[ FIC BLEACH ] ผมนี่แหละเทพมรณะ

ตอนที่ 19 : ตอนที่ 19

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 6,905
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 891 ครั้ง
    20 ต.ค. 63

"จะ ใจร้ายเกินไปแล้วนะครับคุณคุจิกิ"



"ใครใช้ให้เจ้ากล้าทำลุ่มล่ามกับข้าละเจ้าเซ่อ"



ราเซ็ตสึอยากจะร้องไห้แต่ไม่มีน้ำตา ชายหนุ่มได้แต่นอนขดตัวกุมน้องชายอยู่ที่พื้น ใครจะคิดเล่าว่าแม่สาวจอมเฮี้ยวจะโหดเหี้ยมได้ถึงขนาดนี้ หมัดต่อยไม่ได้เลยใช้เข่าแทนสินะแม้เขาจะไม่ได้เจ็บอย่างจริงจัง แต่จิตใจที่บอบบางของเขาเหมือนกำลังถูกทำร้าย



"เอาละ แล้วทำไมเจ้าถึงมาที่นี่ด้วยตนเอง อันที่จริงด้วยระดับรองหัวหน้าอย่างเจ้า เจ้าไม่สมควรมาที่นี่ด้วยตัวเองเลยด้วยซ้ำ"



หญิงสาวในชุดนักเรียนไม่ได้สนใจชายหนุ่มที่ลุกขึ้นมาปัดฝุ่นผงตามเสื้อผ้าและเข้าเรื่องถามอีกฝ่ายอย่างจริงจัง ถึงข้อสงสัยที่เธออยากจะรู้ ทางราเซ็ตสึที่ตอนนี้เลืกแสร้งแสดงท่าทีเจ็บปวดมองไปที่ลูเคียและถอนหายใจ



"ถ้าผมไม่ทำเรื่องเร่งมาที่นี่ ผู้ที่จะได้รับคำสั่งจากวังกลาง 46 ห้องเพื่อมาตามหาคุณก็คงจะหนีไม่พ้นหัวหน้าเบียคุยะ น่าจะเข้าใจนะครับว่าถ้าพี่ชายของคุณมาจะเกิดอะไรขึ้น หลังได้เห็นสภาพของคุณในตอนนี้"



"..."



หญิงสาวเข้าใจได้ในทันทีถึงสิ่งที่เขาจะสื่อ ไม่จำเป็นต้องพูดอะไรอีกถ้าท่านพี่เบียคุยะเดินทางมายังโลกมนุษย์และเห็นสภาพของเธอในตอนนี้แล้วละก็ ต่อให้ราเซ็ตสึอยากช่วยเธอมากแค่ก็เป็นไปไม่ได้ และเธอจะต้องถูกประหารอย่างแน่นอน



"แต่ถึงเจ้าจะมา..."



"ก็น่าจะช่วยระงับการมาของพวกเขาได้สักระยะหนึ่งเลยนะครับ"



"มันจะมีประโยชน์อะไรเล่า เมื่อสุดท้ายแล้วท่านพี่เบียคุยะก็ต้องมานำตัวข้ากลับไปเพื่อรับโทษ แถมข้ายังอาจลากเจ้ามาพัวพันด้วยแบบนี้ตำแหน่งลองหัวหน้าของเจ้าอาจจะหลุดลอยไปเลยก็ได้นะ"



ลูเคียรู้สึกเสียใจที่ชายคนนี้มาพัวพันกับปัญหาที่เธอก่อขึ้น เธอรู้ดีว่าชายคนนี้ต้องพยายามทำทุกอย่างเพื่อช่วยเหลือเธอ แต่ถ้าทำแบบนั้นเขาอาจจะถูกยัดข้อหาในฐานะกบฏของโซลโซไซตี้ แน่นอนว่าเธอไม่ทีทางที่จะให้ชายคนนี้ต้องมาเสียทุกสิ่งเพื่อเธอ



