Fic Exo #ทูนหัวมาเฟีย KL HH CB ft.KD CM TH

ตอนที่ 11 : #ทูนหัวมาเฟีย #8 100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4,693
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 35 ครั้ง
    15 ต.ค. 58






#chapter11 #8

 

เช้าของวันธรรมดาของพนักงานบริษัททั่วไปต้องวิ่งวุ่นกับหน้าที่ของตน แบคฮยอนก็เป็นหนึ่งในนั้น แม้ในใจอยากกลับบ้านจะตายแต่ต้องบากหน้ามาทำหน้าที่ของตนอยู่ดี ..... เป็นไปได้ เขาอยากลาออกจากหน้าที่นี้เสียด้วยซ้ำ!


“คุณแบคฮยอน.....เดี๋ยวสายๆคุณต้องออกไปดูงานนอกสถานที่กับผมนะ”


“........”


“แบคฮยอน...”


“........”


“บยอน แบคฮยอน!”


“.........”


“แม่หมู!!”


“หนิคุณ!!”


ร่างบางที่เงียบอยู่นานก็ตวาดลั่นเมื่อได้ยินสรรพนามที่ร่างสูงเรียกตน .... เขาไม่ใช่แม่หมูน่ะ!


“พูดได้แล้วหรอ? ก็เรียกชื่อแล้วไม่ขานเอง หึ”


“แต่ผมไม่ได้ชื่อแม่หมูน่ะ.....เรียกดีๆไม่เป็นรึไง”


ร่างบางเอ่ยเสียงแผ่วเพราะเห็นแววตาของชานยอลที่คอยจ่องมองอยู่อย่างไม่ลดละ แม้ว่าแบคฮยอนจะขยับไปไหนมาไหนหรือทำอะไรร่างสูงก็ยังคงคอยจับจ้องปฏิกิริยาทุกฝีก้าว


มันน่าอึดอัดเป็นบ้า!!!


“เถียงเก่งจังน่ะ แล้วได้ยินที่ฉันบอกรึเปล่า?”


“ได้ยินแล้ว.......ครับ”


ร่างเล็กตัดบทด้วยการตอบรับเสียงเบาและก้มหน้าเคลียงานของตนต่อโดยไม่สนใจว่าเจ้านายจอมเจ้าเล่ห์ของตนนั้นแอบยิ้มมุมปากให้กับความซื่อๆของเลขาอย่างแบคฮยอน


มันช่างน่ารักเป็นบ้า....


 

@ OH company


ร่างสูงสง่ามาดนิ่งดีกรีเจ้าของธุรกิจโลจิสติกส์เครื่องยนต์ชื่อดังกำลังหน้านิ่วคิ้วขมวดกับรูปถ่ายที่อยู่ในมือและอีกมากมายที่เกลื่อนบนโต๊ะทำงาน ที่ตนลงทุนจ้างช่างภาพมือโปรคอยติดตามร่างบางที่อยู่ในรูปทุกฝีก้าว ตั้งแต่เมื่อวานตอนเย็นที่เขาไม่ได้ไปเฝ้าคนตัวเล็กเหมือนทุกๆวัน


ภาพที่มีผู้ชายร่างบางคุ้นตาและผู้ชายแปลกหน้ากำลังยิ้มให้กันอย่างมีความสุขในร้านกาแฟชื่อดังที่ร่างบางเป็นเจ้าของ เหมือนว่าโลกทั้งใบมีเพียงพวกเขาสองคน......ถึงกับมือสั่นเลยทีเดียว


รอยยิ้มนั้น .... มันจะมากเกินไปแล้ว!!


“หึ ปลดเชือกไปแค่วันเดียว กวางน้อยของฉันก็พยศซะแล้วหรอ?”


ร่างสูงจ้องมองรูปถ่ายใบนั้นอย่างพิจารณา พึมพำเสียงต่ำที่ใครได้ยินเป็นต้องเสียวสันหลังกันเลยทีเดียว


เขาอุส่าห์ไว้ใจปล่อยให้เป็นอิสระเพราะเขาต้องมาสะสางงานที่ค้างมาหลายวันแต่ดูเหมือนแม่กวางน้อยของเขาจะไม่ค่อยเชื่องและเชื่อฟังคำสั่งของเขาเสียเลย ผ่านไปยังไม่พ้นหนึ่งวันด้วยซ้ำ .... อย่างนี้ต้องจับแม่กวางน้อยมาเชือดซะให้เข็ด!!


ติ๊ด...


[ฮัลโหล มีอะไรว่ะ!]


