จะจัดการฉันได้อย่างนั้นหรอ ?"



"วิถีพันธนาการแค่นี้หรอ แค่นี้ของคุณมันแค่ไหนครับ วิถีพันธนาการที่ 63 ซาโจซาบาคุ(Bakudō #63. Sajō Sabaku)"



เชือกสายฟ้าสีเหลืองพุ่งออกจากมือของอุราฮาระและเข้าพันธนาการไอเซ็นโซสึเกะไว้อย่างแน่นหนา แต่ยังไม่เพียงพออุราฮาระยังใช้วิถีพันธนาการที่ 79 คุโย ชิบาริหลุมดำแรงดึงดูดหลายสิบหลุมโผล่ออกมายึดติดกับร่างของไอเซ็นและเริ่มร่ายบทขับขานต่อทันที



สุดปลายพันมือ ความมืดที่มิอาจเอื้อม 

ศรสวรรค์ที่มิอาจสะท้อน เส้นทางที่แสงส่อง สายลมกระพือสะเก็ดไฟ อย่าปล่อยให้ถูกลวง


เพ่งที่ดัชนีนี้ของข้า กระสุนไฟ แปดร่าง 

เก้าเงื้อน สุดหล้า สมบัติมลาย กงล้อใหญ่ ปราการสีเทา ปลายฝั่งง้างศร ศัตรูสูญสลาย



"วิถีทำลายที่ 91 เซ็นจู โคเท็น ไทโฮ(Hadō #91. Senju Kōten Taihō)



ศรวิญญาณสีชมพูอ่อนหลายสิบดอกที่ปรากฏขึ้นในเวลาร่ายบทขับขานรอบตัวของอุราฮาระเริ่มกระหน่ำยิ่งใส่ไอเซ็นแบบไม่ยั้ง บู้ม ระเบิดลูกใหญ่บนท้องฟ้ากระพือสร้างแรงลมพัดไปทั่วบริเวณ



"คุณไอเซ็น ดูเหมือนว่าคุณจะหลงในพลังของโฮเงียคุมาก จนประมาทไปสินะครับ"



"ถูกต้องแล้วละ"



ได้ยินเสียงจากด้านหลังอุราฮาระหันควับและเตรียมใช้ไม้เท้าในมือป้องกันแต่น่าเสียดาย ที่อุราฮาระตอบสนองช้าและถูกฝามือของไอเซ็นที่เริ่มแปรสภาพยิ่งกว่าเก่าฟันเขาที่หน้าอก ดอกไม้บานสะพรั่งบนร่างอุราฮาระเสียแล้ว



"ประมาทก็ช่าง เพราะคงไม่จำเป็นต้องระวังอะไรอีก ฉันสัมผัสได้ ในร่างกายที่โฮเงียคุยอมสยบ มันเริ่มจะเกินกว่าทั้งหมดของความสามารถของฉันอย่างที่ไม่มีใครเทียบได้ สมัยที่อยู่โซลโซไซตี้หรือแม้แน่เมื่อไม่นานมานี้ ขนาดวิถีมารที่ 90 ก็ยังไม่จำเป็นจะต้องหลบเลย"



"ผิดแล้วครับ ไม่ได้ถึงเรื่องที่ไม่ไดัหลบวิถีมาร ถ้าเป็นคุณเมื่อก่อน คงไม่มีทางมาแตะตัวผมอย่างไม่มีแผนการแบบนี้แน่"



อุราฮาระว่าจบผนึกแปลกๆที่คล้ายกำไลซึ่งสร้างจากแรงดันวิญญาณก็โผล่ออกมาที่ข้อมือของไอเซ็นโซสึเกะมันคือผนึกที่ใช้ปิดกั้นการเข้าออกของแรงดันวิญญาณที่ข้อมือทั้งสองของยมทูต มันจะเริ่มเผาไหม้จากด้านใน ด้วยแรงดันวิญญาณของยมทูตที่ถูกผนึก



"ผนึกที่ใช้บีบบังคับให้ระเบิดตัวเอง น่ากลัวอย่างที่คิดเจ้าหมอนี่"



ราเซ็ตสึกล่าวและมองไปที่ร่างของไอเซ็นผู้กำลังพยายามฉีกกระชากตัวผนึกที่ข้อมือออก แต่น่าเสียดายที่สุดท้ายเขาก็ทำอะไรไม่ได้ คลื่นพลังสีขาวอมม่วงครอบคลุมร่างของอีกฝ่ายและระเบิดออกอย่างรุนแรง อุราฮาระค่อยเหินลงสู่พื้นอิจิโกะวิ่งไปหาด้วยความสุข



"คุณอุราฮาระ สำเร็จแล้วนะ"



"ยังไม่จบหรอกนะครับ ถ้าโดนแค่นั้นแล้วจอดจะยังพอน่าเอ็นดู เพราะคงจบในฐานะสัตว์ประหลาดน่ะ"



"หา"



"เดี๋ยวเขาก็จะออกมาแล้วครับ"



