{Fic Naruto} The Liar Project

ตอนที่ 9 : Paper lies : Chapter 2

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 488
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 5 ครั้ง
    17 พ.ย. 56

 

Paper Lies : Chapter 2

Mission 2 : ผู้หญิงคนนั้นมันตอแหล !!

 

คืนนั้นเอง...

23.00 น.

ก๊อกๆ !!

"เฮ้...ใครน่ะ ดึกดื่นป่านนี้แล้วนะ" ร่างสูงงัวเงียลุกขึ้นมาจากเตียงใหญ่  พลางดีดนิ้วดังเปาะ  เพื่อเปิดไฟ  ก่อนจะลุกไปเปิดประตู

แอ๊ดดด....

"...เพน..." ด้านนอกประตูคือหญิงสาวในเสื้อเชิ้ตสีขาวบางตัวใหญ่ และยาวประเข่า  มือเรียวกำหมอนสีขาวใบใหญ่

"ทำไมยังไม่นอนอีกล่ะ  เธอน่ะ"

"ฉะ-...ฉันนอนไม่หลับน่ะค่ะ T^T"

"ทำเป็นเด็กๆ ไปได้ กลับไปนอนเถอะ ฉันขอร้อง = ="

"ฉันขอ...นอนด้วยนะคะ T^T"

"นี่มันห้องผู้ชายนะเธอ !!"

"ตะ-..แต่ว่า... T^T" พอเห็นท่าทางน่าสงสารนั่นแล้ว..

"อืม...เข้าใจแล้ว  เข้ามาสิ -*-"

          ห้องไฟสลัวส้มๆ  ถูกปิดไฟลง  ร่างสูงนอนลงบนโซฟาใหญ่  แล้วให้ร่างเล็กไปนอนบนเตียงกว้าง...  เขาช่างเป็น...  สุภาพบุรุษ ... แต่ว่า...

"นี่เพน..มานอนกับฉันหน่อยสิคะ TT"

"อ-...อะไรนะ =[]=!"

"เตียงมันกว้าง..น่ากลัวจังเลยค่ะ T T"

"ฉันล่ะยอมเธอเลยจริงๆ"

"ขอบคุณนะคะ T^T"

 

06.00 น.

          แสงสีขาวโพลนลอดผ่านผ้าม่านเข้ามาในห้องใหญ่  ร่างสูงโปร่งนอนโอบกอดร่างเล็กกว่าไว้ในอ้อมกอด  แถมร่างเล็กยังกอดตอบเขาอีกด้วย...  ผ้าห่มขาวปกคลุมตั้งแต่หน้าอกลงมา  ทำให้มันเป็นภาพที่น่าฟินนาเร่ ...

แอ๊ด...

"พี่เพนคะ!! มัตสึริมา... กรี๊ดดดดดดดดดดดด !!! O[]O!!"

"อะ-..อะไร อะไร !!! =[]=" ร่างสูงสปริงตัวขึ้นมานั่งทันที  ทำให้ร่างเล็กที่นอนข้างๆต้องลุกขึ้นมาอย่างช่วยไม่ได้

"คุณเป็นใครเหรอคะ ??...(นี่มันอะไรกันแต่เช้ายะ!! =[]=)"

"จะใครซะอีกล่ะ!!  ว่าที่แฟนในอนาคตของพี่เพนน่ะสิ!!  ลุกออกมาเดี๋ยวนี้เลยนะยะ  นางแพศยา!!!" จบคำร่างเล็กที่เพิ่งเข้ามาใหม่ก็ฉุดกระชากโคนันให้ลงจากเตียงทันที  แต่ว่าโคนันนั้นตั้งตัวทัน  จึงทำเป็นล้มพรวดลงกับพื้นทันทีที่พ้นเตียง

"โอ๊ย !!! ฉันเจ็บนะคะ  คุณ!!!"

เพี้ยะ !!!

"แค่นี้ยังน้อยไปด้วยซ้ำ !!!" ฝ่ามือของเธอถูกฉาดลงบนแก้มขาวของโคนันอย่างแรง

"หยุดเดี๋ยวนี้นะ  มัตสึริ!!!" ร่างสูงลุกพรวดขึ้นมาจับข้อมือของ 'มัตสึริ' ไว้  ก่อนจะทำร้ายโคนันมากกว่านี้

"ห้ามมัตสึริทำไมคะ !! ปล่อยนะคะ!!" มัทตึสิพยายามแกะมือของเพนออกแต่ว่าไร้ประโยชน์

"มาในบ้านของฉัน  แล้วอย่าทำรุ่มร่ามกับคนของฉันอีก ! เข้าใจมั๊ยมัตสึริ!!!"