ร่างสูงไม่รอช้าที่จะหยิบสมาร์ทโฟนเครื่องหรูขึ้นมาต่อสายหาคนสนิทของตน และไม่นานปลายสายก็รับด้วยน้ำเสียงหงุดหงิดพร้อมเหวี่ยงเต็มที่


“ไค มึงยังอยู่ที่บริษัทใช่ไหม?”


 [กูไม่ได้อยู่ที่บริษัทแล้ว ทำไมว่ะ? ..... อยู่นิ่งๆได้ไหม]


 “...ป่าว กูแค่จะไปทำธุระ รถกูยังอยู่ที่เดิมใช่ไหม?”


[เออ อยู่ชั้นใต้ดินเหมือนเดิม มีอะไรอีกไหม เสียเวลาจีบเมีย! ใครเมียนาย ไอ่ดำ!! ปล่อยน่ะ]


“หึ ไม่ล่ะ ตามสบาย”


[อยู่นิ่งๆซ่ะ ก่อนที่ฉันจะจับนายทำเมียอีกรอบ คยองซู .... เอ่อ แค่นี้นะ! ติ๊ด!]


ปลายสายวางไปแล้ว เซฮุนนึกขำไม่น้อยที่ลูกน้องของตนเป็นไปกับเพื่อนของเขาอีกคน มนุษย์เมียนี่มีดีอะไรนักหนา ทั้งเพื่อนและคนสนิทของเขาถึงได้ติดกันงอมแงมเหมือนสิ่งเสพติดก็มิปาน 

...... ไม่เห็นมีใครเหมือนเขาสักคน หึหึ


ร่างสูงเก็บภาพถ่ายไว้ในลิ้นชักโต๊ะทำงานอย่างไม่รีบร้อนแต่ทว่าเยือกเย็นจนน่าขนลุก หยิบกุญแจรถสปอร์ตหรูอยู่ที่ลิ้นชักอีกฝั่งของโต๊ะทำงานและเดินออกจากห้องไปที่ลิฟท์ผู้บริหารกดปุ่มชั้นGเพื่อลงไปยังชั้นใต้ดิน


ติ๊ง


ร่างสูงก้าวขายาวๆตรงไปยังเป้าหมายทันที่ที่สัญญาณการหยุดทำงานของลิฟท์ดังขึ้น  มือหนากดปลดล็อกเครื่องป้องกันการโขมย และไม่นานประตูกระจกด้านเดียว(ภายนอกเป็นกระจกภายในเป็นกระจกใส) ก็เลื่อนขึ้นไปข้างบนเผยให้เห็นรถแอสตัน มาร์ติน วัน-77สีเทามันวาวคันหรูที่จอดแน่นิ่ง รอเจ้านายของมันมาควบขี่อยู่ภายในห้องจอดรถส่วนตัวของผู้บริหารสูงสุดอย่าง โอ เซฮุน


บรื้นนน!! บรื้นนนนน!!


เสียงทดลองเครื่องยนต์ดังกระหึ่มไปทั่วบริเวณ บ่งบอกถึงอารมณ์ของร่างสูงตอนนี้ได้ดีว่าเขาพร้อมที่จะไปจับกวางมาทำโทษแล้ว .... ข้อหาที่ยิ้มให้ชายอื่นที่ไม่ใช่เขา!!!!!


#ต่อ

 

เอี๊ยดดดด!!

เสียงล้อรถสปอร์ตคันหรูบดเบียดกับพื้นถนนอย่างเสียงดังจนส่งกลิ่นเหม็นไหม้ไปทั่วบริเวณ  ขายาวก้าวลงจากรถอย่างสง่า ใบหน้าที่ดูดีทุกระเบียบนิ้วและแววตาอันคุกรุ่นถูกบดบังด้วยแว่นสีทึบแบรนด์ดังกำลังยืนกอดอกทอดสายตาไปยังเป้าหมายที่กำลังยิ้มน้อยยิ้มใหญ่ให้กับคู่สนทนาอย่างมีความสุข


จับได้คาหนังคาเขาขนาดนี้  อย่าหวังว่าจะรอดไปวิ่งเล่นที่อื่นเลย แม่กวางน้อย!!


“เดียร์ คอฟฟี่ยินดีต้อนระ รับ...เอ่ออออ”


ร่างสูงเดินเข้ามาภายในร้านโดยไม่ฟังเสียงพนักงานต้อนรับหรือไม่แม้แต่จะสนใจว่าทางเดินนั้นมีใครยืนอยู่หรือไม่ .... อารมณ์ตอนนี้เขาไม่อยากจะสนใจหรืออะไรทั้งนั้นแหละ!!!


