[END มีอีบุ๊ค] MY BOY ผู้ชายข้าใครอย่าแตะ

ตอนที่ 7 : MY BOY ผู้ชายข้าใครอย่าแตะ EP:1 (3/3) อัปครบ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 993
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 41 ครั้ง
    19 ก.ย. 62

          [บันทึกพิเศษ: ข้าวหอม]


ฉันนอนเกลือกกลิ้งอยู่บนที่นอนจนกระทั่งแม่ขึ้นมาเคาะประตูห้องเพื่อเรียกให้ลงไปทานข้าว


เมื่อเดินมาถึงโต๊ะอาหารก็เห็นว่าครอบครัวของเราอยู่กันพร้อมหน้าพร้อมตา แม้กระทั่งพี่ขอบฟ้าเองที่ปกติงานจะยุ่งวันนี้ก็มาร่วมโต๊ะทานอาหารด้วย


"วันนี้ฝนตกหนักแน่ๆ เลย" ดวงตากลมโตปรายมองไปที่พี่ชายเล็กน้อย ซึ่งเจ้าตัวก็ได้แต่ระบายยิ้มเต็มใบหน้าเมื่อถูกแซวแบบนั้น


"ขยันแซวพี่จังเลยนะ"


"ก็มีพี่ชายอยู่คนเดียวนี่นา ขอหยอกนิดนึง" ถึงแม้ว่าเราจะอายุห่างกันเกือบหกปี แถมยังเป็นพี่ชายกับน้องสาวแต่นั่นมันก็ไม่ใช่ปัญหา


พี่ขอบฟ้าเป็นทั้งเพื่อน และพี่ชายที่แสนดีสำหรับฉันมาตลอด สมัยตอนเด็กๆ ไม่ว่าพี่เค้าจะไปไหนก็หิ้วฉันไปเล่นด้วยกันเสมอ ด้วยเหตุนี้ฉันจึงติดพี่ชายยิ่งกว่าอะไร แต่พอพี่ขอบฟ้าเรียนจบเขาก็ไปสร้างธุรกิจของตัวเอง


เราสองพี่น้องจึงไม่ค่อยได้คุยเล่นกันเหมือนเมื่อก่อนมากนัก เนื่องจากว่าพี่เค้างานยุ่ง ส่วนฉันเองก็มัวแต่เรียนและฝึกงาน เวลาของเราจึงไม่ค่อยตรงกันสักเท่าไหร่ กว่าจะได้นั่งทานข้าวด้วยกันก็แทบจะนับครั้งได้


"แล้วฝึกงานเป็นยังไงบ้าง อีกไม่นานก็จะเรียนจบแล้วใช่มั้ยล่ะ"


จังหวะที่กำลังเปิดปากเพื่อบอกเล่าเรื่องราวในชีวิตของตัวเองให้พี่ชายได้ฟัง อยู่ๆ ก็ถูกขัดด้วยประโยคของผู้เป็นพ่อ


"ก็แค่มีผู้ชายไปนั่งเฝ้าแล้วถูกนินทาไม่เว้นแต่ละวัน" บรรยากาศรอบตัวเงียบสงัดหลังจากประมุขของบ้านที่นั่งอยู่บนเก้าอี้หัวโต๊ะโพล่งขึ้นมาเสียงดัง


ดวงตากลมโตเลื่อนไปมองผู้เป็นแม่ ตอนนี้ทัพพีตักข้าวในมือท่านสั่นมาก ไม่ต้องบอกก็คงรู้ใช่ไหมว่าใครที่แม่หมายหัว


"ตักข้าวเองนะคะคุณ" จบคำพูดนั้นแม่ก็เลื่อนจานที่พูนไปด้วยข้าวสวยร้อนๆ ส่งให้ฉันกับพี่ขอบฟ้า


ส่วนพ่อ...ก็ได้รับจานเปล่าเงาวับไปแทน


"ผมพูดผิดเหรอ ก็มันเรื่องจริง...นี่ขอบ รู้หรือเปล่าว่าเดี๋ยวนี้ข้าวหอมมีข่าวลือเสียๆ หายๆ อะไรบ้าง" หลังจากที่ย้อนถามแม่ด้วยน้ำเสียงไม่พอใจ ท้ายประโยคก็หันไปพูดกับพี่ขอบฟ้าเพื่อหาแนวร่วม


"ผมว่าเราอย่าเพิ่งคุยเรื่องนี้กันดีกว่าครับ ถ้ามีอะไรเดี๋ยวผมคุยกับน้องเอง" แค่มองเข้ามาในตาฉัน พี่ขอบฟ้าก็รู้แล้วว่าเวลานี้ฉันรู้สึกยังไง "ทานข้าวกันเถอะครับ มาเดี๋ยวผมตักข้าวให้เอง"


