Fic Exo #ทูนหัวมาเฟีย KL HH CB ft.KD CM TH

ตอนที่ 17 : #ทูนหัวมาเฟีย #13 100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,575
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 23 ครั้ง
    24 ก.พ. 59



#ตอนพิเศษทั้งหมดไรท์จะเอามาให้อ่านแค่บ้างส่วนนะคะที่เหลือจะขอต่อในเล่มนะคะ #กราบแรงงงงงง

_____________________

#chapter16 #13

 

“เฮ้ย! พึมพำอะไรอยู่วะ


ใบหน้าคมละจากหนังสือที่มีแต่เนื้อหาเชิงการเมืองธุรกิจหันมามองอี้ฟานที่ยืนกอดอก แววตาเหม่อลอย คิ้วเข้มขมวดเข้าหากันจนเกิดรอยย่นเล็กน้อย ไหนจะยังเสียงเข้มที่กำลังพึมพำพูดคนเดียวเหมือนคนเสียสติ เซฮุนจึงตัดสินใจถามออกไป แต่คำตอบที่ได้กลับมากลับทำให้ความเป็นห่วงเมื่อสักครู่หายวับไปในชั่วพริบตา


“.....ร ข ก.”


ไอ้เพื่อนเอี้ย!


 “ฮ่าๆๆ ทำดีมากสหายข้า เป็นไงมึง ให้กูแปลให้ไหมไอ้ฮุน มันบอกว่า เรื่องของกู วะ”


“มึงหันไปทำหน้าที่ของมึงต่อเลยนะ ถ้ามึงไม่อยากให้กูพาเมียมึงหนี ไอ้ชาน”


“อ้าวไอ้นี่! อย่าแม่แต่จะคิดนะมึง...เดี๋ยวลูกกูจะขาดพ่อ หึ”


ร่างสูงของชานยอลพูดจบก็หันกลับไปล้างจานชามที่ตนเองลงมือกินไปเมื่อสักครู่เหมือนเดิม แต่กลับทำให้ทั้งเซฮุนและคริสหันมามองชานยอลอย่างสงสัยในสิ่งที่ชานยอลพูด เจ้าตัวรู้สึกถึงรังสีแปลกๆแล่นผ่านแผ่นหลังกว้างของตนจึงหันกลับไปมอง ปรากฏว่าเป็นเพื่อนตนนั้นเองที่จ้องมองเขาอยู่


“อ อะไรวะ!? พวกมึงมองกูทำไม?”


“ที่มึงพูด....คืออะไร?”


อี้ฟานเปิดฉากถามคนแรกเพราะสงสัยในสิ่งที่ชานยอลพูด เพราะถ้าเป็นเรื่องจริง มันคงไม่ดีต่อหน้าที่การงานของตนเป็นแน่ แม้แต่คนรักพวกเขายังไม่อยากให้ออกสังคมภายนอกเลยด้วยซ้ำถ้ายังมีเสี้ยนหนามคอยขัดขวางอยู่ คนรอบข้างพวกเขาต้องมีอันตรายเป็นแน่ คนทำงานด้านมืดจะรู้เรื่องนี้กันดีทุกคน


“ท ที่กูพูด ... อะไรวะ?”


“......ลูก”


“อ อ๋อออ..ไอ้ห่า กูนึกว่าเรื่องอะไร กูก็พูดไปงั้นแหละ! มึงไม่เห็นหรอ หมากูนะเป็นผู้ชาย จะเอามดลูกที่ไหนมาท้องวะ ประสาทหรอพวกมึง และก็หยุดมองกูด้วยสายตาแบบนั้นได้แล้ว จะจริงจังอะไรนักหนาวะ กูรู้กฎข้อนี้ดีน่า”


“กูก็ว่า คนอย่างมึงไม่มีน้ำยามากพอหรอก หึ”


“อีกแล้วนะมึงไอ้แป๊ะ พนันกับกูไหมละ ถ้ากูมีลูกมึงจะให้อะไรกู?”


“อยากได้อะไร ว่ามาเลยเพื่อน ... แต่กูคิดว่าชาตินี้มึงคงไม่ได้ของจากกูแน่วะ”


“ได้เลยเพื่อนแป๊ะ อีก3เดือนมึงเจอกูแน่!”


“แล้วถ้ามึงไม่มีละ จะให้อะไรกู?”


