[END มีอีบุ๊ค] MY BOY ผู้ชายข้าใครอย่าแตะ

ตอนที่ 21 : MY BOY ผู้ชายข้าใครอย่าแตะ EP:6 (1/3)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 764
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 15 ครั้ง
    28 ต.ค. 62

EPISODE: 06


[บันทึกพิเศษ: แบล็ค]

"เมื่อคืนไม่ได้กลับบ้านเหรอแบล็ค" เท้าทั้งสองข้างที่กำลังจะเดินก้าวขึ้นบันไดบ้านหยุดชะงัก เมื่อหูได้ยินเสียงแม่ดังลอดออกมาจากห้องครัว

ผมตัดสินใจเดินเข้าไปหาท่าน ก็เห็นว่าแม่กำลังง่วนอยู่กับการทำอาหารเช้า

"ผมไปสังสรรค์กับเพื่อน แล้วก็รอข้าวหอมออกเวร" ครอบครัวผมไม่มีอะไรที่จำเป็นต้องปิดบังกันอยู่แล้ว ขอแค่บอก พ่อแม่ก็ยอมที่จะรับฟังทุกๆ อย่าง แต่ถ้าเรื่องไหนไม่เหมาะสมท่านทั้งสองก็จะเตือน

และการที่พ่อกับแม่รับฟังนี่แหละ จึงทำให้ผมรู้สึกสบายใจที่จะบอกเล่าทุกๆ เรื่องให้พวกท่านฟัง

"ข้าวหอม? แฟนลูกน่ะเหรอ" แม่หยุดมือที่กำลังใช้ทัพพีคนแกงในหม้อเพื่อหันมามองผม "พามาให้แม่รู้จักบ้างสิ"

"ไม่ใช่แฟนหรอกแม่ ผมยังจีบไม่ติด" พอพูดมาถึงตรงนี้มันก็แอบเศร้านิดๆ สถานะตอนนี้ผมก็เป็นได้แค่แฟนหลอกๆ ให้ข้าวหอม

"อ้าว...แม่ก็นึกว่าคบกันแล้ว ไวท์ยังพูดให้แม่ฟังเลยว่าที่แบล็คไม่ค่อยกลับบ้านเพราะไปเฝ้าแฟน" คิดแล้วเชียวว่าคนที่บอกเล่าข่าวเท็จต้องเป็นยัยน้องสาวตัวแสบ

"แม่อย่าเชื่อน้องมากเลย รอฟังจากปากผม แต่ถ้าคบเมื่อไหร่ผมจะรีบมาบอกให้แม่ไปขอ" ไม่ต้องศึกษาดูใจกันให้เสียเวลา เพราะตลอดที่ผมตามจีบข้าวหอมมาผมก็รู้แล้วล่ะ ว่าแม่ของลูกผมต้องเป็นคนนี้เท่านั้น

ถ้าไม่รักจริงก็คงไม่ตามจีบเป็นปีๆ แบบนี้หรอก

"ขอให้คบกันเร็วๆ แล้วกันนะลูก ตั้งแต่แบล็คเลิกกับผู้หญิงคนนั้น แม่ก็ไม่เคยเห็นหน้าลูกสะใภ้เลย"

"ครับ งั้นผมไปนอนก่อนนะ" พอมีใครพูดถึง 'ผู้หญิงคนนั้น' ทีไร ผมก็ไม่มีอารมณ์ที่จะสานต่อบทสนทนาทุกที

จึงเลือกที่จะตัดบทและเดินหนีออกมา เรื่องระหว่างผมกับเธอมันค่อนข้างยาว ไว้อยากเล่าเมื่อไหร่เดี๋ยวบอกเอง

"นี่พี่แบล็คนอนตื่นเช้าหรือว่าเมื่อคืนไม่ได้นอนที่บ้าน" ทว่าจังหวะการก้าวเดินของผมก็ถูกขัดขวางอีกครั้งเมื่อสโนว์ไวท์เปิดประตูห้องพรวดพราดออกมา

