Fic Exo #ทูนหัวมาเฟีย KL HH CB ft.KD CM TH

ตอนที่ 3 : #ทูนหัวมาเฟีย#1 100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 7,099
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 30 ครั้ง
    15 ต.ค. 58




 

“ป๊า!!!”เสียงที่เคยหวานกลับตวาดลั่นห้องโถงในบ้าน
 

“น่า...น่ะ ถือว่าช่วยป๊าหน่อยน่ะ”ประมุขของบ้านอ้อนลูกชายคนกลางหัวแก้วหัวแหวน
 

“ช่วยน่ะอี้ช่วยได้....แต่จะให้แต่งงาน อี้ไม่เอาด้วยหรอกนะ! แม้จะแพ้ลูกอ้อนของผู้เป็นพ่อและอยากช่วยแบ่งเบาภาระของพ่อ แต่จะให้แต่งงาน เค้าก็ไม่เอาด้วยหรอก...


“แต่พี่เขาเป็นคนดีน่ะอี้...มีความขยัน อดทน ทะเยอทยา น...”


“พอๆเลยป๊า...แล้วทำไมไม่ให้พี่ใหญ่แต่งหล่ะป๊า ทำไมต้องเป็นอี้”


ผู้เป็นพ่อพยายามเอ่ยสรรพคุณอนาคตลูกเขย(?) แต่ยังพูดไม่จบประโยคลูกชายหน้าหวานคล้ายภรรยาของเค้าก็เอ่ยขัดขึ้นและเสนอความคิดเห็นให้ผู้เป็นพ่อฟัง


“หนูลืมไปแล้วหรอว่าพี่แจจุงเขาแต่งงานกับยุนโฮอยู่น่ะลูก...ป๊าไม่รู้หล่ะ ยังไงลูกอี้ชิงคนสวย(?)ของป๊าต้องแต่ ง...แอ่ง....”


“โอ๊ะ!! ป๊าๆ อี้ลืมไปเลย อี้นัดเพื่อนไว้ นี้ก็ได้เวลาแล้ว อี้ไปก่อนน่ะครับ ฟอดดด อี้ไปแล้วน่ะ ไม่ต้องรอกินข้าวน่าาาาาา”


ก่อนที่ประมุขของตระกูลจางจะเอ่ยประโยคคำสั่งแกมขอร้องออกไป ลูกชายคนสวย(?)ก็พูดขัดขึ้นโดยไม่เว้นช่องว่างให้ผู้เป็นพ่อได้เอ่ยหรือขอร้องอะไร อี้ชิงก็รีบวิ่งแจ่นออกจากบ้านด้วยความเร็วแสงแต่ไม่ลืมที่จะแสดงความรักโดยการหอมแก้มของผู้เป็นพ่อ


“เฮ้อออ....เหมือนแม่ไม่มีผิด”

 
เจ้าสัวตระกูลจางได้แต่สายหัวอย่างเหนื่อยใจให้กับลูกชายคนกลาง(ที่ดูยังไงก็เหมือนลูกสาว) แต่ก็มิวายคิดถึงภรรยาอันเป็นที่รักที่จากเค้าไปแล้วไม่มีวันกลับมา.....




ฟู่วววว....


พอวิ่งออกจากตัวบ้านได้ คุณคนูตระกูลจางก็ถอนหายใจอย่างโล่งอกและเดินไปหารถสปอร์ตคู่ใจอย่าง ปอร์เช่ 911 ถึงจะหน้าตาหวาน ร่างบางอ้อนแอ้นราวกับผู้หญิงแต่ก็ชอบความเร็วและแรงไม่แพ้ผู้ชายทุกคน  

ร่างบางรีบพาร่างของตัวเองบดเบียดกับเบาะนุ่มของรถหรูในฝั่งคนขับและพุ่งทะยานให้พ้นจากบริเวณบ้านด้วยความรวดเร็ว


