Fic Exo #ทูนหัวมาเฟีย KL HH CB ft.KD CM TH

ตอนที่ 15 : #ทูนหัวมาเฟีย #12 100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4,083
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 19 ครั้ง
    24 ม.ค. 59


#chapter15 #12

 

บรรยากาศภายในห้องอาหารที่เต็มเปี่ยมไปด้วยความหวานจากผู้นำมาเฟียหนุ่มดีกรีผู้บริหารสายการบินชื่อดังอย่างอู๋ อี้ฟาน และทายาทคนรองของตระกูลจางอย่างจาง อี้ชิง โต๊ะกินข้าวตัวยาวที่สามารถนั่งได้หลายคนบัดนี้มีเพียงสองคนที่นั่งป้อนข้าวกันไปมาโดยมาเฟียหนุ่มนั่งหัวโต๊ะและมีแม่กระต่ายพันธุ์ดีของเขาก็นั่งคร่อมตักแกร่งไว้และคอยเบี่ยงตัวไปป้อนอาหารมาเฟียหนุ่มตามหน้าที่ของตน


“อิ่มยังอะ?”


“....ยังเลยครับ ป้อนพี่อีกหน่อยสิ”


“พี่กินเยอะไปแล้วนะ อื้ออ ไม่เอา อิ่มแล้ว เมื่อไหร่พี่จะอิ่มสักทีละ อี้อยากรู้แล้วนะ”


คนตัวเล็กบ่นให้คนตัวโตเล็กน้อยและเบี่ยงตัวหลบอาหารที่ร่างสูงป้อนให้ตรงหน้า สรรพนามที่เปลี่ยนไปของอี้ชิงทำให้มาเฟียหนุ่มพอใจไม่น้อย และไหนจะยังทำตัวน่ารักน่าฟัดขึ้นอีก ร่างสูงจึงหาวิธีกลั่นแกล้งคนตัวเล็กที่นั่งทำน่างออยู่บนตัก ไม่ให้เขาแกล้งคงไม่ได้แล้ว

ทางไหนที่สามารถยื้อเวลาแห่งความจริงได้ อี้ฟานก็จะทำ....


“อะไรกัน พี่เห็นเรากินไปนิดเดียวเอง”


“ก็มันอิ่มแล้วอะ หม้อไฟเมื่อวานยังไม่ย่อยเลย”


“งั้น...คำสุดท้าย นะครับ”


“งื้อออ ก็ได้ สุดท้ายนะ”


“หึ ครับ”


ร่างบางที่อยู่บนตักโน้มหน้าเข้าไปกินอาหารที่อี้ฟานป้อนให้ คนตัวโตจึงชักมือกลับอย่างช้าๆให้อี้ชิงคอยโน้มตัวเข้าหาอาหารเพื่อหวังให้คนตัวเล็กจูบตน และก็เป็นไปตามคาด ริมฝีปากบางประกบลงบนริมฝีปากของคนเจ้าเล่ห์อย่างอี้ฟาน มือหนาไม่รอช้าที่จะคอยกดท้ายทอยไม่ให้คนตัวเล็กผละจูบยามสายนี้ออก คนโดนแกล้งทำได้แค่หลับตาพริ้มรับจูบจากมาเฟียหนุ่ม มือเรียวที่คอยเอาแต่ผลักไสร่างแกร่งก็ค่อยๆยกขึ้นมาคล้องคอหนาเอาไว้เป็นที่ยึดเหนี่ยว มืออีกข้างก็สอดแทรกไปตามกลุ่มผมสีเข้มของร่างสูง ห้องอาหารตอนนี้อบอวนไปด้วยเสียงรอยจูบจากคนทั้งสอง แต่ทว่า......


“ม่ายยยยยยยย!!!”

 

ปึกๆๆ


“อื้อออ อือ!!”


เสียงตะโกนจากด้านบนทำให้สติของอี้ชิงที่เคลิ้มจากรสจูบกลับคืนมาแต่คนข้างล่างยังคงจูบเขาไม่ปล่อยอี้ชิงจึงส่งเสียงอื้ออึงในลำคอมือเรียวที่เคยคล้องคอละออกมาทุบที่ไหล่แกร่งให้ร่างสูงรู้สึกตัวว่าควรปล่อยได้แล้ว


“ครับ?”


“เสียง? เมื่อกี้....”


“ช่างเสียงเถอะน่า”


เพี๊ยะ!!

ใบหน้าคมกำลังจะเคลื่อนเข้าไปมอบจูบแสนเร่าร้อนให้ภรรยาอีกครั้ง แต่กลับต้องชะงักเมื่อมือเรียวฟาดลงต้นแขนที่เต็มไปด้วยกล้ามเนื้อเต็มแรง


“มันใช่เวลาไหม!? ปล่อยอี้ อี้จะไปดู”


“ปล่อยไปเถอะน่าาา เดี๋ยวไอ่ฮุนมันจัดการเอง”


“พี่เซฮุน? งั้นแสดงว่า...ลู่หาน!!!”


ร่างเล็กผละออกจากตักแกร่งของสามีและวิ่งออกไปจากห้องอาหารทันทีเมื่อนึกขึ้นได้ว่าคนที่พี่ลู่หานพามาด้วยคือลู่หานรุ่นน้องของตน คนพี่ทำได้แค่นั่งหัวเสียอยู่ที่เดิม


“ไอ่แป๊ะเอ้ย!! เก็บหลักฐานดีๆไม่เป็นหรือยังไงวะ!!”


#ต่อ

 

ตึกๆๆๆๆ

เสียงการลงน้ำหนักของส้นเท้าบนพื้นไม้ปาเก้สีสวยดังพอที่จะทำให้คนที่ตามหลังอดที่จะเป็นห่วงร่างเล็กที่วิ่งลงบันไดไม่ได้ ร่างสูงอย่างเซฮุนจึงทำได้แค่ตะโกนห้าม แม้ว่าลู่หานจะไม่ฟังตนเลยก็ตาม


“ลู่หาน!! อย่าวิ่ง!! ฟังฉันบ้างสิ!


