[ FIC BLEACH ] ผมนี่แหละเทพมรณะ

ตอนที่ 29 : ตอนที่ 29

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 6,496
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 870 ครั้ง
    30 ต.ค. 63

"แล้วเรื่องของอิชิมารุ งินละราเซ็ตสึคุงได้สืบเรื่องของเขามาบ้างหรือเปล่า ?"



"น่าเสียดายที่ทางข้อมูลของชายคนนั้น ตอนนี้ยังไม่มีหลักฐานที่แน่ชัดใจการยืนยันเป้าหมายที่แท้จริงของอีกฝ่าย เอาละผมคงต้องขอตัวก่อนนะครับหัวหน้าเคียวราคุ หัวหน้าอุคิทาเกะ"



ราเซ็ตสึกล่าวร่ำลาและเดินทางจากไป สิ่งที่เขาบอกกับสองหัวหน้าไปล้วนเป็นความจริงทั้งหมด โดยไม่ได้มีการปรุงแต่งเรื่องราวขึ้นเลยแม้แต่น้อย สิ่งต่างๆมันถูกบันทึกไว้ในไดอารี่ของโทเซ็น และบันทึกของไอเซ็นซึ่งเนื้อหามันตรงกัน และยังตรงกับข้อมูลที่เขาได้มาจากวังกลาง 46 ห้องด้วย



ก้าวเท้าออกจากสำนักงานหน่วยที่ 13 เขาตบไปตามเสื้อผ้าไม่นานสีหน้าของเขาก็ว่างเปล่าอยู่ครู่หนึ่ง เขามือเริ่มเกาหัว เขาลืมไปเลยว่ามันจูกระต่ายน้อยเป็นสิ่งที่เขาซื้อเพื่อจะนำไปฝากลูเคียที่บ้านคุจิกิ



"ซื้อใหม่ก็คงได้ละมั้ง"



เขาเดินแวะซื้อมันจูกระต่ายน้อย ระหว่างทางเขาก็แวะซื้ออุปกรณ์จำพวกหมึก กระดาษวะชิและพู่กันสามแบบ พู่กันขนแกะ พู่กันขนม้า และพู่กันขนพังพอน ราเซ็ตสึพอจะทราบงานอดิเรกของว่าที่พี่เขยของเขาอยู่บ้างจึงซื้อของพวกนี้ฝากอีกฝ่าย



แม้ราคาของพวกนี้จะไม่แพงแต่ตัวกระดาษพู่กันและหมึกที่ซื้อจากในตัวเมืองลูคอนกลับถูกนับเป็นของชั้นดีซึ่งไม่มีขายในเซเรย์เทย์ ด้วยสิ่งนี้จะถือว่าเป็นมารยาทที่ดีหรือไม่ราเซ็ตสึก็ไม่ทราบ



เดินทางไปยังบ้านคุจิกิพอมาถึงชายหนุ่มก็แปลกใจเมื่อพบว่าคนในตระกูลคุจิกิต่างก็อ้าแขนต้อนรับเขาเป็นอย่างดี ชายหนุ่มที่กำลังกังวลเล็กน้อยรู้สึกโล่งใจ นึกว่าจะถูกคนที่นี่ขับไล่เสียแล้ว



ปาดเหงือที่หน้าผากโดยย่างเท้าตามชายชราผู้หนึ่งเข้าไปที่ห้องพักของลูเคีย มาถึงหน้าห้องชายชราก็เตรียมตัวจากไปแต่ชายหนุ่มกลับส่งอุปกรณ์ประดิษฐ์ตัวอักษรฝากพวกมันไปให้ว่าที่พี่เขย



"ท่านคุโรกิรอส่งมันให้ถึงมือท่านเบียคุยะเองไม่ดีกว่าหรือครับ ?"



