[END ทำมือ+มีอีบุ๊ค] GOOD BOY ผู้ชายก็ดีเป็น

ตอนที่ 5 : GOOD BOY ผู้ชายก็ดีเป็น: EP:4 (100%) อัพครบ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4,110
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 99 ครั้ง
    3 พ.ค. 62

EPISODE: 04

"ต่อมั้ย?" ผมเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย มือบางรีบฟาดลงมาที่ไหล่แกร่งของผมดังเพี้ยะ


ก็แค่พูดเล่นๆ ทำไมต้องจริงจัง


"ต่อบ้าอะไรล่ะ ออกไปได้แล้ว เดี๋ยวเกิดใครพรวดพราดเข้ามาอีกได้ซวยกันพอดี" สีหน้าของเธอมันค่อนข้างเครียด ต่างกับผมที่ไม่รู้สึกรู้สาอะไร ร่างบางเดินนำไปที่ประตูโดยไม่หันมาพูดจากับผมอีก


ดวงตาคมก็ได้แต่มองตามแผ่นหลังเล็ก ก่อนจะเดินตามต้อยๆ อย่างว่านอนสอนง่าย เราสองคนเดินเคียงข้างกันอีกครั้ง แต่สิ่งที่ไม่เหมือนเดิมก็คือความเงียบที่ปกคลุมระหว่างเรา


"โกรธเหรอ เรื่องที่ฉันทำตอนอยู่ในห้องน้ำน่ะ" และก็เป็นผมเองที่อดใจไม่ไหวถึงได้ถามออกไปแบบนั้น


ต่อให้เธอโกรธ ผมก็ไม่แคร์ เพราะผมจะง้อจนกว่าเธอจะให้อภัย


"โกรธ" ไม่รู้ว่าที่เธอพูดมานั้นจริงจังหรือเปล่า แต่น้ำเสียงที่ราบเรียบมันทำให้ใจผมหล่นไปอยู่ตรงตาตุ่มแล้ว


"ง้อ" เขาว่ากันว่าผู้หญิงชอบผู้ชายทำตัวมุ้งมิ้งน่ารัก ดังนั้นผมจึงยื่นนิ้วก้อยไปตรงหน้าของเธอ พร้อมกับกระดิกเพื่อขอเกี่ยวก้อยคืนดี


เข้าใจคนหน้าโหดอยู่ในโหมดคิตตี้หรือเปล่า? นั่นแหละสภาพผมตอนนี้คือใช่เลย


"นี่กินยาไม่เขย่าขวดมา หรือเสพยามากเกินไป?" เธอเคยมองผมในแง่ดีบ้างหรือเปล่า รู้หรอกว่ากำลังด่าผมอ้อมๆ


"อาการที่ฉันเป็นอยู่ น่าจะเสพติดเธอมากกว่านะ"


โคตรเลี่ยนกับคำพูดของตัวเองเลยว่ะ ไม่คิดว่าตัวเองจะมีวันนี้ วันที่บ้าบอแบบกู่ไม่กลับ


"เสี่ยว" ริมฝีปากบางขยับด่า สายตาของผมสังเกตเห็นว่าตรงมุมปากนั้นกำลังกลั้นยิ้มเอาไว้อยู่


เธอตลกที่ผมพูดจาเลี่ยนๆ ออกมา หรือยิ้มเพราะชอบที่ผมพูดแบบนี้ใส่


ผมล่ะอยากจะบอกจังเลย ว่าถ้าไม่อยากเจ็บจิ๋...อย่ายิ้มให้ไอซ์


"เสี่ยวแต่ก็ทำให้เสียวได้นะ"


.:END ICE PART:.



.:SODA PART:.