“แล้วแต่มึงจะเรียกร้องเลยเพื่อนรัก ถ้ามึงมี ทุกอย่างเป็นโมฆะ แต่กูคิดว่าคงยากวะ ฮ่าๆๆ”


“หัวเราะไปเถอะไอ้หูกาง เดี๋ยวมึงจะหัวเราะไม่ออก”


“พอได้แล้วพวกมึงนะ ทะเลาะกันตั้งแต่ปี1ยันจะมีเมียแล้ว น่าเบื่อวะ”


อี้ฟานเอ่ยเสียงเข้มให้กับเพื่อนทั้งสองที่ตั้งท่าจะโต้วาทีกันอีกรอบและตัดบทโดยการเดินออกไปจากห้องอาหารปล่อยให้เพื่อนทั้งสองโต้เถียงกันต่อไป

 

ห้องรับรอง

 ร่างบางทั้งสามที่กำลังนั่งล้อมวงกันวางแผนโดยที่ลู่หานนอนฟังแผนการของอี้ชิงบนตักแบคฮยอนบนโซฟานวมตัวยาวอย่างตั้งใจฟังและอี้ชิงที่กำลังขยับปากอวบอิ่มเอ่ยแผนการที่จะทำในคืนนี้บนโซฟานวมชุดเดียวกันกับตัวที่แบคฮยอนและลู่หานนั่งแต่สามารถนั่งได้คนเดียวแต่ยังไงมันก็ดูใหญ่อยู่ดีเมื่อร่างบางอย่างอี้ชิงนั่งมัน โดยไม่รู้เลยว่าร่างสูงสมส่วนชายชาตรีอย่างอี้ฟานกำลังเดินมาข้างหลังตน ลู่หานจากที่นั่งอยู่ก็เด้งขึ้นมานั่งตัวแข็งทื่ออย่างอัตโนมัติแบคฮยอนตอนนี้ก็ไม่ต่างไปจากลู่หานไปสักเท่าไหร่

ถ้าจะบอกอี้ชิง ..... คงไม่ทันนนน

ชว๊อกกกกกก!


“....สรุปคือ เอาตามที่พี่บอกนะ อะ!”


“ฟอดดดด บอกอะไรครับ หือ?”


“ม มาเงียบๆ ตกใจหมดเลย!”


เพี๊ยะ!!

มือเล็กฟาดลงบนแขนแกร่งอย่างแรง ใบหน้าจากที่ตกใจจนซีดเมื่อสักครู่รีบเปลี่ยนเป็นนิ่งเฉยเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น


“แล้วตกลง...บอกอะไรน้องๆครับ?”


“ป ป่าว! ค คืออ พวกผม เอ้ย! พวกอี้แค่คุยกันว่าจะพากันไปเดินเล่นรอบๆเกาะ เลยบอกให้ลู่หานกับแบคฮยอนไปขอพี่ชานยอลกับพี่เซฮุน แค่นี้เอง ใช่ไหม!!ลู่หาน แบคฮยอน?”


“อื้อๆ/ครับ แฮ้ๆ”


ลู่หานกับแบคฮยอนที่เห็นอี้ชิงมองมาทางตนอย่างจ้องเขม็งเหมือนจะบอกกลายๆว่าให้ช่วยตนหน่อย ทั้งสองก็ตอบรับพร้อมกันอย่างเสียงดังฟังชัด


“......หรอ? งั้นลองไปขอดูสิ”


“ครับ!/ฮ่ะ!”


ร่างเล็กทั้งสองตอบรับเสียงดังและพยุงกันเดินเลี่ยงออกไปจากห้องรับรองอย่างรวดเร็ว ร่างสูงที่นั่งบนที่พักแขนของโซฟาตัวเดียวกันที่อี้ชิงนั่งได้แต่มองทั้งสองที่พยุงกันออกไปอย่างตลก ขนาดตัวที่พอๆกัน ไหนจะยังท่าเดินขัดๆเหมือนเจ็บๆนั่นอีก มันน่าตลกชะมัด


 

#ต่อ


“เฮ้ออ ก เกือบไปแล้วไหมละ”


“ค ครับ...หึ้ยย! น่ากลัวเป็นบ้าเลย”


“ฮ่าๆๆ เฮียไม่ได้น่ากลัวขนาดนั้นหรอกน่า”


“ต แต่สายตาพี่เขา......”


