[ FIC BLEACH ] ผมนี่แหละเทพมรณะ

ตอนที่ 14 : ตอนที่ 14

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 7,078
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 936 ครั้ง
    15 ต.ค. 63

ตุบ



"ฮ่าๆ สนุกเป็นบ้าเลยไอ้การต่อสู้เนี่ย!"



"จริงด้วยครับหัวหน้า แต่ฉันไม่คิดเลยว่านายจะเก่งขนาดนี้เลยนะราเซ็ตสึ"



ร่างที่อาบชุ่มไปด้วยโลหิตอยู่ที่พื้นสำนักงานสองร่างหันไปมองชายหนุ่มที่อยู่ในสภาพไม่ต่างกับพวกเท่าไหร่ ถ้านับตามสภาพหัวหน้าซาราคิบาดเจ็บหนักสุด แต่นั่นก็เพราะอีกฝ่ายไม่ชอบป้องกันตัวเองแถมยังรับดาบของเขาและอิกคาคุไปตั้งหลายครั้ง



ลองลงมาก็เป็นอิกคาคุที่โดนราเซ็ตสึกับหัวหน้าซาราคิอัดซะยับมีอยู่ช่วงหนึ่งที่เขาและหัวหน้าซาราคิลุมอัดอีกฝ่าย แต่ทางตัวเขาเองก็โดนมาหนักไม่ต่างกัน แต่สุดท้ายเขาก็ยังเป็นคนที่บาดเจ็บน้อยที่สุด แม้ผลการต่อสู้จะออกมาเสมอก็เถอะ



'ตอนนี้หัวหน้าซาราคิยังใช้ชิไคไม่ได้'



เอาเข้าจริงถือว่าราเซ็ตสึแพ้เต็มประตู เนื่องจากเขาปลดปล่อยชิไคอยู่ตลอด ผิดกับทางหัวหน้าซาราคิที่ใช่ร่างกายและแรงดันวิญญาณของตนเองแบบเพรียวๆ ส่วนอิกคาคุก็ใช้ชิไคเช่นกันจึงถือว่าเสมอได้เต็มประตู



"เอาละ ผมคงจะขอตัวกลับก่อนนะครับ"



กวาดตามองสำนักงานหน่วยที่ 11 ซึ่งปัจจุบันกลายเป็นซากเหลือเพียงแต่เสาและเศษกำแพง โชคดีที่ทางยมทูตในหน่วยที่ 11 ใช้โอกาศทยอยกันหลบหนีออกมาจากสำนักงาน จึงรอดชีวิตกันอย่างหวุดหวิด



คงไม่ดีนักที่ตัวเขาจากหน่วยที่ 13 จะอยู่ที่นี่ต่อ เขาไม่อยากชดใช้ค่าเสียหายที่หนักหน่วงไม่รอคำตอบจากทั้งสองราเซ็ตสึก็ใช้ดาบเป็นไม้เท้าพยุงตัวเดินจากไป ตอนนี้แรงเดินยังแทบไม่เหลือ แถมร่างกายก็ได้รับบาดเจ็บหนักเกินไป แต่ว่าการต่อสู้นี้ทำให้เขาได้รับอะไรหลายๆอย่าง 



ด้านประสบการณ์ถือเป็นของตายจึงไม่ควรต้องพูดถึง แต่สิ่งที่เขาได้มามากที่สุดจากการต่อสู้นี้ก็คือการคิดวิเคาะห์ ทักษะดาบที่พัฒนาขึ้นแบบผิดหูผิดตาและสุดท้ายทักษะเคลื่อนไหวโยกย้ายร่างกาย ปัจจุบันเขาสามารถสร้างภาพติดตาแบบสมบูรณ์ได้ถึงสามร่างแล้ว



เมื่อต้องเผชิญกับการต่อสู้เสี่ยงชีวิตมนุษย์จะพัฒนาขึ้นแบบก้าวกระโดด และตอนนี้เขาก็ได้ประสบกับเหตุการณ์นั้นมา และทางหัวหน้าซาราคิและอิกคาคุเองก็คงจะพัฒนาด้วยเช่นกัน



