[ FIC BLEACH ] ผมนี่แหละเทพมรณะ

ตอนที่ 34 : ตอนที่ 34

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5,462
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 701 ครั้ง
    4 พ.ย. 63

"ท่านหัวหน้าคะ ท่าไม่ดีแล้วนะ!"



"รอดูไปก่อน เพราะกำลังหนุนของพวกเรามาถึงแล้วละ"



ราเซ็ตสึเผยรอยยิ้มเมื่อสัมผัสได้ถึงแรงดันวิญญาณอันคุ้นเคย ผู้ที่กำลังมาก็คือแม่สาวร่างเล็กสุดเฮี้ยวแสนน่ารักของเขา เงยหน้ามองขึ้นไปบนฟ้าก็เห็นหญิงสาวในชุดเดรสขาวที่กำลังปล่อยวิถีมารทำลายการโจมตีของดอลล์



เปรี้ยงงงง!



เสียงสายฟ้าฟาดดังสนั่น มันทำลายการโจมตีของดอล์นามว่าเกเต้จนสลายไป ตัวอิจิโกะที่ฝังอยู่ในเศษซากวัสดุเบิกตากว้างเมื่อได้เห็นคนมาช่วย ทางหญิงสาวก็กล่าวตำหนิอีกฝ่ายที่ไม่ได้ความ ไม่ได้เรื่องอย่างหัวเสีย เธอเงยหน้าหันไปมองบนหลังคาที่มีชายหญิงสองคนกำลังเฝ้ามองอยู่และมุ่ยหน้าอย่างไม่พอใจ



"นี่คือกำลังเสริมที่ว่าหรอคะ ?"



"ก็อย่างที่เห็นนั่นแหละครับ จะว่าไปใกล้ถึงเวลาที่พวกเราจะต้องลงมือแล้วเช่นกัน"



นัยน์ตาคมกริบจดจ้องไปยังมุมมืดข้างโกดัง ที่นั่นมีเสียงฝีเท้าก้าวเข้ามาในพื้นที่การต่อสู้ ในขณะที่ดอลล์นามว่าเกเต้กำลังเร่งพลังสร้างบอลเพลิงขนาดใหญ่เพื่อใช้โจมตีอิจิโกะและลูเคีย



เจ้าของฝีเท้าก็เริ่มลงมือ งูจำนวนมากพุ่งเข้าพันธนาการเกเต้อย่างรวดเร็ว มันทำลายและยกเลิกการอัญเชิญของหญิงสาวเผ่าเบาท์อย่างง่ายดาย เสียงฝีเท้าใกล้เข้ามาทุกคนต่างหันไปมองที่ชายผู้สวมเสื่อเชิ้ตขาวแขนยาวทับด้วยเสื้อกั๊กสีดำผูกเนคไทสีเขียว เบาท์ชายพูดคุยบางอย่างกับเบาท์หญิงในเชิงข่มขู่



"ท่านหัวหน้าคะ..."



"เอาละเดี๋ยวผมจัดการเอง"



ตอนแรกเขาก็ไม่คิดจะยุ่งกับการต่อสู้ในครั้งนี้แต่ว่าอุราฮาระคงอยากตัวอย่างเบาท์ไปศึกษาไม่มากก็น้อย และเขาก็เชื่อในมันสมองและความสามารถของอีกฝ่าย แม้สิ่งที่เจ้าตัวเคยสร้างจะก่อปัญหาระดับพระกาฬเลยก็เถอะ แต่ว่ามันก็ถือว่าเป็นไอเท็มระดับสุดยอดอยู่ดีและในกรณีของเบาท์เองก็น่าจะมีประโยชน์ต่อการวิจัยของอุราฮาระในอนาคตไม่ว่าทางใดก็ทางหนึ่ง



"วิถีพันธนากรที่ 63 ซาโจซาบาคุ (Bakudō #63. Sajō Sabaku)"



สายฟ้าสีก่อตัวเป็นเชือกพุ่งไปหาชายผู้มาใหม่อย่างรวดเร็ว อีกฝ่ายที่ถูกโจมตีแบบไม่ทันได้ตั้งตัวแม้จะพยายามหลบหนีแต่ก็ไม่สามารถทำได้ ความเร็วในการเคลื่อนที่ของเชือกว่องไว แถมมันยังพันธนาการรัดอีกฝ่ายอย่างแน่นหนาจนขับตัวไม่ได้ 



และถึงแม้จะเห็นอีกฝ่ายถูกพันธการอย่างแน่นหนาด้วยวิถีพันธนาการที่ 63 แต่มีหรือที่คนรอบครอบแบบเขาจะลงมือเพียงแค่นี้ บอกเลยว่าไม่มีทาง กำหมัดและใช่หลังมือแนบที่เข้าอก เขาใช้วิถีมารต่อในทันทีเพื่อความปลอดภัย



"วิถีพันธนาการที่ 79 คุโย ชิบาริ (Bakudō #79. Kuyō Shibari)



ฟุบ ฟุบ ฟุบ ฟุบ!!!