“อ่ะ!! คุณ!!!


ร่างสูงเดินอ้อมมาข้างหลังคู่สนทนาที่กำลังคุยกันอย่างออกรสออกชาติ มือหนาถอดแว่นที่บดบังความโกรธของแววตาออกและเอื้อมมือไปกระชากแขนเรียวให้ลุกขึ้นจากเก้าอี้อย่างแรงจนคนโดนกระทำร้องออกมาด้วยความตกใจ เมื่อรู้ว่าเป็นใคร ร่างบางก็ตวาดขึ้นและจ้องมองใบหน้าที่เหมือนโกรธจัดของร่างสูงอย่างเหนื่อยหน่าย


 “อะไร? หึ ฉันไม่อยู่ไม่ถึงวัน มีชู้แล้วหรอ?”


“คุณพูดบ้าอะไร โอ้ย!! ผมเจ็บน่ะ!


ลู่หานเอ่ยถามอย่างไม่เข้าใจที่คนตัวสูงพูด และร้องลั่นด้วยความเจ็บเมื่อร่างสูงเริ่มเพิ่มน้ำหนักมือที่จับแขนเรียวมากขึ้น


ไปโกรธอะไรมา แล้วทำไมต้องมาลงที่เขาด้วย!!


“มันเป็นใคร?”


เมื่อเซฮุนได้ยินเสียงของลู่หานร้องออกมา ร่างสูงจึงผ่อนแรงของน้ำหนักมือลงแต่ยังจับแขนของร่างบางไว้แน่น เซฮุนพยายามสะกดอารมณ์ที่พรุ้งพร่านของตัวเองและกระซิบถามร่างบางเสียงเย็นให้หายข้องใจพร้อมทั้งจ้องไปยังชายที่กำลังยืนมองเซฮุนกับลู่หานสลับไปมาอย่างงงๆ  แต่ดูเหมือนคนตัวเล็กจะไม่ให้ความร่วมมือเอาเสียเลย


“เขาจะเป็นใครมันก็ไม่เกี่ยวกับคุณ ปล่อยผมได้แล้ว แขนผมแดงหมดแล้ว!


“จะไม่ตอบ?”


“เอ้อ!!”


ร่างสูงเลิกคิ้วเข้มถามร่างบางอีกครั้ง แต่คำตอบที่ร่างบางตอบออกมายิ่งทำเซฮุนเหลืออดกับความอดทนที่ทนมา


เขาบอกแล้ว.....ว่าอย่าทำให้เขาโมโห


“ไม่ตอบ งั้นก็แดงไปทั้งตัวเลยแล้วกัน!!”


“เฮ้ย! ปล่อยผมลงน่ะ!!!”


ลู่หานดิ้นพร่านอยู่บนบ่าแกร่งและตะโกนเสียงดังจนคนในร้านหันมามองทั้งสองคนแต่ก็ต้องหันกลับคืนเพราะสายตาคมกวาดมองไปทั่วร้านเป็นสัญญาณว่า ไม่ต้องมายุ่ง


“เฮ้คุณ!! คุณจะพาลู่หานไปไหน?”


“เรื่องของผัวเมีย....เสือก!”


สั้นๆได้ใจความจากปากร่างสูงหลังจากชายแปลกหน้าหรือชายที่เซฮุนกล่าวหาว่าเป็นชู้ของร่างบางเอ่ยถามขึ้น ยิ่งทำให้ร่างบางที่โดนอุ้มพาดบ่าอยู่เบิกตากว้างกับคำตอบที่ร่างสูงตอบและสรรพนามที่ร่างสูงพูดออกมา ..... เขาไปเป็นเมียไอ่คนหลงตัวเองตอนไหนน่ะ!!!!


อารมณ์ของเซฮุนในตอนนี้ ไม่อยากจะตอบโต้หรือสนทนากับใครใดๆทั้งสิ้น ในสมองเขาคิดได้อย่างเดียว คือจะหาวิธีปราบกว้างพยศนี้ได้อย่างไร จะทำยังไงผู้ชายคนนี้ถึงจะไม่ส่งสายตาหรือยิ้มหวานหว่านเสน่ห์ไปทั่ว หรือเขาต้องแสดงความเป็นเจ้าของผู้ชายคนนี้จริงๆ แสดงให้คนอื่นรู้ ว่ากวางตัวนี้เป็นของเขาเพียงคนเดียว!


