[ FIC BLEACH ] ผมนี่แหละเทพมรณะ

ตอนที่ 53 : ตอนที่ 53

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4,263
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 557 ครั้ง
    25 พ.ย. 63

"จะไหวกันไหมละเนี่ย!"



ราเซ็ตสึเฝ้ามองการต่อสู้ที่ใกล้จะเริ่มต้นขึ้นอย่างแท้จริง ไอเซ็นเริ่มเปิดฉากท้าทายทุกคนที่อยู่ที่นี่ ถ้าไม่นับฮิราโกะที่กำลังถูกอิซาเนะรักษา รายต่อไปก็คงจะเป็นฮิโยริ แม่นี่ถูกยั่วยุได้อย่างง่ายดาย ไม่ว่าจะเป็นต้นฉบับหรือความเป็นจริงตรงหน้า



'ดูเหมือนจะมัวมารอพักฟื้นก็คงจะไม่ได้แล้ว'



หลังติดสินใจจะออกไปสู้รบต่อ ในขณะที่เท้าที่กำลังจะก้าวเดินออกไปก็มีมือของชายคนหนึ่งมาแตะไหล่หยุดเขาเอาไว้เสียก่อน นั่นจึงทำให้เขาต้องหันไปมองเจ้าของมือข้างนี้อย่างสงสัย



"คุโรกินายน่ะรอพักฟื้นแรงดันวิญญาณไปก่อนเถอะ"



"หายดีแล้วหรอครับ คุณฮิราโกะ ?"



"เออดิฟ้ะ แผลแค่นี้ถ้าให้เทียบกับตอนนั้นแล้วมันก็แค่เรื่องจิ๊บจ๊อย"



"แล้วจะทำยังไงต่อ จะบุกไปให้เขาแทงอีกแผลหรอครับ ?"



"ดูพูดเข้าสิ เอาเถอะฉันได้ยินที่นายกับเจ้านั่นคุยกัน นายคงมีวิธีที่จะหลุดออกจากการสะกดของเคียวกะซุยเกสึใช่ไหม ?"



ราเซ็ตสึได้ยินคำถามของฮิราโกะก็พยักหน้า อีกฝ่ายเผยรอยยิ้มและขอให้เขาช่วยให้ตัวเองหลุดจากการสะกดของไอเซ็นบ้าง น่าเสียดายที่เขาทำไม่ได้ สิ่งที่เขาทำให้นั่นก็คือการสะกดแบบทับซ้อน ถ้าอีกฝ่ายเปิดเขาก็แค่เปิดตาม ที่จริงก็มีวิธีหลุดออกจากการสะกดอยู่แต่สำหรับคนอื่นคงเป็นไปไม่ได้ ขนาดอิชิมารุ งินในต้นฉบับเองยังต้องใช้เวลามาเกือบทั้งชีวิตเพื่อรออีกฝ่ายเผลอ



"มีเรื่องแบบนี้ด้วยหรอ"



"ครับ แค่มองชิไคของผมก็พอ"



แสงสีทองสลัวสว่างวูบวาบออกมาจากดาบสีดำ การฝังตราประทับและการสะกดประสาททั้งหกของฮิราโกะเสร็จสิ้นที่เหลือก็แค่ให้อีกฝ่ายออกไปต่อสู้และเขาก็สนับสนุนพวกเขาอยู่ทางไกล



"ฝากบอกต่อไปถึงพวกหัวหน้าด้วยนะครับ"



"เออขอบใจนายมากคุโรกิ"



ฮิราโกะใช้ก้าวพริบตาไปรวมตัวกับพวกไวท์เซิร์ดและกลุ่มสิบสามหน่วยพิทักษ์ ซึ่งปัจจุบันร่วมงานกันแยกออกเป็นสามกลุ่ม กลุ่มแรกมีจำนวนสองคนหัวหน้าโคมามูระ ซาจินและรองหัวหน้าฮิซากิ ชูเฮย์ที่เข้าโรมรันกับโทเซ็น คานาเมะผู้มีแผลเป็นที่เกิดจากไฟคอกทั่วทั้งตัวโดยฝีมือของราเซ็ตสึในอดีต



กลุ่มที่สองคือกลุ่มหัวหน้าเบียคุยะและหัวหน้าซาราคิที่กำลังต่อสู้กับอิชิมารุงิน ทั้งคู่ก็ยังคงแข่งขันกันและทำท่าจะสู้กันเองอยู่หลายรอบทำให้งินเองได้แต่ยืนถอนหายใจยามมองสองหัวหน้าที่กำลังตีกันเอง