"แค่กๆ พรวดด~ไม่ไหวเลยแฮะตาลายไปหมดเลย"



ตุบ



เดินๆอยู่ก็กระอักเลือด เขาเริ่มวิงเวียนและล้มลงสู่พื้นหมดสติไป เหล่ายมทูตที่กำลังตรวจตราลาดตะเวนถึงกับกรีดร้องเมื่อพบชายหนุ่มนอนจมกองเลือด พวกเขารีบพาราเซ็ตสึไปยังหน่วยที่ 4 หรือหน่วยรักษาทันที



พอหน่วยลาดตะเวนแบกราเซ็ตสึมาถึงก็มีหญิงสาวอายุไม่สาว ผมดำมัดเปียรวบมันมาปิดคอที่ด้านหน้า เธอคือหัวหน้าหน่วยที่ 4 อุโนะฮานะ เร็ตสึ เธอมายืนรอหน้าสำหนักงานหน่วยที่ 4 ตั้งแต่แรกแล้ว ไม่จำเป็นต้องคาดเดาเพราะพวกซาราคิได้มาที่นี่ก่อนแล้ว และคนที่จะมาเป็นคนสุดท้ายจึงไม่จำเป็นต้องคาดเดา



การต่อสู้ของทั้งสามมันรุนแรงมาก แค่แรงดันวิญญาณขอบทั้งสามก็เพียงพอแล้วที่จะทำให้ทั่วเซเรย์เทย์สัมผัสและคาดเดาได้ว่าทั้งสามคนต้องได้รับบาดเจ็บหนัก แต่ไม่คิดเลยว่าพวกบ้านี่จะต่อสู้กันในระดับปางตายเช่นนี้ ไอ้พวกสมองที่มีแต่กล้าม!



"ส่งรองหัวหน้าคุโรกิไปที่ห้องฉุกเฉินค่ะ"



""ครับ!!""



ครึ่งเดือนผ่านไปภายในห้องพักสำหรับผู้ป่วยในสำนักงานหน่วยที่ 4 ชายหนุ่มที่เต็มไปด้วยผ้าพันแผลสีขาวค่อยๆเปิดตาขึ้น เขามองเพดานห้องก็พอทราบว่าตอนนี้ตนเองอยู่ที่ไหน แม้ความทรงจำในปัจจุบันจะยังไม่เข้าที่เข้าทาง แต่เขาก็พอคาดเดาถึงสิ่งที่เกิดขึ้นได้



ลุกขึ้นมานั่งสายตามองร่างกายที่เต็มไปด้วยผ้าพันแผลก็ได้แต่ยิ้มๆแห้งๆ รองขยับร่างกายไปมาแม้จะรู้สึกติดขัดอยู่บ้าง แต่ก็ไม่ใช่ปัญหาถึงแม้จะไม่รู้ว่าตัวเองหลับไปกี่วันแล้วก็เถอะ ถ้าได้ยืดเส้นยืดสายสักหน่อยก็คงเข้าที่เข้าทาง



"จะว่าไปใครเปลี่ยนเสื้อผ้าให้เรานะ"



ตอนนี้เขาไม่ได้อยู่ในชุดฮากามะของยมทูตแต่อยู่ในชุดจินเบอิสีเขียวอ่อน ซึ่งน่าจะเป็นชุดสำหรับผู้ป่วยของนี่ที่ เขาไม่ได้คิดไรมากและขยับลุกออกจากเตียงพยายาลมายืดเส้นยืดสายที่ข้างเตียง



"เส้นตึงไปหมดเลยแฮะ"



"เดี๋ยวเถอะค่ะ แผลของคุณไม่หายดีเลยนะคะรองหัวหน้าคุโรกิ"



เสียงเตือนและดุของหญิงสาวดังขึ้นมาจากหน้าประตูห้อง เขามองไปที่หญิงสาวผมเงินร่างสูงพร้อมทั้งทักทายอีกฝ่ายด้วยรอยยิ้มก่อนจะขยับตัวยืดเส้นยืดสายต่อเพราะเขารู้ตัวเองดีว่าบาดแผลที่ได้รับมานั้นหายสนิทแล้ว



