[เปิดพรีออเดอร์]🍼OH BABY เธอเรียกผมว่าแด๊ดดี้🍼

ตอนที่ 10 : OH BABY :EP03 ช่วยหนูด้วย (1/3)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 79
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 3 ครั้ง
    29 ก.ค. 63

EPISODE: 03 

ช่วยหนูด้วย


[บันทึกพิเศษ: เรย์วี่]


"แด๊ดมาช้า" ฉันถึงกับบ่นอุบ หลังจากการรอคอยสิ้นสุดลงเมื่อแด๊ดดี้เปิดประตูห้องทำงานเข้ามา


"หนูสั่งอาหารหรือยัง?" แด๊ดทำทีเป็นเปลี่ยนเรื่อง ก่อนจะเดินมาทรุดนั่งลงข้างๆ ฉัน


"พี่ภูมิจัดการให้แล้วค่ะ" ฉันรู้ว่าพี่ภูมิสั่งอาหารไว้แล้ว แต่ยังไม่ให้ทำเพราะกลัวว่าแด๊ดจะมาช้าและอาหารจะเย็นชืดซะหมด


ซึ่งมันก็เป็นไปตามที่พี่ภูมิคาดการณ์เอาไว้จริงๆ


แหงสิ พี่ภูมิเป็นถึงมือซ้ายของแด๊ดที่ได้รับมอบหมายหน้าที่ให้มาดูแลฉัน จึงไม่แปลกที่พี่ภูมิจะรู้ใจแด๊ดไปซะทุกเรื่องแบบนี้


"ภูมิ ให้พ่อครัวทำเลย" แด๊ดหันไปบอกพี่ภูมิที่ยืนอยู่


บางทีฉันก็อยากกวักมือเรียกให้พี่ภูมิมานั่งด้วยกัน เพราะกลัวว่าพี่เค้าจะเมื่อย


"ครับนาย" สิ้นประโยคนั้นพี่ภูมิก็จัดการตามคำสั่ง รอเพียงไม่นานอาหารทุกอย่างก็ถูกนำมาเสิร์ฟเรียงรายอยู่บนโต๊ะกระจกด้านหน้า


"หนูให้พี่ภูมิสั่งเมนูที่แด๊ดชอบมาหมดเลยนะ" รอยยิ้มสดใสแต่งแต้มบนใบหน้าของฉัน ที่พูดแบบนี้ก็เพราะอยากให้แด๊ดเห็นว่าฉันยังคงคอยเอาใจใส่แด๊ดเสมอ แม้ว่าจะเป็นเพียงแค่เรื่องเล็กๆ น้อยๆ ก็ตาม


"แล้วน้องเรย์ไม่อยากทานอะไรเป็นพิเศษเหรอหืม?" มือใหญ่วางลงบนศีรษะของฉันพลางโยกเบาๆ อย่างที่แด๊ดชอบทำ


"แค่แด๊ดทานข้าวกับหนูก็ถือว่าพิเศษแล้วค่ะ" หลังจากที่ประโยคนั้นถูกเอื้อนเอ่ยออกไป แด๊ดก็ระบายยิ้มเอ็นดูส่งมาให้


ฉันไม่ต้องการอะไรนอกเหนือจากนี้ แค่ได้อยู่ใกล้ๆ แด๊ดก็ถือว่าเป็นช่วงเวลาที่พิเศษที่สุดแล้วสำหรับฉัน


"งั้นทานเถอะ หนูจะได้กลับบ้านไปพักผ่อน" สิ้นประโยคนั้นแด๊ดก็คอยตักอาหารใส่จานให้ฉันไม่หยุด จนตอนนี้ฉันไม่รู้แล้วว่าใครกันแน่ที่ต้องเป็นฝ่ายดูแลใคร…


หลังจากที่ทานอาหารเสร็จ แด๊ดก็นั่งตรวจเอกสารในแฟ้มที่วางกองอยู่บนโต๊ะสักพัก ก่อนจะพาฉันเดินออกมาจากห้องทำงานเมื่อถึงเวลากลับบ้าน ทว่าก็เกิดเรื่องบางอย่างขึ้นซะก่อน


พี่เมฆเป็นคนมารายงานเรื่องที่เกิดขึ้นให้แด๊ดทราบ จากนั้นแด๊ดก็ปลีกตัวออกไป และฝากฝังให้พี่ภูมิพาฉันกลับบ้านโดยไม่ต้องรอแด๊ด


"เกิดเรื่องอะไรขึ้นเหรอคะ" ฉันหันไปถามร่างสูงที่เดินอยู่ข้างกัน ด้านหลังก็มีลูกน้องของแด๊ดอีกสองคนรั้งท้าย


ถึงสีหน้าแด๊ดจะเรียบเฉย แต่ฉันก็รับรู้ผ่านแววตาของแด๊ดได้ว่ากำลังกังวลกับเรื่องอะไรบางอย่าง


ยิ่งเห็นท่าทีของพี่ภูมิที่หันไปมองซ้ายขวา ฉันก็สามารถคาดเดาได้เลยว่าเรื่องนี้เข้าขั้นร้ายแรงเลยทีเดียว


"ไว้รอกลับถึงบ้านเดี๋ยวผมเล่าให้ฟังนะครับ" พี่ภูมิหันกลับมาสบตากับฉันแวบหนึ่ง ก่อนจะหันไปมองรอบๆ อีกครั้ง


ปัง!...พรึบ!


