[END+มีอีบุ๊ค]🍼OH BABY เธอเรียกผมว่าแด๊ดดี้🍼

ตอนที่ 14 : OH BABY :EP04 เด็กขี้อ้อน (2/3)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,105
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 109 ครั้ง
    15 ธ.ค. 62

      "ขี้อ้อนจังเลยนะ" มือใหญ่วางทาบลงบนศีรษะของฉัน และจับโยกเบาๆ ก่อนที่จะเคลื่อนลงมากอบกุมข้อมือบาง "แต่อย่าไปอ้อนใครแบบนี้ล่ะ"


"ไม่หรอกค่ะ เดี๋ยวแด๊ดจะตามไปฆ่าคนนั้น" ยังคงจำได้ดีว่าตอนที่ฉันเป็นเด็กแด๊ดดี้พูดอะไรเอาไว้บ้าง "หวงลูกสาวขนาดนี้หนูคงต้องขึ้นคานแล้วล่ะ"


"ช่างพูด" ริมฝีปากหนากระตุกยิ้ม พลางส่ายหน้าไปมาให้กับคำพูดคำจาเมื่อครู่ของฉัน


"แด๊ดจะทำอะไรให้หนูทานเหรอคะ" ฉันเปิดปากถาม หลังจากที่เราสองคนเดินเข้ามาภายในห้องครัวเรียบร้อยแล้ว 


บางทีฉันก็อยากให้แด๊ดซื้อบ้านหลังเล็กๆ อยู่ เพราะฉันขี้เกียจเดิน อีกทั้งมันยังทำให้ฉันรู้สึกถึงความเงียบเหงาเวลาที่แด๊ดไม่อยู่ แม้ว่ารอบๆ จะมีลูกน้องของแด๊ดเดินกันเต็มไปหมดก็ตาม


"น้องเรย์อยากทานอะไร" ร่างสูงเดินไปหยุดยืนอยู่หน้าตู้เย็นเพื่อเปิดหาของสดมาทำอาหารให้ฉันทาน


"ตามใจแด๊ดเลยค่ะ" ฉันเป็นคนไม่เรื่องมากกับการกินอยู่แล้ว ขอแค่มันอร่อยก็พอ และแน่นอนว่าแด๊ดไม่ทำให้ฉันต้องผิดหวัง 


"หนูเป็นคนทานนะ จะมาตามใจแด๊ดได้ยังไงหืม?" แด๊ดหันหน้ากลับมามองฉัน พร้อมเลิกคิ้วขึ้นสูง


"อะไรที่แด๊ดว่าดี หนูก็คิดว่าดีหมดนั่นแหละค่ะ" ฉันพูดอย่างเอาอกเอาใจ


แด๊ดดี้ยกยิ้มข้างมุมปากหนา ก่อนจะส่ายหน้าไปมาอีกครั้ง


"งั้นไปนั่งรอก่อนไป เดี๋ยวแด๊ดทำให้" ถุงผักและของสดที่อยู่ภายในตู้เย็นถูกหยิบออกมาวางไว้บนโต๊ะ ซึ่งนั่นสามารถบ่งบอกได้ว่าแเด๊ดดี้คิดเมนูที่จะทำให้ฉันทานได้แล้ว


"ให้หนูช่วยมั้ย" ฉันขยับเท้าเดินเข้าไปยืนข้างๆ แด๊ดที่กำลังหยิบจับวัตถุดิบ


"ช่วยพังครัวน่ะเหรอ?" 


แด๊ดดี้ก็พูดเกินไป ฉันไม่เคยทำอะไรแบบนั้นสักหน่อย


"หนูไม่เคยพังครัวนะ" ฉันส่ายหน้าปฏิเสธเป็นพัลวัน จนเส้นผมนุ่มยาวสลวยสะบัดไปมาตามการเคลื่อนไหว ขณะที่ริมฝีปากก็ขยับพูดอย่างแข็งขัน


"ไม่เคยพัง แต่เกือบจะทำให้ไฟไหม้ห้องครัว" แม้ว่าน้ำเสียงแด๊ดจะเรียบนิ่ง ทว่าก็ทำให้คนฟังอย่างฉันรู้สึกสะอึกเมื่อถูกพูดจี้ใจดำ