กลุ่มสุดท้ายนำโดยเคียวราคุ ชุนซุยจำนวนคนในกลุ่มนี้คือจำนวนหัวหน้าที่เหลือนอกจากราเซ็ตสึกับซุยฟงที่กำลังพักฟื้นก็มีอุโนะฮานะกับคุโรซึจิมายูริที่อยู่ในฮูเอโกมุนโด้ ส่วนทางกลุ่มไวท์เซิร์ดกระจุกรวมรอหวดไอเซ็นกันทุกคน



"อาการเป็นยังไงบ้างครับคุณซุยฟง"



"ก็พอเคลื่อนไหวได้แล้ว อีกเดี๋ยวข้าจะเข้าร่วมศึกด้วยช่วยจัดการเรื่องแผนที่นายคุยไว้กับหมอนั่นทีนะ"



"เข้าใจแล้วครับ"



ถ้าไม่จวนตัวจริงๆราเซ็ตสึก็ไม่คิดจะให้อิจิโกะใช้เก็ตสึกะเท็นโชขั้นสุดท้ายเป็นแน่ แม้การให้อีกฝ่ายใช้จะเป็นผลดีต่ออิจิโกะในอนาคตก็ตาม แต่ว่าเรื่องนี้เขาอยากจบมันด้วยตัวของเขา



สำหรับคนที่บ้าการต่อสู้แบบเขา การที่ตัวเองไม่ได้ออกไปสู้ก็รู้สึกแย่อยู่แล้ว ไม่ได้สู้เองยังไม่เท่าไหร่ยังต้องมานั่งดูการต่อสู้ของคนอื่นอีก ความรู้สึกที่แสนจะคันไม้คันมือจนอยากจะพุ่งออกไปให้รู้แล้วรู้รอด



ถ้านี่ไม่ติดอยู่ในช่วงวิกฤตที่ต้องแบกรับชีวิตนับแสนนับล้านทั้งในโลกมนุษย์และในโซลโซไซตี้ ป่านนี้เขาคงออกไปต่อสู้เพื่อตัวเองแบบหัวหน้าซาราคิไปนานแล้ว



'ยังอีกหรอสึคุโยะจัง'



"[ จงนั่งและอดทนอีกสักหน่อยเถอะ การจะย่อยพลังมันต้องใช้เวลา ]"



เงยหน้ามองซุยฟงที่จากไปราเซ็ตสึก็ถอนหายใจอีกครั้ง และมองการต่อสู้ที่กำลังจะเริ่มขึ้นเป็นหลัก ก่อนจะค่อยเผยรอยยิ้มเมื่อเห็นร่างหนึ่งแยกตัวออกมาจากกลุ่มคนอย่างเงียบเฉียบ



"ถึงผมจะยังออกไปสู้ไม่ได้ แต่ก็ใช่ว่าจะสนับสนุนคนอื่นไม่ได้นะ ไอเซ็น"



ดาบในมือของราเซ็ตสึสั่นไหว เขาเริ่มใช้ชินเคียวกะซุยเกสึของตนเองใส่พวกหัวหน้าหน่วยและฮิราโกะ ทันทีที่เขาเริ่มต้นการสะกดอย่างสมบูรณ์อย่างแท้จริง ภาพที่เหล่าคนที่ถูกราเซ็ตสึสะกดก็เริ่มบิดเบี้ยวไปและเห็นว่าสิ่งที่กำลังพูดคุยอยู่กับพวกเขาก็คือดาบฟันวิญญาณของอีกฝ่าย



ในเมื่อไอเซ็นกำลังสะกดประสาทสัมผัสทั้งห้าของทุกคนให้ผิดเพี้ยน เขาก็แค่ใช้การสะกดของตนเองปรับเปลี่ยนประสาทสัมผัสทั้งหกให้กลายเป็นภาพจริงดั่งที่ควรจะเป็น ถ้าให้เปรียบเทียบง่ายๆ นับไอเซ็นเป็นผีร้าย ทางราเซ็ตสึจะถูกนับว่าเป็นหมอผีที่กำลังปราบปรามมันด้วยผีที่ร้ายกาจยิ่งกว่า