"มะ ไม่ดีกว่าครับ"



เขายังรูัสึกอึดอัดยามอยู่ต่อหัวหน้าเบียคุยะพอสมควร อาจจะเป็นเพราะเบียคุยะในปัจจุบันเปรียบดั่งผู้ปกครองของลูเคียอย่างแท้จริง มันจึงทำให้เขาค่อนข้างรู้สึกอึดอัดเหมือนกับลูกเขยที่กำลังพบพ่อตา



ทางชายชราหลังได้รับคำตอบและเห็นท่าทีของอีกฝ่ายก็ยิ้มเล็กน้อย ดูเหมือนชายคนนี้จะยังไม่กล้าพบหน้าท่านเบียคุยะสินะ น่าจะเป็นอาการเวลาฝ่ายพบปะครอบครัวของแฟนสาว ชายชรากล่าวลาและจากไปราเซ็ตสึจึงหายใจได้อย่างโล่งท้อง



"ใจยังไม่สงบพอ ดูเหมือนเรายังต้องฝึกอีกเยอะ"



ส่ายหัวไล่ความคิดไร้สาระและ เปิดประตูด้วยรอยยิ้ม แต่เพียงไม่นานรอยยิ้มเขาก็แข็งค้างและมองภาพตรงหน้าแบบไม่เข้าใจภาพที่เขาเห็นคือหญิงสาวร่างเล็กผมดำสั้นผู้กำลังจัดแต่งกิโมโนดำซึ่งจัดแต่งชุดยังไม่เรียบร้อยแถมส่วนล่างก็ยังไม่ได้สวมใส่อะไรนอกจากชั้นใน



ทางลูเคียเองหลังเห็นผู้ที่เปิดประตูห้องของตนโดยไม่ได้รับอนุญาติก็แข็งค้างไม่เคลื่อนไหว สายตาจ้องมองไปที่ประตูและหยุดลงที่ชายหนุ่มในชุดกิโมโนฮากามะดำสวมทับด้วยฮาโอริขาวกำลังจ้องมองมาที่เธอแบบไม่คาดฝันเช่นกัน



ทั้งสองกระพริบตาปริบๆ โดยจ้องมองกันอย่างงุนงง แต่ไม่นานลูเคียก็พบว่าตนเองยังแต่งตัวไม่เรียบร้อย ใบหน้าของหญิงสาวเริ่มกลายเป็นสีแดงด้วยความอับอายและเริ่มโกรธ ทางราเซ็ตสึเริ่มกลับมาได้สติรีบโบกมือกล่าวทันที



"ขะ ขอโทษครับ พอดีผมเข้าผิดห้อง!"



"ผะ ผะ ผิดห้องหน้าเจ้าสิ เจ้าจ้องมองข้าจนลูกตาจะหลุดออกมาอยู่แล้วและรีบหันกลับไปเดี๋ยวนี้เลยเจ้าเซ่อ!!"



ชายหนุ่มรีบหันกลับไปตามคำสั่งของอีกฝ่าย แม้เขาจะยังอยากดูแต่เขาก็ยังไม่อยากตายเสียก่อน ทางหญิงสาวหลังเห็นอีกฝ่ายหันหลังให้ก็ไม่รีรอรีบแต่งตัวด้วยความเร็วสูง หลังจากแต่งตัวเสร็จหญิงสาวร่างเล็กก็ไม่พูดพร่ำทำเพลง เธอรีบวิ่งและกระโดดถีบขาคู่ใส่อีกฝ่ายในทันที



เมื่อได้ยินเสียงการเคลือนไหวแปลกๆ จากด้านหลัง ราเซ็ตสึก็รีบหันกลับไปและก็พบกับฝ่าเท้าเล็กกำลังพุ่งเข้ามา ชายหนุ่มเบี่ยงตัวหลบและใช้โอกาศส่งแขนรวบประคองหญิงสาวเอาไว้



"มันอันตรายนะครับ"



"สิ่งที่อันตรายที่สุดก็คือเจ้านั่นหละ วางข้าลงและยื่นนิ่งๆ ให้ข้าต่อยเจ้าให้สาแก่ใจเดี๋ยวนี้เลย!"



"เอ~ถ้าเป็นแบบนั้นผมไม่วางคุณน่าจะดีกว่าไม่ใช่หรอครับ ?"



"จะวางไม่วาง ?"