หลังจากที่เซฮุนอุ้มเจ้าของร้านหน้าหวานออกไปแล้วทั้งร้านก็กลับเข้าสู่สภาพเดิมแต่มีเพียงผู้ชายผิวขาว ร่างสูงโปร่ง ดีกรีนักเรียนนอก ที่กำลังกลับมาจากต่างประเทศแล้วตรงดิ่งมาหาเพื่อนสมัยเรียนอย่างลู่หานและกลับมาหาคนรักอย่าง แบมแบม ลูกน้องประจำร้านเดียร์ คอฟฟี่ ต้องยืนมองเหตุการณ์อย่างมึนๆ ถึงจะไปอยู่เมืองนอกนานแต่เขาก็ติดต่อกับคนรักตลอด เขาเลยพอจะฟังสิ่งที่เซฮุนพูดกับเขาออก


“อะ อ้าว....พี่มาร์ค พี่ลู่หานไปไหนแล้วอ่ะครับ?”


เสียงเล็กที่พึ่งออกมาจากหลังร้านเพื่อไปทำอาหารมาให้คนรักชิมเอ่ยถามหาเจ้านายคนสวย(?)กับคนรักอย่างงงเพราะก่อนจะเข้าไปทำอาหารก็ยังเห็นทั้งสองคนนั่งคุยกันอยู่แต่ตอนนี้กลับหายไปซะแล้ว


“เอ่อออ....มีผู้ชายมาอุ้มไปแล้วอ่ะ”


“ห่ะ!! ผู้ชาย? อุ้ม? ผู้ชายที่ตัวสูงๆ ขาวๆ หล่อๆ ใช่รึเปล่า?”


“อืม ทำไมรู้จัก เขามาบ่อยหรอ?”


ร่างสูงถามคนรักของตนอย่างสงสัย ทั้งๆที่ไม่เห็นหน้าแต่กลับทายลักษณะถูกทุกอย่าง


“โหยยยย ไม่บ่อยหรอกครับ แต่มาทุกวัน มาทีไรก็สั่งแต่กาแฟแก้วเดียวแต่นั่งตั้งแต่เช้ายันเย็น วันไหนร้านไม่ปิดหรือปิดช้าก็ไม่กลับเลยละครับ”


“หึ ขนาดนั้นเชียว มิน่าล่ะถึงหึงขนาดนั้น”


ร่างสูงวิเคราะห์สิ่งที่แบมแบมพูดและกลับมานั่งเก้าอี้ตัวเดิมเพื่อชิมอาหารที่คนรักของตนทำมาให้


“เฮ้อออ วันนี้เป็นวันอะไรของร้านเราเนี่ย พี่ดีโอก็โดนผู้ชายที่ไหนไม่รู้ลากไป พี่ลู่หานยังมาโดนผู้ชายอุ้มไปอีก....”


“ทำไม? อิจฉา?”


“พี่พูดอะไร อิจฉาทำไม ผมก็มีพี่อยู่ทั้งคน กินไปเลย อย่าพูดมาก”


“ฮ่าๆๆ ครับๆ”


ร่างสูงหัวเราะให้กับปฏิกิริยาของแบมแบมและยอมก้มหน้าก้มตากินอาหารที่ร่างบางทำมาให้อย่างตั้งอกตั้งใจ บรรยากาศอันหวานชื่นรอบตัวของทั้งสองคนแผ่ออกมารอบข้างจนทำให้คนที่พบเห็นถึงกับอิจฉาไปตามๆกัน


คนรักกัน ไม่ว่าจะห่างไกลกันแค่ไหน .... ถ้าจิตใจคุณมั่นคงมากพอ คำว่ารักจะอยู่กับคุณไปอีกนาน






#ต่อ


พรึบ! ปัง!!!


“โอ้ย!! คุณ! ผมเจ็บน่ะ อ่ะ!! ทำบ้าอะไรของคุณ!!!”


เสียงเปิดและปิดประตูดังขึ้นและตามด้วยเสียงร้องด่าทอของร่างบางที่โดนคนตัวโตจับเหวี่ยงเข้าไปในรถสปอร์ตคันหรูของตนและตามเข้ามาคร่อมร่างบางไว้แนบกาย ลู่หานเห็นท่าไม่ดีจึงพยายามสะบัดมือออกเพื่อเอื้อมไปเปิดประตูอีกฝั่งของตน แต่....


พรึบ!! กึก!


