[END+มีอีบุ๊ค]🍼OH BABY เธอเรียกผมว่าแด๊ดดี้🍼

ตอนที่ 8 : OH BABY :EP02 เสี่ยหวงเด็ก (2/3)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,865
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 140 ครั้ง
    7 ธ.ค. 62

     ทุกวันนี้ฉันก็เป็นเด็กดีและเชื่อฟังแด๊ดตลอด มีแค่เรื่องบอดี้การ์ดนี่แหละที่ฉันชอบรั้น


การที่ถูกคนคอยตามติดทุกฝีก้าวย่อมให้ความรู้สึกอึดอัดอยู่แล้ว แด๊ดน่ะไม่เข้าใจความรู้สึกของฉันเลย ถ้าถามว่าหนักหนาขนาดไหนก็ถึงกับให้พี่ภูมิไปยืนเฝ้าหน้าห้องเรียน แถมตอนพักกลางวันยังนั่งทานข้าวโต๊ะข้างๆ ฉันอีก ดีหน่อยตรงที่เพื่อนยังกล้าเข้าใกล้ ไม่งั้นฉันคงไม่มีใครคบค้าสมาคมด้วย 


"หนูไม่คุยกับแด๊ดแล้ว" ฉันค่อยๆ ดึงข้อมือของตัวเองออกมา ก่อนจะรีบเดินหนี


"ไม่คุยจริงเหรอ แด๊ดอุตส่าห์จะพาออกไปเที่ยวสักหน่อย" ทว่าคำพูดที่หลุดออกมาจากปากแด๊ดกลับทำให้เท้าทั้งสองข้างของฉันพลันหยุดชะงัก


ถึงจะงอน แต่ว่าโอกาสที่แด๊ดจะพาฉันไปเที่ยวนั้นมันไม่ได้มีบ่อยๆ ดังนั้น...หายงอนชั่วคราวแล้วค่อยกลับมางอนอีกรอบหลังจากเที่ยวเสร็จคงไม่เป็นไร


"หนูจะรีบขึ้นไปเปลี่ยนเสื้อผ้าตอนนี้เลย!" ฉันหันกลับไปพูดกับแด๊ด แวบหนึ่งเห็นว่ามุมปากหนายกยิ้มอย่างพอใจ ก่อนที่รอยยิ้มนั้นจะมลายหายไปในที่สุด...



"จะซื้ออะไรเพิ่มอีกหรือเปล่า" แด๊ดดี้หันมาถามฉัน ทั้งๆ ที่ลูกน้องของแด๊ดหกคนที่เดินตามหลังต้อยๆ กำลังถือถุงตีตราแบนด์ดังพะรุงพะรังเต็มสองมือ และทั้งหมดนั่นก็เป็นของฉันเพียงคนเดียว 


ต่อให้ฉันซื้อมากกว่านี้ขนหน้าแข้งแด๊ดก็ไม่ร่วงหรอก เป็นถึงประธานบริษัทผลิตรถยนต์แบรนด์ดัง หนำซ้ำยังร่วมหุ้นเปิดผับเล่นๆ กับเพื่อนอีก แถมยังเป็นผับที่นิยมมากในหมู่นักท่องราตรี เท่าที่ฉันรู้น่ะมีเท่านี้ แต่ที่ไม่รู้ก็น่าจะเหลืออีกเยอะ


เมื่อมีเงินก็ต้องมีอำนาจ สองอย่างนี้มักจะมาพร้อมกันเสมอ ดังนั้นแด๊ดจึงมีลูกน้องล้อมหน้าล้อมหลังเต็มไปหมดแบบนี้ ที่มาด้วยกันนี่ถือว่าเป็นกลุ่มย่อยเท่านั้น ส่วนที่เหลือก็แยกย้ายกันไปทำงานตามที่แด๊ดมอบหมาย


"หนู..."


