[END มีอีบุ๊ค] MY BOY ผู้ชายข้าใครอย่าแตะ

ตอนที่ 26 : MY BOY ผู้ชายข้าใครอย่าแตะ EP:7 (3/3) อัปครบ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 820
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 17 ครั้ง
    29 ต.ค. 62

ฉันไม่ใช่เหรอที่ควรมีท่าทีแบบนั้น นั่นน่ะจูบแรกของฉันเชียวนะ อย่างพี่แบล็คนี่คงเป็นจูบครั้งที่เท่าไหร่ดีล่ะ จำได้หรือเปล่าก็ไม่รู้ อาจจะนับครั้งไม่ถ้วนเลยก็ได้

"ทำเหมือนตัวเองเพิ่งเสียจูบแรกไปได้" ฉันแขวะเขาอย่างนึกหมั่นไส้ มือบางยกขึ้นดันแผ่นอกกว้างแล้วขยับถอยห่างออกมาจากอ้อมกอดอบอุ่นนั้น

"ก็เนี่ยอะจูบแรก"

"อะไรนะ?" สิ่งที่ได้ยินเมื่อครู่ทำให้ฉันไม่อยากเชื่อสักเท่าไหร่ นึกว่าตัวเองหูฝาดไปจึงได้เอ่ยถามอีกรอบเพื่อความแน่ใจ

"พี่ไม่เคยจูบกับผู้หญิงคนไหนมาก่อน ข้าวหอมคือคนแรก...เชื่อมั้ย?"

ถามกันแบบนี้เลยเหรอ กระนั้นฉันคงคิดเป็นอย่างอื่นไม่ได้ นอกเสียจาก…

"ไม่เชื่อ" ฉันตอบชัดถ้อยชัดคำ และหนักแน่นในทุกน้ำเสียง พี่แบล็คทำหน้าผิดหวังเมื่อได้ยินดังนั้น

"พี่พูดเรื่องจริง ทำไมถึงไม่เชื่อล่ะ"

ถ้าพี่แบล็คไม่เคยจูบกับใครมาก่อน เมื่อกี้จะเซียนขนาดนั้นเหรอ 

"ก็เมื่อกี้..." ฉันอึกอัก ในหัวก็กำลังคิดคำพูดที่สละสลวยให้กับตัวเอง ถ้าบอกว่าพี่แบล็คจูบเก่งมันก็จะตรงเกินไป ฉันไม่กล้าพูดออกไปแบบนั้นหรอก 

"เพราะพี่จูบเก่งเหรอ?" ร่างสูงขยับกายเข้ามาใกล้ พร้อมกับโน้มใบหน้าลงมาจ้องตากับฉัน "เด็กดี...พี่จะบอกอะไรให้ ถึงพี่จะมีประสบการณ์ในเรื่องอย่างว่า แต่พี่ก็ไม่เคยจูบกับคู่นอนคนไหนหรอกนะ แต่ไหนๆ ข้าวหอมก็มาขโมยไปแล้ว เพราะงั้นรับผิดชอบพี่ด้วย...พี่เสียหายนะครับ" 

ฉันอ้าปากค้างเมื่อได้ยินประโยคนั้นหลุดออกมาจากริมฝีปากหนา นั่นก็จูบแรกของฉันเหมือนกันนะ ถือว่าหายกันไม่ได้เหรอ

"อะแฮ่ม! คอแห้งอะ พี่ไปซื้อน้ำมาให้หน่อยสิ ขอของกินเยอะๆ ด้วยนะ หิวแล้ว" แสร้งกระแอมไอเสียงดังเพื่อกลบเกลื่อนอาการขวยเขิน หนำซ้ำยังพูดเปลี่ยนเรื่องเพื่อตัดบทสนทนาชวนล่อแหลม

"หึ...โอเคๆ รออยู่ตรงนี้อย่าไปไหน ไม่ต้องคิดถึงนะเดี๋ยวพี่จะรีบกลับมาหา" พี่แบล็คแค่นเสียงหัวเราะอยู่ในลำคอ มือหนาวางลงบนศีรษะของฉันแล้วจับโยกเบาๆ ก่อนจะผละออก แล้วเดินปลีกตัวออกไป

ใครจะไปคิดถึงเขากันล่ะ หลงตัวเองให้มันน้อยๆ หน่อยก็ได้ แต่ว่า...ทำไมฉันถึงรู้สึกร้อนวูบวาบที่ใบหน้าไม่หายเลยล่ะ ไอความร้อนเหมือนจะเพิ่มมากขึ้นเรื่อยๆ เมื่ออยู่ใกล้เขา

ฉันยกมือขึ้นพัดใบหน้าตัวเอง เพราะหวังว่ามันจะช่วยบรรเทาความร้อนลงได้ แต่จนแล้วจนรอดพอความคิดในหัวนึกไปถึงจูบเมื่อกี้ ใบหน้าของฉันก็ยิ่งพลันเห่อร้อนหนักกว่าเดิม