หลุมดำขนาดเท่าลูกบาสโผล่ขึ้นมาที่รอบตัวและกลางอกของเบาท์ชายที่ถูกพันธนาการไว้อย่างแน่นอนหนา ตอนนี้เบาท์ชายอยากจะร้องไห้แต่น้ำตากลับไม่ยอมไหล แม้แต่ดอลล์ที่มีรูปลักษณ์เป็นงูเองก็ถูกแรงดึงดูดของเจ้าหลุมพันธนาการไว้จนขยับไปไหนไม่ได้ ขนาดอ้าปากพูดยังทำไม่ได้เลยด้วยซ้ำ



"เอาละมาต่อที่ เอ๋หนีไปซะแล้ว"



"ไม่ใช่ว่าท่านหัวหน้าจงใจปล่อยให้เธอหลบหนีไปหรอกหรอคะ ?"



ฮินาโมริกล่าวถามแกมตำหนิ ดูยังไงหัวหน้าของเธอก็จงใจปล่อยฝีกฝ่ายไปอย่างเห็นได้ชัด แม้ทางราเซ็ตสึจะพยายามกล่าวปฏิเสธยังไงสุดท้ายก็ไม่มีใครเชื่ออยู่ดี พอเขาลงมาที่พื้นแม่สาวสุดเฮี้ยวก็เดินเข้ามาหาเขาทันที ชายหนุ่มยิ้มล่าหลังเห็นแฟนสาวเดินมาเขาอ้าแขนรอรับอ้อมกอดอันแสนอบอุ่น



"คิดถึงจัง มามะมาให้ผมกอดหน่อยสิครับ"



เปรี้ยงง



ฝ่าเท้าคู่สวยๆของหญิงสาวร่างเล็กลอยมาแต่ไกล ร่างของชายหนุ่มที่ถูกฝ่าเท้าประเคนเข้าหน้าไถลไปกับพื้นเกือบสิบเมตรและนอนแน่นิ่งไปทั้งแบบนั้น ทุกคนที่เห็นภาพนี้ต่างนิ่งดูดายไม่คิดเข้าไปช่วยเหลือเลยแม้แต่นิดเดียว



"กอดพื้นไปก่อนแล้วกันนะเจ้าเซ่อ!"



"ไม่ดีเลยนะครับการทักทายคนรักที่ไม่ได้เจอกันหลายวันด้วยวิธีที่แสนโหดร้ายแบบนั้น"



เสียงชายหนุ่มดังมาจากข้าวหลังของเบาท์ชายที่ถูกพันธนาการไว้ ชายหนุ่มผมดำในชุดยมทูตระดับหน้าหน่วยไร้บาดแผลเผยรอยยิ้มออกมา ในขณะนั้นเองทางร่างที่นอนแน่นอนก็จางหายไปราวกับไม่เคยมีอยู่



"เจ้าไปอยู่ตรงนั้นตั้งแต่เมื่อไหร่กัน ?"



"ก็ไม่รู้สินะครับ ฮี่ฮี่"



เมื่อลูเคียได้ยินเสียงหัวเราะแสนน่ากลัวก็หน้าซีดเล็กน้อย เธอค่อนข้างหวาดผวากับเสียงหัวเราะแบบนี้เป็นที่สุด ในตอนที่เธอให้เขาช่วยฝึกและแนะนำ พอได้ยินเสียงหัวเราะแบบนี้ทีไรเป็นอันต้องขนลุกทุกที ไอ้ความจริงจังแบบไม่รู้จักเหน็ดไม่รู้จัดเหนื่อยของชายคนนี้มันน่ากลัวเกินไป! 