“ป๊าคิดยังไงของป๊าเนี๊ย ที่จะให้ไปแต่งงานกับอีตาบ้านั้น!!” แม้ร่างกายจะทำหน้าที่ในการขับรถพุ่งทะยานไปข้างหน้าอย่างไร้จุดหมายแต่สมองก็คิดถึงเรื่องที่บิดาพูดและหัวใจที่เต้นแรงเพราะผู้ชายที่พ่อจะให้แต่งงานด้วย เหอะ! คนดีงั้นหรอ คนดีบ้าอะไรปล่อยให้เค้าอยู่คนเดียวมาเป็นปีๆ


ใช่!...พวกคุณอ่านไม่ผิดหรอก เขาคนนั้น เป็นคนทิ้งเค้าไว้นานถึง 2 ปี แล้วก็หายสาบสูญไปจากชีวิตเค้า ข่าวคราวก็เงียบหาย จดหมายหรือแม้แต่คำบอกลาก็ไม่มี คอยดูน่ะ หัวเด็ดตีนขาดยังไงเค้าก็จะไม่ให้อภัยผู้ชายคนนั้นเด็ดขาด!!  แต่ถ้าถามว่าคิดถึงเขาไหม ตอบได้เลยว่าคิดถึงตลอดเวลา.....แต่คนที่ชื่ออี้ชิงที่เป็นคนยอมคนน่ะมันตายไปกับการจากลาครั้งนั้นแล้ว ครั้งนี้ฉันจะไม่ยอมนายอีกเป็นอันขาด...อู๋อี้ฟาน!!!


 


 






ปึก!
 

เสียงเอกสารที่รอการเซ็นอนุมัติจากท่านประธานเจ้าของสายการบินชื่อดังในเกาหลีเล่มสุดท้ายที่ถูกอ่านอย่างละเอียดตั้งแต่ตัวหนังสือตัวแรกจนถึงตัวหนังสือตัวสุดท้ายและประทับลายมือชื่อลงในบรรทัดท้ายสุดของเล่มถูกโยนลงบนกองเอกสารนับสิบที่นอนรอเลขาฯสาวสวยมานำไปปฏิบัติหน้าที่ต่อ

 

ตื๊ด ตื๊ด ๆ......แกร๊ก
 

“ท่านประธานค่ะ.....เจ้าสัวจางติดต่อมา ให้ต่อสายเลยไหมค่ะ?”


ร่างสูงของท่านประธานพึ่งพิจารณาเอกสารตรงหน้าเสร็จ เสียงโทรศัพท์บนโต๊ะทำงานเมื่อเขากดรับมันก็ดังขึ้นพร้อมกับเสียงหวานของเลขาสาวสวยหน้าห้อง


“อื้อ...ต่อสายมาโทรศัพท์ส่วนตัวฉันเลยก็ได้....อ้อ!คุณปาร์คบอม ช่วยเข้ามาเอาเอกสารพวกนี้ออกไปด้วยน่ะ”


“ได้ค่ะท่านประธาน”

 

 

กริ๊งงงง ๆ.... 


รอไม่นานเลขาฯบอมก็ต่อสายของเจ้าสัวจางเข้ามา เขาก็ไม่รอช้าที่จะรีบรับโทรศัพท์ทันที


“ฮัลโหล สวัสดีครับเจ้าสัว”


[อื้อ......เฮ้ออออ]


“มีเรื่องหนักใจอะไรรึเปล่าครับ....ถอนหายใจยาวเชียว?”


ท่านประธานหนุ่มนึกสงสัยที่ว่าที่พ่อตา(?)โทรเข้ามาและถอนหายใจเสียงดัง


[ฉันไม่รู้ว่าจะพูดกับลูกชายฉันยังไงน่ะสิ....เขาไม่ยอมท่าเดียวเลย...]


