[END มีอีบุ๊ค] MY BOY ผู้ชายข้าใครอย่าแตะ

ตอนที่ 24 : MY BOY ผู้ชายข้าใครอย่าแตะ EP:7 (1/3)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 682
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 8 ครั้ง
    29 ต.ค. 62

EPISODE: 07


ตลอดเวลาที่ทำงานและให้บริการประชาชน ฉันพยายามทำตัวให้เป็นปกติ ยิ้มแย้มแจ่มใสเหมือนอย่างทุกที แม้ว่าสภาพจิตใจจะไม่โอเคก็ตาม พอเวลางานสิ้นสุดลงก็ถึงกับผ่อนลมหายใจออกมาเฮือกใหญ่

"ข้าวกลับก่อนนะคะ" ก่อนกลับก็ไม่ลืมที่จะหันไปไหว้เพื่อนร่วมงานรอบทิศ

แต่พอเดินออกมาได้ไม่ทันไรฉันก็ต้องชะงัก เมื่อเห็นร่างสูงของพี่แบล็คที่นั่งรออยู่

พอเห็นฉันเขาก็ผุดลุกขึ้นยืนแล้วเดินตรงเข้ามาหา

"คิ้วขมวดเชียว เห็นหน้าพี่แล้วทำให้เครียดเหรอ" นิ้วเรียวยาวเอื้อมมาแตะตรงกลางหัวคิ้ว พร้อมกดนิ้วโป้งลงนวดคลึงเบาๆ

"พี่มาทำอะไร" มือบางจับท่อนแขนพี่แบล็คให้ผละนิ้วออกไป ก่อนจะเอ่ยถาม

"มารับไปเที่ยว"

"ตอนนี้เนี่ยนะ" คือมันดึกแล้วไง จะให้ไปเที่ยวที่ไหนกันล่ะ

"ตอนนี้แหละ จะไปกับพี่หรือเปล่าล่ะ มานั่งรอตั้งหลายชั่วโมงเลยนะ" สาบานไหมว่านี่เขาไม่ได้กดดันฉัน

"ไปก็ได้" ครุ่นคิดเพียงไม่นานก็ตัดสินใจได้ ในความรู้สึกของฉันตอนนี้ บ้านไม่ได้ทำให้ฉันอยู่แล้วสบายใจจนอยากจะกลับไปที่นั่นเร็วๆ

"มีอะไรก็บอกพี่ได้ อย่าเก็บปัญหาไว้คนเดียว" นั่นคือคำพูดทิ้งท้ายที่เอื้อนเอ่ยออกมาจากริมฝีปากหนา ก่อนที่เขาจะจับจูงมือฉันให้เดินตามไปขึ้นรถ ซึ่งก็คือมอเตอร์ไซค์ลูกรักคันเดิมของเขานั่นแหละ

พี่แบล็คจัดการสวมหมวกกันน็อกเต็มใบให้ฉันซึ่งเป็นแบบเดียวกับของเขา แต่แค่ขนาดเล็กกว่า พอกระโดดขึ้นซ้อนท้ายเขาเรียบร้อย พี่แบล็คก็บึ่งรถขับเคลื่อนออกไปบนท้องถนนใหญ่ทันที

ทว่าครั้งนี้สิ่งที่แตกต่างออกไปจากทุกทีก็คือ วงแขนทั้งสองข้างของฉันถูกยกขึ้นสวมกอดรอบเอวสอบของเขาเอาไว้แน่น

ร่างแกร่งมีการตอบสนองเล็กน้อย อาจจะเป็นเพราะแปลกใจในการกระทำของฉัน

ร้อยวันพันปีไม่เคยที่จะกอดเอวเขาเวลานั่งซ้อนท้าย ทั้งที่พี่แบล็คก็พร่ำบอกเสมอ ทว่าครั้งนี้เขายังไม่ทันพูดอะไรออกมาฉันก็ลงมือทำเสียแล้ว

ถ้าฉันเป็นพี่แบล็คก็คงตกใจอยู่ไม่น้อยเหมือนกัน

ลมที่ปะทะถูกผิวกายให้ความรู้สึกเย็นสดชื่นและผ่อนคลาย ราวกับจะปัดเป่าให้ความคิดฟุ้งซ่านที่อยู่ในหัวลอยพัดไปกับสายลม

