คู่มือเทพปกรณัมญี่ปุ่น - Japanese mythology

ตอนที่ 13 : นินิกิ-Ninigi เทพแห่งการเพาะปลูก

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 13
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    24 มิ.ย. 63




นินิกิ หรือชื่อเต็มๆคือ นินิกิโนมิโคโตะ-Ninigi-no-Mikoto ยังเป็นที่รู้จักกันในนาม "อาเมะ-นิกิชิ-คุนิ-นิกิชิ-อามัทสุฮิโกะ-โฮ-โน-นินิกิ-โน-มิโคโตะ-Ame-nigishi-kuni-nigishi-amatsuhiko-hiko-ho-no-ninigi-no-Mikoto" (邇邇邇岐志岐岐高高能能能命命命)  คือเทพเจ้าแห่งการทำอาหาร,การเพาะปลูกและข้าว ชื่อของพระองค์ (นินิกิ) มีความหมายว่า "ค้อนอัญมณีอันเป็นที่รัก-beloved jeweled mallet"  

พระองค์คือหลานแท้ๆของเทพีอามาเทราสึ เป็นบุตรแห่งอาเมโนะโอชิโฮมิมิโนมิโคโตะ-Ame no Oshihomimi no Mikoto และทาคุฮะดาชิจิฮิเมะโนมิโคโตะ-Takuhadachiji-hime no Mikoto และทั้งนี้เทพนินิกิเองยังถือเป็นปู่ทวดของจักรพรรดิองค์แรกของญี่ปุ่น เพราะพระองค์เคยเสด็จลงมาสู่โลกในฐานะผู้ปกครองคนแรกพระองค์นำของขวัญจากเทพีอามาเทราสึมาให้เพื่อเป็นสัญลักษณ์ของอำนาจซึ่งยังคงเป็นส่วนหนึ่งของเครื่องราชกกุธภัณฑ์ของญี่ปุ่นในปัจจุบัน

ตามตำนานเล่าไว้ว่า เมื่อนานมาแล้วครั้งที่โลกยังมีแต่ความโกลาหลหลังจากอุบัติขึ้นได้ไม่นาน ครั้งนั้นเทพีสุริยาอาเทราสึผู้เป็นใหญ่แห่งแดนสวรรค์ได้สั่งให้อาเมโนะโอชิโฮมิมิบุตรชายของตนลงมาจากสวรรค์เพื่อปกครองโลกมนุษย์ ทว่าโอชิโฮมิมิที่เห็นความเป็นไปของโลกเบื้องล่างก็ได้ปฏิเสธนางไป และได้เสนอชื่อของบุตรชายตน ซึ่งคือเทพนินิกิ แทน ดังนั้นอามาเทราสึจึงได้ให้องค์เทพนินิกิไปยังโลกมนุษย์ในฐานะผู้ที่จะปฏิรูปโลกขึ้นมาใหม่


โดยการนี้เทพีอามาเทราสึได้ให้ของวิเศษสามอย่างแก่เทพนินิกิเพื่อช่วยในการปฏิบัติหน้าที่ ของทั้งสามอย่างนี้ได้แก่ 1.ลูกปัดหยกยาซากานิ โนะ มางาตามะ-Yasakani no Magatama(บ้างก็ว่าเป็นลูกประคำหรือไข่มุก) ตัวลูกปัดหยกนี้มีความหมายถึงความเมตตากรุณา และบ้างว่าเป็นสิ่งที่แสดงถึงความมั่งคั่งและสถานะของผู้ปกครอง 2.กระจกสำริดยาตะ โนะ คางามิ-Yata no Kagami กระจกยาตะนี้หมายถึงสติปัญญา เป็นกระจกที่ว่ากันว่าจะสะท้อนแต่ความสัตย์จริงและสามารถเชื่อมโยงไปถึงเทพเจ้า ในตำนานเป็นสิ่งที่เคยใช้ล่อเทพีอามาเทราสึออกมาจากถ้ำ 3.พระแสงดาบคุซานางิ-Kusanagi no Tsurugi ดาบศักดิ์สิทธิ์คุซานางินี้สื่อถึงความกล้าหาญ ดาบเล่มนี้เป็นเล่มเดียวกับที่เทพซูซาโนะโอได้มาจากหางของมังกรยามาตาโนะโอโรจิ 




                         

ลูกปัดหยกยาซากานิ  กระจกสำริดยาตะ และพระแสงดาบคุซานางิ


ซึ่งของวิเศษทั้งสามอย่างนี้ก็ได้ช่วยเทพนินิกิในการทำภารกิจของพระองค์เป็นอย่างดี และได้กลายมาเป็นสัญลักษณ์ที่บ่งบอกถึงอำนาจของเทพนินิกิ ซึ่งต่อมาของวิเศษทั้งสามก็กลายจากวัตถุในตำนานมาเป็นเครื่องราชกกุธภัณฑ์แห่งสมเด็จพระจักรพรรดิญี่ปุ่นที่มีบทบาทในหน้าประวัติศาสตร์ของญี่ปุ่นจริงๆ เพื่อเป็นเครื่องหมายที่แสดงถึงความเป็นสมเด็จพระจักรพรรดิ โดยเริ่มจากจักรพรรดิจิมมุ-Jimmu ผู้ยิ่งใหญ่ อันว่ากันว่าเป็นหลานแท้ๆของเทพนินิกิ (ครองราชย์ 18 กุมภาพันธ์ 660 ปีก่อน ค.ศ. – 9 เมษายน 585 ก่อน ค.ศ.)   


ในตอนที่เทพนินิกิเดินทางมายังโลกมนุษย์เพื่อปกครองตามคำสั่งของเทพีอามาเทราสึนั้น ว่ากันว่าพระองค์เสด็จมาพร้อมกับเทพีอุซุเมะ(เทพีแห่งรุ่งอรุณ) ครั้งเมื่อเทพนินิกิถึงพื้นพิภพโลก พระองค์ได้เดินทางไปถึงจุดที่มีทางแยก 8 ทางที่นำไปสู่ทิศแต่ละทิศ เทพทั้งสองได้พบเทพที่น่ากลัวผู้เฝ้าสะพานที่ลอยไปสู่สวรรค์  ดังนั้น เทพผู้รักษาหนทางได้แนะนำอาณาจักรบนโลกของเขาทั้งหมด เพื่อเป็นการตอบแทน นินิกิจึงให้น้องสาวของพระองค์แต่งงานกับเทพผู้รักษาหนทาง และพระองค์เองก็แต่งงานกับ โคโนฮานะ ซึ่งบ้างก็ว่าโคโนฮานะคือเจ้าหญิงองค์หนึ่งในโลกมนุษย์ แต่บ้างก็ว่านางคือเทพีแห่งภูเขาไฟฟูจิ


ต่อมา เทพนินิกิและลูกหลานขอพระองค์ก็บากบั่นรวบรวมอาณาจักรจากญี่ปุ่นทางตอนใต้ไปจนถึงที่ราบยามาโตะ ทางตะวันออกของโอซาก้า และที่นั่นเอง พระองค์ได้ก่อตั้งราชวงศ์แห่งยามาโตะขึ้น




เทพนินิกิ

B
E
R
L
I
N

6 ความคิดเห็น