ไม่ทันเสียแล้ว .... เซฮุนกดรีโมตอัตโนมัติเพื่อล็อกประตูไม่ให้กวางป่าวิ่งหนีไปจากกับดักที่เขาวางไว้และยังปรับเบาะให้นอนราบลง


หึ แค่นี้กวางป่าตัวน้อยก็หนีเขาไปไหนไม่พ้นแล้ว


“ไหนลองยิ้มให้ฉันดูสิ ยิ้มแบบที่นาย....ยิ้มให้หมอนั่นน่ะ!”


“คุณเป็นบ้าไปแล้วหรือไง!! อยู่ดีๆก็มาบอกให้ผมยิ้ม ประสาท!!!”


“ทำไม!! ทีกับไอ้หน้าจืดนั่นถึงยิ้มให้มันได้ เกิดพิศวาสมันขึ้นมารึยังไง!!!”


เพี๊ยะ!


เสียงเนื้อนิ่มของฝ่ามือร่างบางกระทบกับแก้มสากของร่างสูงดังก้องห้องรถสปอร์ตคันหรูของเซฮุนหลังจากร่างสูงพูดประโยคเสียดสีร่างบางจบ


เห็นตัวเล็กๆอย่างนี้ แต่แรงเยอะไม่เบาเลยน่ะ...


“สกปรก! สมองของคุณคิดได้แต่เรื่องต่ำๆแบบนี้หรือไง! อุ๊ป อื้ออ!!”


ริมฝีปากหนาบดขยี้ลงมาอย่างแรงจนริมฝีปากบางที่รองรับอยู่ช้ำจนได้กลิ่นคาวเลือด มือบางทั้งทุบทั้งตี ผลักไสร่างหนาที่คร่อมตนอยู่ให้หยุดการกระทำอันป่าเถื่อนนี้ แต่ดูเหมือนเซฮุนจะไปสะทกสะท้านหรือคลายจูบอันแสนดิบเถื่อนนี้เลย ร่างบางจึงหยุดนิ่ง อยู่เฉยๆให้ร่างสูงทำตามอำเภอใจ เมื่อเซฮุนเห็นว่าลู่หานหยุดนิ่งแล้วจึงคลายจูบออกอย่างอ้อยอิ่งและมองใบหน้าหวานที่กำลังหลบใบหน้าที่แดงซ่านหนีเขาอยู่ในตอนนี้


“หึ! เป็นไง สกปรกพอรึยัง ... ฉันสกปรกได้มากกว่านี้ ฉันต่ำได้มากกว่านี้ ... ถ้านายยังยิ้มอ่อยตัวผู้ไปทั่ว!! จะลองดูอีกไหม?!”


 “นะ นี่!! หยุดน่ะ!! อ๊ะ!”


เสียงหวานร้องห้ามเสียงดังเมื่อเห็นร่างสูงตรงหน้ากำลังเลื่อนใบหน้าเข้ามาใกล้ขึ้นเรื่อยๆ แต่ก็ต้องตกใจเมื่อคนตรงหน้าพลิกให้คนตัวเล็กขึ้นมาบนตักและตัวเองก็มานั่งเบาะนุ่มนิ่มแทน ตอนนี้กลายเป็นว่าร่างบางขึ้นคร่อมตักร่างสูงจากที่ตอนแรกร่างสูงคร่อมลู่หานไว้ทั้งตัว แม้คนตัวเล็กจะพยายามทั้งดันทั้งผลักคนตัวสูงก็ไม่สะทกสะท้านผิวหนังแม้แต่น้อยกลับกลายเป็นกอดเอวบางไว้แน่นมืออีกข้างก็รวบมือที่ใช้ทุบอกแกร่งไว้ทั้งสองข้าง ... ท่าน่าอายเป็นบ้า!!


“คุณ!!”


“อะไร?! ทีอย่างนี้ทำเป็นกลัว ทีไปยิ้มกับผู้ชายอื่นหน้าระรื่น ไม่คิดกลัวฉันบ้างรึไง!!


“นิคุณ! อย่ามาพาลน่ะ! ผมจะยิ้มจะหัวเราะให้ใครมันก็เรื่องของผม คุณไม่ใช่เจ้าของชีวิตผม ปล่อย!!”


ร่างเล็กโพร่งสิ่งที่ตัวเองคิดออกไปและสะบัดแขนเรียวออกจากมือแกร่งที่กำข้อแขนไว้แน่น แต่ด้วยความที่เซฮุนเร็วกว่าจึงคว้าสายคาดเบลท์มามัดกับมือข้างนึงของลู่หานโดยไม่คำนึงถึงความเจ็บที่ลู่หานได้รับเพราะในใจร่างสูงตอนนี้มีเพียงความโกรธ ความเคืองเท่านั้นที่ครอบงำ


“โอ้ยคุณ!! มันเจ็บน่ะ!!”


