[ FIC BLEACH ] ผมนี่แหละเทพมรณะ

ตอนที่ 1 : ตอนที่ 1

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 12,903
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 918 ครั้ง
    6 ต.ค. 63

ณ ยามเช้าภายในป่าอันเงียบสะงัด แสงแดดอันอ่อนโยนสาดส่องลงมาใส่ชายผู้หนึ่งซึ่งกำลังนอนคว่ำหน้าเคี้ยวหญ้าอย่างเมามัน ความหอมหวานของหญ้าเริ่มทำให้เปลือกตาของชายหนุ่มเริ่มกระตุก

 

 

เปลือกตาเริ่มเปิดออก เขาใช้แขนดันพื้นลุกขึ้นมานั่งด้วยสายตาสลึมสะลือ อ้าปากหาวหวอดคลายหญ้าในปากก่อนจะมองภาพตรงหน้าอย่างเฉยชา ชายหนุ่มยังไม่ได้เริ่มเอะใจคล้ายกับคอมพิวเตอรที่พึ่งถูกเปิด

 

 

"หาววว~ทำไมที่นอนเราวันนี้มันแข็งแปลกๆ"

 

 

ทั้งที่ที่นอนของเขาถูกจัดทำมาจากวัสดุชั้นดี ด้วยราคาที่แพงหูฉี่กลับไม่สามารถสร้างความพึงพอใจให้เขาได้ในแบบที่หวัง ทว่าพอเขาเริ่มตื่นเต็มตาท่าทีไม่พอใจก็เริ่มหายไป เหงือเริ่มไหลรินตามใบหน้า

 

 

 

"ไม่ใช้แล้วที่นี่ที่ไหน อย่าบอกนะว่าเราคนนี้ถูกโจรร้ายลักพาตัวเพื่อเรียกค่าไถ ?"

 

 

ชายหนุ่มส่ายหัวไล่ความคิดไร้สาระ ตัวเขาที่เป็นเพียงเด็กกำพร้าไม่ได้ร่ำรวยในระดับนั้นซะหน่อย จะว่าไปบรรยากาศที่นี่ก็ดูวังเวงชอบกล กวาดตามองโดยรอบและก็เริ่มแปลกใจหลังเห็นชุดขาดที่เขาในสวมใส่ในปัจจุบันก็ขมวดคิ้วในทันที

 

 

ชุดที่เขาสวมใส่คือชุดยูกาตะสีเขียวขี้ม้า ดูทรุดโทรมราวกับคนยากไร้ ไม่ว่าจะรอยปะรอยเย็บสดใหม่ตามชุดที่มีจำนวนมากมายตามเนื้อผ้ามันก็เริ่มทำให้เขารู้สึกใจคอไม่ค่อยดี

 

 

รอยยิ้มแห้งๆเริ่มแสดงออกมาผ่านใบหน้า สีหน้าของเขาเริ่มซีดขาว ในใจเริ่มภาวนาให้เรื่องที่เกิดขึ้นเป็นเพียงความฝัน ด้วยประสบการณ์ด้านสมาธิที่สูงใจที่ระส่ำระส่ายก็เริ่มสงบลงในไม่ช้า เขาเตรียมใช้แขนดันตัวลุกขึ้นยืนเพื่อออกเดินทางสำรวจโดยรอบเสียก่อน

 

 

แต่ว่าเขาก็รู้สึกแปลกๆ มือพบว่าตัวเองกำลังกำบางสิ่งบางอย่างที่มีขนาดยาว สายตาเหล่มองที่มือซ้ายก็แปลกใจเมื่อพบว่าสิ่งที่อยู่ในมือของเขาก็คือดาบพร้อมปลอกเล่มหนึ่ง และใกล้ๆ ตัวเขาก็มีสมุดดูโบราณวางไว้ด้วย

 

 

 

"เป็นฝันที่ดูพิลึกจริงๆ"

 

 

เขาไม่ได้ลุกแต่เอื้อมมือไปหยิบสมุดขึ้นมา สมุดที่ดูโบราณปกหน้าถูกเขียนไว้ด้วยหมึกพูกัน ภาษาที่ใช้เป็นภาษาญี่ปุ่นนี่จึงทำให้ชายหนุ่มถอนหายใจโล่งอก อย่างน้อยมันก็ยังเป็นภาษาที่เขาอ่านได้

 

 

"เทคนิคพื้นฐานในการเป็นยมทูต ฉบับฝึกหัด?"