"คะ-...คนของพี่...เหรอคะ"

"คุณชายคะ  โทรศัพท์ค่ะ" เมดนอกห้องคนหนึ่งเอ่ย

"ครับ บอกให้ถือสายรอสักครู่นะครับ" เพนรับคำก่อนจะหันมาทิ้งท้ายให้สองสาว...

"เดี๋ยวฉันกลับมา ... ห้ามมีเรื่องกันเด็ดขาด !!!"

ปัง !!

          ทันทีที่ประตูห้องถูกปิดลง...

"หล่อนเป็นใครกันยะ !!" มัตสึริเอ่ยพร้อมชี้หน้าโคนัน

"คือ..ว่า...เพนบอกฉันว่าฉันความจำเสื่อมน่ะค่ะ..." โคนันเอ่ยพลางก้มหน้าลงเล็กน้อย

"จริงเหรอ...??"

"ไม่จริงหรอก... ฉันก็แค่อยากได้เพนเป็น 'ผัว' น่ะ J" โคนันเงยหน้าขึ้นมาพลางแสยะยิ้ม

"นังสารเลว!!" มัตสึริสบถพร้อมกับเข้ามาคร่อมตัวโคนัน  ในจังหวะที่เธอจะตบโคนันพลิกตัวขึ้นมาก่อนจะใช้มือบีบคอมัตสึริอย่างไม่ยั้งมือ . . .

"แค่ก! แค่ก! ก-..แก...โอ๊ยย....!!"

"J ปากดีอีกสิจ๊ะ !!"

"ครับ ครับ... สวัสดีครับ"เสียงแว่วลอดออกมาจากหน้าห้อง  ทำให้โคนันที่ได้ยินเสียงรีบปล่อยมือออกจากมัตสึริ  ในขณะที่มัตสึริขึ้นคร่อมอีกครั้ง !!!

กึก !!

"จะทำอะไรน่ะ  มัตสึริ !!" มือหนาที่จับข้อมือมัตสึริพร้อมเสียงดุๆดังมาจากด้านหลัง

"พี่เพนคะ!! ยัยนี้มันตอแหล!! มัน..มันแกล้งความจำเสื่อม!!"

"เธออย่ามาบ้าหน่อยเลยมัตสึริ!!"

"โอ๊ย !! พี่เพนคะ!!!" ร่างสูงโปร่งเหวี่ยงตัวมัตสึริให้พ้นทาง  ก่อนที่เขาจะนั่งคุกเข่าข้างหนึ่ง  และอีกข้างชันขึ้นมา  มือหนายื่นให้กับร่างบางที่กำลังยันตัวเองให้ลุกขึ้นนั่ง

"เป็นอะไรรึเปล่า  โคนัน  ทำไมหน้าแดงแบบนั้น"

"ไม่มีอะไรหรอกค่ะเพนT^T ค-..โคนันบอกไม่ได้หรอกนะคะ.. ด..เดี๋ยวคุณมัตสึริจะเดือดร้อนT_T"

"อีตอแหล!! ออกไปห่างๆพี่เพนเลยนะ!!" มัตสึริสบถออกมาอย่างไม่พอใจสุดๆ  ทำให้เพนนั้นหันมาเอ็ด

"เธอนั่นแหละออกไปมัตสึริ!!!!"

"พ-...พี่เพนคะ..ต-..แต่ว่า"

"ออกไป!! แล้วอย่ามายุ่งกับคนในบ้านของฉันอีก!!!"

"ฮึก..ฮึก T^T ฮือออออออออออออออออออออ" มัตสึริสะอื้นก่อนจะรีบวิ่งออกไปจากห้องทันที

"เพนคะ ทำแบบนั้นจะดีเหรอคะ" โคนันเอ่ยพลาง(แกล้ง)ทำเสียงสลด

"ดีที่สุดแล้วละ...ไปอาบน้ำซะสิ" เพนพูดเสียงนิ่มก่อนจะฉุดร่างเล็กขึ้นมา

"อึ๊บ!!...จะพาไปไหนเหรอคะ"

"อ้าว..ก็เธอบอกว่าอยากให้ฉันพาไปบริษัทด้วยไง"

"ว้าว!! ให้จริงๆเหรอคะ ดีใจจังเลย >_<!!?"