"สงสัยฉันคงต้องแจ้งท่านหัวหน้าอุโนฮานะเองแล้วละ"



"ใจเย็นก่อนครับรองหัวหน้าฮิซาเนะ บาดแผลของผมหายหมดแล้วครับ ไม่เชื่อคุณรองตรวจสอบดูก็ได้"



เขารีบห้ามอีกฝ่ายอย่างร้อนรน การให้หัวหน้าอุโนะฮานะมาละก็เป็นเรื่องแน่ ส่วนเธอคนนี้ก็คือโคเท็ตสึ อิซาเนะ รองหัวหน้าหน่วยที่ 4 ลูกน้องคนสนิทของอุโนะฮานะ เร็ตสึทั้งยังเป็นพี่สาวของโคเท็ตสึ คิโยเนะจากหน่วยที่ 13 แม้จะไม่น่าเชื่อเพราะสองพี่น้องแตกต่างกันมาก แต่ยังไงทั้งสองก็เป็นพี่น้องกันจริงๆ



ทางอิซาเนะหลังได้ยินคำพูดของชายหนุ่มก็ขมวดคิ้วทันที  เพราะบาดแผลที่ชายคนนี้หนักหนาเกินไป ตอนแรกพวกเธอก็ยังอดคิดว่าอีกฝ่ายน่าจะไม่รอดอยู่แล้ว แน่นอนว่าทางพวกหัวหน้าซาราคิเองก็ใช่ย่อยแถมยังหนักกว่าชายคนนี้อีกด้วย แต่พวกเขาก็รอดมาได้กันทั้งสามคน



"ค่ะ ถ้าเช่นนั้นขอดิฉันตรวจดูแผลของคุณ"



ชายหนุ่มขึ้นไปนอนบนเตียงแต่โดยดี อิซาเนะก็ไม่รีรอเริ่มแกะผ้าพันแผลออกอย่างระมัดระวังแต่ไม่นานนักใบหน้าของเธอก็เปลี่ยนไปทันทีเมื่อพบว่าบาดแผลบนร่างกายของชายคนนี้หายไปราวกับไม่เคยมีอยู่ แม้แต่แผลเป็นยังไม่ทิ้งร่องรอยไว้ให้เห็น



"ปะ เป็นไปได้ยังไง"



"อาจจะเป็นเพราะมีหมอและพยาบาลสวยๆ มาคอยดูแลผมอยู่ตลอดละมั้งครับ"



"แฮะ แฮ่ม!"



เสียงไอดังมาจากหน้าห้องทั้งให้สองรองหัวหน้าต่างหากันมองไปที่หน้าประตู เจ้าของเสียงคือหญิงสาวร่างเล็กผมดำสั้นนัยน์ตาสีม่วง เธอไม่ใช่ใครอื่นเธอคือคุจิกิ ลูเคียซึ่งเข้ามาเยี่ยมชายหนุ่มตามปกติ พออิซาเนะเห็นท่าทางแบบนั้นก็ยิ้มแห้งๆทันที



"คือว่านะคะ คนที่คอยดูแลและทำความสะอาดบาดแผลให้รองหัวหน้าคุโรกิก็คือคุณคุจิกิค่ะ เอาละเรื่องที่ฉันจะพูดมีเพียงเท่านี้ขอตัวก่อนนะคะ"



อิซาเนะรีบเผ่นออกจากห้อง ทิ้งให้ชายหนุ่มได้แต่มองอีกฝ่ายอย่างอึ้งๆ หลังได้ฟังคำพูดของอิซาเนะราเซ็ตสึที่มีหน้าตายก็ไร้อารมณ์ก็หันไปมองหญิงสาวที่กำลังหันหน้าหนีเขาอยู่ด้วยรอยยิ้มทันที



"ถึงว่าบาดแผลผมถึงหายเร็วนัก เพราะคุณคุจิกิสุดที่รักของผมดูแลอยู่ตลอดนี่เอง"



"ใครดูแลเจ้ากันรองหัวหน้าอิซาเนะก็พูดไปเรื่อย ว่าก็ว่าเถอะเจ้าไปทำอีท่าไหนถึงได้เข้าไปต่อสู้กับท่านหัวหน้าซาราคิและคุณมาดาราเมะจนได้รับบาดเจ็บสาหัสมาเยี่ยงนี้ ?"