“เฮียแกแค่วางมาดไปอย่างนั้นเอง แบคฮยอนไม่เห็นเฉยๆหรอก ตอนอยู่กับซ้ออี้นะ อ้อนเมียยิ่งกว่าอะไร ลูกแมวยังอายเลย ฮ่าๆๆ”


“หรอครับ ฮ่าๆ”


สองร่างที่กอดก่ายพยุงกันเดินออกไปจากห้องรับรองโดยไม่มีจุดหมาย ใบหน้าหวานของแบคฮยอนเต็มไปด้วยรอยยิ้มและเสียงหัวเราะที่มาจากเรื่องเล่าในอดีตจากริมฝีปากบางเนียนนุ่มน่าสัมผัสอย่างลู่หาน แต่ดูเหมือนจะหัวเราะแรงไปหน่อย จึงทำให้อาการเจ็บหน่วงๆช่วงล่างกำเริบอีกครั้งแต่ก็ยังฝืนยิ้มเจือนๆส่งไปให้ลู่หาน แต่พอเดินไปสักพักลู่หานกลับอุทานขึ้นมาไม่ดังนักแต่ก็พอทำให้แบคฮยอนได้ยิน


“อ๊ะ! พ พี่ว่านั่งพักก่อนดีกว่าไหม?”


“....ดีเหมือนกันครับ”


แบคฮยอนอยากจะบอกลู่หานตั้งนานแล้ว....แต่เกรงใจเฉยๆ


“งั้นไปนั่งตรงบาร์นั่นดีกว่าครับ ทนเดินอีกนิดนะครับ คิก”


“....ขำอะไร? พี่รู้นะ ว่าเราก็เป็นนะ”


“อ อะไรครับ! ไม่ใช่สักหน่อย..”


“แล้วแต่เลยนะ แล้วแต่”


“พี่ลู่หานอะ!!”


“ฮ่าๆๆๆ อ๊ะ! พาพี่ไปนั่งเถอะๆ”


“ฮริ๊ ครับๆ”


แบคฮยอนกระชับอ้อมกอดลู่หานขึ้นเพื่อที่จะพยุงไปนั่งในห้องนั่งเล่นที่ถัดจากห้องรับรองก่อนถึงห้องครัวโดยที่ไม่รู้ว่าห้องนั่งเล่นกับห้องครัวมันมีเพียงเคาน์เตอร์บาร์ทรงสูงคั่นกลางระหว่างทั้งสองห้องเท่านั้น ตอนนี้ผู้นำมาเฟียหนุ่มรูปงามทั้งสองกำลังกอดอกจ้องมองสองภรรยาป้ายแดงกำลังช่วยกันพยุงตัวนั่งลงบนโซฟานวมสีสะอาดตาเข้ากับบรรยากาศโทนอบอุ่นภายในห้อง


“หึ เจ็บน่าดูเลยนะนั่น”


“แน่นอน...ของกูซะอย่าง”


“ให้มันน้อยๆหน่อยเถอะไอ้แป๊ะ กูหมายถึงเลขาของกู”


“เหอะ!”


เซฮุนส่งเสียงขึ้นจมูกเป็นการตัดบทสนทนาและหันไปสนใจแม่กวางของตนต่อ พวกเขามองลู่หานกับแบคฮยอนอยู่นานแล้ว แต่พวกเขาเลือกที่จะเงียบดูปฏิกิริยาของทั้งสองอย่างนึกขำ ท่าทางเก้ๆกังๆและสีหน้าที่แสดงออกว่าเจ็บมันทำให้พวกเขานึกชอบใจอยู่ไม่น้อย

หึ  พวกเขาบอกแล้ว...พวกผมไม่เล็กนะครับ


“เฮ้ยยย จะไปไหนวะ?”


“จะพาเมียมากินข้าว อะไรวะ ดึงทำไม ปล่อย”


มือแกร่งของชานยอลเอื้อมไปกระชากปกเสื้อด้านหลังของเซฮุนไว้แน่นเมื่อเห็นเซฮุนกำลังจะลุกเดินออกไปและเอ่ยกระซิบถามเพื่อนเสียงเบาเพราะไม่อยากให้อีกสองคนที่นั่งอยู่ในห้องนั่งเล่นรู้ว่าตนและเซฮุนแอบมองอยู่ใกล้ๆ เซฮุนหันไปมองชานยอลตาขวางเมื่อชานยอลกำปกเสื้อของตนไม่ยอมปล่อย


“หยุดเลยมึง กูยังไม่อยากให้เมียมึงอาละวาดตอนนี้หรอกนะ เดี๋ยวจะพาลมาถึงกู”