มือหนาคว้าโถข้าวไปถือไว้ซะเอง ก่อนที่จะลงมือตักข้าวให้พ่อ


เริ่มจะทานอะไรไม่ลงแล้วสิ ถ้าพี่ขอบฟ้าไม่ขยันตักนั่นตักนี่มาให้ รวมถึงพร่ำบอกว่า 'ให้ทานเยอะๆ' ฉันก็คงไม่คิดจะตักมันเข้าปากแน่นอน


อาหารมื้อนี้จบลงด้วยความอึดอัด แม้ว่าพี่ขอบฟ้าจะพยายามหาเรื่องสนุกๆ มาคุยทว่าฉันก็ปิดปากเงียบสนิท ไม่ได้ร่วมวงสนทนาเหมือนอย่างทุกที


หลังจากที่ช่วยแม่เคลียร์โต๊ะและล้างจานเสร็จเรียบร้อย ฉันก็เดินไปนั่งเล่นโทรศัพท์อยู่ตรงสวนหย่อมหลังบ้าน


"ไหน มีอะไรจะเล่าให้พี่ฟังหรือเปล่าหืม?" น้ำเสียงอบอุ่นมาพร้อมกับมือหนาที่วางทาบลงบนศีรษะของฉัน ก่อนที่พี่ขอบฟ้าจะนั่งลงที่ว่างข้างๆ


"พี่จำพี่แบล็คได้หรือเปล่า"


"คนที่พ่อจะตามไปยิงน่ะเหรอ" เรื่องนี้คงจะเป็นเรื่องที่พี่ขอบฟ้าจำได้แม่นยำมากที่สุด เนื่องจากว่าพี่เค้าเป็นผู้เห็นเหตุการณ์โดยตรง


"ก็เขานั่นแหละตามไปเฝ้าข้าวที่โรง'บาล หลินก็เลยเอามาฟ้องพ่อ แถมยังซุบซิบนินทากับคนอื่นด้วย" ได้ทีฉันก็รีบฟ้อง ไม่ว่าจะโตแค่ไหนแต่ฉันก็เหมือนเด็กน้อยตัวเล็กๆ ที่อยากให้พี่ชายปกป้องเสมอ


"พ่อน่ะแคร์คนอื่นมากไป จนลืมสนใจความรู้สึกของข้าวหอมใช่มั้ยล่ะ" ฉันรีบพยักหน้ารับหงึกหงักทันที แค่ได้ยินประโยคนี้น้ำตาก็พานจะไหลเสียให้ได้ "พี่ขอถามตรงๆ เลยนะ...ข้าวชอบผู้ชายคนนั้นหรือเปล่า เท่าที่จำได้ เขาก็ตามจีบข้าวมานานแล้วหนิ"


"ข้าวไม่ได้ชอบ" อาจจะมีบ้างที่เผลออ่อนไหว แต่ทุกครั้งฉันก็สามารถดึงสติกลับมาได้


ต่อให้ชอบเขายังไงเรื่องของเราก็ไม่มีทางเป็นไปได้อยู่ดี ดูได้จากอาการของพ่อฉันเลย


"พี่จะเชื่อดีหรือเปล่านะ" ฉันทันหันไปเห็นรอยยิ้มเล็กๆ ข้างมุมปากหนาพอดี


คำพูดที่แฝงไปด้วยนัยบางอย่างทำให้คิ้วของฉันขมวดเข้าหากัน…


********************100%*********************

มือชงอันดับหนึ่งก็คือพี่ขอบฟ้าถูกมั้ย?

เรื่องอื่นๆ ที่ตัวละครเกี่ยวข้องกันก็ตามนี้เลยจ้า แต่งจบหมดแล้ว

1.My Teacher อาจารย์หล่อบอกต่อด้วย (นาวา&สโนว์ไวท์)

2.GOOD BOY ผู้ชายก็ดีเป็น (ไอซ์&โซดา)

3.CRAZY STUPID สวมเขา (บอมส์&พ้อยท์)

1 เม้นต์=1 ล้านกำลังใจ

เจอคำผิดหรือข้อผิดพลาดตรงไหนเม้นต์แจ้งได้เลยค่ะ เบนซ์มีของตอบแทนให้ 1 รางวัล (แจ้งมากมีสิทธิ์มาก)

หมายเหตุ

เนื่องจากว่านิยายเรื่องนี้มีตัวละครที่ทำอาชีพหมอและพยาบาล ดังนั้นอาจจะมีสิ่งที่ดูเกินจริงไปบ้างเพื่ออรรถรส โปรดใช้วิจารณญาณในการอ่านนะคะ เบนซ์จะพยายามหาข้อมูลเท่าที่จะทำได้ ถ้าหากผิดพลาดประการใดต้องขออภัยมา ณ ที่นี้ด้วยค่ะ และถ้าเกิดว่าเบนซ์ได้ใส่ข้อมูลผิดๆ ไปก็สามารถแจ้งเข้ามาได้ที่เพจ JAMBENZ นะคะ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 41 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

100 ความคิดเห็น

  1. #19 Charlinda88 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 19 กันยายน 2562 / 18:49
    พ่อเปิดใจหน่อยค่าาา
    #19
    0