ฉันเงยหน้าขึ้นมองคนตัวสูง ก่อนจะส่ายหัวไปมาอย่างเหนื่อยใจ พร้อมกับถอนหายใจออกมาหนักๆ


"ประสาท" ปากของฉันยังคงขยันพ่นคำด่าออกมาไม่หยุด แต่ถึงอย่างนั้นไอซ์ก็ไม่สะทกสะท้าน


ฉันว่าวันนี้เขาคงจะเบลอเพราะฤทธิ์ยานั่นแหละ ถึงพูดอะไรออกมาไม่รู้เรื่อง ดังนั้นฉันจะทำเป็นไม่สนใจละกัน


"ไปเอารถมอเตอร์ไซค์นายมาสิ ฉันจะยืนรออยู่ตรงนี้" ฉันพูดขึ้นเมื่อเราสองคนเดินมาหยุดที่หน้าตึกคณะของฉันอีกครั้ง


"อืม" ไอซ์พยักหน้ารับ ก่อนที่ร่างสูงจะเดินไป ฉันละสายตาจากไหล่กว้าง แล้วมองหาที่นั่งแถวๆ นั้น เพื่อนั่งรอ


ระหว่างรอไอซ์กลับมาฉันก็หยิบมือถือขึ้นมาเล่นฆ่าเวลาไปด้วย


พรึบ! เพล้ง!


ขณะที่ฉันกำลังเลื่อนนิ้วบนหน้าจอ อยู่ๆ มือถือที่เคยจับเอาไว้มันก็ถูกมือของใครบางคนปัดออกจนลอยกระเด็นไปตกที่พื้น สภาพของมันแทบไม่เหลือเค้าเดิม ทุกชิ้นส่วนกระจัดกระจายไปคนละทิศทาง ฉันมองสภาพมือถือของตัวเองนิ่งๆ ก่อนจะเงยหน้าขึ้นมองคนที่บังอาจทำให้มันเป็นแบบนี้


ยังไม่ทันที่จะได้อ้าปากด่า ริมฝีปากของฉันมันก็จำต้องชะงักเมื่อเห็นว่าเป็นใคร


"เมื่อคืนแกไม่ได้นอนที่บ้านใช่มั้ย!" เสียงตะคอกของผู้เป็นแม่ดังลั่นจนน่าหนวกหู ผู้คนรอบข้างหันมามองอย่างสนใจและอยากจะเผือกในคราวเดียวกัน


"พอใจที่จะซุกหัวนอนที่ไหนโซก็จะไปตรงนั้น" ฉันแสดงสีหน้าออกมาอย่างเซ็งๆ พลางละสายตาจากแม่แล้วมองไปที่เศษซากมือถือบนพื้น ที่คาดว่าน่าจะพังไปแล้วเรียบร้อย


ถึงจะซื้อมันมาด้วยเงินของแม่ แต่ท่านก็ไม่มีสิทธิ์ที่จะทำแบบนี้ เพราะมันเป็นของๆ ฉัน


"ไปนอนบ้านมันมาใช่มั้ย" ฉันเงยหน้าขึ้นมองสบตากับแม่อีกครั้ง พร้อมกับลุกขึ้นยืน แววตาของแม่เต็มไปด้วยความกรุ่นโกรธ ต่างกับแววตาของฉันที่ยังคงเรียบนิ่งไร้ความรู้สึก


เพราะแม่นั่นแหละที่ทำให้ฉันดูเป็นคนเยือกเย็นขนาดนี้ ก็คนมันขาดความอบอุ่น จะให้ฉันร่าเริงตลอดเวลามันก็คงเป็นไปไม่ได้


ถ้าพ่อยังอยู่ ฉันก็คงไม่ต้องตกมาอยู่ในสภาพแบบนี้หรอก และแม่ก็คงไม่กลายเป็นแบบนี้ด้วย


"ใช่ค่ะ"


เพี้ยะ!!


"ฉันบอกแกกี่ครั้งแล้วทำไมไม่จำห๊ะ!" ใบหน้าของฉันหันสะบัดไปด้านข้าง เนื่องจากแรงตบของผู้เป็นแม่ รู้สึกเจ็บแปล๊บไปทั่วบริเวณ แต่ก็ไม่ได้แสดงสีหน้าที่เจ็บปวดออกมาให้ท่านได้เห็นแต่อย่างใด


ฉันกัดฟันตัวเองเพื่อข่มความเจ็บนั้น แล้วหันกลับไปเผชิญหน้ากับแม่อีกครั้ง


********************30%*********************

ผู้คนที่เห็นเหตุการณ์ต่างได้แต่มองมาที่เราสองคน โดยที่ไม่มีใครกล้าแม้แต่จะย่างก้าวเข้ามาห้าม หรือเข้ามายุ่งเกี่ยวกับเรื่องนี้ อยากเผือก แต่ไม่อยากช่วย