"เอาละ  ไปอาบน้ำซะนะ"

"ค่ะ ><"

 

[Konan Talk]

          มันง่ายเกินไปรึเปล่าเนี่ย!!  อะไรๆก็เป็นใจไปซะหมด!  แต่ช่างเถอะ  อย่างนี้แหละดีแล้ว  งานเสร็จจะได้ไปรับเงิน!

          ตอนนี้ฉันอยู่ในห้องเปลี่ยนเสื้อผ้า  เรือนร่างของฉันถูกปิดไว้แค่ผ้าขนหนูผืนจิ๋ว  ข้างบนปิดได้แค่ครึ่งเต้า  ข้างล่างก็แทบจะสั้นเสมอหูแข่งกับใบตอง  อ้าสยามอยู่แล้ว  สิ่งที่ฉันจะทำคือรอจนกว่าเพนจะกลับไปที่ห้องของเขา  แล้วฉันจะไปหาเขาในสภาพนี้!!!

ปึง!

"เฮ้อ  สบายตัวจังเลยย ย" เสียงเพนนี่นา.เอาล่ะ !! เริ่มได้ >O< !!

[ End Konan Talk]

"เฮ้ย!!  โคนันทำไมออกมาสภาพอย่างนั้นหา!!! =\\[  ]\\="

"ก-...ก็มัน"

"ก็มันอะไรเล่า!!  รีบไปเปลี่ยนเสื้อผ้าเดี๋ยวนี้เลยนะเธอ!! =\\[   ]\\="

"เพนคะ... ดะ-..เดี๋ยวสิคะ"

"ไม่เดี๋ยวแล้วไปเลยยย ย !!" เพนพูดพลางหมุนตัวโคนันแล้วดันตัวของโคนันออกไปจากด้านหลัง... แต่ว่าผ้าที่ชุ่มน้ำนั้นหนัก  และหลุดง่าย  จึงทำให้มันหลุดออกมาครึ่งนึง !!!!

          ทำให้เห็นผิวขาวจั๊วะ  ไม่มีริ้วรอย  ด่างดำ  บนใบหน้า ถุ้ย!!  หลังขาวๆ  ที่มองจากด้านหลังแล้วสามารถเห็นเต้าอวบๆด้านข้างได้อย่างไม่ยาก

"กรี๊ดดดด!! >[]<"มือเรียวของร่างบางรีบรวบผ้าขนหนูขึ้นมาเช่นเดียมทันที

"เวร!!  ฉะ-..ฉันขอโทษโคนันน!!! O\\\\[      ]\\\\O"

"ฮือออ!! อย่ามองนะคะ!!!T^T"

"ฉะ-...ฉันมองไปแล้ว ขอโทษ =\\\\\="

"ไม่ให้อภัยย!!! T^T"

"โคนันน น!!  ฉันขอโทษษษ!!"

"ฮึก...  เพื่อเป็นการไถ่โทษคุณจะต้องทำตามที่ฉันขอ 5 ข้อ .. นะคะนะ"

"นั่นมันไม่แฟร์ !!"

"แต่ว่าคุณเห็นเรือนร่างของฉัน...เป็นคนแรกเลยนะคะ  T_T"

"=[]=!!?" พะงาบ  พะงาบ

"ใจคอจะไม่รับผิดชอบเลยเหรอคะ T^T"

"ฉันยอมเธอแล้ว... = ='l|"

 

ณ  บริษัท

"เธอนั่น...แฟนของประธานนางาโตะเหรอ  สวยจัง"

"ไม่ใช่หรอกแก  นั่นมันนางแบบชื่อดังไม่ใช่เหรอ"

"อะไรนะ  แฟนเหรอทำไมคุณนางาโตะถึงมีแฟนได้ละปกติเห็นสนใจแต่งาน!"