“เกี่ยวอะไรวะ ปล่อย”


“เพราะเสียงเมียมึงเมื่อตอนสาย เลยทำให้กูไม่ได้ ตั้มเมียกู”


“สม มึงนะกากเองเถอะ ปล่อยกูได้แล้ว”


เซฮุนสะบัดตัวออกจากชานยอลอย่างรำคาญเล็กน้อยแล้วมุ่งหน้าตรงไปยังร่างบางทั้งสองที่กำลังคุยอะไรกันอยู่ก็ไม่รู้ชานยอลได้แต่ส่ายหัวไปมาเหมือนหน่ายๆแต่ก็เดิมตามเซฮุนมาอยู่ดี


ลู่หานนอนคว่ำหน้าหลับตาพริ้มเนื่องจากช่วยวานให้แบคฮยอนบีบนวดให้แต่ปากบางยังคุยจ้อไม่หยุดโดยไม่ได้สนใจว่าจะมาใครมาก็ตาม


“อื้มม ตรงนั้นแรงๆเลย...”


“...ตรงนี้หรอครับ?”


“อื้อๆ สบายจัง นวดเก่งนะเรา”


“ผมชอบนวดให้ม๊าบ่อยๆนะครับ.....เฮ้ออ คิดถึงจัง อ๊ะ!


มือหนาของชานยอลเข้ามาปิดปากบางของแบคฮยอนไว้ได้ทันก่อนที่จะโวยวายไปมากกว่านี้ เมื่อแบคฮยอนรู้ว่าเป็นใครก็กำลังจะต่อว่าแต่ชานยอลกลับใช้นิ้วชี้ยาวเรียวมาแตะบนริมฝีปากบางและเคลื่อนใบหน้าคมเข้ามาใกล้จนรู้สึกถึงลมหายใจอุ่นร้อนและกลิ่นหอมจางๆจากตัวร่างสูง


“ชู่วววว ไปกับพี่ปะ”


“.....”


ชานยอลละใบหน้าคมให้ห่างออกและจูงมือพาแบคฮยอนไปนั่งบนเคาท์เตอร์บาร์ฝั่งห้องครัว ใบหน้าหวานคอยแต่หันไปมองลู่หานและเซฮุนที่ไปนั่งทำหน้าที่แทนเขาเป็นระยะๆเพราะอดเป็นห่วงลู่หานไม่ได้

ต้องโดนโกรธแน่ๆเลย


“จะไปห่วงคนอื่นทำไม เป็นห่วงตัวเองก่อนดีไหม หืม?”


“จ จะเป็นห่วงทำไมครับ ผ ผมไม่ได้เป็นอะไรสักหน่อย..”


“แน่ใจ?”


“ค คะ อ๊ะ!! คุณชานยอล!!”


ร่างบางร้องเสียงหลงเมื่อชานยอลอุ้มร่างของตนจนลอยขึ้นกลางอากาศและวางไว้บนเคาท์เตอร์บาร์และชานยอลก็เอาเก้าอี้มานั่งแทรกหว่างขาของแบคฮยอน จากความสูงของเคาท์เตอร์บาร์ทำให้ร่างเล็กของแบคฮยอนอยู่ระดับอกของชานยอลเมื่อร่างสูงนั่งเก้าอี้บาร์ทรงสูง ชานยอลจึงใช้แขนแกร่งตวัดกอดเอวคอดของแบคฮยอนไม่แน่นนักและซบใบหน้าคมถูไถไปมาบนหน้าท้องแบนราบของแบคฮยอน

ถ้ามันกลมนูนได้ ก็คงดี.......


“นี่!!”


“หือ? ครับ?”


“เอาผมลงเดี๋ยวนี้เลยนะครับ”


“ให้เอาเลยหรอ? โรคจิตนะเรา”


“คุณชานยอล!!”


“.......”


“.....ท่านประธาน”


“.......”


“......พี่ชานยอล”


“........”


“....พ พี่ชาน...ครับ”


“ครับ!!”


เขาชอบ!! ชานยอลชอบให้แบคฮยอนเรียกตัวเองแบบนี้!!!


#ต่อ


!! ป เป็นอะไรไปครับ?”