"เออคือ...อ่อผมอยากลองโดนฟันแบบดิจิตอลดูน่ะครับ อีกอย่างพอได้แผลแล้วมีคุณคุจิกิดูแลอยู่ตลอดแบบนี้ก็ถือว่าคุ้มแล้วละครับ นับเป็นบาดแผลอันทรงเกียรติเลย"



'ตื่นขึ้นมาก็วอนบาทาข้าทันทีเลยนะเจ้าเซ่อนี่!'



ลูเคียกำหมัดอยากจะชกปากของเจ้าหมอนี่สักเปรี้ยงแต่เธอก็พยายามอดใจไว้ ยังไงเจ้าหมอนี่ก็พึ่งฟื้น ไว้รอบาดแผลอีกฝ่ายหายดีเมื่อไหร่แม่จะใส่ให้ยับเลยคอยดู หญิงสาวเริ่มหมายหัวราเซ็ตสึเป็นที่เรียบร้อย



"จะว่าไปสิบวันนี้เกิดอะไรขึ้นบ้างครับ ?"



"นอกจากการต่อสู้ของเจ้ากับหัวหน้าซาราคิและคุณมาดาราเมะก็ไม่มีอะไรพิเศษ อ่อจริงสิอีกสองวัน ข้าได้รับคำสั่งจากวังกลาง 46 ห้องเลยต้องลงไปตรวจสอบที่โลกมนุษย์ในเมืองคาราคุระเป็นระยะเวลาหนึ่งเดือน"



หญิงสาวยืดอกอย่างภาคภูมิ ในที่สุดเธอก็สามารถออกไปทำงานด้วยตัวคนเดียวได้สักที นี่ถือเป็นภารกิจแรกเลยที่เธอได้ลองทำงานคนเดียว ดังนั้นเธอก็เลยอยากอวดชายตรงหน้าเสียหน่อย แต่ว่าแทนที่ชายหนุ่มจะยินดีกับความสำเร็จก้าวแรกของเธอเขากลับแสดงสีหน้ามืดมนจนน่ากลัว



"ราเซ็ตสึเป็นอะไรไป สีหน้าของเจ้า..."



"ขอโทษครับ ไม่มีอะไรหรอก"



ชายหนุ่มตีสีหน้ายิ้มแย้ม แต่รอยยิ้มของเขากลับไม่เหลือความจริงใจอยู่เลยสักนิด ทางลูเคียขมวดคิ้วแต่ก็ไม่ได้ถามอะไรให้มากความ ในห้องพักเงียบลงทันทีจนลูเคียทนความเงียบไม่ไหวส่งกระเช้าผลไม้ให้เขาและกล่าวลาเดินจากไป



"เริ่มจนได้สินะไวกว่าที่คิด"



ชายหนุ่มกำหมัดแน่นเมื่อก่อนแม้ไอเซ็นจะสังหารหมู่วังกลาง 46 ห้อง ถล่มเซเรย์เทย์หรือเข้าแทนที่ราชันย์วิญญาณเขาก็คงไม่โกรธหรือพยายามแทรกแทรงอะไรมากมาย แต่ตอนนี้มันแตกต่างกัน เพราะมันมีความปลอดภัยของลูเคียและคนจากหน่วยที่ 13 รวมอยู่ด้วย



นัยน์ตาสีฟ้าของชายหนุ่มแปรสภาพเป็นสีดำสนิท มันเริ่มมืดมนจนไร้ประกายคล้ายหลุมดำที่น่าหวาดผวา รอบตัวของเขาปล่อยบางสิ่งที่ดำมืด จะเรียกว่าควันก็ไม่ใช่เพลิงก็ไม่เชิง ออกมาอย่างบางเบา ดาบฟันวิญญาณโต๊ะข้างเตียงเองสั่นตอบรับความรู้สึกของชายหนุ่ม