'มีทางเดียวข้าคงจะต้องเดินกลับไปเอง'



เหล่มองที่ชายหนุ่มผู้ยังคงมีสีหน้าไร้อารมณ์อยู่เสมอก็ตัดสินใจอย่างเด็ดขาด ทางชายหนุ่มไม่ได้รู้เรื่องนี้ ถ้าเขารู้เขาได้ตบกระบานแม่นี่แน่ แต่ว่าเพราะยังไงลูเคียก็ต้องไม่ถูกประหารแม้จะไม่มีอิจิโกะไปช่วย แต่เขาก็พร้อมช่วยเธอ 



และยังมีหัวหน้าอุคิทาเกะและหัวหน้าเคียวราคุที่จะคอยช่วยเหลือ ไม่แน่หัวหน้าซาราคิก็อาจจะช่วยด้วยเช่นกันถ้าราเซ็ตสึร้องขอ ไม่เพียงแค่นั้นเจ้าอุราฮาระคิสึเกะตัวก่อเรื่องและชิโฮอินโยรุอิจิก็น่าจะตามไปช่วยเพื่อไม่ให้โฮเงียคุตกไปอยู่ในมือของไอเซ็นโดยง่าย



แต่ก็นะเจ้าอิจิโกะไม่มีทางปล่อยให้เพื่อนที่ช่วยชีวิตตัวเองและครอบครัวไปแน่ๆ ดังนั้นเขาจึงมีกำลังเสริมอีกมาก แต่นี่คือสิ่งที่ควรเป็นไปตามต้นฉบับ เขามั่นใจในตัวของหัวหน้าอุคิทาเกะและหัวหน้าเคียวราคุ แต่คนอื่นๆนอกจากเจ้าอิจิโกะ เขายังไม่ค่อยมั่นใจ ดังนั้นเขาจึงต้องมีแผนสำรองนั่นคือการ



'ช่วยฝึกให้อิจิโกะ!'



การจะเริ่มแผนนี้ได้ ก่อนอื่นต้องให้อิจิโกะทำลายพลังยมทูตของลูเคียทิ้งไปเสียก่อน ไม่เช่นนั้นต่อให้ฝึกแค่ไหนอีกฝ่ายก็ไม่น่าจะรู้ชื่อดาบฟันวิญญาณของตนเองได้ ด้วยคลื่นแรงดันวิญญาณที่ไม่ตรงกัน จึงเป็นไปไม่ได้เลยที่จะติดต่อกับดาบฟันวิญญาณ



ตัวอย่างก็มีตัวเองนี่แหละ กว่าเขาจะหายโง่ก็ใช้เวลาไปเกือบห้าปี ตลอดเวลาห้าปีตัวเขาหลงใช้แรงดันวิญญาณที่ดูดซับมาผ่านฮอลโลว์ซึ่งยังไม่ผ่านกระบวนการปรับเปลี่ยนให้เป็นแรงดันวิญญาณของตนเอง ในการติดต่อกับดาบฟันวิญญาณ 



นั่นจึงทำให้ราเซ็ตสึไม่สามารถปรับคลื่นวิญญาณและปลุกสึคุโยะจังให้ตื่นขึ้นอย่างเป็นทางการได้ ยังดีที่เขาตัดสินใจไปเป็นยมทูต พอได้รับคำแนะนำจากหัวหน้าอุคิทาเกะนั่นจึงทำให้เขาผ่านช่วงเวลานั้นมาได้



"ก่อนอื่นคุณคุจิกิช่วยพาผมไป ร้านที่ขายกายหยาบให้คุณก่อนก็แล้วกันครับ ส่วนเรื่องแผนไว้ผมจะจัดการเอง"



"ได้สิ แต่ข้าต้องไปบอกเจ้าอิจิโกะก่อน"



"ไม่มีปัญหาครับ"