ร่างเล็กในอ้อมแขนแกร่งหน้าเหวอและสะดุ้งตามเสียงทุ้มที่เงยหน้ามาขานรับอย่างเสียงดัง เบิกตากว้างและยิ้มกว้างหมือนชอบใจแถมยังรบเร้าให้แบคฮยอนทำตามสิ่งที่ตนต้องการอีกครั้ง คนตัวเล็กยิ่งหน้าเหวองงงวยเข้าไปอีก

รอยยิ้มละมุนนั้น แววตาอ้อนๆนั้น.....แบคจะไม่ทน!!


 “เรียกอีก...”


“ห๊า? อ อะไรครับ??”


“เรียกฉัน...”


“ร เรียก?”


“อืม....เรียกอีก”


เรียก....เรียกอะไรวะ?


“เอ่ออ.....พ พี่ชานยอล?”


“หึ...”


เสียงทุ้มเอ่ยปฏิเสธในลำคอแผ่วเบา ใบหน้าคมส่ายไปมาเป็นเชิงบอกว่าไม่ใช่สิ่งที่ตนอยากได้ยิน ปากหยักที่เคยยิ้มกว้างอย่างชอบใจเมื่อสักครู่หุบลงอย่างอัตโนมัติเมื่อคนตัวเล็กไม่ได้ทำตามสิ่งที่ตนต้องการ

อ้าวว...ชอบให้เรียกแบบนี้ไม่ใช่หรอ?


“อ้าวว แล้วให้เรียกยังไงอะครับ?”


“....พี่ชาน”


มันต่างกันตรงไหนเล่า!!


“ห๊ะ! ผมก็เรียกไปแล้วนิครับ มันต่างกันตรงไหนอะ อื้ออ คุณชานยอล!


“ไม่เหมือน เรียกหน่อย....นะ”


ใบหน้าหวานหลบหลีกมือแกร่งเป็นพัลวันเมื่อชานยอลใช้นิ้วมาเขี่ยริมฝีปากตัวเองเล่นจนน่ารำคาญ จะใช้มือปัดออกก็ไม่ถนัดเพราะมันติดกับแขนแกร่งที่ยื่นมาเล่นริมฝีปากบางอยู่

เขี่ยบ้าง บีบบ้าง น่ารำคาญอะ!


“อื้ออ! มันสกปรกนะครับ!!”


“...เรียกฉันก่อนสิ”


“ก็หยุดเล่นปากผมก่อนสิครับ!”


“.........”


ร่างสูงไม่ขานรับและยอมเอามือออกจากริมฝีปากบางของแบคฮยอนเมื่อเห็นคนตัวเล็กเริ่มมีน้ำโหเล็กน้อย แขนแกร่งกลับมากอดเอวคอดอย่างหลวมๆเหมือนเดิมและเงยหน้ามองใบหน้าหวานอย่างตั้งใจฟัง


“.......เอ่ออ...”


“...หืม?”


“...พี่...ช ชาน...อื้ออ!!


เมื่อพูดเสร็จใบหน้าหวานก็หันหนีไปอีกทางเพื่อกลบเกลือนอาการเห่อร้อนของใบหน้ารามไปถึงหู แต่ต้องเบิกตากว้างเมื่อร่างสูงยืนขึ้นเต็มความสูง จับใบหน้าของตนให้หันกลับมาและกดริมฝีปากหนาลงบนริมฝีปากของแบคฮยอนอย่างแรงแต่ไม่ได้ลึกล้ำไปมากกว่านี้และจับใบหน้าหวานให้ผละออกไม่แรงนัก แขนแกร่งแข็งแรงที่เต็มไปด้วยกล้ามเนื้ออุ้มร่างเล็กลงมาจากเคาท์เตอร์บาร์และจูงมือเรียวให้เดินตามตนโดยไม่สนใจคนที่โดนจู่โจมเลยว่าตอนนี้อาการเป็นอย่างไร


 “...อ๊าาา! ชื่นใจ ปะ ไปกินข้าว...”


ชว๊อกกกก!! -//0//-

 


อีกด้าน

 

“แบคฮยอนอ่าา นวดอีกสิ....อื้มม นั่นแหละๆ....”


ดวงตาหวานหลับตาพริ้มเมื่อรู้สึกถึงแรงกดนวดที่ไม่แรงและไม่เบานัก มันรู้สึกดีกว่าเมื่อสักครู่ เหมือนจะไม่ใช่แบคฮยอนเลย 

คงคิดไปเองแหละมั้ง……...


“.........”


“.....อ เอ่ออ อ่ะ! เบาๆก็ได้แบคฮยอน”


“........”


“ม ไม่ต้องขยับขึ้นมาขนาดนั้นก็ได้ ม มั้ง.....”