“ไม่!!! ฮึก ฮื้ออ อึก!


ร่างเล็กที่ใบหน้าเต็มไปด้วยคราบน้ำตา มือเรียวคอยเกาะราวบันไดเพื่อพยุงตัวเองในการวิ่งลงบันได(ถึงจะวิ่งได้ไม่เร็วก็เถอะ) จังหวะการเดินดูยังไงก็รู้ว่ายังเจ็บจากกิจกรรมที่เกิดขึ้นอยู่ เซฮุนจะเข้ามาประคองช่วยก็ไม่ยอมคอยแต่ผลักไสไล่ส่งเขา ร่างสูงเลยทำได้แค่เดินใกล้ๆร่างบางและมองลู่หานอย่างไม่คลาดสายตา

เซฮุนบอกแล้ว เซฮุนไม่เล็กนะครับ.....


“เสี่ยวลู่...”


“ม ไม่ต้องมายุ่ง อึก อ ออกไป!!!”


“เกิดอะไรขึ้น!”


“ซ ซ้อออ ฮึก ฮื้อออ ซ้ออ”


“อาลู่!!”


ใบหน้าหวานที่เปื้อนคราบน้ำตาเงยหน้าขึ้นมองเจ้าของเสียงพอรู้ว่าเป็นใครจากน้ำตาที่ไหลอยู่แล้วกลับไหลแรงและเยอะมากกว่าเดิม สองมือที่เกาะราวบันไดยื่นมาข้างหน้าคอยรอรับอ้อมกอดจากอี้ชิงราวกับลูกสาวงอแงให้คนเป็นแม่อุ้ม อี้ชิงจึงไม่รอช้าที่จะเข้าไปประคองร่างบางอีกคนให้มานั่งบนโซฟากลางห้องโถงใหญ่ซึ่งอยู่ไม่ไกลจากบันไดนัก และแน่นอนว่าต้นเหตุของเรื่องก็เดินตามไปอย่างนึกห่วงภรรยาหมาดๆที่กำลังโดนประคองไปนั่งบนโซฟาตัวนุ่ม


“อาลู่ เป็นอะไร บอกพี่ได้ไหม?”


“ฮ ฮึก ฮื้อออ”


“หืม?”


“ฮืออ อึก จ เจ็บ อะ ฮื้ออ”


สิ้นประโยคอันสั่นเทาของลู่หาน อี้ชิงก็ตวัดสายตาขึ้นมามองตัวการที่ยืนอมยิ้มมองลู่หานอยู่เช่นกัน อี้ชิงเลยหรี่ตายิงคำถามออกไป


“พี่ทำอะไรน้อง?”


“อะไร? พี่ป่าว....”


 “พี่ทำอะไรลู่หาน!?”


“พี่แค่....พี่แค่ทำให้ลู่หานเป็นน้องสะใภ้เราต่างหากละ พี่หิวข้าวอะ พี่ไปก่อนนะ ฝากดูแลภรรยาพี่ด้วย ขอบใจมาก...”


“...พี่เซฮุน!!!!!! @##$^&^&*)+()(*^$%^&$....”


ร่างสูงพูดประโยคยาวเยียดและพูดขอบคุณทิ้งท้ายและเดินไปห้องอาหารด้วยใบหน้าที่เรียบนิ่ง ไม่สนใจเสียงบ่นจากอี้ชิง และปล่อยให้ทั้งสองกกกอดปลอบขวัญกันอยู่ภายในห้องโถง

ขืนเซฮุนยืนอยู่ตรงนั้น....บ้านคงแตกกันพอดี

 

“พวกบ้าพลังเอ้ย!! เหมือนกันทั้งกลุ่มเลย!!”


“ฮ ฮึก ซ ซ้ออ ลู่เจ็บอ่าา”


“......เฮ้ออ”


“พี่ลู่หาน!! พี่อี้ชิง!”


ตึงๆๆๆๆๆ

เสียงแหลมเล็กดังมาจากหัวบันไดร้องเรียกร่างเล็กของคนที่กำลังกอดกันกลม มือเรียวสะบัดออกจากมือหนาที่กอบกุมมือของตนอยู่ขาเรียวเล็กรีบวิ่งลงบันไดเข้าไปหาทั้งสองคนอย่างไม่ระมัดระวัง


“แบคฮยอน! ฮึ้มม!!!


หมับ!

 “...อะ!!


แขนยาวเอื้อมไปจับร่างบางข้างหน้า ร่างเล็กร้องออกมาอย่างตกใจที่ร่างของตนลอยหวือขึ้นกลางอากาศเพราะชานยอลก้าวขายาวๆเข้ามาอุ้มขึ้นแนบอก นี่มันกลางบันไดนะ ตกขึ้นมาจะทำยังไง!


“จิ! ปล่อยผมลงนะ ถ้าตกลงไปจะทำยังไง”


“แล้วที่นายดิ้นๆและก็วิ่งมื่อกี้ละ ไม่ตกเลยว่างั้น?”


“ก ก็มัน...”


“....อะไร? อยากโดนฉันทำโทษอีกหรือไง?”


“โรคจิต...อื้ออ!


จุ๊บ!!

“หึ”


ใบหน้าหวานบูดบึ้งทันทีเมื่อร่างสูงโน้มใบหน้าลงมาจุ๊บริมฝีปากของตนอย่างตั้งใจ คนพี่ที่แกล้งน้องได้สำเร็จก็อมยิ้มเดินอุ้มร่างเล็กลงมายังห้องโถงอย่างอารณ์ดี  

ได้ทั้งต้นได้ทั้งดอกสายนี้ยังได้กำไรอีก จะไม่ให้อารมณ์ดีได้ยังไงกัน


“ถึงแล้วก็ปล่อยผมลงสิ..ผมจะไปหาพี่ลู่หาน”


“จูบก่อนสิ”


“งื้ออ ไม่เอาาา!