มันเหมือนจะหักล้างแต่ก็ไม่ใช่การหักล้าง สิ่งที่เขาเผยให้ทุกคนเห็นก็เป็นสิ่งที่ราเซ็ตสึสร้างขึ้นมาด้วยทักษะของดาบฟันวิญญาณ ภายใต้สายตาของเขา ทุกภาพทุกการเคลื่อนไหวของอีกฝ่ายจะถูกส่งไปให้ทุกคนผ่านการสะกด แถมเขายังช่วยให้ทุกคนมีประสาทสัมผัสที่หกซึ่งช่วยในการรับรู้อันตรายได้ดียิ่งขึ้นอีกด้วย



"คุณก็เป็นเพียงผิวน้ำดั่งกระจกที่บังเอิญมีแสงจันทราส่องลงมากระทบจนเกิดภาพลวง จะมาสู้กับผมที่เป็นดวงจันทราซึ่งเป็นต้นกำเนิดของภาพลวงได้ยังไง"



มองเหล่าหัวหน้าและกลุ่มไวท์เซิร์ดที่บุกเข้าหาไอเซ็นตัวจริงด้วยรอยยิ้มแสนชั่วร้าย ถึงจะไม่ค่อยชอบใจ แต่พอได้เห็นอีกฝ่ายถูกรุมอัดก็รู้สึกพึงพอใจไม่น้อย แม้พวกเขาจะไม่มีความแค้นต่อกัน แต่อีกฝ่ายเป็นคนเลือกบังคับเขาให้กลายเป็นศัตรูเองนี่นา



จะว่าไปความสามารถของหัวหน้าเคียวราคุก็แจ่มว้าวจริงๆ ดาบฟันวิญญาณที่มีความสามารถใช้กฎกิจกรรมการละเล่นของเด็กในการฆ่าสังหารอีกฝ่าย เหยียบเงาก่อนเป็นผู้แพ้ อยู่ต่ำกว่าเป็นผู้แพ้กฏนี้สามารถใช้ได้กับตัวเองและศัตรู



ต้องเจนโลกขนาดไหนถึงได้มองความเป็นจริงของทุกสิ่งได้ถึงขนาดนี้ฆ่าศัตรูทุกคนไม่ว่าจะเป็นชายเป็นหญิงหรือแม้กระทั่งเด็กแบบมีเล่ห์และเหลี่ยม แม้ใครจะมองว่าวิธีการต่อสู้ของเคียวราคุชั่วช้ายังไงแต่อีกฝ่ายก็ไม่สน



สำหรับเคียวราคุแล้ว ในสงครามไม่เคยมีคนดีอยู่ในที่แห่งนั้น คนดีที่ไหนจะฆ่าคน คนดีที่ไหนจะพรากครอบครัวของคนอื่น นั่นคือเป็นความจริง ในสงครามคุณจะมานั่งเลือกที่รักมักที่ชังหรือความคิดนั้นอ่อนหัด และมักจะย้อนกลับมาทำร้ายตัวคุณเองและคนที่คุณรัก



"ดาบฟันวิญญาณเป็นตัวแสดงถึงจิตวิญญาณส่วนลึกของตัวผู้ใช้"



มองไอเซ็นที่เริ่มมีบาดแผลให้เห็น แม้จะไม่ได้ถึงกับบาดเจ็บหนักแต่ก็เพียงพอลบความเชื่อมั่นของอีกฝ่ายไปได้เยอะ ตอนนี้อีกฝ่ายคงจะเริ่มสงสัยว่าทำไมเคียวกะ ซุยเกสึไม่ได้ผล



เจอชิไคโลกสลับด้านของฮิราโกะ เจอการละเล่นของเคียวราคุ เจอการแช่แข็งอากาศของฮิสึกายะ เจอความเร็วในการลอบสังหารของซุยฟง และยังเจอคนอื่นๆที่มีความสามารถหลากหลาย แต่ว่าปัจจุบันไอเซ็นก็ยังเผยรอยยิ้มออกมาอยู่ตลอด



"อย่างนี้นี่เองฝีมือของชายคนนั้นสินะ น่าสนใจจริงๆ"



"รู้ตัวแล้วสินะ แต่มันสายไปแล้วตายซะไอเซ็น"



