[END มีอีบุ๊ค] MY BOY ผู้ชายข้าใครอย่าแตะ

ตอนที่ 25 : MY BOY ผู้ชายข้าใครอย่าแตะ EP:7 (2/3)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 723
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 14 ครั้ง
    29 ต.ค. 62

"ใคร?" ฉันย้อนถามกลับทันควัน แต่เมื่อนึกขึ้นได้ว่าตัวเองแสดงอาการอยากรู้อยากเห็นมากเกินไปจึงรีบปรับท่าทีและสีหน้าเสียใหม่

"ไปส่องกระจกดูแล้วจะรู้" พี่แบล็คตอบเป็นนัยพร้อมรอยยิ้มเล็กๆ ตรงมุมปากหนา แววตาที่มองมาในครั้งนี้สื่อได้อย่างชัดเจนว่าเขารู้สึกยังไงกับฉัน "หาที่นั่งกันเถอะ" 

ฝ่ามือหนาดึงฉันให้เดินไปอีกทาง บริเวณนั้นเงียบสงบแต่ก็ไม่ได้เปลี่ยวอะไรมากมายนัก แถมยังมีเก้าอี้ไม้ตัวยาวที่พบเห็นได้ในสวนสาธารณะตั้งเว้นระยะห่างจากกันตามจุดนั่งชมวิว เพื่อให้ความเป็นส่วนตัว

เราสองคนเดินไปนั่งยังเก้าอี้ตัวหนึ่ง ที่ตั้งอยู่ข้างพุ่มดอกไม้ ซึ่งเป็นจุดที่สามารถมองเห็นบึงน้ำขนาดใหญ่ได้อย่างชัดเจน

"พี่ชอบข้าวตรงไหน" ก็แค่อยากรู้เฉยๆ ว่าผู้หญิงอย่างฉันมีอะไรให้ผู้ชายอย่างเขาสนใจ ดูจากไลฟ์สไตล์ของเราสองคนก็เรียกได้ว่าต่างกันสุดขั้วมากเลยทีเดียว

"ชอบเพราะว่าเป็นข้าวหอมไง" คำตอบของเขาคงจะหมายความว่าชอบทุกอย่างที่เป็นฉัน "ขึ้นชื่อว่าความรักมันมักไม่มีเหตุผลหรอกนะ นึกอยากจะชอบก็ชอบ นึกอยากจะรักก็รัก พอรู้ตัวอีกที...ก็ถอนตัวไม่ขึ้น"

"..." ฉันได้แต่เงียบอย่างไม่รู้จะพูดอะไร สายตาของเราทั้งสองก็ต่างมองสบกันไปมา

"อย่ามองพี่แบบนี้ เดี๋ยวพี่อยากจนทนไม่ไหว"  

"อยากอะไร?" ถามด้วยความไม่เข้าใจ นี่ฉันเผลอมองเขาด้วยสายตายั่วยวนหรือเปล่านะ

"จูบ" ฉันรีบเม้มปากของตัวเองด้วยใบหน้าเห่อร้อน เมื่อถูกดวงตาคมกริบดุจใบมีดจ้องมองมาที่ริมฝีปาก "ล้อเล่นน่ะ รออยู่ตรงนี้นะเดี๋ยวพี่ไปซื้อของกินมาให้"

พี่แบล็คหลุดขำให้กับท่าทีของฉันเมื่อครู่นี้ ก่อนจะผุดลุกขึ้นยืนเต็มความสูง

"เดี๋ยว"

"ข้าวจะเอาอะไร..." ประโยคนั้นถูกกลืนหายเข้าไปในลำคอแกร่ง หลังจากที่ฉันพุ่งตัวเข้าไปโน้มคอเขาลงมาจูบ

ริมฝีปากของเราทั้งสองแตะกันเบาๆ เพียงเวลาไม่กี่วินาที ก่อนที่ฉันจะเป็นฝ่ายผละออก

ไม่รู้ตัวเหมือนกันว่าพกความกล้าบ้าบิ่นนั้นมาจากไหน ถึงได้ทำแบบนั้นลงไป

"เอ่อ...คือ" ฉันยกมือข้างหนึ่งจับปอยผมที่ปรกละใบหน้าขึ้นเหน็บข้างหู พลางหลุบตาลงมองพื้นดิน น้ำเสียงที่เปล่งออกไปนั้นช่างอึกอักอย่างไม่เป็นตัวของตัวเอง

"นั่นไม่ได้เรียกว่าจูบหรอก มันต้องแบบนี้ต่างหาก"

พรึบ!

ร่างบางของฉันถูกท่อนแขนแข็งแรงตวัดโอบรอบเอว และดึงรั้งเข้าหาร่างแกร่งจนเราเบียดชิดกัน ไร้ช่องว่างแม้แต่จะให้มดสักตัวเดินผ่าน

"อื้อออ" พอเงยหน้าขึ้นมอง เพียงเสี้ยววินาทีใบหน้าหล่อคมคายก็โน้มเข้ามาใกล้ และปิดปากฉันด้วยริมฝีปากของเขา

มือบางกำเสื้อตรงบริเวณเอวสอบไว้แน่น ก่อนที่เปลือกตาจะค่อยๆ หลับพริ้มลง

เมื่อเห็นว่าฉันไม่ขัดขืน ลิ้นร้อนก็ละเมียดไปบนกลีบปากของฉันอย่างอ้อยอิ่ง ก่อนจะรุกล้ำเข้ามาในโพรงปาก

คนอ่อนประสบการณ์อย่างฉันได้แต่แสดงท่าทีเงอะงะ ราวกับลูกกวางตัวน้อยที่ตกอยู่ในอ้อมกอดราชสีห์อย่างเขา

นี่เป็นจูบแรกของฉันที่มีทั้งความอ่อนโยน ดุดันและเร่าร้อนคละเคล้าผสมผสานกันได้อย่างลงตัว ประสบการณ์ของพี่แบล็คคงจะมีมากถึงระดับเซียนเลยล่ะมั้ง ถึงได้จูบแล้วสื่ออารมณ์ที่หลากหลายได้มากขนาดนี้

"เข้าใจหรือยังว่าแบบไหนเรียกว่าจูบ หรือจะให้พี่สอนอีก" ริมฝีปากหนาผละออกไปอย่างเชื่องช้า เขากระซิบพูดชิดกลีบปากบางด้วยน้ำเสียงแหบต่ำ แววตาที่มองมาก็ชวนให้รู้สึกวูบวาบแปลกๆ

"อย่าเยอะ" ก็แค่ครั้งนี้ละนะที่ฉันยอม เพราะฉันเองที่เป็นฝ่ายเริ่มก่อน ไม่น่ายื่นเนื้อเข้าปากเสือเลยจริงๆ

แต่ก็ไม่เข้าใจตัวเองเหมือนกันว่าทำไปทำไม รู้ตัวอีกทีก็พุ่งเข้าไปจู่โจมเขาก่อนแล้ว

"ขโมยจูบพี่แล้วมาพูดแบบนี้เนี่ยนะ" เขาตัดพ้อ พร้อมทำสีหน้าเศร้าสร้อยราวกับเป็นสาวน้อยที่เพิ่งถูกพรากจูบแรกในชีวิต


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 14 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

100 ความคิดเห็น