“เงียบและนั่งอยู่เฉยๆซ่ะ! .... ถ้าไม่อยากมีผัวบนรถ”


เซฮุนไม่ได้อยากร้ายใส่ลู่หานแต่อย่างใดแค่อยากมาถามให้หายข้องใจ แต่ผิดที่ลู่หานเอง ที่เป็นคนปลุกสัญชาตญาณดิบในตัวร่างสูงขึ้นมาด้วยคำพูดและท่าทางที่ร่างบางแสดงออกมาว่ารังเกียจเซฮุนมากแค่ไหน


ถ้าเกลียดกันมาก ท่านโอผู้เย็นชาคนนี้แหละจะทำให้แม่กวางป่าคนนี้ทั้งรักทั้งหลงให้ได้เลย คอยดู!!


สิ้นเสียงคำสั่งประกาศิตของร่างสูง ลู่หานถึงกับเงียบและอยู่นิ่งตามคำสั่งทันที ... บทลงโทษอันแสนทุเรศแบบนั้นใครอยากโดนกันล่ะ


ฮึ้มมมม ฮึ้มมมม!!


ร่างสูงขยับไปฝั่งคนขับกดปุ่มทำงานของเครื่องยนต์และเร่งเครื่องสุดฝีเท้าจนเสียงดังกระหึ่มไปทั่วบริเวณเป็นการถ่ายทอดถึงอารมณ์ของร่างสูงในตอนนี้และยังเป็นการข่มขวัญร่างบางได้ดี จนทำให้คนที่พยายามแก้มัดสายคาดเบลท์ที่มัดแขนของตัวเองอยู่ต้องชะงักและหันมามองหน้าร่างสูงข้างตัวด้วยความกลัว


“คะ คุณ! เร่งเครื่องแรงไปแล้วน่ะ! นะ นี่มันในเขตชุมชนอยู่น่ะ!!”


กึก กึก บรื้นนนนนน...


แต่ดูเหมือนเซฮุนจะไม่ฟังเสียงของร่างบางเลย ร่างสูงสับเปลี่ยนเกียร์และเร่งเครื่องพุ่งทะยานไปข้างหน้าอย่างรวดเร็ว ถ้าไม่มีนักแสดงนำในเรื่องฟาส8 ลู่หานขอแนะนำผู้ชายคนนี้ไปเป็นนักแสดงนำแทน พอล วอกเกอร์ ได้เลย


“หึ กลัวรึไง ทำไมไม่ดิ้นอีกล่ะ”


เมื่อเข้ามาในเขตปลอดผู้คนร่างสูงจึงละสายตาจากการขับขี่มามองใบหน้าอันซีดเผือดของร่างบางข้างๆ มือเล็กกำแขนเสื้อของเซฮุนไว้แน่นจนมันยับยู่ยี่ เปลือกตากลมเบิกกว้าง เหงือไหลตามฝ่ามือและกรอบหน้าหวาน


..... ลู่หานเป็นอะไร?


“นินาย  นาย! ลู่หาน!!


“..... อึก!


“ลู่หาน! เป็นอะไร?”


“จะ จอดให้ผมลง...ฮึก!


ร่างสูงชะลอความเร็วของรถลงและปรับโมตให้รถขับอัตโนมัติเพราะเห็นว่าทางที่ไปไม่มีผู้คนแล้วและหันมาเรียกสติของร่างบางที่ยังตาค้างพูดติดๆขัดๆอย่างเหม่อลอยเหมือนคนกลัวอะไรสักอย่างด้วยน้ำเสียงที่เป็นห่วงและกังวลว่าลู่หานจะเป็นอะไรไป


“ไม่!! บอกฉันว่านายเป็นอะไร! ลู่หาน!! มองหน้าฉัน”


“คุณจะไปเข้าใจคนที่สูญเสียครอบครัวไปแบบผมได้ยังไง  ผมต้องนอนฝันร้ายมานานแค่ไหน..ฮึก กว่าจะลืมเลือนฝันนั้นได้ แต่คุณกลับขุดมันขึ้นมาในความทรงจำผม คุณ!! คุณทำมันกลับมาในความทรงจำผมอีกครั้งทำไม!! ฮึก ฮื้ออออ”


“ลู่หาน .... ฉัน...”