ลูเคียจ้องมองเขาตาขวาง ดูก็รู้ว่าอีกฝ่ายกำลังโกรธจริงๆ ปล่อยไว้แบบนี้เกรงว่าจะไม่ดี เดี๋ยวแม่นี่กลายเป็นลมบ้าหมูขึ้นมาทำไง มันไม่คุ้มค่า แต่อีกใจราเซ็ตสึกลับรู้สึกอยากลองของ มันเป็นโรคอะไรสักอย่างที่ไม่ถูกทุบตีแล้วเขาจะกระสับกระส่าย



สุดท้ายชายหนุ่มก็เลือกที่จะวางหญิงสาว อันที่จริงเขาไม่ได้กลัวแม่สาวจอมเฮี้ยวเลยสักนิด เป็นเพราะเขาแคร์ความรู้สึกของเธอต่างหาก ยืนหลับตาและรอการทุบตีของอีกฝ่ายจนกระทั่งผ่านไปสามถึงสี่ลมหายใจเขาก็ไม่รู้สึกถึงความเจ็บปวดเลยสักนิด



แง้มเปิดเปลือกตาขึ้นมากก็พบว่าหญิงสาวกำลังยืนกอดอกหันหน้าหนีเขาด้วยท่ามีแง่งอน ราเซ็ตสึเกาหัวอย่างไม่เข้าใจ สรุปแล้วมันเกิดอะไรขึ้นอีกละเนี่ย เขาลองเรียกหญิงสาวเธอก็ทำท่าทีไม่พูดไม่จา



ทางลูเคียตอนนี้เธอกำลังงอนราเซ็ตสึอยู่ เจ้าหมอนี่หายหน้ามาตลอดหนึ่งเดือนกว่าๆ โดยไม่คิดจะมาหามาเยี่ยมเยือนเธอเลยสักนิด แม้จะยังไม่ตกลงเป็นคนรักกัน แต่เจ้าก็บอกรักข้าและข้าก็ตอบรักเจ้าไปแล้ว ทำไมเจ้าถึงไม่สนใจข้า แล้วเอาแต่ไปเยี่ยมคนอื่น ?



แม้ลูเคียจะไม่ได้ออกจากบ้านแต่ก็ไม่ใช่ว่าเธอไม่รู้ข่าวของราเซ็ตสึ เธอได้ฝากเพื่อนแอบดูการกระทำของเขาอยู่ตลอด โดยในใจรอให้เขามาเยี่ยมเยือนให้กำลังใจเธอในการฟื้นฟูพลังบ้างก็ยังดี



'ช่วงนี้เราทำอะไรไม่ดีไปหรือเปล่านะ ?'



ช่วงนี้เขาก็โหมแต่งานและก็ไปเยี่ยมเยือนฮินาโมริและคนในหน่วยอยู่บ่อยๆ แต่นั่นมันในฐานะที่เขาเป็นหัวหน้าประจำหน่วยต่างหาก ทว่าไม่นานเขาก็เริ่มเอะใจและเข้าใจถึงเรื่องบางเรื่อง ก่อนจะถอนหายใจเล็กน้อย



'ดีที่เราแวะซื้อเจ้านั่นมาด้วย'



เขาไม่ได้เรียกลูเคียแต่เดินไปสวมกอดหญิงสาวจากด้านหลัง โดยในใจคิดว่าถ้าเขาเดินเกมง้ออีกฝ่ายพลาดขึ้นมาก็แค่โดนทุบตีปางตายอีกสักรอบ แต่ถ้าสำเสร็จก็ควรใช้โอกาศนี้ให้เป็นประโยชน์



"ดูนี่สิครับ คิดว่ามันน่ารักหรือเปล่า"



นำบางสิ่งออกมาจากด้านหลัง สิ่งที่อยู่ในมือของเขาคือตุ๊กตารูปกระต่ายสีที่มีขนสีขาวสวยบริสุทธิ์ดุจดั่งหิมะ เจ้านี่คือตุ๊กตากระต่ายแชปปี้รุ่นลิมิตเต็ดที่ขายเพียงสามชิ้นในเซย์เรย์เทย์ 