"เอาละครับวันนี้พวกคุณไปพักผ่อนกันก่อนเถอะ ส่วนเรื่องของชายคนนี้เดี๋ยวผมจะจัดการเอง"



ว่าจบราเซ็ตสีก็ไม่รอฟังคำคัดค้านจากใครเขาจับไปที่เชือกซาโจซาบาคุและลากอีกฝ่ายไปที่ร้านอุราฮาระในทันที และหลังจากราเซ็ตสึจากไปได้ไม่นานอิโนะอุเอะ และแชดก็วิ่งออกมาจากโกดัง ในขณะที่กลุ่มเพื่อนได้กลับมาพบปะกันอีกครั้ง ทางฮินาโมริที่ไม่ได้สนิทกับใครเป็นพิเศษอยากจะร้องไห้เสียตอนนี้



"ทิ้งกันแบบนี้เลยหรอคะท่านหัวหน้า!!"



ทางราเซ็ตสึที่แยกตัวออกมาลากเบาท์ชายกลับมาถึงร้านอุราฮาระ ที่หน้าร้านมีชายหญิงยืนรอ สีหน้าของทั้งสองแสดงท่าทีแปลกๆ แต่สายตากลับจ้องมองเขาและสิ่งที่ชายหนุ่มลากมาด้วยความประหลาดใจ



"โอ้ะโอ~นั่นเบาท์หรอครับ คุณคุโรกิ"



"ครับ ผมใช้วิถีพันธนาการตอนเขาเผลอก่อนจะจับเขาตัวเขามา จากที่สัมผัสได้ดูเหมือนชายคนนี้พึ่งจะทานวิญญาณมนุษย์มาได้ไม่นาน จากที่คงต้องขอฝากให้คุณอุราฮาระและคุณโยรุอิจิจัดการที่เหลือต่อด้วยนะครับ"



"เจ้าหมายความว่ายังไงอิซามุ อะ แฮ่มโทษทีราเซ็ตสึ?"



โยรุอิจิถามอย่างสงสัย แม้เมื่อครู่เกือบจะหลุดพูดอะไรบางอย่างแต่เธอก็ตีสีหน้าเนียนๆไม่เปลี่ยนแปลง ทางราซ็ตสึเองก็ไม่ได้แสดงท่าทีแปลกใจอะไรที่อีกฝ่ายจะหลุดปากเรียกชื่อจริงของตัวเอง มีไม่มากนักสำหรับคนที่รู้จักตัวตนที่แท้จริงของเขาในโลกนี้ โดยเฉพาะแม่โยรุอิจินี่



"พวกเขาน่าจะมีเป้าหมายบางอย่างน่ะครับ แต่ผมไม่ค่อยชำนาญล้วงข้อมูลเท่าไหร่ คงต้องฝากคุณทั้งสองแล้วละครับ"



"เข้าใจแล้วครับ แต่ว่าจะดีหรอครับถ้าส่งตัวเขาให้โซลโซไซตี้มันจะไม่กว่าหรอครับ ?"



อุราฮาระก็แสร้งเมินทำเป็นไม่ได้ยินรู้และถามด้วยความสงสัย ยังไงการส่งตัวชายคนนี้ให้กับโซลโซไซตี้โดยจะเป็นคุณประโยชน์ต่อตัวราเซ็ตสึเองด้วยซ้ำ แต่ว่าเขาไม่ได้สนใจเลย สิ่งที่เขาต้องการคือเร่งให้หัวหน้าของเบาท์ดำเนินแผนการบุกเซเรย์เทย์ให้เร็วขึ้นอีกนิดก็ยังดี



"ผมยังไม่อยากรีบกลับน่ะครับ จะว่าไปที่ร้านมีเหล้าบ้างไหม คืนนี้ผมอยากจิบเหล้าภายใต้แสงจันทร์น่ะ"



"พอมีอยู่บ้างครับ คุณอุรูรุช่วยเตรียมสุราให้คุณราเซ็ตสึหน่อยครับ"



ไม่นานเด็กหญิงตัวน้อยหน้าตายแต่ขี้อายอุรูรุก็ยกถาดเหล้ามาให้ราเซ็ตสึ ทางอุราฮาระและโยรุอิจิหลังพูดคุยกับเขาเสร็จแล้วก็นำตัวเบาท์ชายผู้โชคร้ายเข้าไปในร้าน เรื่องหลังจากนี้ชายหนุ่มไม่คิดจะสนใจเขารับถาดเหล้าจากมือของเด็กหญิง



"ขอบคุณนะครับอุรูรุจัง"



"ไม่เป็นไรค่ะ"



เด็กหญิงกล่าวตอบรับและวิ่งหนีเข้าไปในร้าน ทิ้งให้ชายหนุ่มได้แต่อมยิ้มและกระโดดขึ้นไปบนหลังคา คืนนี้พระจันทร์ค่อนข้างงามแสงจันทร์มันช่วยให้ราเซ็ตสึและสึคุโยมิอิ่มเอมใจ น่าเสียดายที่อามาเทราสึไม่ค่อยชอบยามค่ำคืน



"ดูเจ้าจะอารมณ์ดีเสียเหลือเกินนะ!"