เขาเดินไปยกร่างของลูเคียขึ้นพาดที่บนบ่า ทางหญิงสาวเองก็หมดคำพูดกับการกระทำไร้ยางอายของราเซ็ตสึพอสมควรจึงไม่ได้แสดงท่าทีอะไรออกมา พวกเขามุ่งหน้าไปหาอิจิโกะที่กำลังนั่งรออยู่



"ชักสังหรณ์ใจไม่ค่อยดีเลยแฮะ เมื่อไหร่จะมาละเนี่ย"



ฟึบ



พูดถึงทั้งสอง ทั้งสองก็มาทันที อิจิโกะโล่งใจเล็กน้อย แต่ว่ารางสังหรณ์ก็ยังคอยเตือนเขาว่าสิ่งที่เขากำลังกังวลไม่ใช่เรื่องนี้ หลังจากได้ยินการพูดคุยของชายหนุ่มปริศนากับลูเคียอิจิโกะก็ตัดสินใจที่จะแยกตัวและกลับไปยังห้องเรียนก่อน



"เป็นอะไรของเจ้านั่น ตั้งแต่ได้ยาถอดวิญญาณมาใจก็อยู่ไม่สุขเลย"



เห็นอิจิโกะรีบจากไปลูเคียก็บ่นขึ้นมาทันที ทางราเซ็ตสึที่ได้ยิน ก็ถอนหายใจอย่างช่วยไม่ได้ ก็เพราะมันเป็นปัญหาน่ะสิถ้าไม่รีบกลับชื่อเสียงของเจ้าอิจิโกะได้พังยับเยินเพราะเจ้าคอนแน่ๆ



จากนั้นทั้งสองก็เดินทางไปยังร้านโชว์ห่วยของอุราฮาระ ใช้เวลาไม่นานทั้งคู่ก็มาถึงลูเคียไม่รีรอเปิดประตูเดินเข้าไปในร้าน ซึ่งภายในมีชายร่างใหญ่ที่สูงสองเมตรสวมเสื้อยืดสีขาวทับด้วยผ้ากันเปื้อนสีน้ำเงินกับชายผมบลอนด์ในชุดจิมเบย์อิสีเขียวลายทาง ไม่ไกลจากทั้งสองมีเด็กหญิงดูเขินอายและเด็กชายผมแดงยืนถืออาวุธอยู่



"เป็นไงมาไงละครับเนี่ยคุณคุจิกิ เอ๋ดูเหมือนวันนี้จะพาแขกหายากมาด้วยนะครั..."



ชึบ



"หว่าๆ ทำอะไรครับเนี่ย"



ชายผมบลอนด์ที่สวมหมวกเกี้ยะลงบนหัวหลบดาบของราเซ็ตซึที่ฟาดฟันออกไป พร้อมกล่าวด้วยน้ำเสียงติดเล่นไปเรื่อย ทางชายร่างใหญ่ที่อยู่ข้างกายอุราฮาระเห็นแบบนั้นก็ยื่นมือออกมาแต่ก็ถูกหยุดไว้โดยชายสวมหมวกเกี้ยะ



"โทษทีนะพอดีเห็นหน้าแล้วอยากลองฟันดูน่ะ"



"ใจร้ายจังเลยนะครับ"



ราเซ็ตสึยักไหล่และเก็บดาบเข้าฝักโดยไม่สนเสียงกวนโอ้ยของอีกฝ่าย เมื่อครู่เขาฟันออกไปด้วยสันดาบ แต่เขาก็หมายฟันอีกฝ่ายแบบจริงจัง เพราะเจ้าหมอนี่บังอาจยัดโฮเงียคุใส่ในร่างวิญญาณของลูเคีย



"ทำบ้าอะไรของเจ้าเนี่ยเจ้าเซ่อ!"



"ก็แค่อยากยืนยันอะไรนิดหน่อยน่ะครับ"



"แล้วมันเรื่องอะไรละ ?"