ราคาของมันก็โครตจะแพง ทำเอาเดือนนี้ทั้งเดือนราเซ็ตสึจะต้องทานอณูวิญญาณในเซเรย์เทย์ประทังชีวิตไปก่อน พูดแล้วก็ช้ำแต่เรื่องเงินเป็นเรื่องเล็กถ้าให้เทียบกับความรักที่เขามีต่อลูเคีย



หญิงสาวที่ยังงอนขายหนุ่มเหล่มองของในมือของชายหนุ่ม ดวงตาของลูเคียเป็นประกายในทันทีหลังจกาที่เห็นมัน เธอตะโกนร้องออกมาจนแทบคลั่งเพราะไม่กี่วันก่อนเธอก็ได้เห็นมันผ่านนิตยาสารสมาคมยมทูตหญิง หนึ่งในสิบอันดับที่ยมทูตหญิงอยากได้มากที่สุด



"จะ เจ้าซื้อมันมาให้ข้าหรือ ?"



"ครับ"



"จริงหรอ เจ้าซื้อมันให้ข้าจริงๆหรอ ?"



"แน่นอนสิครับ ดังนั้นหายงอนผมได้แล้วนะ"



หญิงสาวพยักหน้าโดยไม่สนใจมือของชายหนุ่มที่ยังโอบกอดเธอไว้อยู่ และในขณะที่เธอกำลังมองตุ๊กตาในอ้อมแขนอย่างรักใคร่เสียงกระซิบของชายหนุ่มก็ดังขึ้นมา



"นี่ที่รักผมขอจูบคุณได้ไหม ?"



"เอ๊ะ แน่นอนสิแต่ว่าไม่ใช่ปากหรอกนะแต่เป็นศอกของข้า!"



สีหน้าของลูเคียแข็งค้าง แต่ไม่นานเธอก็ยิ้มอย่างชั่วร้ายโดยหลังกล่าวจบก็ส่งศอกแทงเข้าไปที่หน้าท้องของชายหนุ่มผู้พยายามทำรุ่มร่ามกับเธอ ชายหนุ่มคลายกอดและลงไปนั่งกุมท้องทั้งน้ำตา ไหงเป็นแบบนี้ไปได้ความหวังพังทลายลงเสียแล้ว



"ต่อให้พวกเราในตอนนี้จะเป็นคนรักกัน แต่ก็ใช่ว่าข้าจะยอมปล่อยปะโดยมอบสิ่งที่เจ้าต้องการได้ง่ายๆหรอกนะ"



"เอ๊ะ เมื่อกี้คุณว่ายังไงนะครับ ?"



"ข้าจะยอม..."



"ไม่ใช่ครับ ประโยคก่อนหน้านั้นน่ะครับ ?"



"เอ๊ะ ลองนึกเอาเองดูสิ เจ้าบ้า"



ราเซ็ตสึตอนนี้ยืนอึ้งไปแล้ว แต่ไม่นานเจ้าตัวก็ได้สติ และพุ่งเข้าไปกอดหญิงสาวร่างเล็กอีกรอบเพราะเขากำลังมีความสุขที่ในที่สุดลูเคียก็ยอมเป็นคนรักของเขา 



น่าเสียดายที่รอบนี้ลูเคียไม่ยอมให้อีกฝ่ายได้กอดเธออีกต่อไป เธอยกมือและสั่งห้ามเขาทันที ถ้ายอมเจ้านี่มากไปเกรงว่าตัวเธอก็อาจจะเผลอตัวไปด้วยก็ได้ แค่มองท่าทางดีใจและรอยยิ้มที่เต็มไปด้วยเสน่อันน่าหลงไหลของอีกฝ่าย เธอก็เกือบอ่อนแล้วยอมให้อีกฝ่ายกอด



'หยุดทำตัวน่ารัก ได้แล้วเจ้าเซ่อ'









ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 870 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,046 ความคิดเห็น

  1. #1008 OraweeBoonklong (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 12 ธันวาคม 2563 / 12:36
    จะกรีัดแต่กลั้นไว้
    #1,008
    0
  2. #806 ปลาน้อยลอยน้ำ (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 26 พฤศจิกายน 2563 / 00:54