          เสียงซุบซิบดังตลอดทางที่ทั้งคู่เดินย่างเข้าไปในบริษัท  โคนันรวบผมสีฟ้าขึ้นมัดมวย  สวมชุดเกาะอกสีแดงสดสั้น  เผยให้เห็นร่องอกขาวๆได้อย่างถนัดตา  มือเรียวของเธอคล้องแขนเพนไว้อย่างแนบสนิท

          เพนเองก็สวมชุดสูทตามปกติของเขา เขาก็เดินอย่างไม่สนใจใครเลยทีเดียว ...  แต่ก็ยังคงความเข้มไว้ได้ตลอด

"เพนคะ...ชุดนี้มันดีแล้วจริงๆเหรอคะ =\\\\="

"ดีแล้ว..สวยแล้ว"

"ฉะ-..ฉันว่ามันสั้นไปหน่อยรึเปล่าคะ"

"โทษทีนะ  ที่ที่บ้านไม่มีชุดผู้หญิงน่ะ  ไว้ตอนเที่ยงจะพาออกไปซื้อ"

"สัญญาแล้วนะคะ"

"อืม  สัญญา"

"รักเพนที่สุดเลยล่ะค่ะ ><"

"รัก-..เริก อะไรของเธอ  อย่ามาพูดจาบ้าๆ =\\="

"เขินเหรอคะ"

"ป-..เปล่า"

"คุณคนนั้น..."

"ไหน"

"คนนั้นน่ะค่ะ" ร่างเพรียวหยุดเดินพลางเหลือบไปมองหญิงสาวเรือนผมน้ำเงินกรมเข้ม  ที่เธอจำได้อย่างไม่ผิดเพี้ยนเลยว่าเป็น 'ฮิวงะ  ฮินาตะ'

"อ้อ...เลขาประธานอุสึมากิ"

"อ๋อ...น่ารักจังเลยนะคะ ^^(ยัยนั่น!! =[]=)"

"งั้นเหรอ"

"ค่ะ...พาไปดูห้องทำงานของเพนด้วยนะคะ  ฉันอยากเห็นจังเลยย"

"ที่นี้ค่อนข้างจะน่าเบื่อนิดหน่อยนะ.."

"ค่ะ ><"

          และแล้วโคนันก็กลายเป็นตุ๊กตาเฝ้าห้องทำงานของเพนไปโดยปริยาย  เพนมักจะออกไปตรวจทานงาน  ซึ่งโคนันเองเมื่ออยู่ในห้องก็สำรวจกล้องวงจรปิดที่เรียงรายอยู่พร้อม  เป็นอุปสรรคแก่การทำงานเสียจริงๆ

 

12.03 น.

"เพนคะ  ยังไม่เสร็จอีกเหรอคะ" โคนันเอ่ยถามพลางลุกขึ้นมาโอบเพนจากด้านหลัง ...  ถ้ากล้องมันเยอะนัก  ก็ต้องใช้วิธีแบบนี้!  สงสัยกันนักใช่มั้ย!! = =

"0_0!!  ย-..ยังน่ะ  ใกล้แล้วล่ะ"

"คุณเอาแต่หมกกับเอกสารมาตั้งนานแล้วนะคะฉันหิวจนไส้จะขาดแล้วนะคะ"

"งั้นเดี๋ยวอยากกินอะไรละ  เดี๋ยวสั่งมาให้"

"คุณบอกจะพาฉันไปข้างนอกนี่ค่ะ  เพน"

"ทำไมถึงวุ่นวายขนาดนี้น่ะเธอน่ะ! - -" จู่ๆร่างสูงก็หันมาเอ็ดกับร่างเล็ก

"ว-..วุ่นวาย ..  ขอโทษนะคะ..  ฉันขอโทษค่ะ งั้นฉันออกไปข้างนอกนะคะ T^T" เธอทำเสียงสั่นก่อนจะเดินออกไปข้างนอก...

[Konan Talk again]

"โธ่เอ๊ย ตาบ้านั่น" ฉันสบถ  ทำยังไงดีล่ะ  หมอนั่นคิดว่าฉันเป็นตัววุ่นวายซะแล้ว!  อย่างนี้ฉันจะทำยังไงดี...  ทำยังไงดี  หนีไปเหรอ?  แล้วมันจะตามหาฉันมั๊ยยะ!! = =

"เอ่อ-..คุณ"

"คะ??" ในจังหวะที่ฉันคิดเพลินๆพนักงานที่ดูเหมือนว่าฉันจะเคยเดินผ่านเมื่อเช้าก็เข้ามาทักฉัน

"คือ...อยากจะฝากเอกสารไปให้คุณนางาโตะหน่อยน่ะค่ะ" นางาโตะ...

