[END ทำมือ+มีอีบุ๊ค] GOOD BOY ผู้ชายก็ดีเป็น

ตอนที่ 6 : GOOD BOY ผู้ชายก็ดีเป็น: EP:5 (100%) อัพครบ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4,294
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 118 ครั้ง
    3 พ.ค. 62

EPISODE: 05

"ขายลูกตัวเองกินแบบนี้ไม่น่ารักเลยนะป้า" เสียงทุ้มคุ้นหูดังขึ้นจากทางด้านหลัง พวกเขาต่างชะงักและมองข้ามตัวฉันไปยังจุดนั้น เว้นแต่ฉันเองที่ไม่สามารถหันกลับหลังไปมองได้ เพราะถูกลูกน้องของเพื่อนแม่จับยึดไหล่บางและล็อกตัวเอาไว้แน่น


"นี่ลูกสาวฉัน ฉันจะทำอะไรก็ได้ ว่าแต่แกเถอะเข้ามาสะเออะกับเรื่องนี้ได้ยังไง!" แม่ของฉันตะคอกด้วยอารมณ์โกธรเคืองและหงุดหงิดที่ถูกขัดจังหวะการทำมาหากิน


"อ๋อ พอดีเป็นคนชอบสะเออะเรื่องของชาวบ้านอยู่แล้วน่ะครับ" พอได้ยินเสียงชัดๆ อีกทีฉันก็รู้แล้วว่าเป็นเสียงใคร ฉันจะไม่มัวแต่สงสัยว่าทำไมไอซ์ถึงมาที่นี่ได้ แค่เขามาฉันก็ดีใจแล้ว


พรึบ!


"เอามือออกไป โซดาไม่ชอบอะไรที่สกปรก" ตัวของฉันถูกปล่อยให้เป็นอิสระ หลังจากที่ไอซ์ผลักผู้ชายร่างถึกสองคนนั้นออกห่างจากตัวฉัน คำพูดคำจาของไอซ์มันชวนให้ชายร่างยักษ์อารมณ์เดือดขึ้นหน้า


แขนแกร่งของร่างสูงตวัดกอดเอวฉันเอาไว้อย่างปกป้อง ไม่รู้สิ...พอได้มาอยู่ในอ้อมแขนของเขาฉันรู้สึกปลอดภัยยังไงก็ไม่รู้ แม้ว่ารูปร่างของไอซ์จะเทียบลูกน้องของเพื่อนแม่ฉันไม่ได้ก็ตาม


ขอแค่ใจใหญ่รูปร่างมันก็ไม่สำคัญ


"โซดากลับมาหาแม่" ฉันอยากจะถามออกไปซะจริงๆ ว่าแม่ยังกล้าเรียกแทนตัวเองแบบนี้อยู่อีกเหรอ ถ้าเห็นเงินมีค่ามากกว่าลูกตัวเองขนาดนี้ฉันว่าท่านไม่สมควรที่จะได้สิทธิ์นั้น


ณ จุดๆ นี้ฉันจะคิดว่าตัวเองไม่มีแม่แล้วละกัน บังเอิญเกิดมาจากกระบอกไม้ไผ่


"ร้องไห้ทำไมหืม ฉันอยู่ตรงนี้แล้วไง" ไอซ์ดูเหมือนจะไม่ให้ความสนใจกับรอบข้างสักเท่าไหร่ นิ้วเรียวของเขาเกลี่ยน้ำตาที่เปรอะเปื้อนบนใบหน้าของฉันออกให้


"โซดา!" แม่เรียกชื่อฉันซ้ำอีกครั้งเมื่อเห็นว่าเราไม่สนใจท่าน


"พอสักทีเถอะค่ะ เลิกยุ่งกับโซสักที!!" ฉันหันไปมองหน้าผู้เป็นแม่ พร้อมกับตะโกนออกมาดังลั่นอย่างเหลืออด ความอดทนของฉันมันพังลงแล้ว พังทลายลงจนไม่เหลืออะไรอยู่เลย