Tru...Tru...Tru


คำพูดฉันถูกกลืนหายเข้าไปในลำคอ เมื่อโทรศัพท์มือถือของแด๊ดแผดเสียงร้องดังขึ้นอยู่ภายใต้กางเกงยีน


การแต่งตัวของแด๊ดยังคงความวัยรุ่นเอาไว้ได้อย่างเสมอต้นเสมอปลาย แม้ว่าอายุจะย่างเข้าสู่เลขสามแล้วก็ตาม


กระนั้นใบหน้าของแด๊ดดี้เองก็ไม่ได้แปรเปลี่ยนตามกาลเวลาเลยสักนิด จะบอกยังไงดีล่ะ...เอาเป็นว่ายิ่งแก่ยิ่งหล่ออะไรทำนองนั้น


"แด๊ดขอรับโทรศัพท์ก่อน...ว่าไง?" หลังจากที่หันมาบอกฉัน แด๊ดก็กดรับสายแล้วยกโทรศัพท์ขึ้นแนบหูเพื่อคุยกับคู่สนทนาที่โทรเข้ามาหา


อันที่จริงตอนนี้มันก็มืดค่ำแล้วด้วย ทำไมลูกน้องของแด๊ดถึงขยันขันแข็งในการทำงานกันนักก็ไม่รู้


รายงานตลอดยี่สิบสี่ชั่วโมงแข่งกับเซเว่นหรือยังไงกันนะ...


"..." ถึงจะทำเป็นไม่สนใจแต่ฉันก็ยังคอยเงี่ยหูฟัง ทว่าก็จับใจความอะไรไม่ได้เลย


"เดี๋ยวกูเข้าไป" หลังจากนิ่งเงียบอยู่นานแด๊ดก็เปิดปากเพียงประโยคสั้นๆ "แด๊ดจะเข้าไปดูผับ น้องเรย์กลับบ้านไปก่อนนะ"


สีหน้าของแด๊ดที่แสดงให้เห็นยังคงปกติเสียจนฉันไม่อาจล่วงรู้ได้เลยว่า เรื่องที่เกิดขึ้นเป็นเรื่องดีหรือเรื่องร้าย


"หนูขอไปด้วยได้มั้ยคะ" ฉันลองถามอย่างหยั่งเชิง


"มันไม่ใช่ที่ที่เด็กควรไป" 


หนึ่งคำก็เด็ก สองคำก็เด็ก ฉันจะงอนแด๊ดอีกรอบก็คราวนี้


"หนูยังไม่ได้ทานข้าวเลย ตอนนี้หิวมากๆ ด้วย" ฉันแสร้งยกมือขึ้นลูบท้องตัวเองป้อยๆ 


ออกมาข้างนอกแต่ไม่ได้ดินเนอร์กับแด๊ด แล้วตลอดทั้งวันที่มาด้วยกันมันจะมีความหมายอะไร


"งั้น..."


"หนูไม่อยากนั่งทานข้าวคนเดียว" ฉันรู้ว่าแด๊ดจะพูดอะไรออกมา


ก็คงไม่แคล้วบอกให้ฉันทานจากที่ห้างไปเลยโดยไม่มีแด๊ดร่วมโต๊ะอยู่ด้วย ทุกทีแด๊ดก็ทำแบบนี้ตลอด ทิ้งฉันไว้คนเดียวส่วนตัวเองก็รีบไปทำงานต่อ


การได้ร่วมโต๊ะทานข้าวกับแด๊ดเรียกได้ว่าเป็นโอกาสที่หาได้ยากมากจริงๆ ถึงจะอยู่บ้านเดียวกันทว่าก็แทบนับครั้งได้เลย


"แล้วน้องเรย์จะให้แด๊ดทำยังไงหืม?" แด๊ดย้อนถามกลับด้วยโทนน้ำเสียงอบอุ่น 


ฉันรู้สึกใจชื้นขึ้นมาเล็กน้อยเมื่อเห็นว่าแด๊ดไม่ได้รำคาญในความงอแงเอาแต่ใจของฉัน


********************60%*********************

เชื่อเถอะว่าแด๊ดชอบให้น้องเรย์งอแงใส่





1 เม้นต์=1 ล้านกำลังใจ

เจอคำผิดหรือข้อผิดพลาดตรงไหนเม้นต์แจ้งได้เลยค่ะ เบนซ์มีของตอบแทนให้ 1 รางวัล (แจ้งมากมีสิทธิ์มาก)

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 140 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

114 ความคิดเห็น

  1. #24 Rosx4nniie (@Rosx4nniie) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2562 / 02:05
    รอนะคะ :)
    #24
    0
  2. #23 bowner (@bowner) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 7 ธันวาคม 2562 / 16:28
    อยากได้ผู้ชายแบบแด๊ด
    #23
    0