[เปิดพรีออเดอร์]🍼OH BABY เธอเรียกผมว่าแด๊ดดี้🍼

ตอนที่ 11 : OH BABY :EP03 ช่วยหนูด้วย (2/3)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 75
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 4 ครั้ง
    30 ก.ค. 63

     ถ้าจะให้ฉันปลีกตัวออกไปเหมือนอย่างลูกน้องคนนั้นของแด๊ดก็คงไม่ใช่เรื่องง่าย เพราะฉันไม่ได้มีสกิลว่องไวและย่องเบาได้ขนาดนั้น เพียงแค่ขยับเท้าเสียงรองเท้าก็สะท้อนกึกก้องไปทั่วทั้งลานจอดรถ เพราะฉะนั้นฉันเห็นด้วยกับการที่พี่ภูมิบอกให้นั่งรออยู่ตรงนี้


ฉันพยักหน้ารับคำหงึกหงัก ขณะที่เหงื่อก็เริ่มไหลซึมออกมาตามฝ่ามือและกรอบหน้า ยิ่งพี่ภูมิปลีกตัวออกไปพร้อมกับลูกน้องแด๊ด จังหวะการเต้นของหัวใจก็กระหน่ำรุนแรงขึ้นราวกับจะทะลุออกมาจากอกเสียให้ได้


ฉันรู้ว่าตัวเองกำลังตื่นเต้นและหวาดกลัวไปพร้อมๆ กัน ทว่าสิ่งที่ทำได้ในตอนนี้ก็คือค่อยๆ ผ่อนลมหายใจช้าๆ เพื่อระงับสติอารมณ์


มือทั้งสองข้างกุมผสานเข้าหากัน ก่อนที่เปลือกตาจะค่อยๆ หลับลงเพื่อภาวนาให้แด๊ดมาช่วยพวกเราได้ทัน เวลาเดียวกันนั้นหูก็ยังคงได้ยินบทสนทนาที่พี่ภูมิ และคนพวกนั้นซัดสาดใส่กันด้วยเพลิงแห่งโทสะ


"ถ้ามึงอยากได้ ก็ข้ามศพกูไปก่อนแล้วกัน!" สิ้นประโยคนั้นของพี่ภูมิทุกอย่างก็ถูกแทนที่ด้วยเสียงปืน ที่ต่างฝ่ายต่างกระหน่ำยิงใส่กัน


พานทำให้ฉันนึกกลัวว่าลูกกระสุนเหล่านั้นจะพลาดพลั้งไปถูกคนที่ไม่รู้เรื่องรู้ราวอะไรด้วย


"ชอบแส่หาเรื่องทั้งนายทั้งลูกน้อง" กระแสน้ำเสียงของอีกฝ่ายเต็มไปด้วยความเย้ยหยัน ถ้าให้ฉันเดา คิดว่าเรื่องนี้ต้องมีส่วนเกี่ยวข้องที่ทำให้แด๊ดกังวลอยู่แน่ๆ


"มึงต่างหากที่แส่หาเรื่อง" พี่ภูมิโต้กลับทันควัน อันที่จริงตั้งแต่อยู่กับแด๊ดมาฉันเพิ่งตกอยู่ในสถานการณ์เสี่ยงตายแบบนี้เป็นครั้งแรก และคาดว่าต่อไปต้องมีอะไรให้ฉันสะพรึงมากกว่านี้เป็นแน่


แกร๊ก…


ระหว่างที่ฉันกำลังนั่งหลับตาภาวนาอยู่นั้น วัตถุเย็นเฉียบก็แตะสัมผัสอยู่กลางหน้าผาก และถูกกดลงจนแทบจะจมฝังลงไปบนผิวหนัง


"เจอแล้ว...เล่นซ่อนหาสนุกหรือเปล่าเด็กน้อย" น้ำเสียงเย็นยะเยือกชวนขนลุกดังขึ้นอยู่เหนือหัว แม้ไม่อยากจะลืมเปลือกตาขึ้นมองทว่าก็ทำไม่ได้ "ลุก!"


"ปล่อยนะ!" ฉันพยายามสะบัดตัวให้หลุดพ้นจากมือสากระคายที่กำลังจับยึดต้นแขน พร้อมกับฉุดกระชากให้ลุกขึ้นยืน


แต่ด้วยความที่เรี่ยวแรงนั้นช่างมหาศาล สิ่งที่ฉันทำจึงเปล่าประโยชน์


"ไม่ต้องยิงแล้วพี่ ผมเจอตัวแล้ว!" ชายฉกรรจ์ที่จับกุมฉันอยู่ตะโกนบอกพวกตัวเองเสียงดัง ขณะที่มือก็กระชากลากถูฉันให้เดินตามออกไป


เสียงปืนที่โต้ตอบกันในตอนแรกเงียบสงบลง ก่อนที่ฉันจะถูกลากให้ไปยืนอยู่ตรงกลาง พอเห็นว่าสถานการณ์เริ่มเปลี่ยนไปในทิศทางที่ไม่ดี พี่ภูมิและลูกน้องของแด๊ดจึงปรากฏตัว