“.........”


“อ๊ะ!! บ แบคฮยอน


“..........”


“บ แบ !! คุณ!!!!!!!


“....หือ?”


เสียงหวานตะโกนลั่นห้องรับแขกเมื่อหันมากลับพบว่าที่ที่แบคฮยอนผู้น่ารักน่าหยิกเคยนั่งก่อนหน้านี้  บัดนี้กลับมาผู้ชายร่างสูงหนามานั่งแทนที่

ถ แถมมือยังจับบั้นท้ายงอนงามของลู่หานอยู่ด้วย!!!


“น นิ! โอ๊ย!! ซี๊ดดด”


“ขยับเบาๆไม่เป็นรึไง? ไหนมาดูสิ”


“เพี๊ยะ! ไม่ต้องมายุ่ง!”


แต่ดูเหมือนลู่หานจะพลิกตัวหนีแรงไปหน่อย เลยทำให้เจ็บหน่วงขึ้นมาอีกครั้ง มือเรียวปัดมือหยาบออกเมื่อเซฮุนกำลังจะเอื้อมไปหาร่างบางเพื่อดูว่าเป็นอะไรมากหรือเปล่า

เป็นสามีที่ดีไหมละ?


“.....ลูลู่”


“ชื่อลู่หานเว้ย! อ อะไร! อ อย่าเข้ามานะเว้ย ถีบจริงๆนะ!!


หมับ!!


“ปล่อยนะเว้ย! งื้ออ มันเจ็บนะ!!


ลู่หานร้องเสียงหลงเมื่อเซฮุนแค่เอื้อมไปจับร่างเล็กมานั่งบนตักแกร่ง แขนหนารวบตัวกอดไว้ไม่แน่นและไม่หลวมมากนัก ใบหน้าคมก้มลงกัดแอ่งชีพจรไม่แรงนักและขบเม้มเล็กน้อยจนเกิดรอยจางๆ

หมั่นเขี้ยวอะ


“......พูดไม่เพราะวะ”


 “...ทีคุณยังพูด วะ เลย”


ตัวเองพูดเพราะตายแหละ  เห๊อะ!!


“ฉันได้....แต่นายไม่”


“คุณได้ ผมก็ได้เหมือนกัน! ปล่อย!!


“เถียง?”


“เอ้อ!”


ท้าทายหรอ......หึ มาเฟียอย่างเขาชอบความท้าทายอยู่แล้ว


“....อย่ามาร้องไห้ทีหลังละ”


“ห๊ะ? อื้ออ ด เดี๋ยว อะไรเนี่ย! ย หยุดนะ! งื้ออ


ร่างเล็กเอี้ยวตัวหลบเป็นพัลวันเมื่อร่างสูงคอยแต่ตามสูดดม ดูดเม้นซอกคอขาวซ้ำๆ ร่างเล็กที่ถูกกอดรัดแน่นบนตักแกร่งของมาเฟียหนุ่มดีกรีผู้บริหารการขนส่งเครื่องยนต์ยี่ห้อดังหลายชนิดอย่างเซฮุนทำอะไรมากไม่ได้ ทำได้เพียงหลับตาปี๋เอี้ยวตัวหลบไปมา มีกระตุกเล็กน้อยเมื่อเอี้ยวตัวหลบแรงเกินไป ไหนจะยังรู้สึกเจ็บจี๊ดทุกครั้งที่ปากหยักดูดเม้มที่เดิมๆซ้ำๆ

ตอนนี้กวางน้อยคงกลายร่างเป็นตุ๊กแกแน่เลย


“จะขอโทษไหม?”


“ท ทำไมต้องขอโทษ นี่!! พ พอได้แล้ว มันเจ็บนะ อ่ะ! คุณ!!”


“...อืมม จ๊วบ! อ๊าา”


“อื้ออ พ พอแล้ว...เซฮุน ย ยอมแล อื้ออ!!!!