ตัวของฉันสั่นเทิ้มเล็กน้อย แววตาที่สั่นไหวของฉันก็กำลังมองจ้องไปที่ผู้เป็นแม่ ท่านเหมือนจะอึ้งไปพักใหญ่เพราะคงไม่คิดว่าฉันจะตอกหน้าท่านกลับแบบนี้


ฝ่ามือหนาของไอซ์ลูบแผ่นหลังของฉันเบาๆ เพื่อให้ผ่อนคลาย ลมหายใจของฉันมันฮึดฮัดอย่างพยายามระงับอารมณ์โทสะของตัวเอง


"จะให้ฉันเลิกยุ่งกับแกได้ยังไงห๊ะ! ฉันเอาเงินของท่านมาแล้วยังไงแกก็ต้องอยู่กับท่านที่นี่" แม่แย้งกลับ ในหัวของท่านตอนนี้ก็คงมีแต่คำว่าเงิน และก็เงิน แล้วความรู้สึกของฉันล่ะ ท่านเคยคิดถึงมันบ้างหรือเปล่า


"ก็เอาเงินที่ได้มาคืนเขาไปให้หมดสิคะ อย่าทำให้มันต้องเป็นเรื่องยากนักเลย" ฉันว่ากลับ ในมือของแม่ก็ยังมีเช็คอยู่ แค่ยื่นให้ผู้ชายคนนั้นไปทุกอย่างมันก็จบแล้ว


"ถ้าทำให้เรื่องง่ายเป็นเรื่องยากกันแบบนี้ เดี๋ยวโทรเรียกตำรวจมาเคลียร์ให้เอามั้ย สนใจป่ะครับ?" ไอซ์เลิกคิ้วขึ้น น้ำเสียงของเขาค่อนข้างห้วน และกวนบาทาในประโยคสุดท้าย เขาไม่สังเกตรอบข้างเลยหรือไงว่าลูกน้องของเพื่อนแม่ฉันยืนอยู่เต็มไปหมด


อีกเรื่องที่ฉันลืมบอกไปก็คือ ไอซ์เป็นบุคคลที่ซี้กับตำรวจแทบทุกโรงพัก ไม่ใช่ว่าเขามีญาติเป็นตำรวจหรืออะไร ก็แค่ชอบทำตัวเก๋าจนต้องขึ้นโรงพักบ่อยๆ เพราะสร้างคดีมากมายมายนับไม่ถ้วน แค่เห็นหน้า ตำรวจก็จำเขาได้ในทันที รู้จักคนดังในวงการตำรวจหรือเปล่า?


ไอซ์นี่แหละใช่เลย


แต่ไม่ใช่ว่าเขาขยันสร้างแต่คดีอย่างเดียว เขาเองก็เคยทำงานและเป็นสายสืบให้ตำรวจมาก่อน สืบไปสืบมาดันติดยาซะเอง เป็นไงล่ะบันเทิงเลยสิชีวิต เพราะเหตุนี้ไอซ์เลยไม่ค่อยยุ่มย่ามกับตำรวจเท่าไหร่ถ้าไม่จำเป็นจริงๆ


หลังจากที่ได้ยินคำแนะนำที่แอบแฝงด้วยคำขู่ ทั้งแม่และผู้ชายสูงวัยคนนั้นก็ถึงกับชะงัก


"ถ้าได้ขึ้นข่าวหน้าหนึ่งนี่คงดังน่าดู มีแม่ที่ไหนบ้างน้าา~ ที่ขายลูกตัวเองกิน" ไอซ์พูดด้วยน้ำเสียงมีจริตจะกร้านและกวนประสาทพร้อมด้วยแววตาที่หนักแน่น


ความปากร้ายของเขาทำให้คนพวกนั้นไม่กล้าปริปากพูดอะไร ได้แต่มองหน้ากันอย่างอ้ำอึ้ง


ฉันรู้นิสัยแม่ดี ท่านเป็นคนที่หวงหน้าตาตัวเองยิ่งกว่าอะไร ท่านคงไม่มีทางยอมให้ตัวเองเสียชื่อเสียงและเสียหน้าเพราะเหตุนี้แน่ๆ