 

 

เขาเริ่มเปิดหน้าต่อไปโดยอ่านเนื้อหาที่ถูกเขียนไว้ข้างในไปด้วยหน้าชายหนุ่มอยากจะหัวเราะ ในสมุดเล่มนี้มีการจดบันทึกเกี่ยวกับวิธีรวบรวมอณูวิญญาณเข้าสู่ร่างกายเพื่อบ่มเพาะเพิ่มพลังวิญญาณและแรงดันวิญญาณให้แก่ผู้ฝึกฝน

 

 

เรื่องพวกนี้มันมีแต่ในอนิเมะและนิยายเท่านั้นแหละ เขาส่ายหัวและพยายามหลอกและปลอบใจตัวเองว่าเรื่องที่เขากำลังพบเจอเป็นส่วนหนึ่งของความฝันที่ไร้สาระของตัวเขาเอง

 

 

"ดูเหมือนว่าเราจะติดอนิเมะและมังงะมากเกินไปจนเก็บเอามาฝันเป็นตุเป็นตะแบบนี้"

 

 

ยมทูต อณูวิญญาณ พลังวิญญาณ แรงดันวิญญาณ ? แค่เห็นคำพวกนี้เขาก็พอเดาได้ว่าตนเองน่าจะฝันเฟื้องถึงอนิเมะที่พึ่งดูไปเมื่อคืน ซึ่งอนิเมะเรื่องนี้เป็นอนิเมะที่ทำออกมาได้ดีแต่ก็ไม่ได้น่าประทับใจในภาคหลังๆ

 

 

"เอาเถอะนั่งอ่านไปสักพักรอตื่นก็แล้วกัน"

 

 

ชายหนุ่มอ่านเนื้อหาในสมุดอย่างเรื่อยเปลื่อยแต่จากที่เคยอ่านแบบผ่านๆ เขากลับเริ่มอ่านมันแบบจริงจังจนกระทั่งเวลาผ่านไปหลายชั่วโมงเขาถึงหลุดออกจากภวังค์หลังอ่านเนื้อหาส่วนหนึ่งในสมุดเสร็จ

 

 

"เที่ยงแล้วหรอไวมาก สมแล้วที่เป็นความฝัน"

 

 

ชายหนุ่มยันตัวลุกขึ้น ในเมื่อตัวเองยังไม่ตื่นจากฝัน เขาจึงมีแผนที่จะเดินสำรวจพื้นที่โดยรอบสักหน่อย แต่ทว่าในขณะนั้นเองแรงกดดันอันหนักหน่วงดูป่าเถื่อนก็แทรกเข้ามาในร่างกายจนชายหนุ่มหายใจแทบไม่ออก

 

 

"กะ เกิดอะไรขึ้น..."

 

 

โฮรกกกกกก~

 

 

เสียงกรีดร้องแสนทรมาณดั่งสะนั่น ใบหน้าของชายหนุ่มเริ่มซีดขาวเขารีบหันหน้าไปมองด้านหลังซึ่งเป็นที่ที่เขาสัมผัสถึงสิ่งแปลกปลอมได้ สิ่งที่อยู่ตรงหน้าของเขาคือสัตว์ประหลาด ร่างกายขนาดยักษ์สีเขียวไร้เสื้อผ้า ตัวของมันสูงเกือบสามเมตร หน้าอกมีรูกวงส่วนใบหน้าถูกส่วมทับไว้ด้วยหน้ากากสีขาว

 

 

"โฮรกกกกกกกกกกก!"

 

 

เสียงสองเสียงทะท้อนออกมาจากปากของสัตว์ประหลาดตรงหน้า ชายหนุ่มเบิกตากว้างหลังเห็นลักษณะรูปร่างของมัน ถ้าเขาเดาไม่ผิดเจ้านี่น่าจะเป็นฮอลโลว์จากโลกเทพมรณะที่มีเจ้าหัวส้มคุโรซากิ อิจิโกะเป็นตัวประกอบภายในเรื่อง

 

 

ฮอลโลวในเรื่องเทพมรณะก็คือดวงวิญญาณที่โซ่กรรมขาดทำให้เกิดการกัดกินจน หน้าอกเป็นรู ในที่สุดก็จะกลายร่างเป็นอสูรกาย ฮอลโลว์ทุกตนจะมีรูปลักษณ์ที่แตกต่างกันออกไป แต่ทุกตัวจะสวมหน้ากากไว้เพื่อปิดบังใบหน้าของตนเอง


 


 

ทางหน้ากากจะทำหน้าที่ป้องกันสันดานดิบหรือนิสัยเก่าก่อนที่จะเป็นฮอลโลว์ เหล่าฮอลโลว์จะกินวิญญาณธรรมดาและวิญญาณของคนที่มีพลังวิญญาณสูง ซึ่งทำได้แม้แต่การฆ่าคนเพื่อเอาวิญญาณมาดับความหิวกระหาย ไม่ก็ดับความทรมาณของตนเอง โดยเหล่าฮอลโลว์แม้คนธรรมดาจะมองไม่เห็น แต่ก็มีบางคนที่สัมผัสถึงได้


 


 

ตามเนื้อเรื่องฮอลโลว์นั้นเป็นศัตรูของเหล่ายมทูตในโลกบลีช พวกมันเป็นอสูรร้ายที่ใช้วิญญาณของมนุษย์เป็นอาหาร โดยเฉพาะมนุษย์ที่มีพลังวิญญาณสูงพวกเขาเหล่านั้นจะถูกพวกฮอลโลว์จ้องเล่นงานเป็นพิเศษ

 

 

"ฝันทั้งที ฝันดีบ้างไม่ได้หรอ ?"