"ปัญหารุมเร้าจริงๆ"












ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 936 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,078 ความคิดเห็น

  1. #1002 OraweeBoonklong (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 12 ธันวาคม 2563 / 07:36
    แต่ละคนมาทีต้องไปเปิดอากู๋ว่าเป็นใคร
    #1,002
    0
  2. #804 ปลาน้อยลอยน้ำ (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 25 พฤศจิกายน 2563 / 21:21

    ไม่ใช่แฟนพันธุ์แท้มาอ่าน

    งงๆบางที 5555

    #804
    0
  3. #427 bigbowka (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 28 ตุลาคม 2563 / 16:45
    เมียเอ็งกำลังจะกลายเป็นกระสอบทราบแล้วเว้ย
    #427
    0
  4. #309 crossic (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 24 ตุลาคม 2563 / 17:56
    อุราฮาระต้องโดนขับไล่ก่อนเนื้อเรื่อง100ปีไม่ใช่หรอ
    #309
    0
  5. #209 Tuy1511 (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 20 ตุลาคม 2563 / 02:00

    ลำดับเหตุการมันงงๆ อยู่นะ มันขัดใจยังไงไม่รู้

    #209
    0
  6. #139 Rnozero (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 16 ตุลาคม 2563 / 00:05

    ในที่สุดก็มาแล้วเริ่มเนื้อเรื่องชะทีขอบคุณมากครับสำหรับตอนใหม่

    #139
    0
  7. #137 BossAgi (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 15 ตุลาคม 2563 / 20:27

    ....ปลดปล่อยข้า...ปลดปล่อยข้าออกไป...ปลดปล่อยข้า..เอ่ยนามของข้า......สตาร์แพลตตินั่ม!!!!!

    #137
    2
    • #137-2 G.aster(จากตอนที่ 14)
      24 ตุลาคม 2563 / 16:59
      เห็นภาพไอเซ็นโดนต่อยเลย 5555
      #137-2
  8. #135 MrDragonTree (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 15 ตุลาคม 2563 / 17:36
    รออยู่นะครับ
    #135
    0
  9. #134 อัญเชิญพระเจ้า (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 15 ตุลาคม 2563 / 13:17
    ปลอดปล่อยมันออกมา
    #134
    0
  10. #133 wy449835eod (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 15 ตุลาคม 2563 / 12:33
    สู้ๆน่ะงับ
    #133
    0
  11. #132 สโลว์ลีฟ (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 15 ตุลาคม 2563 / 10:38
    ฮะๆๆๆๆๆๆๆ
    #132
    0
  12. #131 Redeye69 (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 15 ตุลาคม 2563 / 10:18
    ขอบคุณครับ
    #131
    0
  13. #130 Nicezii114 (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 15 ตุลาคม 2563 / 08:38
    รออออออ
    #130
    0
  14. #129 อัศวินจักรกลสีชาด (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 15 ตุลาคม 2563 / 07:29
    สนุกมากครับ~~
    #129
    0
  15. #128 Clover115 (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 15 ตุลาคม 2563 / 07:22
    เริ่มความมัน
    #128
    0
  16. #127 7Kings (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 15 ตุลาคม 2563 / 07:12
    อีกนิดเดียวก็จะเข้าเนื้อเรื่องหลักแล้ว
    #127
    0
  17. #126 Glendon. (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 15 ตุลาคม 2563 / 07:07

    รุมเร้า ใช้ร.เรือนะคะ //ไรท์สู้ๆนิยายสนุกมากค่ะ
    #126
    1
  18. #125 Delta47 (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 15 ตุลาคม 2563 / 06:58
    รออ่าน
    #125
    0
  19. #124 G01d (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 15 ตุลาคม 2563 / 06:57
    รออ่านต่อครับสู้ๆ
    #124
    0