********************30%********************* 

"แกจะไปไหนกันก็ไปเลยไป! นังลูกไม่รักดี!!!" พอทำอะไรไม่ได้แล้วแม่ก็ได้แต่เอ่ยปากไล่ ถ้าฉันเป็นลูกที่ไม่รักดีแม่ก็คงเป็นแม่ที่ไม่รักดีเหมือนกันนั่นแหละ


"ไปเถอะ ตัวแค่นี้เลี้ยงได้อยู่แล้ว" ไอซ์กุมที่ข้อมือของฉันพร้อมออกแรงกระตุกให้เดินตาม ฉันมองสบตากับแม่ ในดวงตาของฉันมันก็ยังคงสั่นไหวด้วยความรู้สึกที่หลากหลาย มันทั้งจุก ผิดหวัง และไม่เข้าใจ


ทำไมล่ะ ฉันทำอะไรผิดนักเหรอ ทำไมแม่ถึงทำอะไรโดยที่ไม่คิดถึงความรู้สึกฉันบ้าง ครอบครัวอื่นที่ไม่สมบูรณ์เขายังประคับประคองกันไปได้ แต่ทำไมครอบครัวของเรามันถึงได้แยกห่างออกจากกันเรื่อยๆ แต่ก็เอาเถอะ ถ้าคิดในอีกแง่บางทีเจ้ากรรมนายเวรก็อาจจะมาในรูปแบบครอบครัว


ยกตัวอย่างครอบครัวฉันเองนี่แหละ


"ไปแล้วก็อย่ากลับมาอีก"


"แน่นอนค่ะ โซจะไม่กลับมาแน่นอน" เมื่อประโยคเรียบนิ่งของแม่ดังเข้ามาในหัว ฉันก็ตอบกลับไปทันทีอย่างเฉยชา


ถ้าไม่ให้อยู่ด้วยฉันก็จะไป คนอย่างฉันมักทำอะไรที่เด็ดขาดอยู่แล้ว


"ขอให้สนุกกับการใช้ชีวิตแบบนี้นะคะ ปะไอซ์ เราไปกันเถอะ" ฉันพูดทิ้งท้ายเอาไว้กับแม่พลางมองผู้ชายสูงวัยคนนั้นด้วยหางตา ท้ายประโยคฉันหันมาพูดกับไอซ์ ก่อนที่เราสองคนจะเดินออกมาจากตรงนั้น


"รถฉันจอดเอาไว้ทางนี้" ไอซ์ดึงแขนฉันให้เดินไปอีกทาง ตอนนี้เราเดินออกมาจากเขตบ้านของผู้ชายคนนั้นแล้ว คงไม่มีอะไรต้องน่าเป็นห่วงแล้วล่ะ


"นายรู้ได้ยังไงว่าฉันอยู่ที่นี่"


"ฉันติดจีพีเอสไว้ในตัวเธอมั้ง" ถ้าไม่ติดว่าเขามาช่วยฉันเอาไว้ มือฉันคงลั่นไปตบกระบาลเขาสักทีสองที


"ตอบดีๆ" ฉันกดเสียงต่ำ ใบหน้าหล่อหันมามองก่อนจะหลุดหัวเราะออกมา แต่พอฉันถลึงตาใส่เสียงนั้นก็เงียบลงเหลือไว้แค่รอยยิ้มเล็กๆ ตรงมุมปากหนา


"ก็ทันเห็นพอดีเลยขับรถตามมา" ฉันพยักหน้ารับกับคำตอบที่ดูเหมือนจะจริงจังขึ้นมาบ้าง


"ฉันขอไปอยู่ที่บ้านนายก่อนนะ ถ้าหาที่ซุกหัวนอนใหม่ได้เดี๋ยวก็ไปแล้ว" ฉันพูดขณะที่กำลังขึ้นนั่งซ้อนท้ายมอเตอร์ไซค์ของไอซ์ ร่างสูงชะงักมือที่กำลังบิดแฮนด์รถ ใบหน้าหล่อเอี้ยวหันหลังมามองด้วยสีหน้ายุ่งๆ ซึ่งฉันเองก็ไม่รู้ว่าเขาหงุดหงิดเรื่องอะไร


