[เปิดพรีออเดอร์]🍼OH BABY เธอเรียกผมว่าแด๊ดดี้🍼

ตอนที่ 7 : OH BABY :EP02 เสี่ยหวงเด็ก (1/3)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 115
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 6 ครั้ง
    24 ก.ค. 63

EPISODE: 02 

เสี่ยหวงเด็ก


"แด๊ดลงโทษเรย์ด้วยการหักค่าขนมยังจะดีซะกว่า" ฉันถึงกับบ่นอุบด้วยใบหน้างอง้ำ เมื่อถูกแด๊ดบังคับให้นั่งเรียนเปียโนกับพี่ภูมิอยู่ภายในห้องดนตรีที่บ้านได้ราวชั่วโมงกว่าแล้ว


มันเป็นสิ่งที่ไม่น่าพิสมัยสำหรับฉันสักเท่าไหร่ ดังนั้นแด๊ดจึงเลือกใช้วิธีนี้เป็นการลงโทษ


ด้วยความที่อยากให้ฉันเป็นเด็กผู้หญิงเรียบร้อยและเพียบพร้อม แด๊ดจึงสรรหากิจกรรมที่ผู้หญิงทั่วไปนิยมมาให้ฉันทำ ก็มีทั้งร้องเพลง เล่นดนตรี ฝึกมารยาท ทำอาหารและงานเย็บปักถักร้อยเป็นต้น 


แม้ว่าใจจริงแล้วฉันอยากจะเรียนยิงปืน และต่อยมวยก็ตาม ทว่าพอบอกแด๊ดดี้แบบนี้ทีไร แด๊ดก็จะพูดสวนกลับมาทันทีว่ารูปร่างและหน้าตาของฉันมันช่างขัดกับกิจกรรมสุดเอ็กซ์ตรีมเหล่านั้น 


ไม่รู้ว่ากลัวฉันจะหยิบปืนไล่ยิงใครหรือเปล่า แด๊ดถึงได้ห้ามตลอด


"ถ้าคุณหนูเหนื่อยจะพักก่อนก็ได้นะครับ แล้วค่อยมาเรียนกันต่อ" พี่ภูมิคือบอดี้การ์ดส่วนตัวของฉันที่เป็นทุกอย่างให้แล้ว อันที่จริงก็ไม่คาดคิดว่าเขาจะเล่นเปียโนเก่งขนาดนี้ 


ตอนแรกที่รู้ฉันก็แปลกใจอยู่เหมือนกัน เวลาเขาทำหน้าที่บอดี้การ์ดบุคลิกนิสัยก็จะเป็นอีกแบบ ดูสุขุมลุ่มลึก และกลับกัน พอต้องมาอยู่ในโหมดครูสอนเปียโนพี่ภูมิก็จะกลายเป็นคนอบอุ่นและอ่อนโยนทันใด


"พักแล้วพักเลยได้มั้ยคะ เรย์ไม่อยากเรียนแล้ว" วันนี้เป็นวันหยุดแท้ๆ ฉันก็อยากจะไปหาอะไรอย่างอื่นทำบ้าง อีกอย่างแด๊ดก็ออกไปข้างนอกแล้วด้วย ถ้าอู้สักวันแด๊ดคงไม่รู้หรอก นอกจากจะมีใครไปบอก


ดังนั้นฉันควรที่จะให้พี่ภูมิไปปิดปากลูกน้องคนอื่นๆ ของแด๊ดซะ 


"ไม่ได้ครับ ถ้านายรู้คุณหนูจะโดนดุ" 


ฉันเบะปากคว่ำเป็นตัวยูเมื่อได้รับการปฏิเสธแบบไร้เยื่อใย


"แด๊ดไม่ดุเรย์หรอก"


"มั่นใจได้ยังไงว่าแด๊ดจะไม่ดุ" เสียงทุ้มคุ้นหูเรียบนิ่งมาพร้อมกับร่างสูงของแด๊ดที่ปรากฏตัวอยู่ตรงประตูห้อง


ฉันจำต้องหุบปากฉับและแสร้งยิ้มกว้าง ก่อนจะเดินเข้าไปออดอ้อนแด๊ดเพื่อเบี่ยงประเด็น


"แด๊ดเหนื่อยมั้ยคะ เดี๋ยวหนูไปเอาน้ำมาให้นะ" ฉันพูดอย่างแข็งขัน พร้อมทำท่าจะผละออกจากอ้อมกอดแด๊ดเพื่อชิ่งหนีจากตรงนี้ให้เร็วที่สุด


"จะรีบไปไหน เรายังคุยกันไม่จบเลย" ทว่าข้อมือของฉันก็ถูกแด๊ดคว้าหมับเอาไว้ซะก่อน


หาเรื่องใส่ตัวอีกแล้วนะเรย์วี่ เธอนี่ปากพล่อยซะจริง!