“ผมก็นึกว่าเครื่องอะไร...เรื่องนั้นเจ้าสัวไม่ต้องเป็นห่วงน่ะครับ ถ้าเขาไม่ยอม ผมจะเป็นคนทำให้เขายอมเอง หึ”


เมื่อผู้บริหารหนุ่มได้ฟังสิ่งที่เจ้าสัวจางพูด เขาก็อาสาที่จะจัดการเรื่องนี้เอง  ก็แค่ จางอี้ชิง ตัวเล็กนิดเดียว ทำไมเขาจะจัดการไม่ได้หล่ะ...จริงไหม? แล้วเราจะได้เจอกันน่ะครับ ทูนหัวของพี่!


[มันจะดีน่าาาาาา ฮ่าๆๆ.....แล้วก็ไม่ต้องเรียกฉันว่าเจ้าสัวหรอกน่ะ มันดูห่างเหินไป ไหนๆเราจะดองเป็นทองแผ่นเดียวกันแล้ว เรียกฉันว่าพ่อเหมือนที่ลูกชายสุดสวย(?)ของฉันเรียกเถอะ ฮ่าๆๆๆๆ]


“เอ่ออ...งั้นก็ได้ครับ คุณพ่อ”


[ดีมากพ่อลูกเขย แต่ยังไงก็เบาๆกับน้องหน่อยน่ะลูก พ่อฝากน้องด้วยน่ะ]


“ไม่มีปัญหาครับ....สวัสดีครับ”






ปิ๊ด.....

 

“......ฮัลโหล นายยังอยู่ร้านซิ่วหมินอยู่ใช่ไหม?...”


[......]


“จัดการเรื่องที่ฉันบอกได้เลย.........ได้ตัวแล้วพามาที่เพ้นเฮ้าส์ของฉัน.......อย่าให้มีรอยขีดข่วนแม้แต่เดียว ถ้าฉันเห็นพวกนายโดนมากกว่าเป็นสิบเท่า เข้าใจที่ฉันพูดใช่ไหม?!....”


เมื่อวางสายจากเจ้าสัวจางหรือพ่อของจางอี้ชิง ร่างสูงก็ต่อสายหาลูกน้องคนสนิทและออกปากสั่งให้จัดการกับแผนที่ตนเองเคยวางไว้ เพราะเขารู้น่ะสิว่ายังไงกระต่ายน้อยของเขาก็ไม่ยอมเด็ดขาด...ก็ทำกับเขาไว้เยอะหนิ ก็สมควรโดนเกลียดแหละ

 


ณ ร้านกาแฟ มินนี่คาเฟ่


กริ๊งงงง ๆ.....


“หมินครับ เค้าไปรับโทรศัพท์เจ้านายก่อนน่ะครับ” ร่างโปร่งมาดแมนสมกับเป็นบอดิการ์ดคู่ใจของท่านประธานสายการบินชื่อดังเอ่ยบอกภรรยาที่รักพร้อมขออนุญาตไปคุยธุระกับเจ้านายหนุ่ม


“ใคร!? คุณคริส?” เหมือนคนตัวเล็กจะเข้าใจเลยไม่ได้เซ้าซี้อะไรมากนัก เพราะเขาเป็นแบบนี้ไงหล่ะ ร่างโปร่งถึงไม่เคยแม้แต่จะคิดนอกใจ


“คร๊าบบบบ”


“อื้อออ เร็วๆน่ะ เค้าคิดถุงงงง”


“ฟอดดดด มันน่านัก!! เมื่อบอดิการ์ดหนุ่มได้ยินอย่างนั้น ก็อดใจไม่ไหว เลยกอดคนตัวเล็กเบาๆและหอมแก้มยุ้ยๆของคนรักอย่างหมั่นเขี้ยว


“เพี๊ยะ! บ้า ไปได้แล้ว เดี๋ยวคุณคริสรอนาน” แม้ปากจะด่าแต่พวงแก้มประดับไปด้วยรอยจางระเรื่อจากความเขิน


“จ๊ะๆ ^^” คนตัวสูงได้ยินคนรักออกปากไล่เลยเลี่ยงไปคุยธุระกับเจ้านายหนุ่มหลังร้าน

 


พลั๊กกก...กรุ้งกริ้งๆ  (มั่นใจว่าเสียงเปิดประตูร้าน??)