"อยู่บ้านฉันนี่แหละจะไปอยู่ที่ไหนอีก"


"เออๆ อยู่ก็อยู่ แล้วอย่ามารำคาญฉันทีหลังละกัน"


"ฉันชอบนะที่เธอมาอยู่ใกล้ๆ"


"อะไรนะ" ประโยคเมื่อครู่ที่ร่างสูงพูดมันเบามากจนฉันต้องถามย้ำอีกครั้ง เพราะได้ยินไม่ชัด


"เปล่า" ไอซ์ปฏิเสธขณะที่รถกำลังขับเคลื่อนออกไป


"กอดเอวฉันแน่นๆ ขี้เกียจไปงานศพ" มันเป็นคำแนะนำที่มีทั้งความเป็นห่วงและสาปแช่งในคราวเดียวกัน


แขนเล็กทั้งสองข้างของฉันยกขึ้น แล้วกอดเอวของเขาเอาไว้แน่น ใบหน้าเนียนก็ซุกอยู่ที่แผ่นหลังกว้าง ฉันได้กลิ่นน้ำหอมอ่อนๆ บนตัวของเขาด้วย มันไม่ฉุนจนทำให้ปวดหัว แต่มันหอมจนทำให้รู้สึกผ่อนคลาย


แล้ว...ทำไมฉันต้องมาอะไรกับกลิ่นของเขาด้วยเนี่ย


ปึก!


"นิ่มเนอะ" ฉันขมวดคิ้วอย่างไม่เข้าใจเมื่อไอซ์พูดออกมาแบบนั้นหลังจากที่รถตกหลุม นิ่มบ้านิ่มบออะไรของเขา เบาะมอเตอร์ไซค์แข็งจะตายไป ตกหลุมทีมดลูกแทบเคลื่อน


"นายคิดว่าเบาะรถเป็นสำลีหรือไงถึงพูดออกมาได้"


"เปล่า ฉันไม่ได้หมายถึงเบาะ แต่ที่ฉันพูดถึงคือหน้าอกเธอต่างหาก" ฉันก้มมองตัวเองทันทีเมื่อได้ยินประโยคนั้น และภาพที่เห็นตอนนี้ก็คือ หน้าอกของฉันมันกำลังเบียดชิดแผ่นหลังของเขาอย่างแนบแน่นเลยล่ะ


เพียะ!


ฉันรีบผละออกมาทันควัน ฝ่ามือบางง้างขึ้นกลางอากาศและฝาดลงไปที่แผ่นหลังของร่างสูง


"มันเจ็บนะเว้ย! เดี๋ยวพาแหกโค้งแม่งเลย"


"นาย!..." ไม่รู้ว่าจะสรรหาคำด่าอะไรมาด่าเขาดี รู้สึกด้วยว่าใบหน้าของตัวเองมันเหมือนจะเห่อร้อนขึ้นมาบ้างแล้ว


ฉันเปล่าเขิน ก็แค่....แค่อะไรไม่รู้ช่างมันเถอะ


********************60%********************* 

"ไม่กอดเอวฉันต่อแล้วเหรอ" ยังจะมีหน้ามาถามอีกหรือไง ถ้าใครเป็นฉันก็คงกอดต่อไม่ลงหรอก ตกหลุมทีก็เด้งใส่ บ้าไปแล้ว...


"ยกขาขึ้นมากอดเอวนายแทนได้มั้ยล่ะ" ฉันพูดอย่างประชดประชัน หูก็ได้ยินเสียงหัวเราะที่ดังออกมาจากลำคอแกร่ง


"ก็ได้อยู่นะ บังเอิญชอบท่านี้อยู่พอดีเลย"



"เธอจะยึดห้องนอนฉันเลยก็ได้นะ เดี๋ยวฉันนอนที่โซฟาเอง" ไอซ์พูดบอกเมื่อเราสองคนเข้ามาในบ้านของเขาแล้ว ฉันเองก็เกรงใจที่ต้องมาขออาศัยอยู่ที่บ้านเขาแบบนี้ จะให้ทำยังไงได้ล่ะในเมื่อฉันกลับไปอยู่ที่บ้านตัวเองไม่ได้แล้ว หนทางของฉันมันแทบไม่มีแสงสว่างอยู่เลย มีเพียงเขานี่แหละที่เป็นแสงสว่างเล็กๆ ที่อยู่กับฉันตลอด


พรึบ!