เสียงแสนคุ้นเคยทำให้ชายหนุ่มแปลกใจ เขาก้มหน้าลงไปมองที่พื้นหน้าร้าน ที่นั่นมีลูเคียที่กำลังแง่งอน ฮินาโมริที่มุ่ยหน้าน้อยใจที่ถูกทิ้ง อิจิโกะที่เกาหัวอย่างสับสน อิโนอุเอะที่พูดจาไม่ค่อยรู้เรื่องและแซดที่ยืนนิ่งเป็นตอไม้



"ก็เล็กน้อยครับ"



"ช่างเถอะแล้วเผ่าเบาท์คนนั้นละ ?"



"น่าจะอยู่ที่ชั้นใต้ดินข้างร้าน แต่ตอนนี้พวกคุณอย่าพึ่งเข้าไปรบกวนน่าจะดีกว่า เพราะคุณโยรุอิจิกำลังสอบสวนเป้าหมายของอีกฝ่ายอยู่ จะว่าไปคุณฮินาโมริส่งข้อมูลไปให้ทางโซลโซไซตี้หรือยังครับ"



"เรียบร้อยแล้วค่ะ"



ได้ยินตำตอบของฮินาโมริชายหนุ่มก็ถอนหายใจ เรื่องหลังจากนี้ค่อนข้างอันตราย แต่เขาคงไม่ได้กลับไปที่โซลโซไซตี้ ถึงแม้จะยืนยันเป้าหมายที่แท้จริงของเบาท์เสร็จ อันที่จริงเขาก็พอจะรู้อยู่แล้วว่าอีกฝ่ายมีเป้าหมายทำลายเซเรย์เทย์ ด้วยสิ่งที่ฝังไว้ในเซเรย์เทย์ ตราล้างโลก



เขาก็ไม่เข้าใจว่าเซเรย์เทย์จะเก็บของพรรคนั้นใต้บ้านของตนเองเอาไว้ทำไม เพื่อทำลายตัวเอง ? ทำลายศัตรู ? แม้จะมีเหตุผลอะไรแต่การฝังระเบิดในระดับล้างโลกเอาไว้มันต้องมีความคิดปัญญาอ่อนขนาดไหนถึงคิดวิธีนี้ได้



'ให้ตายสิมีแต่เรื่องให้ปวดหัว โดยเฉพาะความคิดปัญญาอ่อนแบบนี้'















ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 701 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,046 ความคิดเห็น

  1. #532 Rnozero (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 5 พฤศจิกายน 2563 / 00:41

    เปิดปมของคุโรกิ แล้วให้คาใจเลยเนี่ยนะอิชามุเหรอ?ชื่อเดิมของตัวเอก.....เฮ้อ เอาเถอะครับน่าติดตามมากกกกกกกขอบคุณสำหรับตอนใหม่นะครับ ป.ล. ยังไงก็ช่วยอิชิดะได้ลงเอยกับโยชิโนะไม่อยากให้เธอต้องตายเลยนะครับ

    #532
    0
  2. #531 Redeye69 (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 5 พฤศจิกายน 2563 / 00:08
    ขอบคุณครับ
    #531
    0
  3. #530 Chanprapan2001 (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 4 พฤศจิกายน 2563 / 22:39
    จากเนื้อเรื่องตอนแรกพระเอกตื่นขึ้นในป่าชุดสีเขียว หนังสือฝึกกับดาบที่อ่านยังไงก็ไม่น่าอยู่ด้วยกันได้ แล้วโยรุอิจิที่น่าจะรู้จักขุนนางมากกว่าชนชั้นอื่น ซึ่งอาจคิดได้ว่าพระเอกน่าจะเป็นขุนนางที่มีปัญหาจนไม่ค่อยมีใครสนใจเรื่องพระเอก
    #530
    0
  4. #529 Panda_A (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 4 พฤศจิกายน 2563 / 20:22