 

 

เปรี้ยงงงงงง

 

 

ตึ่งงงงงงง

 

 

"อ๊ากกกกก"

 

 

หมัดยักษ์ของฮอลโลว์อัดเข้าที่ท้องของชายหนุ่ม เจ้าตัวที่ไม่ได้ระมัดระวังถูกอัดจนปลิวไปชนต้นไม้ ความเจ็บปวดแล่นเช้าสู่สมองโดยพลัน ยืนยันจากสิ่งที่เกิดขึ้นตรงหน้าทำให้เขาไม่กล้าคิดหลอกตัวเองอีกต่อไป

 

 

"พรวดดดด แค่กกกๆ ชะ ช่วยด้วย ใครก็ได้ช่วยผม แค่กๆ"

 

 

ความหวาดกลัวเริ่มเข้าครอบงำชายหนุ่มที่กำลังนอนกระอักเลือดออกมาไม่หยุด ยิ่งเห็นอสูรร้ายย่างเท้าเข้ามาใกล้เขาก็ยิ่งทำให้ความสิ้นหวังครอบงำตัวเขา แม้จะพยายามกรีดร้องตะโกนขอความช่วยเหลือไปมากเท่าไหร่แต่สุดท้ายก็ไม่มีเสียงตอบรับกลับมา

 

 

อยากจะดีดตัวลุกและวิ่งหนีแต่ตอนนี้เขาลุกไม่ขึ้น หยดน้ำตาเริ่มไหลรินออกมาแสดงถึงความสิ้นหวัง เขาควรทำยังไงต่อไปดี สมองพยายามคิดหาวิธีเพื่อเอาตัวรอดแต่ดูแล้วก็ไร้ซึ้งหนทางหนี ตอนนี้มีเพียงทางเดียวที่อาจจะทำให้เขารอด

 

 

มองดาบคาตานะพร้อมปลอกที่อยู่ในมือ มีเพียงเจ้านี่เท่านั้นที่น่าจะช่วยเชาได้ ชายหนุ่มหลับตาตั้งสติโดยในใจสาปแช่งไอ้คนที่เอาเขามาที่นี่โดยไม่ให้ส้นตีนอะไรเลยนอกจากดาบที่เขาใช้ไม่เป็นและสมุดที่ไม่มีอะไรเลยนอกจากบทเรียนพื้นฐาน!

 

 

จับด้ามดาบและปลักมันลงดินเพื่อใช้มันในการพยุงตัวเพื่อยืนขึ้น เวลาในตอนนี้มีดจำกัดจะรอดไม่รอดก็อยู่ในช่วงเวลานี้ แม้ดวงตาจะมีความหวาดกลัวและความสิ้นหวัง แต่จิตใจกลับสงบนิ่งเสียอย่างนั้น

 

 

พยุงตังขึ้นได้ไม่รีรอที่จะชักดาบออกจากฝัก ความเจ็บปวดที่เขาได้รับมาไม่ได้น้อยเลย กระดูกในร่างน่าจะหัก อวัยวะภายในน่าจะได้รับความเสียหาย มองเจ้าอสูรร้ายที่กำลังคืบคานเข้ามา

 

 

"จุดอ่อนมันอยู่ที่หัวและหน้ากาก"

 

 

ตัวเขาไม่ได้มีวิชาดาบแบบพระเอกในนิยายหรืออนิเมะ เขามีเพียงวิชาเคนโด้ระดับพื้นฐานเท่านั้น มันเป็นวิชาชมรมที่เขาเคยเรียน แต่นั่นก็เป็นเพียงแค่กีฬาที่ใช้ในการแข่งขันไม่ใช่วิชาในการฆ่าเอาชีวิต

 

 

มือทั้งสองเริ่มจับดาบ ร่างกายที่สั่นสะท้านเริ่มผ่อนคลาย ลมหายใจที่แปรปวนเริ่มสงบลง นี่คือเทคนิคพื้นฐาน ประสานลมหายใจ ตอนนี้ชายหนุ่มได้ลืมความเจ็บปวดไปชั่วขณะ เขาสัมผัสได้ถึงบางสิ่งบางๆที่ไหลเวียนเข้ามาประสานในร่างกายซึ่งเชาก็ไม่รู้ว่ามันคืออะไร

 

 

อีกทั้งตอนนี้ก็ไม่ใช่เวลาที่เขาจะสนใจอย่างอื่นนอกจากเจ้าอสูรร้ายที่อยู่ห่างจากเขาไม่ถึงเมตร ชั่วพริบตาที่ตัดสินใจ เขาก็กระโดดขึ้นตามสัญชาติญาณ ความสูงที่กระโดดเกือบสามเมตร ดาบที่ยกขึ้นสูงเหนือหัวตะวัดฟันลงที่หน้ากากอย่างแม่มยำ

 

 

"ตาย!"