“พะ พาผมกลับบ้าน....ไม่ได้ยิ้นหรือไง!! พาผมกลับบ้านเดี๋ยวนี้!!!


“โอเคๆ ฉันจะพานายกลับบ้านน่ะ โอเคใช่ไหม?”


ลู่หานพยักหน้าเล็กน้อยแต่ยังมีเสียงสะอื้นเบาๆให้ร่างสูงปวดหัวใจเล่น เซฮุนไม่ชอบเลย ที่เห็นคนตัวเล็กเป็นแบบนี้ ผู้บริหารหนุ่มจึงเร่งเครื่องไปข้างหน้าอย่างช้าๆ


เซฮุนเห็นคนข้างๆเงียบไปจึงหันกลับไปดู ก็เห็นแม่กวางจอมพยศหลับคอพับโดยที่แขนอีกข้างอีกถูกมัดไม้อยู่และอีกข้างยังกำแขนเสื้อของเซฮุนไว้แน่น ร่างสูงจึงเอื้อมมือไปกอบกุมมือเล็กไว้ ด้วยความอบอุ่นที่แผ่ซ่านไปทั่วฝ่ามือจึงทำให้ลู่หานคลายมือที่กำแน่นนั้นออก เซฮุนจึงนำมือของลู่หานมาวางไว้ที่พักแขนและกำลังจะปล่อยมือออก


หมับ...


มือเรียวขว้าเอาความอบอุ่นที่กอบกุมมือของตนเมื่อสักครู่ไว้อีกครั้ง เซฮุนหันหน้ามามองร่างบางเล็กน้อยและยิ้มมุมปากให้กับความไร้เดียงสาของร่างบาง มือทั้งสองประสานเข้าหากันได้อย่างลงตัว ดังว่ามันเกิดมาเพื่อคู่กันยังไงยังงั้น...


ลู่หานไม่รู้ว่ามันคืออะไร ลู่หานรู้แค่ว่า .... ไม่อยากให้มันห่างไปไหน อยากให้มันอยู่กับลู่หานตรงนี้ อยู่กับลู่หานตลอดไป



------------------------------

























twitter: @fafangluz

#ทูนหัวมาเฟีย
#NC ติดตามได้ในไบโอทวิตน่าาา

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 35 ครั้ง

591 ความคิดเห็น

  1. #320 veszhezaa (@veszhezaa) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 21 มีนาคม 2559 / 04:54
    หวงก้ดุ หึงก้โหด คึ่รู้ว่ามีคนรอก้ไม่ให้กลับบ้าน ไม่ได้ไปเฝ้าก้จ้างคนไปติดตามถ่ายรูป ยังมีหน้าไปด่าว่าเพื่อนหลงเมียกันไปหมด ไม่ได้ดูตัวเองเล้ยยยเซฮุน เด่นกว่าตัวหลักอีกฮุนฮาน เรียลจิงๆ ฟินนนน
    #320
    0
  2. #296 conan_tkd (@conan_xoxo) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 12 มีนาคม 2559 / 17:36
    ท่านโอโหดมากค่ะ ไม่ถามสุขภาพสักคำเลย มาถึงอุ้มไปเลย
    พี่ลู่น่าสงสารอะ
    #296
    0
  3. #260 @MayBeSmile (@exo_member12) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 21 กุมภาพันธ์ 2559 / 23:57
    หืมมมมมมมมมมมมมมมมม
    #260
    0
  4. #206 sripare13 (@sripare13) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 7 ธันวาคม 2558 / 20:24
    เขินแรงมาก
    #206
    0
  5. #204 katetoho (@yunminjae) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 7 ธันวาคม 2558 / 14:47
    น้องลู่แมนแต่น่ารักอ่ะ
    #204
    0
  6. #124 Akanishi Yimei (@akanishibluecat) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 23 สิงหาคม 2558 / 10:22
    โอฮุนรู้แบบนี้แล้วดูแลกวางน้อยดีๆด้วยนนะ 
    สงสารกวาง 
    #124
    0
  7. #122 IceCreamCake (@writerpiluntana) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 21 สิงหาคม 2558 / 22:57
    ลู่มีอดีตไรกับรถว้าาาา อุบัติเหตุทางรถแน่ๆ
    #122
    0
  8. #119 KaamTuiMooTui (@kaam_tui) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 18 สิงหาคม 2558 / 22:32
    ขุ่นพี่ คือดีค่าาา 55555 กลับมาครั้งนี้ขอให้ความสัมพันธ์ทุกคู่ขยับขยาย(ในางที่ดี)ด้วยเถิดดด สาธุ!!
    #119
    0
  9. #116 บอสเลย์ (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 18 สิงหาคม 2558 / 16:23
    รอมาตั้งนานมาแล้วไรท์สุดยอดมากกก ของคริสเลย์บ้างน้า
    #116
    0
  10. #110 HH520'EXOL (@lumaylu_) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 9 สิงหาคม 2558 / 15:29
    ฮุนฮานน่ารักก ชอบบบ >< ชอบอิมเมจเมะขี้หวง ขี้หึงอย่างงี้ ลงโทษกวางเลยฮุนนน
    #110
    0
  11. #108 KaamTuiMooTui (@kaam_tui) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 5 สิงหาคม 2558 / 23:50
    โถ้ววววววว พี่โอเค้าหึงแร๊งงงงงงง
    #108
    0
  12. #107 บอสเลย์ (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 5 สิงหาคม 2558 / 22:19
    หึงแรงงงงงได้อีกกก
    #107
    0
  13. #106 IceCreamCake (@writerpiluntana) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 5 สิงหาคม 2558 / 22:17
    โอ้โหหหหหหหหหหหห ขอปรบมือให้กับประโยคนี้ค่ะ "คนรักกัน ไม่ว่าจะห่างไกลกันแค่ไหน ถ้าจิตใจคุณมั่นคงมากพอ ความรักจะอยู่กับคุณไปอีกนาน"
    #106
    0
  14. #104 annie2011 (@beebamboo) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 5 สิงหาคม 2558 / 09:54
    พี่ลู่เสร็จแน่นอน
    #104
    0
  15. #103 HH520 (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 4 สิงหาคม 2558 / 06:52
    คุณโอหึงโหดดดดดเชียว ใจเย็นๆนะ แล้วแต่ล่ะคนนี่งานมีไม่ทำกันล่ะคะ