    นี่เริ่มเปิดปมพระเอกแล้วสินะคะ จริงๆก็เอะใจตั้งแต่พระเอกพูดเรื่องตระกูลของตัวเองละ นี่มีเรื่องชื่อพระเอกโผล่มาอีก พอย้อนๆกลับไปคิดดู การที่พระเอกมีหนังสือฝึกติดตัวมาตั้งแต่แรกมันก็น่าสงสัยจริงๆแหละนะ

    #529
    0
  5. #528 lego098707 (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 4 พฤศจิกายน 2563 / 19:45
    เดี๋ยวนะ บางทีก็งงเหมือนกัน ว่าพระเอกเราเนี่ยมันเป็นมายังไงกันแน่

    ก็ทีแรกที่มันโผล่มามันตื่นขึ้นในป่า จากการนอนหลับแล้วตาย? แล้วมันก็น่าจะมาจากต่างโลกด้วยเพราะมันรู้เรื่องราวที่เกิดในมังงะ

    แล้วที่งงคือมันมีตัวตนในโลกนี้ด้วย?? ไม่เข้าใจทีแรกมันยังดูสับสนคิดว่าเป็นฝันอยู่เลยตอนโดนฮอลโล่ทำร้ายครั้งแรก

    แล้วอิซามุนี่มันอะไร? เรื่องปมอย่างอื่นค่อยเฉลยก็ได้แต่นี่มันเรื่องของพระเอกแล้วเอกมันก็รู้ด้วย จะปิดบังให้มันเป็นปมปริศนาลึกลับทำไม มันคาใจโว้ยยยย~~

    เล่ามาให้หมดนะไม่งั้นนอนไม่หลับ.
    #528
    2
    • #528-1 ผมนี่แหละโลลิค่อน(จากตอนที่ 34)
      4 พฤศจิกายน 2563 / 19:53
      เรื่องตัวตนมันซับซ้อนครับ เหมือนพระเกิดในโลกนี้มานานแล้วแต่ความทรงจำในส่วนนี้มันพึ่งตื่นขึ้น ส่วนเรื่องที่ต้องปกปิดตัวตนมันก็มีเหตุผล เรื่องตัวตนของพระเอกมันละเอียดอ่อนมาก เลยต้องใช้ตัวตนใหม่ ช่วงแรกก็บอกไปแล้วว่าจะใช้ตัวตนใหม่ แต่แค่ไม่ได้บอกว่าชื่อจริงชื่ออะไร ส่วนอายุวิญญาณที่ตรวจได้สี่ปี ก็ไม่แปลกเพราะมีปริศนาอยู่ในร่างกาย และก็พึ่งปลุกดาบฟันวิญญาณได้ในภายหลัง

      ที่จริงถ้าอ่านอย่างละเอียดตอนที่ 28 ก็เปยไว้แล้วว่าพระเอกมีตัวตนในโลกนี้
      #528-1
    • #528-2 I am bananalord(จากตอนที่ 34)
      4 พฤศจิกายน 2563 / 20:17
      ตอนจบแต่อารมณ์ไม่จบ555
      #528-2
  6. #527 Windy Erika (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 4 พฤศจิกายน 2563 / 19:41
    เดวนะ เอ็งอายุวิญญาณแค่4ปีเองนะ.....

    ไหงมีชื่อเก่าอะไรโผล่มาอีก
    #527
    1
  7. #526 Ben192 (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 4 พฤศจิกายน 2563 / 19:12
    อิซามุ?
    #526
    1
  8. #525 poonum2546 (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 4 พฤศจิกายน 2563 / 19:11
    มาทุกวันอย่างนี้พักบ้างก็ได้นะครับ
    #525
    1
    • #525-1 ผมนี่แหละโลลิค่อน(จากตอนที่ 34)
      4 พฤศจิกายน 2563 / 19:14
      แต่งดองไว้ลงได้ตลอดถ้าว่าง วันไหนขก.ก็หยุดไม่ยาก
      #525-1
  9. #524 MrVm (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 4 พฤศจิกายน 2563 / 19:09
    555555
    #524
    0
  10. #523 วีรบุรุษสุดขอบโลก (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 4 พฤศจิกายน 2563 / 19:03

    อัพวันละตอนแบบนี้พักบ้างก็ได้นะครับ ถึงจะไม่รู้ว่าไรท์แต่งดองไว้หรือเปล่า แต่ก็อย่าหักโหมมากนะครับ
    #523
    0
  11. #522 kangza45782 (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 4 พฤศจิกายน 2563 / 19:03
    ดีจ้าาา
    #522
    0