สถานที่ที่พี่แบล็คจะพาไปนั้น ดูเหมือนว่าค่อนข้างอยู่ไกลมากเลยทีเดียว เพราะเราใช้เวลาเดินทางบนท้องถนนเกือบชั่วโมงกว่าจะมาถึงจุดหมาย

"ถึงแล้ว" รถจอดสนิทอยู่ด้านหน้าทางเข้าตลาดแห่งหนึ่ง มือหนาเอื้อมมาจับยึดข้อมือบางซึ่งฉันก็ไม่ได้ชักกลับแต่อย่างใด

ผู้คนมากมายเดินสวนกันไปมา เสียงพูดคุยจอแจดังขึ้นทั่วทุกสารทิศ พอเดินเข้าไปด้านในถึงได้รู้ ว่านี่ไม่ใช่ตลาดธรรมดาแต่เป็นงานวัดต่างหาก

"พี่พาข้าวมาเที่ยวงานวัดเหรอ?" คำถามของฉันถูกเขาตอบรับด้วยการพยักหน้าเบาๆ

"ก็เห็นข้าวกินเก่ง เลยคิดว่าที่นี่น่าจะเหมาะ"

"แล้วเลี้ยงหรือเปล่าล่ะ" ฉันโพล่งถามเล่นๆ ไม่คาดหวังว่าจะได้รับคำตอบแบบไหน

"แน่นอน พี่รวย" พี่แบล็คพูดพร้อมยักคิ้วข้างหนึ่ง

ฉันกลอกตามองบนและเบะปากอย่างนึกหมั่นไส้ในคำตอบของเขา

"รวยแบบนี้คงเปย์สาวบ่อยล่ะสิท่า" ดวงตากลมโตเหล่มองเสี้ยวหน้าด้านข้างของพี่แบล็คเล็กน้อย ก่อนจะเบือนหนีเพื่อมองสำรวจร้านอาหารที่ตัวเองสนใจ

ถึงพี่แบล็คจะหล่อเหลาดูดีมากแค่ไหน แต่เวลานี้สิ่งที่ดึงดูดฉันได้มากที่สุดก็คือของกิน กลิ่นหอมที่ลอยโชยมาตามลมชวนให้ท้องเกิดปฏิกิริยาโต้ตอบโดยอัตโนมัติ ยังดีที่ไม่ส่งเสียงร้องดังเกินไปจนพานให้ฉันรู้สึกอับอาย

"คนเดียว" ร่างสูงขยับกายเข้ามาใกล้ชิดฉันมากขึ้น "พี่เปย์แค่ข้าวหอมคนเดียว"

เขาขยายความหมายในประโยคนั้นซ้ำอีกครั้ง ฉันถึงกับไปไม่เป็นเมื่อถูกจู่โจมกะทันหันด้วยคำพูด

"ข้าวขอถามอะไรหน่อย" ฉันเว้นจังหวะเพื่อรอให้เขาอนุญาต เมื่อพี่แบล็คพยักหน้ารับจึงพูดต่อ "เล่นสนุกไปวันๆ แบบนี้ ถามจริงเคยรักใครแบบจริงจังบ้างหรือเปล่า"

ท่าทีของพี่แบล็คดูกะล่อนมากเกินไป ก็เลยทำให้ฉันไม่เชื่อสักเท่าไหร่ ว่าที่เขาพยายามจีบฉันตลอดมานั่นคือเรื่องที่จริงจัง ฉันไม่ผิดนะที่จะคิดว่าเขาจีบเล่นๆ พี่แบล็คน่ะดูเจ้าเล่ห์จะตายไป

"เคยสิ แล้วตอนนี้ก็กำลังจริงจังอยู่"


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 8 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

100 ความคิดเห็น

  1. #95 My_smile (@09122547) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 9 พฤศจิกายน 2562 / 14:56
    เอ้อออออ รักตัลหลอดดด
    #95
    0
  2. #37 Charlinda88 (@Charlinda88) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 28 กันยายน 2562 / 18:04
    แหมมมมมมมมมมมมม
    #37
    0