“เร็วสิ อี้ชิงกับลู่หานมองเรานานแล้วนะ”


“งื้ออออ ห หลับตาสิ”


“..........”


เปลือกตาคมปิดลงตามที่คนตัวเล็กในอ้อมแขนบอก แต่เพราะความไม่ระมัดระวังที่คิดว่าคนอย่างแบคฮยอนไม่มีเล่ห์เหลี่ยมอะไรจึงทำตามคำขอของร่างบางเพื่อรอรับจูบ เมื่อแบคฮยอนเห็นชานยอลหลับตาร่างเล็กจึงไม่รอช้าที่จะกระโดนลงจากอ้อมแขนแกร่งและรีบวิ่งไปหลบหลังอี้ชิงให้เป็นเกาะกำบังจากอสูรร้ายอย่างชานยอลอย่างรวดเร็ว

คิดว่าแบคฮยอนจะเป็นคนไม่ทันคนละสิ คิดผิดคิดใหม่ได้นะเออ


“แบร่ๆ”


“ฮึ้มมม ไอ่หมา”


“หยุดเลยนะพี่ชานยอล!!”


“แต่พี่......”


“อยากกินฝีมืออี้ไม่ใช่หรือไง โน่น ในห้องอาหาร พี่คริสกับพี่เซฮุนรออยู่แล้ว ไปเลยย”


อี้ชิงเอ่ยปาก(ไล่)บอกให้ชานยอลเข้าไปในห้องอาหารเพื่อกันไม่ให้ชานยอลเข้ามากลั่นแกล้งแบคฮยอนอีก คนตัวสูงที่เห็นแววตาจริงจังจากอี้ชิงก็เอ่ยปากรับคำไปแต่สายตายังคงจ้องคนตัวเล็กที่คอยแลบลิ้นปลิ้นตาใส่เขาอยู่

สนุกใหญ่เลยนะหมา คืนนี้โดนแน่!!


“เอ่อๆ”


“พูดไม่เพราะ!!”


เสียงเล็กร้องออกมาจากด้านหลังของอี้ชิงเพื่อให้ชานยอลเปลี่ยนคำพูดให้สุภาพกว่านี้ ร่างสูงที่ยืนมองอยู่ทำได้แค่ถอนหายใจและเปลี่ยนคำพูดใหม่

บอกแต่เขาดีนัก โดนเองซะบ้าง ชิ!! (เก่งนักนะอ้วนนน)


“...ครับๆ อี้ชิง พี่ฝากหมาไว้ตัวนึงนะ เดี๋ยวพี่กลับมาเอา มันยังไม่ได้กินอะไรเลย เมื่อคืนพี่ดูดพลังงานจากหมาไปเยอะเลย หึหึ”


“ย่าห์!!!”


แบคฮยอนทำได้แค่นี้จริงๆ ขืนลองต่อปากต่อคำกับเขาดูสิ ชานยอลต้องทำโทษตนอีกเป็นแน่ ไม่เอาหรอก แบคฮยอนไม่อยากลอง ...แค่นี้ก็เจ็บจะตายแล้ว!


“พวกเขาทำเกินไปจริงๆ สงสัยคงต้องทำอะไรสักอย่างแล้วสิ!”


“อะไรหรอครับ/อ อึก อ อะไรครับ”


“.....เปิดปากคนลวงไงละ หึ”


ใบหน้าหวานเผยรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ออกมาอย่างเปิดเผย จนทำให้ลู่หานและแบคฮยอนขนลุกไปตามๆกัน

ในเมื่อรอแล้วยังไม่เปิดปากพูด อี้ชิงก็คงต้องรีดเอาความจริงออกมาเอง และอี้ชิงก็มั่นใจว่าทั้งชานยอลและเซฮุนรู้เรื่องนี้ด้วย และแน่นอนแบคฮยอนและลู่หานก็อยู่ในแผนด้วย หึหึ อยากเก็บความลับกันดีนัก คราวนี้ละ จะทำให้มันระเบิดออกมาเลย!!


#ต่อ

 

“เปิดปาก? ยังไงอะครับ?”


เสียงหวานด้านหลังอี้ชิงโผลใบหน้าเรียวมาเกยบนไหล่บางของอี้ชิงเล็กน้อยและเอ่ยถามขึ้นเมื่อไม่เข้าใจสิ่งที่อี้ชิงพึ่งพูดไปเมื่อสักครู่ แบคฮยอนพอจะเข้าใจภาษาจีนอยู่บ้าง พอฟังออก พอสนทนาได้ เพราะคณะบริหารสาขาที่แบคฮยอนเรียนมานั้นต้องเรียนรู้ภาษาที่สามเพื่อการติดต่อสื่อสาร แต่คำยากๆหรือคำสแลงอะไรพวกนั้นแบคฮยอนไม่ค่อยเข้าใจหรอก อย่างที่ชานยอลคุยกับอี้ชิงเมื่อสักครู่แบคฮยอนก็ไม่เข้าใจหรอก รู่เรื่องแต่คำว่าหมาๆและสายตาที่ชานยอลมองแบคฮยอนแบบล้อๆแบคฮยอนก็คิดว่าชานยอลนั้นว่าตนแน่นอนจึงทำท่าขู่ออกไปแบบนั้น


“ไม่เอา! ซ้ออะ ซ้อชอบทำอะไรแผลงๆ ลู่ไม่เอาด้วยหรอก”


“เสี่ยวลู่หานนนนน....”