"ไม่มีอะไรหรอกครับ คุณคุจิกิไปดูแลคุณคุโรซากิน่าจะดีกว่า เพราะผมสังหรณ์ใจว่าทางนั้นน่าจะเกิดเรื่องขึ้น"



แม้จะไม่ค่อยเข้าใจแต่ลูเคียก็พยักหน้าและจากไปทันที เธอเชื่อรางสังหรณ์ของชายคนนี้ แม้เจ้านี่จะติดเล่นติดยั่วโมโหเธออยู่ตลอด แต่รางสังหรณ์ของอีกฝ่ายก็ค่อนข้างแม่นยำ เธออยู่กับเขาทำงานร่วมกับเขามาเกือบปีในหน่วยสิบสามจึงพอรู้ความสามารถของเขาอยู่บ้างและหลังจากที่ลูเคียจากไปได้สักระยะชายหนุ่มก็ทำหน้าจริงจังทันที



"คุณสินะครับที่ยัดบางสิ่งลงในร่างวิญญาณของลูเคีย ทำให้เธอไม่สามารถฟื้นพลังยมทูตได้"



"แหม๋ๆ พูดอะไรกันครับ ทำไมผมไม่เห็นรู้เรื่องเลย"



"โฮเงียคุ"



"..."



สีหน้าขี้เล่นของอุราฮาระหยุดสะงักทันทีหลังได้ยินคำพูดที่หลุดออกมาจากปากของราเซ็ตสึ มือขวาเอื้อมแตะหมวกและกดหมวกลงจนปีกหมวกปิดซ่อนใบหน้าของเขาไว้



"รู้เรื่องนั้นด้วยหรอครับเนี่ย คาดไม่ถึงจริงๆเลยนะครับ"



"มันเป็นสิ่งที่ชายคนนั้นต้องการจากคุณมากที่สุด ผมที่ศึกษามาบ้างจึงพอรู้หรือไม่จริงละครับ คุณอดีตหัวหน้าหน่วยที่ 12 อุราฮาระ คิสึเกะและคุณอดีตหัวหน้าหน่วยวิถีมารสึคาบิชิ เท็ตไซ"



"รู้ละเอียดจังเลยนะครับ"



"เป็นธรรมดาครับ เพราะเพื่อรับมือกับชายคนนั้น ผมจึงต้องหาข้อมูลของกลุ่มคนที่พอจะเป็นพันธมิตรกับผมไว้บ้าง"



"โอ้ ถ้าอย่างนั้น..."



การพูดคุยของทั้งคู่ยังเต็มไปด้วยเล่ห์เหลี่ยมดุจจิ้งจอก จากนั้นอุราฮาระก็เชิญราเซ็ตสึไปพูดคุยภายในห้องที่เงียบสงบ ทางเท็ตไซและเด็กสองคนนั้นถูกไหว้วานให้ไปจัดการสินค้าชำรุดที่ขายให้กับลูเคียไปเมื่อเช้า



"ก่อนอื่นเลยผมอยากได้ยินความเห็นของคุณ...เออ"



"ราเซ็ตสึ คุโรกิ ราเซ็ตสึ"



"เป็นชื่อที่แปลกดีนะครับ เอาละครับคุณคุโรกิ ก็อย่างที่ผมพูดไปเมื่อสักครู่ ผมอยากได้ความเห็นของคุณเกี่ยวกับโฮเงียคุสักหน่อย"



"สิ่งนั้นสามารถช่วยให้ผู้ใช้วิวัฒนาการไปสู่ตัวตนที่เหนือกว่าได้ก็จริงอยู่ แต่มันไม่มีประโยชน์ต่อผมที่ชื่นชอบการต่อสู้ด้วยพลังและทักษะของตนเอง ดังนั้นถ้าถามความเห็นของผม โฮเงียคุก็เป็นแค่ไอเท็มสุดโกงที่จะทำลายความตื่นเต้นจากการต่อสู้ถ้าผมมีมัน"



