[เปิดพรีออเดอร์]🍼OH BABY เธอเรียกผมว่าแด๊ดดี้🍼

ตอนที่ 13 : OH BABY :EP04 เด็กขี้อ้อน (1/3)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 69
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 4 ครั้ง
    3 ส.ค. 63

EPISODE: 04 

เด็กขี้อ้อน


"มีอะไรให้ผมจัดการอีกหรือเปล่าครับนาย" เมฆเอ่ยถามอย่างหยั่งเชิง เมื่อเห็นท่าทีนิ่งเงียบของผม


"ไม่มีแล้ว มึงไปพักผ่อนเถอะ ขอบใจมาก"

 

"ครับ" ลูกน้องคนสนิทก้มหัวรับคำ ก่อนจะเดินปลีกตัวออกไป 


ผมกลับเข้าไปหาน้องเรย์ที่นอนขดตัวอยู่บนโซฟาภายในห้องนั่งเล่นอีกครั้ง เพื่อพาคนตัวเล็กขึ้นไปนอนบนห้องดีๆ


"ตัวหนักขึ้นเยอะเลยนะเรา" ผมสอดแขนเข้าไปช้อนร่างบางขึ้นอุ้ม น้องเรย์ร้องไห้จนผล็อยหลับไป ด้วยความที่ไม่อยากปลุกให้คนตัวเล็กตื่นขึ้นมาแผมจึงเลือกที่จะอุ้มน้องเรย์ขึ้นไปบนห้องซะเอง 


เพราะกลัวว่าถ้าเกิดน้องเรย์ตื่น จะพานทำให้คนตัวเล็กนึกถึงเหตุการณ์เลวร้ายนั้นอีก แล้วจะหลับต่อไม่ได้ เผลอๆ อาจจะร้องไห้อีกครั้งจนไม่ได้หลับไม่ได้นอน


อันที่จริงน้องเรย์ก็ไม่ได้ตัวหนักอะไรมากมายนัก แต่เมื่อเทียบกับปีก่อนๆ เธอดูโตขึ้นเยอะเลย


แกร๊ก...


บานประตูถูกดันให้เปิดออกกว้าง และปิดลงโดยอัตโนมัติ ผมค่อยๆ วางคนตัวเล็กให้นอนบนเตียงแผ่วเบา ก่อนจะเอื้อมมือไปคว้าผ้ามาห่มให้ถึงลำคอ แล้วทรุดตัวลงนั่งที่ขอบเตียง


"ต่อไปแด๊ดจะไม่ปล่อยให้ใครมาทำอะไรหนูอีกแล้ว" มือใหญ่วางทาบไปบนศีรษะเล็ก แล้วลูบเส้นผมนุ่มแผ่วเบา 


ผมไม่รู้ว่าจะขอโทษน้องเรย์ยังไง ที่ตัวเองเป็นต้นเหตุให้คนตัวเล็กต้องมาเจอเรื่องแบบนี้ 


"แด๊ด..." อาจเป็นเพราะมัวแต่นั่งเหม่อและจมปลักอยู่กับความคิดของตัวเอง ผมจึงไม่รู้ตัวเลยว่าน้องเรย์ลืมตาตื่นขึ้นมามองจ้องผมตาแป๋วตั้งแต่เมื่อไหร่


"แด๊ดทำให้หนูตื่นเหรอ" ทันทีที่รู้ตัวผมก็เตรียมจะชักมือกลับ ทว่าน้องเรย์ก็คว้าเอาไว้ซะก่อน


ฝ่ามือเล็กๆ ข้างนั้นแทบจะจับยึดมือของผมไว้ไม่หมด น้องเรย์จึงเลือกที่จะกำรอบนิ้วโป้งของผมแทน


"เปล่าค่ะ หนูแค่..."


"แค่?" ผมเลิกคิ้วขึ้นสูงพลางถามย้ำ เมื่อเห็นท่าทีอึกอักคล้ายไม่อยากจะพูดของน้องเรย์


"หิว" คนตัวเล็กตอบเสียงอ้อมแอ้ม พร้อมกับส่งยิ้มอ้อนเล็กๆ มาให้ "หนูคงใช้พลังงานเยอะไปหน่อย ก็เลยหิวอีกแล้ว"


สงสัยคงจะเป็นอย่างที่น้องเรย์บอก วันนี้คนตัวเล็กใช้พลังงานหมดไปกับการร้องไห้เยอะจริงๆ


"งั้นเดี๋ยวแด๊ดลงไปทำอะไรขึ้นมาให้ทาน"


"หนูลงไปด้วยดีกว่า แด๊ดจะได้ไม่ต้องถือให้หนัก" ผมเกือบจะหลุดยิ้มให้กับประโยคที่ดูเหมือนจะเป็นห่วงเป็นใยนั้น หากว่าริมฝีปากเล็กไม่เอ่ยคำพูดถัดมา "แด๊ดแก่แล้วเดี๋ยวจะปวดแขน"


[จบบันทึกพิเศษ: เจย์]



[บันทึกพิเศษ: เรย์วี่]


"พูดแบบนี้ไปทำกินเองเลยมั้ย?" ฉันรับรู้ได้ถึงกระแสความขุ่นเคืองเล็กๆ ในน้ำเสียงของแด๊ด หลังจากที่พลั้งปากพูดออกไปว่าแด๊ดแก่