ร่างบางของลู่หานผละออกจากอ้อมกอดที่กอดอยู่กับอี้ชิง ใช้หลังมือเช็ดน้ำตาออกอย่างลวกๆและตอบปฏิเสธออกไปเสียงดังก่อนจะเชิดหน้าไปทางอื่นเมื่อลู่หานพอจะรู้ว่าสิ่งที่อี้ชิงคิดจะทำนั้นคืออะไร คนพี่ได้ยินคนน้องไม่ให้ความร่วมมือเสียงหวานก็ร้องเรียกชื่อของลู่หานออกมาอย่างอ้อนๆ

ทำไมลู่หานถึงปฏิเสธนะหรอ?... ก็เพราะมันเคยเกิดเหตุการณ์แบบนี้ขึ้นนะสิและเป็นเหตุการณ์ที่ทำให้ลู่หานจำไปจนวันตายเลยแหละ! คืองี้......

ตอนที่ลู่หานเรียนอยู่เกรด11ที่ประเทศจีนและอี้ชิงอยู่เกรด11โรงเรียนเดียวกัน ช่วงนั้นอี้ชิงกำลังคบกับอี้ฟานใหม่ๆเลยละ ตอนนั้นข่าวการคบหากันของทั้งสองเป็นที่โด่งดังมากในโรงเรียนจึงทำให้มีทั้งคนชอบและคนเกลียดการคบกันของอี้ชิงและอี้ฟานเพราะมีคนเกลียดนี่แหละจึงทำให้เป็นเรื่องที่ไม่น่าจดจำของลู่หานเกิดขึ้นเพราะมีผู้หญิงคนนึงโทรมาหาอี้ชิงและบอกว่าอี้ชิงกำลังแย่งอี้ฟานไปจากเธอ และเพราะความอยากรู้หรือคามไม่ยอมคนและไม่อยากโดนหลอกของอี้ชิงจึงทำให้มีแผนบ้าๆนี้เกิดขึ้นและผู้ที่รับเคราะห์ไม่ใช่ใครที่ไหนแต่เป็นลู่หานกับซิ่วหมินนั่นเอง ตอนแรกพอรู้แผนการแล้วลู่หานจะไม่ยอมทำหรอกแต่เพราะอี้ชิงเอาของมาล่อลู่หานเลยตอบตกลง อี้ชิงให้ลู่หานและซิ่วหมินช่วยแอบเนียนไปตีสนิทกับเพื่อนของอี้ฟานและแอบถามเรื่องที่อี้ชิงอยากรู้ แต่เรื่องทั้งหมดกลับเป็นเรื่องเข้าใจผิด อี้ฟานไม่ได้มีใครเป็นอี้ชิงเองที่เข้าใจผิด ระแวงและหูเบาไปเอง แต่เรื่องมันมาพีคตรงที่เพื่อนของอี้ฟานดันมาชอบลู่หานและซิ่วหมินจริงๆ เพื่อนของอี้ฟานคอยตามตื้อลู่หานกับซิ่วหมินไม่เลิกแม้ลู่หานจะบอกไปหลายครั้งและอธิบายไปหลายหนแล้วว่าพวกเขาแค่อยากรู้เรื่องของอี้ฟานแต่พวกเพื่อนของอี้ฟานก็ไม่ฟัง จนลู่หานทนไม่ไหวต้องไปบอกให้อี้ฟานจัดการให้ แต่ไม่รู้ว่าอี้ฟานไปบอกยังไงเหมือนกันพวกเพื่อนๆของอี้ฟานไม่มายุ่งกับลู่หานและซิ่วหมินอีกเลย แต่ตอนนี้อี้ชิงจะให้ลู่หานทำแบบเดิมอีก หึ ฝันไปเถอะ!

ถ้าให้ไปยุ่งกับอีตาบ้านั่น ลู่หานไปเอาด้วยหรอก!!


“ทำไมละครับพี่ลู่หาน ช่วยพี่อี้ชิงหน่อยเถอะครับ”


“อื้ออ ใช่ไหมแบคฮยอน น๊าาาๆลู่หานคนดีที่หนึ่งงง”


“ไม่! ลู่ไม่ทำ ลู่ไม่ช่วย ไม่ๆๆๆ โนว!”


เสียงหวานยังคงปฏิเสธอย่างเสียงแข็ง แขนเรียวกอดอกแน่น ปากบางงอง้ำบ่งบอกว่าไม่พอใจสุดขีด


“ลู่หานนน นะๆๆๆช่วยพี่หน่อยนะ พี่ซื้อไอร่อนแมนให้ก็ได้อะ”


“ซ้อ!! ไม่ต้องเอาของมาล่อลู่เหมื่อเมื่อก่อนเลยนะ ไม่ได้ผลหรอก!!”


“หืม? จริงหรอ? ลิมิเต็ดเลยนาาา...”


“....ไม่!”


ลู่หานยังคงปฏิเสธความช่วยเหลือจากอี้ชิง แม้อี้ชิงจะใช้มุขเดิมแต่เพิ่มเติมคือตัวช่วยอย่างแบคฮยอน


“พี่ไม่เอา งั้นผมเอานะฮะ”


“แบคฮยอน! ซ้อออ ลู่ไม่อยากทำอะ


“งั้น....พี่จะซื้อให้2ตัวเลยเอ้า!”


“ซ้ออออ....ก็ได้! แต่!! ถ้าลู่เป็นอะไรมา ลู่จะโกรธซ้อ ไม่พูดกับซ้อ ลู่จะให้เฮียลงโทษซ้อแทนลู่เลย!!!


“...ลู่อะ! ก็ได้ ลู่รับปากพี่แล้วนะ


“อืมมๆ แต่อย่าลืมไอร่อนแมนลิมิเต็ดสองตัวของลู่นะ”


“ฮ่าๆๆ โอเค”


“อ เอ่ออ...คือออ แล้วเราจะทำอะไรกันหรอครับ?”


