[เปิดพรีออเดอร์]🍼OH BABY เธอเรียกผมว่าแด๊ดดี้🍼

ตอนที่ 19 : OH BABY :EP06 แด๊ดดี้อย่าดุหนู (2/3)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 59
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2 ครั้ง
    27 ส.ค. 63

เมื่ออาจารย์ได้รับคำตอบที่พอใจ สถานการณ์ตรงหน้าจึงคลี่คลายไปในทิศทางที่ดีขึ้น


"วันนี้ครูจะให้นักเรียนเล่นตะกร้อนะคะ ลองเอาลูกไปฝึกกันก่อน แล้วคาบหน้าค่อยมาฝึกท่ากัน" อาจารย์เดินไปยังจุดที่มีลูกตะกร้อวางอยู่ ก่อนจะเอื้อมมือลงไปหยิบ แล้วยื่นส่งให้นักเรียนที่อยู่หัวแถวเพื่อส่งต่อกันเอาเอง "เล่นน่ะจริงจังด้วย ส่วนใครที่รู้ท่าเตะมาบ้างแล้วก็สอนให้เพื่อน เพราะครูจะนัดสอบหลังสอนทุกอย่างเสร็จ รับทราบมั้ย" 


"รับทราบค่ะ/ครับ" นักเรียนทั้งห้องตอบรับอย่างพร้อมเพรียง 


อันที่จริงอาจารย์พละท่านนี้ก็สอนดีอยู่ แต่ติดตรงที่ว่าอาจารย์มักจะสนใจแค่เด็กที่เล่นกีฬาเก่งๆ เท่านั้น เพราะจะดึงตัวไปเป็นนักกีฬาของโรงเรียน 


ซึ่งอมยิ้มก็เป็นหนึ่งในนั้น เนื่องจากว่าเธอเล่นกีฬาได้เกือบทุกอย่าง ไม่ถึงขั้นเซียนแต่ก็อยู่ในระดับที่ฝึกอีกนิดก็สามารถลงแข่งได้สบายๆ


ส่วนฉันน่ะเหรอ...ก็พอได้อยู่ แต่แค่ไม่อยากโชว์เท่านั้นแหละ ฉันไม่ชอบเป็นเด็กกิจกรรม อยากตั้งใจเรียนอย่างเดียวก็พอแล้ว 


อีกอย่างแด๊ดดี้ก็คงไม่อนุญาต เพราะรูปร่างฉันมันดูบอบบางเกินไป คงได้แต่นั่งเรียนเปียโนกับพี่ภูมิไปวันๆ


"ลุกขึ้นแล้วแยกย้ายไปได้" สิ้นประโยคนั้นนักเรียนทุกคนก็พากันลุกขึ้นยืน แล้วเดินหามุมของตัวเองเพื่อฝึกเล่นตะกร้อ


"ไปเล่นกับเจมส์ดีกว่ามั้ย เขาเป็นนักกีฬาตะกร้อหนิ" 


ยังไม่ทันที่จะได้ตอบตกลง น้ำหนาวก็ลากฉันให้เดินไปยังจุดที่เจมส์และเพื่อนๆ ของเขาฝึกเล่นตะกร้อกันอยู่


"จะมาฝึกกับพวกเราเหรอ" เจมส์หันมาสบตากับฉัน


"อืมได้หรือเปล่า" คนที่ตอบคำถามนั้นแทนก็คือน้ำหนาว


"ไม่มีปัญหา เรย์วี่มายืนตรงนี้สิเดี๋ยวเราสอนให้" ร่างสูงพยักหน้าเรียกฉันเพื่อให้เดินเข้าไปหา และตรงนั้นก็มีที่ว่างที่เขาเว้นไว้ให้ฉันอยู่ด้วย


"อ๋อไม่เป็นไร เรายืนอยู่ตรงนี้แหละ" ใครจะไปกล้ายืนใกล้ผู้ชายคนอื่นต่อหน้าพี่ภูมิกันล่ะ วันนี้พี่เค้าก็ตามมาเฝ้าฉันเหมือนเคย แต่นั่งดูอยู่บนอัศจรรย์ใกล้ๆ จุดที่เรายืนกันอยู่ ขืนใกล้ชิดกับเพื่อนผู้ชายมากๆ เดี๋ยวพี่ภูมิก็รายงานให้แด๊ดฟัง ฉันไม่อยากให้เพื่อนร่วมห้องตัวเองถูกหมายหัวหรอกนะ


ก็แด๊ดดี้เคยบอกไว้แล้วว่าหวงลูกสาวคนนี้เอามากๆ...