    ว่าที่เมียเขาไม่ไปไหนกันหรอก5555555555.หมั่นไสัแรงงง
    #103
    0
  16. #102 KaamTuiMooTui (@kaam_tui) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 3 สิงหาคม 2558 / 23:08
    ขุ่นพระะะ พี่โอช่างเร้าใจจจ แม่กวางเอ้ยย ทำใจนะหนูนะ 55555555
    #102
    0
  17. #101 IceCreamCake (@writerpiluntana) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 3 สิงหาคม 2558 / 21:29
    แหมมมม คุณโอคะ ก็ไม่ค่อยจะสนใจมนุษย์เมียเหมือนเพื่อนๆเลยนะคะ
    #101
    0
  18. วันที่ 3 สิงหาคม 2558 / 17:39
    ค้างอย่างมีความสุขข--..-- ต่อเร็วๆน๊าาาาไรท์
    #100
    0
  19. #99 Aoyz' Phatcharidaporn (@kimaoyz) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 3 สิงหาคม 2558 / 04:30
    รอออติดตามนะคะ
    #99
    0
  20. #98 annie2011 (@beebamboo) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 3 สิงหาคม 2558 / 00:45
    พี่ลู่เสร็จแน่นอนว่าที่สามีกำลังไปหาแล้วนะ
    #98
    0
  21. #97 IceCreamCake (@writerpiluntana) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 2 สิงหาคม 2558 / 19:21
    แหมมมมมมมมมม่ สปอยสะต้องนั่งรอชิดจอคอมเลยยยยย *0*
    #97
    0
  22. #81 dreamz_suchaaa (@dreamz_suchaaa) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 2 สิงหาคม 2558 / 14:39
    เย่ๆๆ มาต่อเร็วๆนะก๊ะ อยากอ่านเทาโฮโด้ยย ท้องนะๆๆๆ
    #81
    0
  23. #79 บอสเลย์ (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 2 สิงหาคม 2558 / 10:59
    จะอยู่ไปทั้งชีวิตน่ารักกกกก ไรท์มาต่อเร็วๆๆๆน้าาามันค้างงงงง
    #79
    0
  24. #77 EXOFictionFan (@pawatsanan) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 2 สิงหาคม 2558 / 03:01
    อยากให้ท้องค่ะ อยากอ่านทุกคู่เลย
    #77
    0
  25. #76 CYN Eveaib (@eveaaibb12422) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 2 สิงหาคม 2558 / 01:38
    ชานแบคช่วงนี้ขาเขาขึ้นจิงๆ555555ท้องเล้ยยยยยยยพี่ชานจะได้อบอุ่มแฟมมิลี่แมนนน
    #76
    0