เสียงปืนดังขึ้นหนึ่งนัด ก่อนที่ร่างของฉันจะถูกดึงให้ไปหลบอยู่หลังเสาขนาดใหญ่ภายในลานจอดรถด้วยความรวดเร็วว่องไว


"คุณหนูเป็นอะไรหรือเปล่าครับ" พี่ภูมิถามฉันด้วยน้ำเสียงตื่นๆ ขณะที่ดวงตาคมคู่นั้นก็กวาดมองสำรวจบนตัวฉันเพื่อค้นหาร่องรอยที่อาจเกิดจากการลอบทำร้ายไปด้วย


"มะ...ไม่ค่ะ" ถึงปากจะบอกแบบนั้น แต่ร่างกายของฉันกลับสั่นเทาเนื่องด้วยความตกใจ


ทุกอย่างมันเกิดขึ้นอย่างรวดเร็ว จนฉันไม่อาจตั้งรับเหตุการณ์ตรงหน้าได้ทัน ก็แค่ตกใจแต่ยังพอมีสติอยู่บ้างที่จะไม่ปล่อยโฮ และร้องกรี๊ดจนพานทำให้คนที่ยิงรับรู้ว่าเราซ่อนอยู่ตรงไหน


"เอายังไงดีพี่ภูมิ" ลูกน้องของแด๊ดสองคนนั้นหลบอยู่หลังเสาที่อยู่ห่างกันไม่เท่าไหร่ น้ำเสียงที่เปล่งออกมาค่อนข้างเบา เพื่อให้ได้ยินกันเพียงเท่านี้


"ใครสักคนไปตามนายมา กูสู้พวกมันไม่ไหว" พี่ภูมิหันไปสั่ง หนึ่งในนั้นจึงรีบพยักหน้ารับก่อนจะค่อยๆ ปลีกตัวออกไปอย่างแนบเนียน


"ไอ้ภูมิ! กูรู้ว่ามึงยังอยู่แถวนี้ จะส่งตัวเด็กผู้หญิงคนนั้นมาให้กูดีๆ หรือจะรอให้มึงกลายเป็นศพซะก่อน!!"


"คุณหนูนั่งหลบอยู่ตรงนี้นะครับ เดี๋ยวผมจะออกไปล่อพวกมันให้" มือใหญ่กดไหล่ฉันให้ทรุดตัวลงนั่ง บริเวณนี้มีรถยนต์คันใหญ่จอดขนาบข้างซ้ายขวา ดังนั้นจึงเป็นที่ที่ปลอดภัยที่สุดแล้วสำหรับฉันในเวลานี้


********************30%*********************

แด๊ดดด รีบมาปกป้องน้องเรย์เร้วววว


นิยายเรื่องนี้จัดทำอีบุ๊คแล้วนะคะ ถ้าใครเป็นวัยรุ่นใจร้อนก็ไปตำได้เลยจ้า ส่วนรูปเล่มหนังสือเบนซ์กำลังถามความคิดเห็นนักอ่านอยู่ ใครสนใจก็ไปร่วมแสดงความคิดเห็นได้ที่เพจ JAMBENZ เลยนะคะ สำหรับในเว็บเบนซ์จะอัปให้ทดลองอ่านเรื่อย ๆ น้า

อีบุ๊ควางขายที่ MEB นะคะ ราคา 280 บาท ถ้าหากใครซื้อไม่เป็นก็ทักมาถามเบนซ์ที่เพจได้เลย


เบนซ์แนะนำให้กดถูกใจและติดดาวเพจ JAMBENZ ไว้เพื่อติดตามข่าวสารแบบรวดเร็วนะคะ

ขอความร่วมมือนักอ่านที่น่ารักทุกคนให้คอมเม้นท์ด้วยถ้อยคำที่สุภาพ หากติเพื่อก่อเบนซ์น้อมรับทุกอย่าง แต่ถ้าติเพื่อความสะใจ และบั่นทอนนักเขียน รบกวนเชิญกดออกเลยนะคะ

คำเตือน: หากนิยายเรื่องนี้มีเนื้อหาส่วนใดส่วนหนึ่งที่ไม่เหมาะสม ได้โปรดขอความร่วมมือให้ทุกคนใช้วิจารณญาณในการอ่าน ทุกสิ่งทุกอย่างที่เกิดขึ้นในนิยายเรื่องนี้ล้วนเป็นเพียงการแต่งเติมเพื่อเพิ่มอรรถรสในจินตนาการของผู้เขียน อะไรที่ไม่เหมาะสมอย่าได้ลอกเลียนแบบและนำไปใช้ในชีวิตประจำวันโดยเด็ดขาด วอนน้องๆ หนูๆ ที่อายุยังไม่ถึง 18 ให้ตั้งสติก่อนสตาร์ทนะคะหนู

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 3 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

0 ความคิดเห็น