นิ้วเล็กเกลี่ยไปตามกลีบปากบางอย่างเหม่อลอย ก่อนจะกลืนน้ำลายอึกใหญ่พลางส่ายศีรษะไปมาจนเส้นผมยาวสลวยสะบัดไปตามแรงลม

ตั้งสติหน่อยข้าวหอม แค่นี้ก็หวั่นไหวแล้วเหรอ…

นั่นคือประโยคที่ความคิดด้านดีพร่ำบอกฉัน ทว่ากลับกันความคิดด้านร้ายดันบอกว่า...แต่จูบของพี่แบล็คมันดีจริงๆ นะ

"ข้าวหอม"

"..." ฉันคงคิดเรื่องพี่แบล็คมากเกินไป ถึงได้หลอนจนได้ยินเสียงเขา

"ข้าวหอมครับ"

ฉันสะดุ้งเฮือก เมื่อเสียงนั้นดังขึ้นที่ข้างหู ชัดเจนแล้วล่ะว่าฉันไม่ได้หลอน พี่แบล็คยืนอยู่ตรงนี้จริงๆ แถมยังยืนซ้อนอยู่ทางด้านหลังของฉันด้วย

"ทำไมพี่กลับมาเร็ว" ฉันขยับเว้นระยะห่างจากเขาเล็กน้อย

"เร็วเหรอ? พี่ว่าข้าวหอมมัวแต่คิดถึงพี่จนลืมดูเวลามากกว่า"

พอถูกย้อนด้วยประโยคนี้ฉันก็ไม่กล้าเถียง เพราะเมื่อครู่มัวแต่คิดเรื่องของพี่แบล็คจริงๆ นั่นแหละ

"หลงตัวเอง"

"มานั่งมา ยืนนานไม่เมื่อยเหรอ" พี่แบล็คเดินไปทรุดนั่งที่เก้าอี้ไม้ตัวยาว มือหนาตบเบาๆ ลงที่ว่างข้างตัว

พอฉันนั่งตามที่เขาบอก พี่แบล็คก็ยื่นแก้วแตงโมปั่นมาให้ ส่วนถุงของกินที่ถืออยู่ในมือก็วางลงพื้นที่ว่างตรงกลางระหว่างเรา

ฉันก้มลงดูดน้ำแตงโมปั่นอึกใหญ่ สายตาก็มองทอดไปยังพื้นท้องน้ำที่ระยิบระยับแพรวพราว เพราะแสงไฟที่สะท้อนตกกระทบ

แถมยังมีลมเย็นๆ พัดผ่านเข้ามาเป็นระลอก บรรยากาศที่เกิดจากธรรมชาติในยามค่ำคืนนี่ก็ถือว่าเป็นสิ่งบำบัดความเครียดได้ดีเลยนะ ฉันลืมไปแล้วด้วยซ้ำว่าก่อนหน้านี้ตัวเองมีเรื่องเครียด

ทว่าพอนั่งดูวิวไปได้สักพัก ฉันกลับรู้สึกว่าถูกสายตาคู่หนึ่งของใครสักคนจ้องมอง พอหันไปทางพี่แบล็คก็ถึงรู้ว่าเป็นเขานั่นเอง

"พี่มองข้าวทำไม"

"ก็กำลังคิดถึงตอนที่พี่เริ่มจีบข้าวช่วงแรกๆ"

พอจะจำได้อยู่ ว่าช่วงนั้นเขารุกจีบฉันรุนแรงแซงทางโค้งมาก เล่นเอาซะฉันหวาดกลัวเขาไปเลย

"อ๋อ ที่พี่ทำตัวเหมือนโรคจิตน่ะนะ" ยอมรับตรงๆ เลย ว่าฉันเคยมีความคิดแบบนั้น ก็พี่แบล็ครุกเกินไป แถมท่าทีเขาก็ไม่น่าไว้ใจ ดังนั้นไม่แปลกที่ฉันจะคิดว่าเขาเป็นโรคจิต

"พี่ไม่เคยจีบผู้หญิงคนไหนมาก่อน ไม่รู้ว่าต้องทำยังไง ก็เลยรุกจีบเต็มกำลังแบบนั้น นี่ไม่คิดเลยนะว่าข้าวจะคิดว่าพี่เป็นโรคจิต"

"ก็ท่าทางพี่มันให้"

พอลองหวนนึกถึงเรื่องราวในอดีต วันนี้พี่แบล็คยังดูเป็นคนดีมากกว่าในวันนั้นเสียอีก...


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 17 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

100 ความคิดเห็น

  1. #96 My_smile (@09122547) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 9 พฤศจิกายน 2562 / 15:02
    เอ้าาาาา จูบเเรกกับจูบเเรกกก
    #96
    0
  2. #39 kanyalakputboi (@kanyalakputboi) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 29 กันยายน 2562 / 10:28
    เจิมมมม
    #39
    0