    กัดหมอนขาดhttps://www0.dek-d.com/assets/article/images/sticker/yy-08.png

    #806
    0
  3. #477 SM1LE (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 31 ตุลาคม 2563 / 02:09

    หวานหยิกหมอนเลยตอนนี้ อ๊าาาาา

    #477
    0
  4. #476 Zanzar (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 31 ตุลาคม 2563 / 00:22
    ชวนไปกินปลาที่หน่วย...ความลับแตก555
    #476
    1
  5. #475 lego098707 (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2563 / 21:00
    อย่าหลุดปากเพ้อพูดเรื่องปลาไปละ เดี๋ยวถูกหาว่าเป็นผู้รับของโจร
    #475
    0
  6. #474 jane4117 (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2563 / 18:29
    อีกเดี๋ยวอาจจะมีซากุระโปรยปรายมาเป็นฉากต่อมาก็เป็นได้~
    #474
    0
  7. #473 Rnozero (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2563 / 16:49

    ระวังชากุระสีเลือดมานะเออคุโรกิ5555555

    #473
    0
  8. #472 Taberong140501 (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2563 / 12:18
    เหตุการณ์สงบก่อนพายุ พายุสีชมพู ที่มีชื่อว่า เซ็ลงซากุระ คาเงโยชิ อะนะ 5555
    #472
    1
    • #472-1 Horusuki(จากตอนที่ 29)
      30 ตุลาคม 2563 / 17:38
      ไม่ใช้ความรัก555+
      #472-1
  9. #471 Owl soldier (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2563 / 10:16
    น่าร๊ากกกก
    #471
    0
  10. #470 Redeye69 (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2563 / 10:00

    ขอบคุณครับไรท์
    #470
    0
  11. #469 นอนน้อยเเต่นอนนะ (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2563 / 09:11
    ไม่พูดพร่ำทำเพลง เซมบงซากุระ กฌโผล่ออกมา
    #469
    0
  12. #468 pimmadakiddee (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2563 / 07:54
    เบียคุยะแอบมองอยู่หรือเปล่านะ?
    #468
    0
  13. #467 7Kings (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2563 / 07:53
    พายุลูกใหญ่นามเซมบงซากุระ และไม่ใช่เซมบงซากุระธรรมดา มันคือ เซมบงซากุระคาเงโยชิ
    #467
    0
  14. #466 Bigsuepsak (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2563 / 07:27
    Yes. 🐊
    #466
    0
  15. #464 สาวชอบฝัน (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2563 / 07:08
    ระวังพี่เขาเอาเซมบงมาเฉาะหัวนะ555
    #464
    0
  16. #463 I am bananalord (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2563 / 06:58
    พายุลูกใหญ่ที่มีนามว่า เบียคุยะ
    #463
    3
    • #463-1 Creator Happiness Invulnerable(จากตอนที่ 29)
      30 ตุลาคม 2563 / 07:01
      รู้ว่าต่อไปก็ต้องมีพายุ แต่ช่วงที่สงบก็ขอโกยความสุขเข้าปอดให้ชื่นใจก่อน

      ป.ล.คู่นี้น่าร๊ากกกกกก >///<
      #463-1
    • #463-2 Creator Happiness Invulnerable(จากตอนที่ 29)
      30 ตุลาคม 2563 / 07:01
      ขอโทษค่ะ เม้นผิดที่
      #463-2
  17. #462 just a bad guy (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2563 / 06:49
    Yes! เจ้าเซ่อ! ❤💕🤟
    #462
    0
  18. #461 Atommix29 (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2563 / 06:48
    อยากอ่านต่อ~~~
    #461
    0
  19. #460 lego098707 (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2563 / 06:44
    แล้วอยู่ๆ เบียคุยะก็เดินเข้ามา ตามด้วยเซ็มบงซากุระ คาเงโยชิ
    #460
    0
  20. #459 Sebastian8845 (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2563 / 06:12
    อีกสักตอนสองตอนเดะก็พายุเเน่ๆเลย
    #459
    0
  21. #458 Nicezii114 (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2563 / 05:58
    สงบก่อพายุรึป่าว
    #458
    0