หึ เขาบอกแล้ว ว่าอย่ามาร้องไห้ทีหลัง

มือหนาจับกดท้ายทอยงอนงามให้หันมารับจูบที่ตนมอบให้มืออีกข้างก็กอดรัดร่างบางไว้บนตักแกร่ง ริมฝีปากทั้งสองแนบชิดติดกันชนิดไม่มีช่องว่างแม้แต่อากาศก็ไม่สามารถผ่านไปได้

รสจูบที่ตอนแรกแค่อยากทำโทษกลับแปรเปลี่ยนเป็นหลงใหล เร้าร้อนไปพร้อมกัน ลิ้นแกร่งค่อยกดแทรกผ่านริมฝีปากบางที่ไม่ประสีประสาในเรื่องรักใคร่ของลู่หานอย่างเชื่องช้าไม่รีบร้อน ดวงตาหวานจากที่เบอกกว้างค่อยๆพริ้มหลับลงอย่างช้าๆ ร่างกายจากที่เคยดิ้นขัดขืนกลับหยุดนิ่งคล้ายกับมัวเมาในรสจูบที่ร่างสูงมองให้

ผ่านไปนับนาทีที่ทั้งสองแลกลิ้นช่วงชมรสชาติความหวานของกันและกันไปมา อันที่จริงเป็นเซฮุนเสียมากกว่าที่คอยเอาแต่ต้อนลิ้นเรียวให้มาหยอกเย้ากับตน ลู่หานแทบจะหมดสติแล้วตอนนี้


โคร๊กกกก...จ๊อกกก

“...อื้ออ อึก!”


ดวงตาหวานลืมตาขึ้นเมื่อได้ยินเสียงบางอย่างออกมาจากร่างกายตน จึงส่งเสียงในลำคอเป็นสัญญานบอกให้ร่างสูงถอนจูบออกได้แล้ว เซฮุนจึงค่อยๆถอนจูบออกและไม่ลืมที่จะเลียรอบริมฝีปากบางอย่างแผ่วเบาเพื่อเก็บรายละเอียดเล็กๆน้อยๆที่เกิดจากตนและร่างเล็กนี้ด้วย


“...หืม?ครับ?”


“.........”


จ๊อกกกก...คร๊อกกก

ร่างบางไม่ตอบเพียงแค่ก้มหน้ามองพื้นพรหมนิ่ง แต่เสียงที่ตอบแทนกลับมาจากหน้าท้องแบนราบขาวเนียนน่าฝากรอยใต้เสื้อเชิตสีสะอาดตาของร่างสูงที่บรรจงสวบให้ เซฮุนจึงค่อยๆก้มลงไปเอาใบหน้าคมแนบกับหน้าท้องของลู่หาน เมื่อรู้ว่าเป็นเสียงอะไรร่างสูงจึงละใบหน้าออกมามองลู่หานด้วยแววตาเจ้าเล่ห์

หึ คงหิวสินะ


“....ลูกร้องแหละ”


“ค คุณ!!!”


“หิวหรอครับ ปะ เดี๋ยวป๊าพาไปกินข้าวเน๊อะ”


ปากว่าไม่พอ มือหนายังเอามาลูบหน้าท้องของลู่หานเล่นไปมา เปรียบเสมือนว่ามีสิ่งมีชีวิตอยู่ในนั้นจริงๆ


“เซฮุน!!”


“หึๆ ล้อเล่นน่า หิวไม่ใช่หรอ ไปสิ”


เซฮุนค่อยๆลุกและจูงมือบางเดินไปห้องอาหารที่มีชานยอลกับแบคฮยอนนั่งอยู่ มือเรียวข้างที่ว่างยกขึ้นมาลูบหน้าท้องตัวเองไปมาอย่างลืมตัว สัมผัสจากร่างสูงเมื่อสักครู่มันทำให้ลู่หานอบอุ่นอย่างแปลกประหลาด แต่คงเป็นไปไม่ได้หรอก ก็เขาเป็นผู้ชายนี่เน๊อะ



______________________________________________












รักและรอฟิค #ทูนหัวมาเฟีย ด้วยนะคะ


ใครที่อยากดูความมุ้งมิ้ง น่ารัก อบอุ่น หวานแหวนของพระนางและเหล่าลูกหลานของเรื่องนี้ 
อย่าลืมติดตามการทำเป็นเล่มของเค้านะ 

รว๊ากกกกก -3-





อย่าลืม!!!