คนเรามันก็ต้องมีเรื่องผิดพลาดกันเป็นธรรมดา เหตุการณ์ครั้งนั้นฉันแค่อยากจะทำเมนูง่ายๆ ให้แด๊ดทานเพื่อเอาใจ แต่ใครจะไปคิดล่ะว่าการพยายามทอดไข่เจียวในวันนั้นจะทำให้ไฟเกือบไหม้ห้องครัว


หนำซ้ำแด๊ดดี้ยังต้องเสียเงินเป็นแสนเพื่อรีโนเวทห้องครัวใหม่ เนื่องจากว่าผนังและอุปกรณ์ต่างๆ กลายเป็นสีดำ


เรียกได้ว่าอาหารมื้อนั้นเป็นมื้อที่แพงที่สุดก็ว่าได้...


ทว่าถึงจะมีอุปสรรคแต่ฉันก็สามารถทำไข่เจียวได้สำเร็จ ก็แค่แยกไม่ออกเท่านั้นเอง ว่าระหว่างผนังห้องครัวกับไข่เจียวฝีมือฉันอะไรมันจะดำมากกว่ากัน


"ก็ตอนนั้นหนูยังเด็กนี่นา" อันที่จริงฉันควรที่จะให้แม่ครัวหรือป้าพิณช่วยเหลือ แต่เนื่องจากว่าลองเปิดดูคลิปในยูทูปดูแล้วมันเหมือนจะง่ายฉันเลยลองทำอย่างคนร้อนวิชา


วันนั้นจึงเกิดเหตุไม่คาดฝันขึ้น ยังจำได้ดีเลยว่า นอกจากแด๊ดจะไม่ยอมทานไข่เจียวแล้ว ฉันยังถูกแด๊ดดุอีกต่างหาก


"ตอนนี้ก็เด็ก" แด๊ดพูดสวนกลับมาทันควัน พร้อมตวัดสายตามองฉันนิ่งๆ


บอกตามตรงเลยว่าตั้งแต่เป็นลูกสาวของแด๊ดมาฉันเห็นท่าทีนิ่งๆ ของแด๊ดมาจนชินตาแล้ว น้อยครั้งที่จะเห็นแด๊ดแสดงความรู้สึกอย่างอื่น


"หนูโตแล้ว" ฉันเถียง แทบจะแยกเขี้ยวขู่ฟ่อใส่แด๊ด แต่ก็กลัวว่าจะดูขัดกับคำพูดของตัวเอง ฉันจึงสงบท่าทีและเก๊กหน้าขรึม


"เหรอ" แด๊ดพูดเพียงสั้นๆ พลางเลิกคิ้วอย่างไม่เชื่อ "แต่ในสายตาแด๊ดหนูยังเป็นเด็กน้อยอยู่เลย"


ที่พูดไม่รู้ว่าแด๊ดหมายถึงส่วนสูง หรือสมองของฉันกันแน่


"แล้วหนูต้องทำยังไงให้แด๊ดเห็นว่าหนูโตคะ"


"ไม่ต้องหรอก แด๊ดชอบที่หนูเป็นแบบนี้" แด๊ดหันหลังเพื่อนำผักไปล้าง ทว่าฉันก็เดินตามไปติดๆ


********************60%*********************

แด๊ดต้องการบอกอะไรหรือเปล่าเอ่ยยยยย

ใครสนใจหนังสือเตรียมเงินไว้ได้น้าา ถ้ายอดถึง 50 เล่มเบนซ์จะทำให้ค่ะ ส่วนอีบุ๊คมีแน่นอนจ้า อ่านรายละเอียดได้ที่โพสต์ปักหมุดหน้าเพจ JAMBENZ เลยนะคะ


1 เม้นต์=1 ล้านกำลังใจ

เจอคำผิดหรือข้อผิดพลาดตรงไหนเม้นต์แจ้งได้เลยค่ะ เบนซ์มีของตอบแทนให้ 1 รางวัล (แจ้งมากมีสิทธิ์มาก)

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 109 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

114 ความคิดเห็น