"นางาโตะเหรอ"

"คุณเพนน่ะค่ะ ^^"

"อ๋อ..ไม่ได้หรอก"

"ทำไมเหรอคะ  มะ-..ไม่สะดวกหรือฉันทำอะไรไม่ถูกใจต้องขอโทษจริงๆนะคะ"

"ไม่สะดวกน่ะ  ฝากบอกเพนด้วยนะ! ว่าฉันกลับแล้ว!" ฉันพูดใส่หน้ายัยนั่น  จนเหวอไปเลย  ผิดตรงไหน  ไม่ใช่คนดีนะยะ! ได้! ไม่พาไปฉันกลับก็ได้! ดูสิจะตามหาฉันมั้ย!!

[End Talk]

ก็อกๆ

"เข้ามาครับ"

"ประธานคะ"

"ว่าไงครับ"

"นี่เอกสารการประชุมครั้งต่อไปนะคะ"

"ขอบคุณครับไปได้แล้ว"

"อ้อ...ผู้หญิงที่มากับประธานเมื่อเช้าน่ะค่ะ"

"อ้อ..ทำไมเหรอครับ"

"เขาฝากบอกว่า  เขาจะกลับบ้านก่อนน่ะค่ะ"

"ว่าไงนะ!!  ยัยนั่น..  เดี๋ยวผมเข้ามาบริษัทอีกรอบนะครับ! ช่วยเตรียมรายงานเรื่องอื่นๆไว้ให้ผมด้วย!" จบคำเขาก็รีบสาวเท้าออกจากห้องด้วยความเร่งรีบทันที

"ป-..ประธานคะ!!!"

          'ความจำตัวเองเสื่อมอยู่แท้ๆ!  แถมทางไปบ้านเราก็จำไม่ได้เดี๋ยวก็หลงทางขึ้นมาจริงๆหรอกให้ตายสิวุ่นวายซะจริง แล้วทำไมเราต้องรีบออกมาด้วยวะ!!! โอ้ บร๊ะเจ้า ทำอะไรกับผมที!!!'

 

Writer : Blackrose

Paper Lies  มีเนื้อหารุนแรง  ออกทะเลไปทาง 18+  ค่อนข้างเยอะ  และคำบางคำขออนุญาตวิปริตเพื่อความสนุกสนาน  ขอบอกกล่าวไว้ก่อนล่วงหน้าค่ะ



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 5 ครั้ง

272 ความคิดเห็น

  1. #259 กระต่ายส้ม (@chayapaseehakun) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 15 มกราคม 2558 / 12:45
    เพนน่ารักดีน่ะ
    #259
    0
  2. #249 sakura misaki (@misakikawaichi68) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 23 พฤศจิกายน 2557 / 18:24
    สนุกมากค่ะ ^^
    #249
    0
  3. #233 ยัยคุณหนู (@angel-9999) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 21 กันยายน 2557 / 23:31
    สนน นะเพน - -
    #233
    0
  4. #216 lala (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 1 เมษายน 2557 / 18:06
    แพนน่าร๊ากกกกกก

    โคนันยั่วมากอะ>o<

    สนุกมากค้าาาา
    #216
    0
  5. #200 ไอจัง (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 12 มีนาคม 2557 / 20:39
    หนุกชอบ



    #200
    0
  6. #193 beautiful-lady (@beatiful-lady) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 15 มกราคม 2557 / 12:01
    สนุกมากกกก อยากอ่านต่อแล้ว โคนันเทพ เพนก็น่ารักเกินไปแล้วนะ ><
    #193
    0
  7. #178 aimmies (@pitchawanaim) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 6 มกราคม 2557 / 22:37
    อัพต่อสนุก
    #178
    0
  8. #162 apo2r (@apo2r) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 7 ธันวาคม 2556 / 02:32
    อ่านไปอ่านมามีสิทธิจิ้ยจุดเลือดพุ่งนี้แน่ -.-
    #162
    0
  9. #134 violet_princess~ (@idyza) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 18 พฤศจิกายน 2556 / 17:11
    อ๊ากกก!! มันสนุกเกินจนอยากอ่านต่อ T..T
    #134
    0
  10. #133 เลดี้หน้าด้าน (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 17 พฤศจิกายน 2556 / 20:29
    โอม~ โคนันจงยั่วเยอะๆ~=w=

    #133
    0
  11. #132 mim55 (@mim2541) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 17 พฤศจิกายน 2556 / 17:15
    เผางานทิ้งไปเลยเพน
    #132
    0