[เปิดพรีออเดอร์]🍼OH BABY เธอเรียกผมว่าแด๊ดดี้🍼

ตอนที่ 1 : OH BABY : บทนำ (1/3)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 146
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 7 ครั้ง
    16 ก.ค. 63

บทนำ


เช้าวันนี้คงจะเหมือนอย่างหลายวันที่ผ่านมา ถ้าหากว่าไม่มีสมาชิกใหม่เพิ่มเข้าบ้านอีกหนึ่งคน…


ผมหลุบตามองเด็กหญิงตัวเล็กที่กำลังนอนหลับปุ๋ยอยู่บนโซฟา ก่อนจะเบนสายตาขึ้นมองร่างสูงที่นั่งอยู่ข้างเธอ


เด็กคนนั้นหน้าตาน่ารัก ผิวขาวเนียนใสรับกับพวงแก้มสีชมพู องค์ประกอบบนใบหน้าของเธอผสมผสานระหว่างสองเชื้อชาติ ทั้งไทยและอเมริกา ทว่าความน่ารักน่าเอ็นดูนั้นก็ไม่สามารถเป็นตัวการันตีได้เลยว่าเธอจะไม่ถูกทอดทิ้ง


"ทำไมพี่ไม่พาน้องเรย์ไปด้วย" นี่คือสิ่งที่ผมสงสัย ถึงได้ถามรุ่นพี่คนสนิทออกไปแบบนั้น


ราวครึ่งชั่วโมงก่อนหน้าผมเพิ่งจะได้รับสายจาก 'พี่ลม' พ่อของ 'น้องเรย์วี่' ว่าเขาจะเดินทางไปดูงานที่ต่างประเทศกับภรรยา และจะฝากฝังให้ผมช่วยดูแลลูกระหว่างที่เขายังไม่กลับมา


ทั้งที่น้องก็อายุได้ห้าขวบแล้ว วัยนี้สามารถขึ้นเครื่องและเดินทางไปต่างประเทศไกลแค่ไหนก็ได้ แต่ทำไมเขาถึงไม่พาลูกตัวเองไปด้วย?


อันที่จริงผมก็ไม่ได้มีปัญหาหรอกนะที่จะต้องดูแลหลานนอกไส้ของตัวเอง มันขึ้นอยู่กับเด็กต่างหากล่ะว่าจะสามารถอยู่กับคนอื่นที่ไม่ใช่พ่อไม่ใช่แม่ได้นานแค่ไหน


จากที่เคยเห็น แค่วันเดียวก็ร้องเรียกหากันแล้ว


"กูมีเหตุผล แต่ตอนนี้ยังบอกไม่ได้" เมื่อได้ยินดังนั้นคิ้วของผมก็เริ่มขมวดเข้าหากัน "เอาเป็นว่าถ้ากลับมาเดี๋ยวกูเล่าให้ฟัง"


"นานแค่ไหน"


"แค่สัปดาห์เดียว" คำตอบที่ได้รับทำให้ผมสบายใจขึ้นมาได้บ้าง


อย่างน้อยระยะเวลามันก็ไม่ได้นานมากมายอะไร ระหว่างนี้ถ้าน้องเรย์ร้องหาพ่อกับแม่ของเธอ ผมคิดว่าตัวเองน่าจะรับมือได้อยู่


"รีบกลับมาแล้วกัน ผมเองก็ไม่เคยเลี้ยงเด็กด้วย" ยิ่งเด็กผู้หญิงนี่ยิ่งแล้วใหญ่ จะให้ลูกน้องมาช่วยก็ไม่ได้ แต่ละคนหน้าตาอย่างกับโจรป่า หนำซ้ำตัวยังบึกบึนเหมือนยักษ์


ถ้าพวกมันเข้าใกล้น้องเรย์เมื่อไหร่มีหวังได้ร้องแหกปากหนักกว่าเดิมแน่


"อืม งั้นกูไปก่อนแล้วกัน" ผมกับพี่ลมล่ำลากันอีกเล็กน้อย ก่อนจะเดินไปส่งเขายังหน้าประตูบ้าน


"เดินทางปลอดภัย" พูดลาครั้งสุดท้าย ขณะที่เขากำลังจะก้าวเท้าออกจากบ้านเพื่อตรงไปขึ้นรถตู้คันสีดำ ที่ลูกน้องเปิดประตูรอไว้


"ถ้ากูไม่มารับน้องเรย์ด้วยตัวเอง มึงห้ามให้น้องเรย์ไปกับใครเด็ดขาด" ทั้งน้ำเสียงและแววตานั้นฉายชัดถึงความจริงจัง "ต้องเป็นกูเท่านั้น เข้าใจมั้ย"


"อืม" ผมตอบรับเพียงสั้นๆ แม้ว่าจะสังหรณ์ใจบางอย่างแต่ก็ไม่กล้าถามอะไร เพราะยังไงคำตอบที่ได้รับก็ย่อมมีแต่การบ่ายเบี่ยง