สองคนพี่น้องเกี่ยวก้อยสัญญากัน แม้คนน้องจะไม่ยินดียินร้ายที่จะสัญญาด้วยก็เถอะ แต่แล้วเสียงเล็กของแบคฮยอนก็เอ่ยขึ้นเพราะยังไม่ค่อยเข้าใจในสิ่งที่อี้ชิงและลู่หานจะทำ สองพี่น้องที่เกี่ยวก้อนสัญญากันอยู่หันมามองหน้ากันเล็กน้อยก่อนจะตอบเสียงดังพร้อมกันว่า....


“อ่อย!!!”


“....อ่อย? คืออะไรครับ? แฮ่ๆ”


แบคฮยอนเงียบไปสักพักและถามออกไปพร้อมกับยิ้มแหยๆเพราะไม่ค่อยคุ้นกับคำศัพท์คำนี้ จึงเป็นหน้าที่ของลู่หานที่เป็นคนอธิบายให้แบคฮยอนฟัง


“คืองี้นะแบคฮยอน อ่อย คือการแสดงออกทางท่าทางหรือคำพูดเพื่อหว่านล้อมให้เป้าหมายสนใจยังไงละ”


“อ่าาา....เอาจริงหรอครับ? แล้วเราจะเริ่มแผนตอนไหนละครับ?”


“........คืนนี้!!!!


#ต่อ

 

อีกด้าน


“มีไรกินมั่งวะ? กูหิวจนไส้จะขาดละเนี่ย”


ร่างสูงของชานยอลเดินเข้ามาในห้องอาหารพร้อมกับลูบหน้าท้องที่เต็มไปด้วยกล้ามเนื้อเป็นเป็นท่าทางประกอบคำพูดว่าตัวเองนั้นหิวแค่ไหน สองหนุ่มที่นั่งอยู่ก่อนแล้วได้แต่หันมามองและหันกลับไปคุยกันเหมือนเดิม


“อะไรวะ ไม่มีใครสนใจกูเลย”


“อะไร ตามึงไม่มีหรือไง ดูเอาสิ”


“ไอ้แป๊ะ กวนกูตั้งแต่เจอหน้าเลยนะมึง แต่ไม่เป็นไร กูอารมณ์ดี”


“เหอะ!


เซฮุนพ่นเสียงออกไปอย่างหน้ารำคาญก่อนจะก้มหน้าก้มตาอ่านหนังสือธุรกิจประจำสัปดาห์ดังเดิมพร้อมกับจิบกาแฟรสเข้มไปด้วย แม้อาหารจะวางไว้เต็มโต๊ะก็เถอะ ไม่ใช่เขาไม่อยากกินหรอกนะ เซฮุนแค่รอกินพร้อมกวางน้อยของเขาต่างหาก

ชานยอลไม่สนใจเสียงสบถที่ไล่หลังมา ร่างสูงเพียงเดินเข้าไปนั่งเก้าอี้และลงมือรับประทานอาหารมากมายหลายชนิดที่อี้ชิงเป็นคนลงมือทำเอง

อันที่จริงอี้ฟานจะจ้างแม่บ้านหรือคนทำความสะอาดมาดูแลบ้านหลังนี้ก็ได้ แต่เขาอยากมีความเป็นส่วนตัว ทำนู่นทำนี่เองมากกว่า ไม่ใช่ว่าเขาไม่ชอบ แต่เป็นเพราะอี้ชิงไม่ชอบที่จะให้ใครมาเดือดร้อนกับสิ่งที่ตนทำมากกว่า ทั้งบ้านของอี้ฟานหรือของอี้ชิงเอง อี้ชิงไม่เคยตะโกนเรียกให้แม่บ้านมาทำโน่น ทำนี่ให้ตนถ้าไม่จำเป็นอะไร ทุกอย่างในบ้านคนตัวเล็กชอบจัดการเองทั้งหมด เพราะเหตุนี้แหละอี้ฟานจึงไม่จ้างแม่บ้านเข้ามาอยู่ในเพ้นเฮาส์หลังนี้ด้วยยกเว้นตอนที่พวกเขาไม่อยู่พวกเขาจึงจะจ้างแม่บ้านเพื่อมาดูแลความเรียบร้อยภายในบ้าน


“เอ่อนี่! มึงบอกเรื่องทั้งหมดให้อี้ชิงฟังรึยังวะคริส?”


เสียงทุ้มของชานยอลเงยหน้าจากอาหารตรงหน้าเพื่อมาถามอี้ฟานที่กำลังอ่านหนังสือพิมพ์ประจำวันของสำนักดังแห่งหนึ่ง คนโดนถามที่กำลังไล่สายตาอ่านรายละเอียดของข่าวการฆาตกรรมของนักธุรกิจเนื่องจากหวังผลประโยชน์จากกันและกันแต่เพราะความโลภของทั้งสองจึงทำให้ฆ่ากันตายต่อจากหน้าหนึ่งต้องหยุดสายตา เหลือบมองคนถามอย่างชานยอลเล็กน้อยแล้วตอบเฃออกไปเสียงเบา


“......ยัง”


“อ้าว แล้วทำไมน้องถึงขู่ฟ่อๆอย่างนั้นวะ?”


“หึ! ก็เพราะมันยังไม่ได้บอกนี้แหละน้องถึงอารมณ์เสีย”


สิ้นเสียงหนาของเซฮุน อี้ฟานถอนหายใจออกมาเล็กน้อยและพับหนังสือพิมพ์เก็บไว้บนโต๊ะกินข้าวแล้วลุกจากเก้าอี้เดินไปยังผนังกระจกที่สามารถมองเห็นวิวเกือบทุกมุมบนเกาะแห่งนี้และหันกลับมามองเพื่อนทั้งสองที่กำลังมองตนอย่างรอคำตอบ


“....กูกลัวอี้ชิงเสียใจ”


“ฟายเย่อ!! เพราะมึงมัวแต่ลีลาอี้ชิงเลยพาลมากักเมียพวกกูไว้เนี่ย หมากูยังไม่ได้กินอะไรตั้งแต่เมื่อวาน” ชานยอล


“แล้วทำไมมึงไม่บอกน้องไปวะ พอน้องรู้เรื่องทั้งหมด น้องอาจจะเข้าใจมึงก็ได้” เซฮุน


“แต่.....”