ทุกคนต่างมองที่ไอเซ็นที่ได้รับบาดเจ็บทั่วทั้งร่าง พอได้ยินคำพูดของอีกฝ่ายฮิราโกะจึงกลายเป็นพูดตอบและพุ่งเข้าหาอีกฝ่ายพร้อมกับทุกคนในหน่วย และแล้วภาพต่อมาที่ราเซ็ตสึเห็นก็ทำให้เขาพูดไม่ออก



ดอกไม้สีโลหิตบานสะพั่งบนร่างกายของทุกคนในพริบตาเดียว เพียงพริบตาเดียวไอเซ็นก็เคลื่อนไหวเข้าประชิดพวกหัวหน้าหน่วยทีละคนได้อย่างง่ายดาย ทั้งว่องไว เฉียบขาด และดุดัน สุดยอดนักดาบที่ควรค่าแก่การกล่าวถึงการต่อสู้ใช้เวลาไปเพียงสิบห้านาที แต่ในชั่วพริบตาเดียวที่ไอเซ็นฟาดฟันทุกคน



"ก็บอกแล้วไงละว่าฉันไม่เคยเห็นพวกคุณอยู่ในสายตาเลยแม้แต่ครั้งเดียว บาดแผลแค่นี้พวกคุณคงไม่ถึงกับตาย ก็ดีจงเฝ้ามองทุกสิ่งอยู่บนผืนดินเช่นนั้นต่อไปเถอะเหล่าหัวหน้าหน่วยและเหล่าอารันคาร์ผู้ล้มเหลว"



กลุ่มที่เข้าปะทะกับไอเซ็นพ่ายแพ้อย่างยับเยิน หลายคนได้รับบาดเจ็บหนักและต่อสู้ต่อไปไม่ไหวทำให้ปัจจบุันยังเหลือไม่กี่คน ขนาดราเซ็ตสึเองก็ยังคาดไม่ถึง สมแล้วที่เป็นสัตว์ประหลาดที่ควรค่าแก่การคบหา ถ้าไอเซ็นไม่เลือกเส้นทางนี้ทุกอย่างจะดีแค่ไหนกัน



และแล้วตอนนั้นเอง!



เพล้งงงงง!



"เก็ตสึกะ เท็นโช!!!"














ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 557 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,046 ความคิดเห็น

  1. #808 Rnozero (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 26 พฤศจิกายน 2563 / 02:36

    ถึงเป็นตัวประกอบแต่เค้าคือพระเอกชื่อของเขาคือคุโรชากิอิจิโกะ55555แนะนำแบบ ยอดนักสืบโคนันไปเลยคร้าบส่วนคุโรกิจะได้บอกให้อิจิโกะรู้ไหมเนี่ยว่าตัวเองเป็นอาละครับเนี่ย?

    #808
    0
  2. #800 Creator Happiness Invulnerable (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 25 พฤศจิกายน 2563 / 18:05

    อยากเห็นหลานพัฒนาค่ะ ให้อิจิโกะได้มีบทบู๊บ้าง
    #800
    0
  3. #799 Taberong140501 (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 25 พฤศจิกายน 2563 / 17:46
    ดูถ้าน่าจะมีคนใกล้โดรเนิฟ

    ไม่ตัวประกอบ ก็ตัวหลัก
    #799
    0
  4. #798 นักอ่านยามวิกาล (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 25 พฤศจิกายน 2563 / 15:30
    แย่จังตอนนี้อาของตัวประกอบ เริ่มฉายแววตัวประกอบแล้ว เมื่อตัวประกอบมา ก็น่าจะกลายเป็นตัวประกอบของตัวประกอบอีกตอน
    #798
    0
  5. #795 _KuRoKo_ (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 25 พฤศจิกายน 2563 / 10:07
    เจ้าตัวประกอบออกมาแล้ววววว
    #795
    0
  6. #793 Wolf25701 (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 25 พฤศจิกายน 2563 / 09:29
    สมกับเป็นตัวประกอบอิจี้ มาตอนท้ายตลอด(^∇^)ノ♪
    #793
    0
  7. #792 popp12 (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 25 พฤศจิกายน 2563 / 09:05
    ตัวประกอบอิจิ
    #792
    0
  8. #791 DragoonSpirit (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 25 พฤศจิกายน 2563 / 07:04
    ตัวประกอบมาตอนจบเฉย
    #791
    0
  9. #790 วานิต คุ้มภัย (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 25 พฤศจิกายน 2563 / 06:58

    อิจิโกะ

    #790
    0