พี่ลมหันไปทิ้งท้ายสายตาด้วยการมองเข้าไปในบ้าน เป็นเวลาเนิ่นนานกว่าเขาจะตัดสินใจหมุนตัวหันหลังแล้วเดินไปขึ้นรถ


ผมยืนส่งเขาอยู่ตรงนั้น กระทั่งรถตู้สีดำคันหรูเคลื่อนห่างออกไปยังประตูรั้วบ้าน และลับสายตาในที่สุด


"จะให้คุณหนูเรย์วี่นอนอยู่ตรงนั้นเหรอครับ" 'เมฆ' ลูกน้องมือขวาคนสนิทของผมโพล่งถามขึ้นมา พลางปรายตาพยักพเยิดไปยังเด็กหญิงตัวเล็กที่นอนหลับไม่รู้เรื่องรู้ราว


"เดี๋ยวกูอุ้มขึ้นไปนอนบนห้องเอง" สิ้นประโยคนั้นขายาวภายใต้กางเกงยีนสีดำที่ขาดแบบแฟชั่นก็เดินย่างก้าวตรงเข้าไปหา เพื่อช้อนตัวน้องเรย์ขึ้นอุ้มไว้ในวงแขน "วันนี้กูมีนัดอะไรหรือเปล่า"


"มีครับ แต่ไม่ใช่เรื่องเร่งด่วนอะไร"


"งั้นยกเลิกให้หมด" เพราะคิดดีแล้วถึงได้พูดออกไปแบบนั้น "ทั้งสัปดาห์นี้กูจะอยู่ดูแลน้องเรย์ ถ้าไม่มีเรื่องด่วนก็เลื่อนไปวันอื่น"


"ครับนาย" ลูกน้องคนสนิทก้มหัวรับคำสั่ง ขยับถอยห่างเพียงเล็กน้อยเพื่อเปิดทางให้ผมก้าวเดินขึ้นไปยังขั้นบันได


จังหวะการขยับเท้านั้นเต็มไปด้วยความระมัดระวัง เพื่อไม่ให้มีแรงเคลื่อนไหวมากนัก เพราะเกรงว่าจะทำให้ร่างเล็กที่นอนซบอยู่ในอ้อมแขนสะดุ้งตื่น


ปลายรองเท้าหยุดลงหน้าบานประตูห้องหนึ่ง ซึ่งอยู่ด้านในริมสุด ผมค่อนข้างหวงพื้นที่ส่วนตัวของตัวเอง ดังนั้นเหตุผลที่เลือกให้ห้องนอนอยู่ตรงนี้ก็เพราะไม่อยากให้ใครมาวุ่นวาย หรือเดินเพ่นพ่าน


แต่สัปดาห์นี้ผมคงต้องปล่อยให้เด็กน้อยตัวเล็กรุกล้ำความเป็นส่วนตัวแล้วล่ะ

********************30%*********************

ยกเลิกงานทั้งหมดเพื่อเธอคนเดียว

นิยายเรื่องนี้จัดทำอีบุ๊คแล้วนะคะ ถ้าใครเป็นวัยรุ่นใจร้อนก็ไปตำได้เลยจ้า ส่วนรูปเล่มหนังสือเบนซ์กำลังถามความคิดเห็นนักอ่านอยู่ ใครสนใจก็ไปร่วมแสดงความคิดเห็นได้ที่เพจ JAMBENZ เลยนะคะ สำหรับในเว็บเบนซ์จะอัปให้ทดลองอ่านเรื่อย ๆ น้า

อีบุ๊ควางขายที่ MEB นะคะ ราคา 280 บาท ถ้าหากใครซื้อไม่เป็นก็ทักมาถามเบนซ์ที่เพจได้เลย


เบนซ์แนะนำให้กดถูกใจและติดดาวเพจ JAMBENZ ไว้เพื่อติดตามข่าวสารแบบรวดเร็วนะคะ

ขอความร่วมมือนักอ่านที่น่ารักทุกคนให้คอมเม้นท์ด้วยถ้อยคำที่สุภาพ หากติเพื่อก่อเบนซ์น้อมรับทุกอย่าง แต่ถ้าติเพื่อความสะใจ และบั่นทอนนักเขียน รบกวนเชิญกดออกเลยนะคะ

คำเตือน: หากนิยายเรื่องนี้มีเนื้อหาส่วนใดส่วนหนึ่งที่ไม่เหมาะสม ได้โปรดขอความร่วมมือให้ทุกคนใช้วิจารณญาณในการอ่าน ทุกสิ่งทุกอย่างที่เกิดขึ้นในนิยายเรื่องนี้ล้วนเป็นเพียงการแต่งเติมเพื่อเพิ่มอรรถรสในจินตนาการของผู้เขียน อะไรที่ไม่เหมาะสมอย่าได้ลอกเลียนแบบและนำไปใช้ในชีวิตประจำวันโดยเด็ดขาด วอนน้องๆ หนูๆ ที่อายุยังไม่ถึง 18 ให้ตั้งสติก่อนสตาร์ทนะคะหนู

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 7 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

0 ความคิดเห็น