"เดี๋ยวฉันยืนเอง" จบประโยคน้ำหนาวก็รีบพุ่งตัวไปยังจุดนั้น โดยปล่อยให้ฉันยืนเคว้งอยู่ที่เดิม


"พวกเธอพอจะเล่นเป็นมั้ย หรือไม่ได้เลย" 


"เล่น..." ฉันกำลังจะตอบทว่าก็จำต้องหุบปากฉับเมื่อน้ำหนาวพูดแทรก


"ฉันเล่นไม่เป็นเลย สอนหน่อยสิ" 


ฉันมองหน้าน้ำหนาวสลับกับเจมส์ เท่าที่เห็นฉันคิดว่าน้ำหนาวดูมีท่าทีแปลกไป


"โอเค งั้นเริ่มเลย" เจมส์ละสายตาจากฉันแล้วหันไปจดจ่อที่ลูกตะกร้อ จากนั้นเขาจึงเริ่มสอนพวกเรา


ซึ่งฉันน่ะเล่นเป็นอยู่แล้ว ก็เลยหันไปฝึกซ้อมกับเพื่อนของเจมส์แทน และปล่อยให้เขาสอนน้ำหนาวไป


"เรย์วี่ระวัง!!" เพื่อนของเจมส์ที่กำลังสอนท่าเตะตะกร้อให้ฉัน จู่ๆ ก็โพล่งขึ้นมาเสียงดังด้วยท่าทีตื่นตระหนก


ปัก!


"โอ๊ย!" สมองมึนงงไปชั่วขณะมาพร้อมกับความเจ็บปวดที่แผ่ซ่านตรงบริเวณหน้าผาก เมื่อครู่ฉันคงถูกลูกตะกร้อของใครสักคนอัดเข้าที่ศีรษะอย่างแน่นอน


"เรย์วี่ฉันขอโทษ เป็นอะไรหรือเปล่า" หูได้ยินเสียงน้ำหนาวดังใกล้เข้ามา พร้อมกับสัมผัสที่แตะลงตรงหน้าผาก ลูกตะกร้อลูกนั้นคงจะเป็นของเธอสินะ


"เจ็บ" ไม่มีความรู้สึกอะไรเด่นชัดมากกว่านี้แล้วล่ะ 


"คุณหนู ผมขอดูหน่อยนะครับ" ฝ่ามือของน้ำหนาวถูกปัดออก และแทนที่ด้วยนิ้วเรียวยาวของพี่ภูมิ "ต้องไปหาหมอแล้วล่ะครับเลือดออกขนาดนี้"


มันจะเป็นไปได้ยังไง ลูกตะกร้อไม่ได้คมขนาดนั้นเสียหน่อย


"ตอนเอามาฝึกเธอไม่ได้เช็กเหรอน้ำหนาว ลูกตะกร้อมันไม่สมบูรณ์เนี่ย" เสียงของใครสักคนดังขึ้นมา และนั่นก็ตอบปัญหาคับข้องใจของฉันได้จนหมดสิ้น


"ก็ตอนแรกมันยังดีอยู่นี่นา"


"ไม่เป็นไร แค่นี้เอง" ฉันไม่โกรธหรอกน้ำหนาวคงไม่ได้ตั้งใจ เรื่องที่เกิดขึ้นมันเป็นอุบัติเหตุอีกอย่างฉันก็ไม่อยากเห็นเพื่อนในห้องทะเลาะกันเพราะตัวเองด้วย


********************60%*********************

น้องเรย์ต้องไปทำบุญล้างซวยบ้างนะลูก

นิยายเรื่องนี้จัดทำอีบุ๊คแล้วนะคะ ถ้าใครเป็นวัยรุ่นใจร้อนก็ไปตำได้เลยจ้า ส่วนรูปเล่มหนังสือเบนซ์เปิดพรีแล้ว ใครสนใจก็ไปตำได้ที่เพจ JAMBENZ เลยนะคะ สำหรับในเว็บเบนซ์จะอัปให้ทดลองอ่านเรื่อย ๆ น้า

อีบุ๊ควางขายที่ MEB นะคะ ราคา 280 บาท ถ้าหากใครซื้อไม่เป็นก็ทักมาถามเบนซ์ที่เพจได้เลย



เบนซ์แนะนำให้กดถูกใจและติดดาวเพจ JAMBENZ ไว้เพื่อติดตามข่าวสารแบบรวดเร็วนะคะ

ขอความร่วมมือนักอ่านที่น่ารักทุกคนให้คอมเม้นท์ด้วยถ้อยคำที่สุภาพ หากติเพื่อก่อเบนซ์น้อมรับทุกอย่าง แต่ถ้าติเพื่อความสะใจ และบั่นทอนนักเขียน รบกวนเชิญกดออกเลยนะคะ

คำเตือน: หากนิยายเรื่องนี้มีเนื้อหาส่วนใดส่วนหนึ่งที่ไม่เหมาะสม ได้โปรดขอความร่วมมือให้ทุกคนใช้วิจารณญาณในการอ่าน ทุกสิ่งทุกอย่างที่เกิดขึ้นในนิยายเรื่องนี้ล้วนเป็นเพียงการแต่งเติมเพื่อเพิ่มอรรถรสในจินตนาการของผู้เขียน อะไรที่ไม่เหมาะสมอย่าได้ลอกเลียนแบบและนำไปใช้ในชีวิตประจำวันโดยเด็ดขาด วอนน้องๆ หนูๆ ที่อายุยังไม่ถึง 18 ให้ตั้งสติก่อนสตาร์ทนะคะหนู


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

0 ความคิดเห็น