 

 

ดาบฟาดฟันลงที่หน้ากากอย่างรุนแรง ไม่รู้ว่าเรี่ยวแรงแบบนี้มาจากไหนแต่เขาไม่ได้สนใจและออกแรงให้มากที่สุดเพื่อฆ่าเจ้าอสูรร้ายตัวนี้ คมดาบปาดเข้าที่หน้ากากลากลงจนถึงระหว่างขาของมัน

 

 

ร่างอสูรร้ายขาดครึ่ง ร่างของมันสลายดั่งธุลีเพลิง เสียงหอบหายใจดังออกมาจากปากของชายหนุ่ม เขาจ้องมองร่างสองซีกของอสูรร้ายที่กำลังสลายตัวก่อนจะขมวดคิ้วหลังเห็นว่าร่างกายของตัวเองกำลังดูดซับธุลีเพลิงที่ใกล้สลายตัวหายไปในอากาศ

 

 

"ร่างกายเรา..."

 

 

ชายหนุ่มรู้สึกแปลกใจเนื่องจากเขาสัมผัสได้ว่าตัวเองแข็งแกร่งขึ้นกว่าเมื่อครู่มาก! แต่เขาก็รู้สึกกังวลมากเช่นกัน เพราะร่างกายที่ประหลาดนี้กำลังดูดซับบางอย่างของฮอลโลว์เข้าสู่ร่างกาย

 

 

"แบบนี้เราจะกลายเป็นฮอลโลว์ไหม ?"

 

 

ได้แต่ส่ายหายเพราะเขาไม่ได้รู้สึกถึงอะไรที่อันตรายเลย ดังนั้นเขาจึงเริ่มผ่อนคลายและเดินกลับไปยังจุดที่เขาเดิน ที่นั่นมีสมุดบันทึกพื้นฐานอยู่ ตอนนี้เขาไม่กล้าหลอกตัวเองอีกแล้ว โชคดีที่ครั้งฮอลโลว์คราวนี้ยังอ่อนหัดเขาจึฃรอดมาได้อย่าหวุดหวิด

 

 

"ในโลกเทพมรณะเพื่อให้มีชีวิตรอดต่อไป เราต้องฝึกให้มากกว่านี้ ตอนนี้ยังไม่มีวิธีกลับไปที่โลกเดิม แต่จากการคาดเดาตัวเราไม่น่าจะกลับไปที่โลกเดิมได้..."

 

 

แม้จะมีร่างกายเหมือนปกติแต่เขาสัมผัสได้ว่าตนเองเป็นเพียงดวงวิญญาณดวงหนึ่งเท่านั้น ไอ้คนที่พาเขามาเป็นใครก็ไม่รู้ สิ่งที่เขาต้องทำในตอนนี้กระจ่างแจ้งมีเพียงวิธีเดียวที่เขาจะรอดชีวิตได้ในโลกนี้!

 

 

"ต้องแข็งแกร่งขึ้น!"

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 


 


 


 


 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 918 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,079 ความคิดเห็น

  1. #692 SAOW (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 17 พฤศจิกายน 2563 / 19:18

    น่าสนุกดี

    #692
    0
  2. #556 sopitnapa1789 (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 7 พฤศจิกายน 2563 / 07:20
    วายมั้ย
    #556
    0
  3. #419 bigbowka (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 28 ตุลาคม 2563 / 14:28
    อธิบายได้ละเอียดมากเลยค่ะ สำหรับคนที่ไม่เคยดูก็ได้รู้ความหมายว่าฮอลโลวคืออะไร
    #419
    0
  4. #332 SonilLeon (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 25 ตุลาคม 2563 / 09:04
    คนที่พานายมาโลกนี้หน่ะหรือ. ก็คือไรท์ยังไงล่าาาา
    #332
    1
    • #332-1 Demon Wizard XDD(จากตอนที่ 1)
      25 ตุลาคม 2563 / 20:31
      โอ้วววว
      #332-1
  5. #178 lego098707 (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 18 ตุลาคม 2563 / 14:13
    ดี รออ่านต่อไป แต่ยังมีคำผิดอยู่บ้าง
    #178
    0
  6. #1 BlueExorcist1 (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 3 ตุลาคม 2563 / 23:34

    รออ่านตอนต่อไปครับ

    #1
    0