“แหม๋ๆ หวานกันจังเลยน๊าาาาาา.....”


“อ่ะ!...เอ่อออ อี้ชิง มาตั้งแต่เมื่อไหร่? ตกใจหมดเลย” 


คนตัวเล็กทำท่าทางตกใจ ที่เพื่อนของตนเองแสดงตัวต่อหน้าตั้งแต่เมื่อไหร่ก็ไม่รู้...แล้วจะได้ยินที่เค้าพูดกับพี่เฉินรึเปล่าเนี๊ยะ!!


“อะไรจะตกใจขนาดนั้น ฉันมาหาหมินออกจะบ่อย” 

ร่างบางถามเพื่อนรักของตนอย่างนึกสงสัยและย่อตัวนั่งเก้าอี้ทรงสูงหน้าบาร์ แล้วกวาดสายตามองหาเครื่องดื่มที่ตัวเองชอบ


“อ้อ...เปล่าหรอก แค่ตกใจที่อี้เข้ามาเห็นฉากที่ไม่ควรเห็นน่ะ แฮ่ๆ” คนตัวเล็กพูดแก้ต่างแล้วหัวเราะแห้งให้ร่างบางหายสงสัย “แล้ววันนี้จะรับอะไรเป็นพิเศษรึเปล่าครับ คุณเพื่อนคนสวยยยยย”


“เรื่องนั้นฉันไม่แคร์หรอก และก็ไม่ต้องมาปากหวาน” ร่างบางทำท่าทางสบายๆและเอ็ดเพื่อนรักเบาๆ “งั้นวันนี้ฉันเอา ลาเต้คาราเมล เหมือนเดิมแล้วกัน” ร่างบางสั่งกาแฟที่ตัวเองชอบออกไป ทำไมถึงชอบน่ะหรอ ก็เพราะมันไม่ขมมาก ไม่หวานน้ำตาลมาก แต่หอมกลิ่นกาแฟอ่อนๆและกลิ่นคาราเมล มันทำให้สดชื่นเวลาได้กลิ่น ฮ๊าาาาา...แค่คิดร่างบางก็สดชื่นแล้ววววว


“นายนี้ยังเหมือนเดิมไม่เคยเปลี่ยนเลยน่ะ” เพื่อนตัวเล็กเอ่ยแซว


“ฉันก็ยังเหมือนเดิมนี้น่า.....แค่บางคนเวลาเปลี่ยน อะไรๆก็เปลี่ยนตาม”


“นายพูดว่าอะไรน่ะ?”


ประโยคแรกร่างบางเอ่ยตอบเพื่อนตัวเล็กออกไป แต่ประโยคหลังอี้ชิงพึมพำถึงใครบางคนที่ตอนนี้อี้ชิงไม่อยากคิดถึงมากที่สุด ร่างบางเลยพยายามสะบัดความคิดนั้นทิ้ง


“อ้อ....ป่าวหรอก ไม่ได้พูดอะไร” อี้ชิงตอบข้อสงสัยเพื่อนตัวเล็กและก้มหน้ามองนิตยาสารในมือซึ้งเนื้อหามันเป็นยังไงอี้ชิงก็ไม่รู้หรอก


“อืมๆ งั้นรอแปบน่ะ เดี๋ยวฉันไม่ทำกาแฟโปรดของนายมาให้” ซิ่วหมินรู้...ว่าเพื่อนของตัวเองยังคิดถึงผู้ชายคนนั้นอยู่ และซิ่วหมินก็รู้เหตุผลของพี่คริสเขาด้วยแหละ แต่พวกคุณเชื่อไหม ว่าความลับ มันไม่มีในโลกหร๊อก!