คอมเม้น  กดไลค์  กดโหวต

เป็น กลจ ให้เค้าด้วยนะ




twitter: @fafangluz



#ทูนหัวมาเฟีย

#NC ติดตามได้ในไบโอทวิตน่าาา



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 23 ครั้ง

591 ความคิดเห็น

  1. #329 veszhezaa (@veszhezaa) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 21 มีนาคม 2559 / 07:18
    ท้องจิงดิ่ ฮื้อออดี น้องๆ น่ารักน่าฟัด อิพวกมาเฟียไม่หลงก้บ้าแล้วววว
    #329
    0
  2. #304 conan_tkd (@conan_xoxo) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 14 มีนาคม 2559 / 19:39
    ลูกร้อง ฮาอะ
    #304
    0
  3. #277 annie2011 (@beebamboo) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 25 กุมภาพันธ์ 2559 / 00:54
    ถ้าไม่หิวข้าวนี้คงได้โดนกินแน่นอน
    #277
    0
  4. #276 @MayBeSmile (@exo_member12) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 24 กุมภาพันธ์ 2559 / 22:40
    หื่รฃนตลอดเว....................
    #276
    0
  5. #275 ATHENAWN (@ATHENAWN) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 24 กุมภาพันธ์ 2559 / 09:03
    น่าาาาาาารักกกกกกก อ๊ากกกกกก
    #275
    0
  6. #274 pxnistha (@pxnistha) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 24 กุมภาพันธ์ 2559 / 07:52
    ต่อเร็วไรใจจะขาดแลัว
    #274
    0
  7. #273 Mr.LJ (@JURYL) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 24 กุมภาพันธ์ 2559 / 07:17
    จะมีลูกไหมน้าาา~~
    รอนะค่ะไรท์
    #273
    0
  8. #272 annie2011 (@beebamboo) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 23 กุมภาพันธ์ 2559 / 00:55
    แต่ล่ะไม่ธรรมดาเลยนะอีกไม่นานได้ป่องสมใจแน่นอน
    #272
    0
  9. #271 numwatchak (@numwatchak) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 23 กุมภาพันธ์ 2559 / 00:00
    เลาาาจะรอฟิคนี้เพื่อเทอววววว เคน้าาา กริ๊ๆ
    #271
    0
  10. #270 IceCreamCake (@writerpiluntana) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 22 กุมภาพันธ์ 2559 / 17:11
    งุงิงุงิ อะไรว้าาาาา ฟินง่ะะะ ไม่รู้ฟินไรแต่มันฟินนนน 5555 แลดูมุ้งมิ้งๆชวนละมุนๆ
    #270
    0
  11. #267 @MayBeSmile (@exo_member12) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 22 กุมภาพันธ์ 2559 / 10:14
    แหมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมม
    #267
    0
  12. #263 First Hana (@polimer) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 22 กุมภาพันธ์ 2559 / 07:03
    จะมีลูกกันตอนไหนน้า
    #263
    0
  13. #251 annie2011 (@beebamboo) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2559 / 22:35
    แผนอะไรของอี้มันต้องเด็ดแน่นอน
    #251
    0
  14. #250 Opp Sasiwimon (@oporsasiwimon) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2559 / 21:42
    รอตลอดเลย ไรท์นั้นแหละหายไปไหนมา ยังไงก็จะรอ
    #250
    0
  15. #249 numwatchak (@numwatchak) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2559 / 19:25
    ไม่กากน้าาา
    #249
    0
  16. #248 Annykimm (@Annykimm) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2559 / 19:19
    เห็นรูปสปอยแล้วอยากร้องไห้ ฮือออออ
    #248
    0
  17. #247 pingkupingku (@pingkupingku) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2559 / 18:09
    ตอนนี้ติดมากกก งืมงื้ออออ รอไรท์ต่ออออ
    #247
    0
  18. #246 ATHENAWN (@ATHENAWN) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2559 / 15:55
    yahhhhhhhh
    #246
    0
  19. #245 Mr.LJ (@JURYL) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2559 / 13:20
    กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด ไรท์มาแล้ว
    มาต่อเร็วๆนะค่ะ
    #245
    0
  20. #244 numwatchak (@numwatchak) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2559 / 19:01
    ไรต์อ่าาาาาาา มาวอยๆเน้อ ????????????ทำหน้าตาน่าสงสาร
    #244
    0
  21. #243 wa waa (@waawaawahwah) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2559 / 18:30
    กริ๊ดดดดดดดดด มาต่อเร็วๆนะค่ะ จะเตรียมเลือดกับทิชชู่รอ>,,,<
    #243
    0
  22. #242 ATHENAWN (@ATHENAWN) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2559 / 17:53
    มาาาาาาาาเร็วๆๆๆๆๆๆ
    #242
    0
  23. #241 mirazaki (@mirazaki) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2559 / 16:38
    เจิมมมมมมค่ะ ต่อน้ะต่อๆๆ
    #241
    0