ราเซ็ตสึและอิชชินไม่ได้แสดงท่าทีแปลกใจ ทั้งคู่ยังคงเงยหน้ามองตรงจุดระเบิดแรงดันวิญญาณลูกใหญ่ของไอเซ็นอยู่ตลอด ไม่นานเกินรอร่างของไอเซ็นที่เปลี่ยนแปลงไปเป็นตัวพิลึกในชุดรัดรูปขีขาวอย่างสมบูรณ์ก็ค่อยๆเดินออกมาจากจุดระเบิด



เพียงย่างเท้าแค่เก้าเดียวร่างพิลึกก็โผล่มายืนใจกลางวงโดยที่พวกเขายังไม่ทันได้กระพริบตา ต้องบอกเลยว่าเร็วมากอาจจะพอๆกันหรือมากว่าตอนที่เขาใช้ทักษะกระจกยาตะของอามาเทราสึเลยด้วยซ้ำไป



"ใช้วิถีมารระดับ 90 ขึ้นไปเป็นนกต่อ ล่อการโจมตีของฉันและก็เผาจากในตัวฉันด้วยวิชาของตัวเองคิดค้น ถ้านี่ไม่ใช่ฉันละก็ อ่อไม่สิถ้าไม่ใช่ตัวฉันที่พิชิตโฮเงียคุแล้วละก็ การต่อสู้ก็คงจะจบลงไปแล้ว"



หลังยืนพล่ามอยู่นาน ไอเซ็นที่อยู่ในสภาพพิลึกเริ่มใช้นิ้วดึกผนึกที่ข้อมือทั้งสองข้างออกพร้อมทำลายมันโดยแทบไม่ได้ใช้แรงหรือพลังใดๆเข้าช่วย ราวกับการดึงผนึกและทำลายเป็นเรื่องที่แสนง่ายดายราวปลอกกล้วย ช่างน่าเสียดายที่เจ้าอุราฮาระมันมีอะไรที่มากกว่าที่ไอเซ็นคิด



ถ้าเป็นเมื่อก่อนไอเซ็นคงจะหวาดระแวงไม่คิดประมาทอุราฮาระและพยายามหาคลื่นพลังที่อาจจะฝังอยู่ภายในร่างของตนเอง แต่ว่าตอนนี้หลังฝังโฮเงียคุไว้ภายในร่างกายและได้รับแห่งความปราถนาของมัน ไอเซ็นที่เคยรอบครอบก็เปลี่ยนนิสัยไป เขามั่นใจในโฮเงียคุมากเกินจนลืมเรื่องพื้นฐานไปเสียหมด



'ดูเหมือนโชคชะตากำหนดมาให้คุณพ่ายแพ้แล้วละครับไอเซ็น โซสึเกะ'


















ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 557 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,046 ความคิดเห็น

  1. #1034 RB malefactor (จากตอนที่ 55)
    วันที่ 18 ธันวาคม 2563 / 12:38
    ชิบะอิซามุบอกว่าร่างกายของผมมันน่าขยะแขยง ขอโทษนะทำไมสัมผัสได้ถึงความน้อยใจ🤣
    #1,034
    0
  2. #838 Rnozero (จากตอนที่ 55)
    วันที่ 28 พฤศจิกายน 2563 / 09:27

    ไคสแม็กช์ตั้งแต่ต้นจนจบไปเลยภาคอารันคาร์น่าตื่นเต้นมากขอบคุณสำหรับตอนใหม่ที่อัพมาคร้าบผม

    #838
    0
  3. #835 Taberong140501 (จากตอนที่ 55)
    วันที่ 27 พฤศจิกายน 2563 / 19:22
    พระเอกนอนดูเฉยๆ ก็ชนะแล้วมั่ง หรือจะไปถ่วงเวลาแทน เพื่อให้อิจิโกะใครให้ทัน
    #835
    1
    • #835-1 Taberong140501(จากตอนที่ 55)
      27 พฤศจิกายน 2563 / 19:23
      *เพื่อให้อิจิโกะฝึกให้ทัน
      #835-1
  4. #833 •ปีกสีเทา• (จากตอนที่ 55)
    วันที่ 27 พฤศจิกายน 2563 / 12:15

    สนุกมากค่ะ

    #833
    0
  5. #832 นักอ่านยามวิกาล (จากตอนที่ 55)
    วันที่ 27 พฤศจิกายน 2563 / 12:14
    ขยะแขยง เขียนแบบนี้ครับ
    #832
    0
  6. #831 Creator Happiness Invulnerable (จากตอนที่ 55)
    วันที่ 27 พฤศจิกายน 2563 / 06:16
    รักพี่เอ็นดูหลานแหละ ดูออก 555555
    #831
    0
  7. #830 SM1LE (จากตอนที่ 55)
    วันที่ 27 พฤศจิกายน 2563 / 06:00

    ความประมาทเป็นเหตุทะเลาะวิวาทและอาชญากรรม .... เอ๊ะ นั่นมันสุรา

    #830
    2
    • #830-2 _GRIMER PP_(จากตอนที่ 55)
      27 พฤศจิกายน 2563 / 07:01
      ...ไม่ต้องพูดดดดด!!
      #830-2
  8. #829 Nicezii114 (จากตอนที่ 55)
    วันที่ 27 พฤศจิกายน 2563 / 05:56
    รออออออออ่านนนนน
    #829
    0