"หนูแค่พูดเล่นเฉยๆ เอง ยังไงแด๊ดดี้ก็หล่ออยู่แล้ว ยิ่งแก่ยิ่งหล่อ" ฉันรีบพูดแก้ไขสถานการณ์ เพราะกลัวว่าจะได้ทำอาหารทานเองจริงๆ


ไม่อยากพูดให้แม่ครัวน้อยใจหรอกนะ แต่อาหารที่แด๊ดทำน่ะอร่อยสำหรับฉันที่สุดแล้ว แถมโอกาสจะได้ทานฝีมือแด๊ดไม่ได้มีบ่อยๆ ด้วย ดังนั้นในเมื่อแด๊ดอาสาขึ้นมาเองฉันก็ควรที่จะคว้าเอาไว้สิ


"..."


"นะคะ...ทำให้หนูทานเถอะน้า~" ฉันรีบยันตัวลุกขึ้นนั่ง ก่อนจะพุ่งเข้าไปกอดแด๊ดอย่างที่ชอบทำ


แด๊ดแพ้ลูกอ้อนของฉัน ดังนั้นวิธีนี้เหมาะที่สุดแล้วล่ะ


"โอเคๆ" แด๊ดดี้รีบรับคำ เมื่อได้คำตอบที่พอใจฉันจึงผละออกมา และโน้มหน้าเข้าไปหอมแก้มแด๊ดฟอดใหญ่


"ขอบคุณค่ะ" รอยยิ้มกว้างเผยกว้างบนใบหน้า ก่อนจะชะงักเมื่อเห็นว่าแด๊ดนิ่งงันผิดปกติ คล้ายกับว่ามีเรื่องอะไรให้คิด "แด๊ดเป็นอะไรหรือเปล่าคะ?"


"เปล่าหรอก ลงไปกันเถอะเดี๋ยวมันจะดึก"


ถึงแด๊ดจะบอกแบบนั้นแต่ฉันก็เชื่อไม่ลงอยู่ดี มีอย่างที่ไหนรีบเดินออกจากห้องแล้วปล่อยให้ฉันวิ่งตามหลังต้อยๆ โดยไม่รอ ทั้งที่ปกติแด๊ดไม่เคยเป็นแบบนี้สักหน่อย


"แด๊ดรอหนูด้วยสิคะ" ฉันรีบนำพาสองขาของตัวเองวิ่งไปเดินอยู่ข้างร่างสูง 


บางครั้งก็นึกอิจฉาผู้ชายที่มีขาเรียวยาวกว่าผู้หญิง เผลอๆ ขาสวยกว่าด้วยซ้ำ


"ไม่ต้องวิ่งก็ได้ แด๊ดไม่หายไปไหนหรอก" แด๊ดหันกลับมามองหน้าฉัน และเอ่ยออกมาด้วยน้ำเสียงนิ่งเรียบตามฉบับ ขณะที่ขายาวก็ก้าวเดินช้าลงเพื่อให้ฉันตามทัน



"ก็หนูอยากอยู่ใกล้ๆ แด๊ดนี่นา" 


********************30%*********************

น้องเรย์ขี้อ้อนนนน


นิยายเรื่องนี้จัดทำอีบุ๊คแล้วนะคะ ถ้าใครเป็นวัยรุ่นใจร้อนก็ไปตำได้เลยจ้า ส่วนรูปเล่มหนังสือเบนซ์กำลังถามความคิดเห็นนักอ่านอยู่ ใครสนใจก็ไปร่วมแสดงความคิดเห็นได้ที่เพจ JAMBENZ เลยนะคะ สำหรับในเว็บเบนซ์จะอัปให้ทดลองอ่านเรื่อย ๆ น้า

อีบุ๊ควางขายที่ MEB นะคะ ราคา 280 บาท ถ้าหากใครซื้อไม่เป็นก็ทักมาถามเบนซ์ที่เพจได้เลย


เบนซ์แนะนำให้กดถูกใจและติดดาวเพจ JAMBENZ ไว้เพื่อติดตามข่าวสารแบบรวดเร็วนะคะ

ขอความร่วมมือนักอ่านที่น่ารักทุกคนให้คอมเม้นท์ด้วยถ้อยคำที่สุภาพ หากติเพื่อก่อเบนซ์น้อมรับทุกอย่าง แต่ถ้าติเพื่อความสะใจ และบั่นทอนนักเขียน รบกวนเชิญกดออกเลยนะคะ

คำเตือน: หากนิยายเรื่องนี้มีเนื้อหาส่วนใดส่วนหนึ่งที่ไม่เหมาะสม ได้โปรดขอความร่วมมือให้ทุกคนใช้วิจารณญาณในการอ่าน ทุกสิ่งทุกอย่างที่เกิดขึ้นในนิยายเรื่องนี้ล้วนเป็นเพียงการแต่งเติมเพื่อเพิ่มอรรถรสในจินตนาการของผู้เขียน อะไรที่ไม่เหมาะสมอย่าได้ลอกเลียนแบบและนำไปใช้ในชีวิตประจำวันโดยเด็ดขาด วอนน้องๆ หนูๆ ที่อายุยังไม่ถึง 18 ให้ตั้งสติก่อนสตาร์ทนะคะหนู

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 4 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

0 ความคิดเห็น