ภาพเหตุการณ์ตอนนี้จึงกลายเป็นว่าฉันยืนอยู่กึ่งกลางระหว่างสองฝ่าย โดยมีปืนกระบอกหนึ่งจ่ออยู่บริเวณขมับ และมันก็พร้อมที่จะลั่นไกได้ทุกเมื่อถ้าหากว่าฉันขัดขืนด้วยวิธีสิ้นคิด


"พี่ภูมิ...เรย์กลัว" ประโยคที่เอื้อนเอ่ยออกไปนั้นค่อนข้างสั่นเครือพอๆ กับร่างกายของฉัน


ถึงจะพยายามปลอบใจตัวเองให้เข้มแข็ง ทว่าพอถูกปืนจ่อหัวอยู่แบบนี้ฉันก็อยากร้องไห้ออกมาเสียดื้อๆ


เชื่อว่าถ้าใครเป็นฉันก็ต้องรู้สึกหวาดกลัวกันทั้งนั้นแหละ เผลอๆ อาจจะหนักกว่าด้วยซ้ำ…


"ไม่ต้องห่วงนะครับคุณหนู ผมจะไม่ยอมให้ใครมาทำอะไรคุณหนูเด็ดขาด" แววตาของพี่ภูมิที่มองมาเต็มเปี่ยมไปด้วยความแน่วแน่


ฉันจะไม่หายห่วงถ้าหากแด๊ดไม่มาช่วยฉันด้วยตัวเอง เวลานี้ฉันฝากความหวังไว้ที่แด๊ดแต่เพียงผู้เดียว


ไม่ใช่ว่าฉันไม่เชื่อในฝีมือของพี่ภูมิ แต่สถานการณ์ตอนนี้เราเป็นฝ่ายเสียเปรียบ


มีแค่ปืนสองกระบอก กับอีกสองคน และฉันที่ถูกจับเป็นตัวประกัน จะไปสามารถต่อกรอะไรกับชายฉกรรจ์ท่าทางน่ากลัวพวกนั้นได้ล่ะ เล่นยกโขยงกันมาเกือบสิบคนแบบนี้ ต่อให้พี่ภูมิเก่งแค่ไหนก็สู้ไม่ไหวหรอก


"จะตายห่ากันอยู่แล้วยังหวังอะไรอยู่อีกวะ" คนที่ล็อกคอฉันอยู่พูดโพล่งขึ้นมา พลางขบขันอยู่ในลำคอ ราวกับเห็นว่าเรื่องตรงหน้าแลดูตลกนักหนา


********************60%*********************

ยุ่งผิดคนแล้วววว



นิยายเรื่องนี้จัดทำอีบุ๊คแล้วนะคะ ถ้าใครเป็นวัยรุ่นใจร้อนก็ไปตำได้เลยจ้า ส่วนรูปเล่มหนังสือเบนซ์กำลังถามความคิดเห็นนักอ่านอยู่ ใครสนใจก็ไปร่วมแสดงความคิดเห็นได้ที่เพจ JAMBENZ เลยนะคะ สำหรับในเว็บเบนซ์จะอัปให้ทดลองอ่านเรื่อย ๆ น้า

อีบุ๊ควางขายที่ MEB นะคะ ราคา 280 บาท ถ้าหากใครซื้อไม่เป็นก็ทักมาถามเบนซ์ที่เพจได้เลย


เบนซ์แนะนำให้กดถูกใจและติดดาวเพจ JAMBENZ ไว้เพื่อติดตามข่าวสารแบบรวดเร็วนะคะ

ขอความร่วมมือนักอ่านที่น่ารักทุกคนให้คอมเม้นท์ด้วยถ้อยคำที่สุภาพ หากติเพื่อก่อเบนซ์น้อมรับทุกอย่าง แต่ถ้าติเพื่อความสะใจ และบั่นทอนนักเขียน รบกวนเชิญกดออกเลยนะคะ

คำเตือน: หากนิยายเรื่องนี้มีเนื้อหาส่วนใดส่วนหนึ่งที่ไม่เหมาะสม ได้โปรดขอความร่วมมือให้ทุกคนใช้วิจารณญาณในการอ่าน ทุกสิ่งทุกอย่างที่เกิดขึ้นในนิยายเรื่องนี้ล้วนเป็นเพียงการแต่งเติมเพื่อเพิ่มอรรถรสในจินตนาการของผู้เขียน อะไรที่ไม่เหมาะสมอย่าได้ลอกเลียนแบบและนำไปใช้ในชีวิตประจำวันโดยเด็ดขาด วอนน้องๆ หนูๆ ที่อายุยังไม่ถึง 18 ให้ตั้งสติก่อนสตาร์ทนะคะหนู

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 4 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

0 ความคิดเห็น