ร่างบางเพียงพยักหน้าและก้มมองนิตยสารในมือตามเดิม และพยายามเลิกคิดเรื่องของผู้ชายคนนั้นแต่พยายามเท่าไหร่ก็ไม่เคยหายออกไปจาความทรงจำสักที....


 





 

 



พลั๊ก.....


“เฮ้ย!! ยิ้มอะไรคนเดียวว่ะ? “ เสียงเข้มเอ่ยถามเพื่อนรักเจ้าของสายการบินชื่อดัง...ก็ตั้งแต่เขาเดินเข้ามาก็เห็นเพื่อนของตัวเองนั่งยิ้มคนเดียวอยู่ที่โซฟารับแขก โดยไม่สนใจเลยว่าใครจะเข้ามาทำอะไร


“อ้าว....มึงมาตั้งแต่เมื่อไหร่ว่ะ ไอ้ชานยอล


โหหหห! กูเข้ามาถึงห้องทำงานขนาดนี้มึงยังไม่รู้ตัว ถ้ามีคนเข้ามาลอบฆ่ามึง มึงจะไม่ตายห่_ไปเลยหรอว่ะ!


คริสถามเพื่อนร่างสูงอย่างชานยอล แต่ชานยอลกลับเอ็ดเขากลับมาแทนคำตอบ....ก็เขาไม่ได้ยินเสียงประตูจริงๆหนอ และเขาก็ไม่ไดเหม่อ เขาแค่กำลังคิดถึงกระต่ายน้อยของเขาแค่นั้นเอง.....


“เออๆ กูขอโทษแล้วกันที่ไม่ได้สนใจมึง  กูแค่อะไรเรื่อยเปื่อย”


“หึ คิดอะไรเรื่อยเปื่อยหรือคิดถึงน้องเลย์ของกูครั บ  อุ๊!


ปึก!  

หมอนใบโตที่วางอยู่ข้างๆมือคริส ถูกเขวี้ยงใส่ชานยอลข้อหาปากเสีย....อี้ชิงน่ะเป็นของเขาน่ะ!  

แต่ด้วยร่างสูงมีทักษะความเร็วสูงจึงรับหมอนที่กำลังจะลอยเข้าใบหน้าอันหล่อเหลาไว้ได้ทัน


“ครับๆ ของเพื่อน เพื่อนไม่ยุ่งหรอกครับ แหมมมม....หวงจังน่ะ”


“หึ แน่นอน”


ทำไมชานยอลถึงรู้จักกับเลย์หรือจางอี้ชิงของเขาน่ะหรอ...ก็ชานยอลเป็นนักเรียนแลกเปลี่ยนที่จีน อ้อ! เซฮุนอีกคน เลยทำให้ผมกับพวกมันรู้จักกันและเป็นเพื่อนกันตั้งแต่เรียนปี 1 คริสคบหากับใครพวกมันก็รู้ พวกมันคบหากับใครคริสก็รู้ สรุปคือ ผมกับพวกมันสนิทกันมานานเลยรู้ว่าผมกับอี้ชิงคบกัน และพวกมันยังรู้อีกแหละว่าผมทิ้งน้องเลย์ของพวกมันมาอยู่เกาหลีทำไม ตอนแรกพวกมันก็ด่าผมอยู่หรอกแต่พอรู้เหตุผลของผมพวกมันก็เข้าใจและยังช่วยเหลือผมอีกต่างหาก


“แล้วมึงไม่มีการมีงานทำรึไงว่ะ  ถึงได้มากวนกูถึงบริษัท แต่บอกไว้ก่อนน่ะ ถ้าจะมาชวนกูไปเที่ยว วันนี้ไม่ว่างว่ะ”


“โห ไรว่ะ รู้ทันกูตลอด” ร่างสูงทำหน้าเซ็งที่เพื่อนรักอย่างคริสรู้ทันเขา.....อีกแล้ว