"ขอบคุณนะ ฉันขอบคุณนายมากจริงๆ" ฉันพุ่งตัวเข้าหาไอซ์ และยกแขนขึ้นกอดเขาแน่น ใบหน้าของฉันซุกอยู่ที่อกแกร่ง ไอซ์ผงะเล็กน้อยเนื่องจากไม่ทันได้ตั้งตัว แต่ชั่วครู่แขนแกร่งก็ยกขึ้นกอดตอบ มือหนาอีกข้างก็กำลังยกขึ้นลูบศีรษะของฉันอย่างแผ่วเบา


ฉันได้ยินเสียงหัวใจที่เต้นแรงของเขา ซึ่งมันก็ไม่ได้ต่างอะไรจากหัวใจของฉันในตอนนี้ นอกจากพ่อแล้วฉันไม่เคยกอดผู้ชายคนไหนมาก่อน ไอซ์เป็นผู้ชายคนเดียวที่ได้สิทธิ์นั้นก่อนใคร เหตุผลก็เพราะว่า...


"นายเป็นเพื่อนที่ดีที่สุดของฉันเลยนะ" ใช่ เพราะเขาคือเพื่อนของฉันไง ฉันก็เลยไม่ได้คิดมากอะไรกับการกอด ไอซ์เป็นเหมือนทั้งเพื่อน และครอบครัวของฉัน


"..." มือหนาที่เคยลูกศีรษะของฉันหยุดชะงัก ไม่มีเสียงตอบรับอะไรดังออกมาจากลำคอแกร่ง ท่าทางนิ่งเงียบของเขาทำให้ฉันเงยหน้าขึ้นมอง


"เป็นอะไรหรือเปล่า" สีหน้าของเขาดูไม่ดีเท่าไหร่ ฉันเลยอดที่จะถามด้วยความเป็นห่วงไม่ได้


"เปล่า" คำปฏิเสธสั้นๆ พร้อมกับดันตัวฉันให้ออกห่าง นั่นยิ่งทำให้ฉันขมวดคิ้วหนักกว่าเดิม


"..."


"ไปซื้อข้าวก่อนนะ หิว" ไอซ์พูดโดยที่ไม่ก้มลงมามองสบตากับฉัน ร่างสูงเดินเปิดประตูแล้วออกจากบ้านไป โดยปล่อยให้ฉันมองตามแผ่นหลังกว้างอย่างไม่เข้าใจ


"เป็นอะไรของเขานะ" ฉันยกมือขึ้นเกาหัวตัวเองอย่างงงๆ แต่ช่างเถอะ บางทีอาจจะไม่มีอะไร สงสัยหิวเลยเป็นแบบนี้


ฉันนั่งและนอนเล่นอยู่บนเตียงนุ่มสักพักจนกระทั่งเผลอหลับไป มาสะดุ้งตื่นอีกทีก็ตอนที่มีสัมผัสอุ่นๆ แตะลงที่ข้างแก้ม


"กินข้าว" ไอซ์พูดสั้นๆ พร้อมกับผละมือที่สัมผัสแก้มของฉันเมื่อครู่นี้ออกไป จมูกของฉันเหมือนจะได้กลิ่นเหล้าจากตัวของเขาด้วย


"นายไปกินเหล้ามาเหรอ" ฉันยันตัวลุกขึ้นนั่งพร้อมกับโน้มหน้าไปดมกลิ่นที่ตัวของเขาเพื่อให้แน่ใจ แต่ฝ่ามือหนาของไอซ์ดันยกขึ้นมาดันหน้าของฉันออกก่อนที่จะได้พิสูจน์อะไรให้มั่นใจ


"กินย้อมใจนิดหน่อย เธอไม่ต้องสนใจฉันหรอก ออกไปกินข้าวได้แล้วไป"