“ไม่มีต่งมีแต่ห่าเหวอะไรทั้งนั้น คืนนี้มึงบอกเรื่องทั้งหมดกับน้องซะ!” ชานยอล


“.....อืม”


“แล้วเรื่องของจาง ลั่วอินเป็นไงบ้างวะ?” เซฮุน


“กูกำลังให้เฉินจับตาดูมัน คาดว่าอีกไม่นานจะเรียบร้อย”


“อือ มีอะไรให้พวกกูช่วยก็บอกแล้วกัน”


“ไม่เป็นไรหรอก กูขอจัดการเรื่องนี้เอง ยังไงซะมันก็เกี่ยวกับความรู้สึกของเมียกูอยู่ดี”


“เฮ้อออ อี้ชิงของกูออกจะเป็นคนดี แต่ทำไมมีลุงเหี้ยยังงี้วะ” ชานยอล


“มึงอยากตายหรอชานยอล?”


“เหอะ นิดๆหน่อยๆทำเป็นขึ้น กูไม่เอาเมียมึงหรอก กูมีหมาของกูอยู่แล้ว หึ”


“มึงถามเมียกูรึยัง ว่าเขาจะเอามึงรึเปล่า”


“แรงวะ กูอิ่มละ ไปหาเมียดีกว่า”


“กินแล้วกรุณาเก็บ”


“เออ!!


สิ้นเสียงสบถของชานยอล บรรยากาศภายในห้องครัวก็ตกอยู่ในความเงียบอีกครั้ง มีเพียงเสียงช้อนและจานกระทบกันและเสียงบ่นเล็กน้อยจากชานยอล แต่ในหัวสมองของอี้ฟานตอนนี้กลับไม่ได้ยินเสียงอะไรจากภายนอกในหัวคิดเพียงแค่ว่าจะบอกเรื่องทั้งหมดกับอี้ชิงอย่างไรที่จะไม่ทำให้อี้ชิงโกรธและเกลียดตนและเข้าใจในสิ่งที่ตนกำลังจะทำกับคุณลุงที้ชิงรักและเคารพเหมือนพ่อคนที่สองและเป็นคนเดียวกันกับคนที่ฆ่าพ่อแม่ของอี้ฟานและยึดธุรกิจทั้งหมดที่เคยทำร่วมกันไปเป็นของตน

ใช่แล้ว...พ่อและแม่ของอี้ฟานไม่ได้เสียเพราะอุบัติเหตุแต่เป็นเพราะความโลภและความเห็นแก่ตัวของคุณลุงของอี้ชิงหรือจาง ลั่วอินและเป็นทั้งหุ้นส่วนสายการบินชื่อดังในที่ตระกูลอู๋เป็นเจ้าของร่วมกับตระกูลจางซึ่งมีจาง ลั่วอินหรือลุงของอี้ชิงเป็นคนรับผิดชอบส่วนนี้ ลั่วอินแอบให้คนมาตัดสายเบรกและหลอกล่อพ่อแม่ของอี้ฟานว่าสายการบินกำลังมีปัญหาและให้ท่านทั้งสองมาคุยกันเพื่อแก้ไขปัญหานี้ร่วมกัน แต่เพราะความเชื่อใจและไว้ใจที่ตระกูลอู๋มีต่อตระกูลจางจึงตอบรับคำเชิญนั้นจึงทำให้รถพลัดตกข้างทางไปพร้อมกับคนขับรถที่ไม่รู้เรื่องอะไร ส่วนต้นเหตุนั้นก็ลอยหายไปในกลีบเมฆไปพร้อมกับหุ้นของสายการบินทั้งหมดที่ในสัญญาระบุไว้ว่า เมื่อใดก็ตามที่ผู้ถือหุ้นยังไม่ได้เซ็นมอบอำนาจให้ผู้อื่นและเสียชีวิตในขณะถือหุ้นนี้ หุ้นทั้งหมดจะตกเป็นอีกฝ่ายอย่างไม่มีข้อแม้ อี้ฟานจำเหตุการณ์วันนั้นได้ดี ว่าความรู้สึกหลังจากสูญเสียพ่อแม่อันเป็นที่รักและทรัพย์สินทั้งหมดไปนั้นมันเป็นอย่างไร ทั้งโดนเดี่ยว ทั้งห่วงหา ทั้งเคียดแค้น อยากจะเอามันเข้าคุกประหารชีวิตให้รู้แล้วรู้รอด แต่เพราะไม่มีหลักฐานและจับมือใครดมไม่ได้ อี้ฟานจึงทำได้แค่รอเวลาและหลักฐานเพื่อจับคนอย่างจาง ลั่วอินรับกรรมของตน

ในตอนนั้นอี้ฟานเหมือนไม่เหลือใคร มีเพียงอี้ชิงคอยอยู่เป็นกำลังใจ อี้ชิงคอยอยู่เป็นเพื่อนเขา คอยให้ความรักความอบอุ่นกับเขาไม่เคยขาด แม้อี้ชิงจะไม่รู้ด้วยซ้ำว่าสาเหตุที่ทำให้พ่อแม่ของเขาเสียนั้นเกิดจากคุณลุงที่อี้ชิงรักนักรักหนา อี้ฟานพยายามปิดเรื่องนี้ไว้เป็นความลับเพราะเจ้าสัวจางพ่อของอี้ชิงขอไว้ ไม่อยากเห็นลูกชายคนเล็กของตนเสียใจ และอี้ฟานที่รักอี้ชิงมากก็ไม่อยากเห็นคนรักของตนเสียใจเช่นกัน