“หึๆ กูเพื่อนมึงมากี่ปีแล้ว ทำไมเรื่องแค่นี้กูจะไม่รู้ห่ะ....แล้วไอ้ฮุนมันไปไหนว่ะ ทำไมไม่ชวนมันหล่ะ”


คริสเอ่ยถามหาเพื่อนอีกคนและออกความคิดเห็นให้กับร่างสูง


“ไอ้นั่นก็อีกคน...เดี๋ยวนี้ชวนไปไหนแม่_ก็ไม่ยอมไป พอถามว่าอยู่ไหน ก็ตอบแต่ร้านกาแฟ มันย้ายบ้านไปอยู่ในร้านกาแฟหรือไงว่ะ!


คนตัวสูงบ่นยืดยาวเป็นหางว่าวให้กับเพื่อนตัวเอง  ก็มันจริงนิ วันก่อนๆก็บอกอยู่ร้านกาแฟ  เมื่อวานก็บอกว่าอยู่ร้านกาแฟ วันนี้ก็ยังบอกว่าอยู่ร้านกาแฟ มันจะกินอะไรกันนักหนาว่ะ!!


“เออน่า...ไว้วันหลังแล้วกันน่ะเพื่อน วันนี้ไม่ว่างจริงๆว่ะ”


“เอ้อ! ให้มันวันหลังจริงๆเถอะมึง กูเบื่อจะตายแล้วเนี๊ย เมียก็ไม่มี เพื่อนก็ไม่สนใจ เบื่อโว้ยยยย!


“หึ ทำไมไม่ลองจริงจังดูสักคนหล่ะว่ะ เด็กมึงเยอะไม่ใช่รึไง?”


“ไม่หว่ะ ยังไม่มีใครเข้าตา ผู้หญิงพวกนั้นน่าเบื่อจะตาย แค่กูเล่นด้วยหน่อยทำเป็นได้ใจ หึ”


ชานยอลไม่ได้ดูถูกผู้หญิงหรอกน่ะ มันเป็นเรื่องจริงทั้งนั้น ชานยอลไม่เคยเข้าหาใครก่อน หล่อ รวย นิสัยดี(?) อย่างเขา มีแต่คนจ่องจะคาบไปลิ้มลองและพร้อมบริจาคร่างกายให้เขา เขาก็สนองให้น่ะสิ พอชานยอลคิดจะคบด้วยจริงจังแต่ไม่ถึง 2 วันด้วยซ้ำ ลวดลายพวกเธอก็เริ่มออก บอกให้ทำอะไรก็ไม่ทำ ทำไม่เป็น คอยแต่เกาะติดเขาเหมือนปริง เหอะ! นี่หรอผู้หญิงที่จะมาเป็นเมียนักธุรกิจอย่างเขา น่าสมเพศ!! เขาเลยไม่คิดที่จะจริงจังกับผู้หญิงคนไหนไงหล่ะ....แต่ถ้ามีคนเขาชื่นชอบหรือเหมาะที่จะมาเป็นเมียเขาจริงๆ เขาก็จะไม่ยอมปล่อยให้หลุดมือหรอก!! (ยิ้มมุมปาก)


“เรื่องของมึงเถอะ...งั้นกูไปก่อนน่ะ แล้วเจอกัน”


เอ้า!! อะไรว่ะ?”

 


ครืดดด ครืดดด.......


ร่างสูงของชานยอลกำลังจะเดินออกไปจากห้องผู้บริหารของคริส เสียงโทรศัพท์ในกระเป๋ากางเกงสแลคแบรนด์หรูของร่างสูงก็ดังขึ้น เมื่อชานยอลเห็นว่าใครโทรมาก็กดรับสายทันที


“ว่ายังไง เทา.....เรื่องแค่นี้จัดการเองไม่ได้หรือไง.....เฮ้อออ เออๆ เดี๋ยวกูไปจัดการเอง.....”