ราเซ็ตสึตอบตามความคิดของเขา จริงอยู่ที่โฮเงียคุสามารถทำให้เขาแข็งแกร่งได้ในชั่วพริบตา แต่การทำแบบนั้นจะไม่เป็นการดูถูกความพยายามทั้งหมดของตัวเองหรอกหรอ แล้วการฝึกที่เขาทำมาตลอดห้าปีกับสามสิบปีในโลกฝันมายาคืออะไร มันมีประโยชน์อะไรในเมื่อคุณเลือกเจ้านั่นแทนที่จะใช้ความพยายามของตนเอง



ทั้งนี้เขาไม่ได้มีความคิดที่ละทิ้งน้องสาวจอมซึนและน้องชายที่ใกล้จะลืมตาดูโลกเพื่อครอบครองพลังที่ทำให้ร่างกายของตัวเองกลายเป็นสัตว์หลาด แถมถ้าทำแบบนั้นความฝันที่สักวันจะมีครอบครัวในบ้านหลังน้อยๆกับลูเคียคงจะปลิวหายไปทันที



ทางอุราฮาระหลังได้ยินความเห็นของชายหนุ่มก็แปลกใจ ถ้าเป็นคนอื่นที่กระหายในพลังและอำนาจคงจะพยายามที่จะคว้ามันอย่างสุดกำลัง แต่ชายคนนี้กลับแตกต่างทั้งที่แม้เขาจะต้องการความแข็งแกร่ง แต่เขากลับเลือกที่จะสร้างมันด้วยตนเอง



'ผู้ชายคนนี้ เป็นคนที่น่าสนใจจริงๆ'



"ได้ยินแบบนั้นผมก็ใจชื้นขึ้นเยอะเลยครับ"


















ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 891 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,046 ความคิดเห็น

  1. #429 Moon (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 28 ตุลาคม 2563 / 16:59

    สรุปชอบลูเคียจริงปะ อะไรก็ลูเคียๆ ไม่ใช่ลูเคียได้ไหมเนี่ย

    #429
    3
    • #429-2 KenKrk(จากตอนที่ 19)
      30 พฤศจิกายน 2563 / 14:14
      ใช้ตายไปซะเรื่องมากนัก
      #429-2
    • #429-3 ฝุ่น(จากตอนที่ 19)
      2 ธันวาคม 2563 / 22:18
      เรื่องมากก็ไปหาอ่านเรื่องอื่นไป้
      #429-3
  2. #228 Rnozero (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 21 ตุลาคม 2563 / 11:58

    โครตเท่มากเลยครับคุโรกิอุดมการณ์ของพระเอกอุดมคติชัดๆเลยครับขอบคุณมากสำหรับตอนใหม่อัพมาครับ

    #228
    0
  3. #220 God_FAST (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 20 ตุลาคม 2563 / 19:06

    จิ้งจอกกับจิ้งจอกสินะ555

    #220
    0
  4. #217 ถ้วยชาดำ (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 20 ตุลาคม 2563 / 10:21
    ได้กายหยาบแล้วก็ต้องไปเรียนด้วยนะนาย55555
    #217
    0
  5. #216 Redeye69 (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 20 ตุลาคม 2563 / 10:05
    ขอบคุณครับไรท์
    #216
    0
  6. #214 Clover115 (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 20 ตุลาคม 2563 / 08:23
    สนุกกกก
    #214
    0
  7. #213 TamilCheatm (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 20 ตุลาคม 2563 / 07:11

    สนุกมากเลยครับ
    #213
    0
  8. #212 Nicezii114 (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 20 ตุลาคม 2563 / 06:50
    รออออ่านนน
    #212
    0
  9. #211 Creator Happiness Invulnerable (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 20 ตุลาคม 2563 / 06:28

    สนุกม๊ากกกก เราย้อนอ่านใหม่หลายรอบมากเลยค่ะ มาต่อเร็วๆนะ
    #211
    0
  10. #210 QTITAN (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 20 ตุลาคม 2563 / 06:27

    สนุกมาก
    #210
    0