หลังจากงานศพพ่อแม่ของอี้ฟานผ่านไปไม่นาน อี้ฟานจึงออกตามหาจาง ลั่วอินและสืบหาหลักฐานที่สามารถเอาผิดเขาได้ อี้ฟานมาอยู่เกาหลีกับเซฮุนและชานยอลเพื่อเริ่มต้นชีวิตใหม่ทั้งหมดโดยไม่ได้บอกอี้ชิงสักคำ และมีเจ้าสัวจางพ่อของอี้ชิงคอยช่วยเหลืออยู่เบื้องหลัง ไม่ว่าจะเป็นเรื่องเรียนที่สามารถโอนเทียบได้ เรื่องของอี้ชิงที่เอาแต่ร้องไห้หาเขา เรื่องเงินที่เจ้าสัวจางช่วยเหลือไม่เคยขาดแม่อี้ฟานจะบอกไปหลายครั้งแล้วว่าไม่เป็นไร แต่เจ้าสัวจางกลับบอกว่ามันก็เป็นความผิดของตระกูลจางด้วยส่วนหนึ่ง เขาก็อยากรับผิดชอบบ้าง อี้ฟานจึงตอบตกลงรับความช่วยเหลือส่วนนั้นมา

อี้ฟานเริ่มสร้างตัวใหม่อีกครั้งทางด้านบริหารที่มีเพื่อนทั้งสองและเจ้าสัวจางเป็นคนช่วยเหลือและสนับสนุนจนขยับขยายเป็นบริษัทใหญ่โตมีชื่อเสียงมาจนทุกวันนี้ไหนจะยังอำนาจมือที่เขากับเพื่อนแอบทำแบบลับๆจนอนนี้ เขามีบ้าน มีรถ มีอำนาจ เทียบเท่ากับเมื่อก่อนหรืออาจจะมีมากกว่าด้วยซ้ำ ตลอดสองสามปีที่ผ่านมาอี้ฟานยังคงติดตามเรื่องราวของอี้ชิงไม่เคยขาด อี้ฟานรู้หมดว่าอี้ชิงไปไหน ทำอะไร กับใคร แล้วอี้ฟานก็ยังรู้อีกด้วยว่าคนตัวเล็กนั้นคิดถึงเขาจนใจจะขาดแม้ปากจะบอกว่าเกลียดเขาเพียงใดก็ตาม

หลักจากอี้ฟานก่อร่างสร้างตัวได้ไม่นานและด้วยความที่มีอำนาจที่จะสืบหาจาง ลั่วอินและไม่นานก็ได้รู้ที่อยู่ของลั่วอิน แต่ด้วยความที่ลั่วอินมีอำนาจมือคอยคุ้มครองอยู่อี้ฟานจึงไม่สามารถเอาผิดอะไรลั่วอินได้บวกกับยังมีหลักฐานไม่มากพอ มีเพียงแค่กล้องวงจรปิดที่สันนิฐานคนตัดสายเบรกไม่ได้ ไม่สามารถเอาคนบ้าอำนาจอย่างจาง ลั่วอิน เข้าคุกเข้าตารางไม่ได้หรอก ตอนนี้เขาจึงคอยดูลั่วอินไม่ให้คลาดสายตา ถ้าฆ่าจาง ลั่วอินแล้วหายห่วงและไม่ต้องแคร์ความรู้สึกใครเขาฆ่าไปนานแล้ว เพราะเขารักอี้ชิง เขาจึงไม่ทำมัน

อี้ฟานรู้ว่าตอนนี้ลั่วอินคงจะเตรียมรับมือกับตนไว้แล้วไม่งั้นไม่นิ่งเฉยแบบนี้หรอกและเหยื่อของมันอาจจะเป็นอี้ชิง คนที่เขารักมากที่สุดตอนนี้ อี้ฟานจึงวางแผนกับเจ้าสัวจางและเพื่อนของตนเรื่องที่จะเอาอี้ชิงมาอยู่เกาหลีกับตน อี้ฟานจึงเสนอการแต่งงานออกไป เขาไม่เคยลังเลที่จะแต่งงานกับอี้ชิงอยู่แล้ว ไม่ใช่แค่การผูกมัดให้อี้ชิงมาอยู่กับตน หรือความปลอดภัยของตัวอี้ชิงเอง แต่เป็นเพราะเขารักอี้ชิงจากใจ รักมานาน รักมาก อี้ฟานจึงเสนอการแต่งงานออกไป โดยให้เจ้าสัวจางเป็นคนช่วยพูดให้ แต่เพราะสิ่งที่อี้ฟานทำกับอี้ชิงอย่างไม่น่าให้อภัยก็ไม่แปลกที่อี้ชิงจะปฏิเสธ ถึงตอนนี้อี้ชิงจะหายจากอาการซึมเศร้าได้แล้วก็เถะ อี้ฟานจึงใช้วิธีบังคับโดยให้ซิ่วหมินเพื่อนของอี้ชิงที่เป็นภรรยาของเฉินที่เป็นเลขาของอี้ฟานช่วยวางยานอนหลับและให้คนพามาอยู่ที่เพ้นเฮาส์นี้กว่าจะสงบศึกและพูดกับเขาดีๆได้ก็เกือบท้อเหมือนกัน แม้อี้ชิงจะมาอยู่ใกล้อี้ฟานแล้วก็จริง แต่ก็ใช่ว่าลั่วอินจะทำร้ายคนที่เขารักไม่ได้ เพราะความใจดี ความซื่อของอี้ชิงเองนั่นแหละที่จะทำให้เป็นอันตรายเสียเอง


“......อย่าโกรธอย่าเกลียดพี่เลยนะ ทูนหัว”


เขาทำได้แค่ภาวนาและหวังว่าคำภาวนานี้จะส่งไปยังคนรักของเขาให้ได้รับรู้ด้วย

_____________________________






ครบแล้ววววว(จุดพลุสิครับ รอไร?)