"แล้วนายกินข้าวหรือยัง" ที่ถามเพราะเป็นห่วงเพื่อนจริงๆ จะให้ฉันอิ่มทั้งๆ ที่เขายังไม่มีอะไรตกถึงท้องมันก็ไม่ใช่เรื่อง


"กินแล้ว และกำลังจะไปอาบน้ำนอน" ฉันมองหน้าไอซ์อย่างชั่งใจว่าจะเชื่อดีหรือเปล่า แต่ก่อนที่จะได้เอ่ยถามอะไรร่างสูงก็ลุกขึ้นแล้วเดินไปที่ตู้เสื้อเพื่อตัดบทสนทนาเหมือนรู้ว่ากำลังโดนฉันจับผิด


"ออกไปสิ จะนั่งดูฉันแก้ผ้าหรือไง" ไม่พูดเปล่า แต่ไอซ์กลับถอดเสื้อของตัวเองออกอย่างรวดเร็ว เขาโยนเสื้อตัวนั้นข้ามหัวฉันเพื่อใส่ตะกร้าผ้าที่อยู่ด้านหลัง ซึ่งเขาก็โยนมันได้อย่างแม่นยำ แต่สิ่งที่ทำให้ฉันเบิกตากว้างไม่ใช่เพราะตกใจในความแม่นของเขาหรอก แต่ตกใจเมื่อเห็นว่ามือหนาเลื่อนไปจับที่ขอบกางเกงของตัวเองและทำท่าจะถอดมันออก


"ดะ...เดี๋ยว" ฉันยกมือขึ้นปิดตาพร้อมกับพูดห้ามออกมาอย่างตะกุกกะกัก


"..."


"ฉันยังไม่อยากเห็นหนอนตอนนี้ อย่าพึ่ง เดี๋ยวฉันจะออกไปแล้ว"


"หนอนที่ไหน นี่มันเจ้าพ่ออนาคอนด้าต่างหาก" ฉันรู้ว่าคำเปรียบเปรยของฉันมันห่างไกลจากความเป็นจริง แต่บางทีเขาก็ไม่ควรพูดแก้ให้มันเวอร์วังอลังการขนาดนี้ เพราะอะไรน่ะเหรอ?


ก็ในขณะที่เขาพูด ในหัวของฉันมันก็กำลังคิดภาพตาม...

********************100%********************* 


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 118 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

703 ความคิดเห็น

  1. #190 DMace9 (@DMace9) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 3 มกราคม 2562 / 23:06
    ชอบพระเอกมุ้งมิ้ง แต่ปากร้ายอ่ะ 555 เรารู้น่ะว่าเธอจะเอาเสื้อตัวนั้นไปทำอะไรรร 5555
    #190
    0
  2. #189 NAME :: Aida (@i_da) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 3 มกราคม 2562 / 22:08
    ประโยคอาบน้ำนี่เหมาะกับช่วงนี้เลย ฮ่าๆๆๆ
    #189
    1
    • #189-1 JAMBENZ (@fancy99bb) (จากตอนที่ 6)
      4 มกราคม 2562 / 00:00
      เบนซ์เอานิสัยตัวเองมาแต่งฮิๆ
      #189-1
  3. #188 S.SIN (@YouGee) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 3 มกราคม 2562 / 19:57
    ขอบพระเอกคนนี้อ่ะคาแร็กเตอร์น่ารักดี^ ^ แต่ในอนาคตก็ต้องลุ้นเอาเพราะพระเอกนิยายหลายคนมักจะเป็นพวกแบดๆเถื่อนๆ
    #188
    0
  4. #130 nisakhaow (@nisakhaow) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 4 ธันวาคม 2560 / 20:51
    ขอให้ไอซ์รวย สาธุ
    #130
    0
  5. #129 0900071036 (@0900071036) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 4 ธันวาคม 2560 / 20:16
    อยากตบแม่โซดาว่ะ นี้ลูกนะเว้ยยยยย โทดที อินไปหน่อย
    #129
    0
  6. #128 paninhot8899 (@paninhot8899) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 4 ธันวาคม 2560 / 20:02
    ต่อออออออออออออออออออ
    #128
    0