น้องสาวผมตอนนี้ก็เรียนอยู่มหา'ลัยแล้วล่ะ แต่กว่าจะสอบผ่านมาได้ก็ร่อแร่ไปหลายทีแล้ว โชคดีที่ได้นาวามาคอยติวให้ ก็เลยเอาตัวรอดมาได้อย่างหวุดหวิด

จากที่ไปขอให้เพื่อนมาช่วยติวหนังสือให้น้อง ก็กลับกลายเป็นว่านาวามันดันติวอย่างอื่นให้สโนว์ไวท์ด้วย

ยังจำได้อยู่เลยว่ามันเคยปีนขึ้นห้องน้องสาวผม การที่ขอให้มันมาช่วยก็ไม่ต่างอะไรกับการฝากปลาย่างไว้กับแมว เล่นกินซะไม่เหลือซาก

แต่โดยรวมนาวามันก็ดีแหละ ผมจึงสบายใจได้บ้างที่น้องมีผู้ชายดีๆ มาคอยดูแลเลยไม่ขัดขวางอะไรมากนัก

"อยากรู้ก็ลงไปถามแม่ไป พี่ง่วง" ผมพูดพลางปิดปากหาว มืออีกข้างที่ว่างเอื้อมไปหมุนลูกบิดประตูห้องนอนของตัวเอง แล้วเดินก้าวเข้าไปด้านใน

สโนว์ไวท์เองก็ไม่ได้ซักไซ้อะไรต่อ ผมจึงปิดประตูห้องลง พร้อมล็อกลูกบิดเสร็จสรรพเพื่อความเป็นส่วนตัว ก่อนจะล้มนอนแผ่หลาไปบนเตียงกว้าง

พื้นที่มันเหลือเยอะเสียจนอยากให้ใครบางคนมานอนเป็นเพื่อน...ไม่สิ ต้องเป็นเมียถึงจะถูก

[จบบันทึกพิเศษ: แบล็ค]

 

[บันทึกพิเศษ: ข้าวหอม]

ปัง! ปัง! ปัง!

ฉันสะดุ้งตื่นขึ้นมาเพราะเสียงเอะอะโวยวายด้านนอกห้อง ที่มาพร้อมกับเสียงรัวเคาะประตูหลายที

"คุณ ใจเย็นๆ ก่อนสิคะลูกพักผ่อนอยู่" หูได้ยินเสียงของผู้เป็นแม่ ก่อนจะตามมาด้วยประโยคขุ่นมัวจากพ่อ

"ที่ทำแบบนี้เพราะจะให้ตื่นไง!" พ่อไม่เคยขึ้นเสียงใส่แม่ นี่ถือว่าเป็นครั้งแรกเลยด้วยซ้ำ "ข้าวหอมออกมาคุยกับพ่อ!!"

ฉันไม่รู้ว่าเกิดเรื่องอะไรขึ้น กระนั้นก็ค่อยๆ ลุกลงจากเตียงนอนเพื่อเปิดประตูให้ท่าน ก่อนที่มันจะพังลงมาเสียก่อน

"พ่อมีอะไรเหรอ..."

เพียะ!!

ยังไม่ทันได้เอ่ยถามจนจบประโยค ฝ่ามือหนักๆ ของพ่อก็ฟาดลงที่ซีกแก้มด้านซ้าย จนใบหน้าหันไปตามแรงตบ

ฉันถึงกับเกิดอาการนิ่งอึ้งพูดอะไรไม่ออก มือที่เคยแนบอยู่ข้างลำตัวค่อยๆ ยกขึ้นทาบแก้มตัวเอง


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 15 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

100 ความคิดเห็น

  1. #89 PinkZa547 (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 28 ตุลาคม 2562 / 18:26
    อะไรอี้กกกกดด
    #89
    0
  2. #34 Charlinda88 (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 27 กันยายน 2562 / 14:27
    พ่อโหดเกิ๊นนนน
    #34
    0