ได้แต่ก่นด่าตัวเองในใจ ขณะที่ริมฝีปากก็กำลังส่งยิ้มหวานให้แด๊ดไม่หยุด ตั้งแต่เด็กจนโตแด๊ดดี้แพ้รอยยิ้มของฉันตลอด ครั้งนี้คงใช้ได้ผลแหละน่า


"ไม่ต้องมายิ้ม หนูยังมีความผิดอยู่นะน้องเรย์" น้ำเสียงติดดุที่เปล่งออกมาส่งผลให้รอยยิ้มของฉันหุบลงช้าๆ โดยอัตโนมัติ


"แด๊ดดี้หนูขอโทษ ต่อไปหนูจะไม่ให้พี่ภูมิอยู่ห่างๆ อีกแล้ว แด๊ดอย่าโกรธหนูเลยนะคะ" 


"ไม่ใช่แค่ภูมิ ถ้าแด๊ดส่งให้ใครไปดูแลน้องเรย์ก็ห้ามอยู่ห่างจากคนนั้นเป็นอันขาด เข้าใจมั้ย" แด๊ดมักจะย้ำประโยคนี้เสมอ ถ้าถามว่าเข้าใจหรือเปล่า ก็เข้าใจแหละ แต่บางทีฉันก็สงสัยเหมือนกัน


"ทำไมแด๊ดต้องให้คนตามดูแลหนูด้วย ตอนนี้หนูโตแล้วนะคะ" อายุสิบแปดก็ถือว่าโตแล้วนะสำหรับฉัน อีกไม่กี่เดือนก็จะเข้ามหา'ลัยแล้วด้วย ถ้าเกิดว่าต้องอยู่หอแด๊ดไม่ส่งคนไปนอนเฝ้าฉันเลยหรือไง


"เพื่อความปลอดภัยของตัวหนูเอง แด๊ดจะเลิกให้คนตามก็ต่อเมื่อหนูดูแลตัวเองได้แล้ว" 


แล้ววันนั้นจะมาถึงเมื่อไหร่กันล่ะ ในเมื่อแด๊ดยังประคบประหงมฉันอยู่แบบนี้


"ถ้างั้น...แด๊ดก็สอนหนูยิงปืนกับต่อยมวยสิคะ" ฉันครุ่นคิดเล็กน้อย ก่อนจะโพล่งออกไป อย่างน้อยการมีทักษะเหล่านี้ก็น่าจะทำให้ฉันสามารถป้องกันตัวได้แล้ว


"ไม่" วันนี้มันวันอะไร ทำไมทุกคนถึงเอาแต่ปฏิเสธฉันตลอดเลย


"อันนี้ก็ไม่ได้ อันนั้นก็ไม่ได้ แล้วหนูควรทำยังไง" ใบหน้าของฉันงอง้ำหนักกว่าเดิม 


"เป็นเด็กดีแล้วเชื่อฟังแด๊ด" 


********************30%*********************

บทลงโทษโหดๆ จากแด๊ด5555 โหดคือแบบนี้ แต่ฟินอะอีกแบบ อิอิ

นิยายเรื่องนี้จัดทำอีบุ๊คแล้วนะคะ ถ้าใครเป็นวัยรุ่นใจร้อนก็ไปตำได้เลยจ้า ส่วนรูปเล่มหนังสือเบนซ์กำลังถามความคิดเห็นนักอ่านอยู่ ใครสนใจก็ไปร่วมแสดงความคิดเห็นได้ที่เพจ JAMBENZ เลยนะคะ สำหรับในเว็บเบนซ์จะอัปให้ทดลองอ่านเรื่อย ๆ น้า

อีบุ๊ควางขายที่ MEB นะคะ ราคา 280 บาท ถ้าหากใครซื้อไม่เป็นก็ทักมาถามเบนซ์ที่เพจได้เลย


เบนซ์แนะนำให้กดถูกใจและติดดาวเพจ JAMBENZ ไว้เพื่อติดตามข่าวสารแบบรวดเร็วนะคะ

ขอความร่วมมือนักอ่านที่น่ารักทุกคนให้คอมเม้นท์ด้วยถ้อยคำที่สุภาพ หากติเพื่อก่อเบนซ์น้อมรับทุกอย่าง แต่ถ้าติเพื่อความสะใจ และบั่นทอนนักเขียน รบกวนเชิญกดออกเลยนะคะ

คำเตือน: หากนิยายเรื่องนี้มีเนื้อหาส่วนใดส่วนหนึ่งที่ไม่เหมาะสม ได้โปรดขอความร่วมมือให้ทุกคนใช้วิจารณญาณในการอ่าน ทุกสิ่งทุกอย่างที่เกิดขึ้นในนิยายเรื่องนี้ล้วนเป็นเพียงการแต่งเติมเพื่อเพิ่มอรรถรสในจินตนาการของผู้เขียน อะไรที่ไม่เหมาะสมอย่าได้ลอกเลียนแบบและนำไปใช้ในชีวิตประจำวันโดยเด็ดขาด วอนน้องๆ หนูๆ ที่อายุยังไม่ถึง 18 ให้ตั้งสติก่อนสตาร์ทนะคะหนู

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 6 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

0 ความคิดเห็น