ขอโทษขออภัยที่หายไปนานคะ

วันนี้เราเอาความจริงมาฝากกกกก ฮ่าๆๆ

(อ่านไปแล้วงงก็ขออัมภัยเน้อ)


รักนะ

จุ๊บ -3-


อย่าลืม!!!

คอมเม้น  กดไลค์  กดโหวต

เป็น กลจ ให้เค้าด้วยนะ




twitter: @fafangluz


#ทูนหัวมาเฟีย

#NC ติดตามได้ในไบโอทวิตน่าาา

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 19 ครั้ง

591 ความคิดเห็น

  1. #325 veszhezaa (@veszhezaa) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 21 มีนาคม 2559 / 06:48
    ถึงว่าคบกันได้ หื่นกันทั้งแกํงค์
    #325
    0
  2. #324 veszhezaa (@veszhezaa) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 21 มีนาคม 2559 / 06:48
    ถึงว่าคบกันได้ หื่นกันทั้งแกํงค์
    #324
    0
  3. #323 veszhezaa (@veszhezaa) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 21 มีนาคม 2559 / 06:48
    ถึงว่าคบกันได้ หื่นกันทั้งแกํงค์
    #323
    0
  4. #300 conan_tkd (@conan_xoxo) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 13 มีนาคม 2559 / 01:24
    โห สงสารพี่คริสอะ รู้ตัวคนร้ายแต่ทำอะไรไม่ได้ แล้วยังต้องห่วงเมียรักอีก สู้ๆน้าาา
    #300
    0
  5. #266 @MayBeSmile (@exo_member12) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 22 กุมภาพันธ์ 2559 / 10:06
    ทำใจเฮียยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย
    #266
    0
  6. #240 Mr.LJ (@JURYL) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 31 มกราคม 2559 / 16:01
    ไรท์มาต่อเร็วๆนะค่ะ รออยู่
    #240
    0
  7. #239 annie2011 (@beebamboo) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 24 มกราคม 2559 / 23:05
    ถ้าบอกไปอี้จะเชื่อมั้นเดี๋ยวจะพานโกรธพี่เค้าอีกนะ
    #239
    0
  8. #238 First Hana (@polimer) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 24 มกราคม 2559 / 17:13
    มาอัพต่อน้าาา สัญญานะว่าจะต้องแต่งให่จบ
    #238
    0
  9. #237 pingkupingku (@pingkupingku) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 24 มกราคม 2559 / 16:36
    ซ้อมาแรงมากกก
    #237
    0
  10. #236 numwatchak (@numwatchak) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 24 มกราคม 2559 / 09:00
    ซ้ำซ้อนเฮียลงแดงตายไปเลยย
    #236
    0
  11. #234 apinya-88 (@apinya-88) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 18 มกราคม 2559 / 09:53
    ซ้อใหญ่นิบับแรงงงง!!!! ????????
    #234
    0
  12. #232 annie2011 (@beebamboo) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 11 มกราคม 2559 / 00:33
    อ่อยให้ได้รู้ความลับนะสาวๆ
    #232
    0
  13. #231 JC_noon (@JC_noon) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 10 มกราคม 2559 / 23:55
    ค้างมาก มาต่อเร็วๆนะ รออยุ่
    #231
    0
  14. #230 KaamTuiMooTui (@kaam_tui) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 10 มกราคม 2559 / 22:34
    เตรียมตัวก้บการอ่อยของสาวๆได้เลยหนุ่มๆ 55555
    #230
    0
  15. #229 s.pp (@sripare13) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 10 มกราคม 2559 / 22:21
    อ่อยอ้สยยัยบี๋ไม่เข้าใจ
    มุกไรต์กริบจิงๆค่ะ
    #229
    0
  16. #227 numwatchak (@numwatchak) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 10 มกราคม 2559 / 22:02
    ไรต์มาอัพแบบน่ารักกกกระจุ๋มกระจิ๋ม
    เค้าจะบอกว่าเค้ารอไรต์นะรอเสมอเลย
    #227
    0
  17. #226 IceCreamCake (@writerpiluntana) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 10 มกราคม 2559 / 21:34
    อ่อยอารายยยยยยยยยยยยยยยยยยย อ๊ายยยย ไม่นะๆๆๆๆ ^&*)%$&(()^^*(()$^#$%#$^(*()%$!#$!$@#%&&()(_+( 555555555 กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดด
    #226
    0
  18. #225 First Hana (@polimer) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 10 มกราคม 2559 / 20:55
    ทำไมมาอัพให้จุ๋มจิ๋มจัง
    #225
    0
  19. #224 77f3630f89924ad (@77f3630f89924ad) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 10 มกราคม 2559 / 19:42
    อ่อย!!! อ่อยยังไงหนออ อี้ชิงงง
    #224
    0
  20. #219 pingkupingku (@pingkupingku) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 4 มกราคม 2559 / 20:54
    รอรอรอรอ แก็งซ้อจะทำไรแน่
    #219
    0
  21. #216 numwatchak (@numwatchak) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 21 ธันวาคม 2558 / 13:16
    ความจริงจะ แตก!!!ออกมา ฮึๆ
    #216
    0
  22. #214 annie2011 (@beebamboo) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 20 ธันวาคม 2558 / 17:35
    แผนอะไรของอี้ชิงต้องเด็ดแน่นอน
    #214
    0
  23. #213 ไอจัง เองนะ (@babe-buzzbuzz) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 20 ธันวาคม 2558 / 13:38
    อะไรอีกล่ะน้ออออ
    #213
    0
  24. #212 lovenevermild (@loveside) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 20 ธันวาคม 2558 / 13:28
    มาต่อไวๆๆนะ    ซ้อจะให้แบคกะลู่หานไปล้วงความลับจากหนุ่มๆหรอ  มาต่อไวๆๆนะ 
    #212
    0
  25. #211 First Hana (@polimer) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 20 ธันวาคม 2558 / 07:03
    มาต่ออีกๆรอมานานนมากกกก
    #211
    0