เฮ้ออออ....ผู้หญิงก็เป็นซะอย่างนี้  แล้วจะให้ผมจริงจังด้วยได้ยังไง.....(ชานยอลกล่าว)








 



Chen:บอดิการ์ดคู่ใจของท่านประธานอู๋อี้ฟาน

Xiumin:คนรัก(ภรรยา)ของเฉิน เจ้าของร้าน Minney coffee
























 

 

















twitter: @fafangluz



#ทูนหัวมาเฟีย

#NC ติดตามได้ในไบโอทวิตน่าาา

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 30 ครั้ง

591 ความคิดเห็น

  1. #576 gpxxx (@gpimlada) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 13 เมษายน 2562 / 00:11

    เพิ่งมาอ่านเลย ติดตามน้า

    #576
    0
  2. #482 pim pimmi (@pim35225) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 21 มกราคม 2560 / 07:14
    เลิกกันทำไมมม
    #482
    0
  3. #479 Xingmin (@fairy32) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 16 ธันวาคม 2559 / 13:56
    ทำไมเขาสองคนถึงเลิกกันนะ? สงสัย
    #479
    0
  4. #445 Rita525 (@Rita525) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 4 กันยายน 2559 / 01:41
    ขอให้อี้โกรธฟานนานๆๆ งอล! ทิ้งน้องทำไหม?? อี้นี้ก็ดื้อเหมื่อนกันน่ะ
    #445
    0
  5. #415 plabongjung (@plabongjung) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 19 มิถุนายน 2559 / 21:00
    เฉินหมินก็มา เฮ้ อี้ชิง เล่นตัวเยอะๆน่ะค่ะ 5555
    #415
    0
  6. #289 conan_tkd (@conan_xoxo) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 11 มีนาคม 2559 / 17:43
    ฮากันตึมแน่งานนี้

    เฉิมหมินก็มา

    พี่ชานสนใจผ๙.ไหมเดี๋ยวแนะนำให้
    #289
    0
  7. #253 @MayBeSmile (@exo_member12) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 21 กุมภาพันธ์ 2559 / 20:57
    ตามมมมมมมมมมมมมมมมมม
    #253
    0
  8. #184 fangfreedom5 (@fangfreedom5) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 21 พฤศจิกายน 2558 / 13:32


    มันจะดีน่าาา ป๊าพูดจาถูกใจมาก 55555

    อู๋ก็นะกล้าทิ้งเมียเหรอ อี้จัดหนักสิลูกรอไร แต่ไม่รู้ใครจะโดนจัดหนักก่อนกันนะ

    #184
    0
  9. #148 Kik (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 24 กันยายน 2558 / 17:43
    พึ่งมาเจออออ สนุกมาเลยยย
    #148
    0
  10. #130 |2e@|_ (@real-st) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 30 สิงหาคม 2558 / 12:43
    ขอทราบเหตุผลการทิ้งน้องอี้ของคุณคริสด้วยสิ
    #130
    0
  11. #87 IceCreamCake (@writerpiluntana) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 2 สิงหาคม 2558 / 18:03
    โอยยยยยยยย เฉินหมินนี้น่ารักมากๆอ่ะ ><
    #87
    0
  12. #31 Akanishi Yimei (@akanishibluecat) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 27 มิถุนายน 2558 / 07:14
    เบื้องหลังที่ชวนให้อยากรู้ 5555
    #31
    0
  13. #18 'foreverexo_ch (@exoklever) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 19 มิถุนายน 2558 / 17:08
    พี่คริสทำอะไรกับอี้ไว้น้า
    #18
    0
  14. #11 Wuniiz_KR (@wuniiz-kr) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 14 มิถุนายน 2558 / 13:59
    เฮียเบาๆหน่อยนะ
    #11
    0
  15. #6 W h o i a m (@furanchansuda) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 23 พฤษภาคม 2558 / 18:36
    โอ้ยยย ชอบติดตามมม ><

    #6
    0