หึ...ดีจริงๆ คนเรา


"แล้วทุกครั้งที่แม่บอก แม่เคยใช้เหตุผลบ้างหรือเปล่าล่ะคะ โซว่าเราไปคุยกันที่อื่นดีกว่า แม่ไม่อายพวกเขาหรือไง" ขณะที่พูดฉันก็กวาดสายตามองคนที่กำลังยืนดูพวกเราอยู่ด้วย บางคนก็ยกมือถือขึ้นมาถ่ายคลิป และบางคนก็หันหน้าไปคุยซุบซิบกัน


"ทีแบบนี้ทำไมแกถึงหน้าบางนักล่ะ" ฉันไม่รู้ว่าควรจะพูดกับแม่ยังไงดี รู้สึกเหนื่อยใจทุกครั้งที่ท่านปริปากออกมา


"..." เอาเถอะ ท่านอยากจะว่าอยากจะด่าฉันยังไงก็ให้ท่านพูดไป


"เงียบทำไมล่ะ ปกติแกก็เถียงฉันตลอดเลยไม่ใช่หรือไง" พอฉันเงียบก็ว่า พอฉันเถียงก็ด่า สรุปแม่ฉันจะเอายังไงกันแน่


"แม่พูดมาดีกว่าค่ะ ว่าแม่มาหาโซถึงที่นี่ทำไม" ฉันเบื่อที่จะต้องรับฟังคำเหน็บแนม จึงได้พูดวกกลับเข้าประเด็น


แม่ไม่เคยถ่อมาหาฉันถึงที่นี่หรอก นอกซะจากว่าจะมีเรื่องด่วนจริงๆ แล้วก็เป็นเรื่องที่ท่านอยากจะให้ฉันช่วยด้วย


ถ้าฉันไม่มีประโยชน์ท่านก็ไม่มา สรุปง่ายๆ ได้แบบนี้แหละ


"ฉันจะให้แกไปทำธุระให้หน่อย ไปพร้อมกับฉันตอนนี้เลย" เห็นไหม ฉันเคยคิดผิดที่ไหน น้ำเสียงของแม่อ่อนลงเล็กน้อย ต่างจากเมื่อกี้ที่ตบหน้าฉันแบบลิบลับ


"ธุระอะไรคะ"


"เดี๋ยวถึงที่นั่นแล้วฉันจะบอก"


"งั้นโซจะรอไอซ์กลับมาก่อน จะได้บอกเขาเอาไว้" ประโยคที่แม่พูดเมื่อครู่นี้ดูมีลับลมคมในยังไงก็ไม่รู้ ฉันเลยคิดว่าตัวเองควรที่จะบอกไอซ์เอาไว้ว่าฉันจะไปไหน เพราะถ้าเกิดอะไรขึ้นไอซ์จะได้ตามไปช่วยฉันได้


อย่าหาว่าฉันคิดมากอย่างนั้นอย่างนี้เลย บอกตรงๆ ว่าฉันไม่เคยไว้ใจแม่ของตัวเองสักครั้ง และอีกอย่างฉันก็เชื่อว่า


แม่สามารถทำลายฉันได้มากกว่าที่ฉันคาดคิดเอาไว้


"ทำไมต้องรอมัน! แกไปกับฉันเดี๋ยวนี้เลยนะโซดา" แม่เริ่มขึ้นเสียงใส่ฉันอีกครั้งเมื่อฉันพูดถึงไอซ์ ฝ่ามือของแม่จับกุมที่ข้อมือบางพร้อมกับกระชากให้เดินตาม


ฉันไม่ขัดขืน ได้แต่มองการกระทำของแม่อย่างเบื่อหน่าย


"ขึ้นไป" แม่ผลักตัวฉันให้ขึ้นไปนั่งบนรถตู้สีดำหรูหราคันหนึ่ง ตัวของฉันเซเล็กน้อยเกือบจะล้มลงเพราะแรงผลักนั้น ยังดีที่ฉันเอื้อมมือคว้าจับขอบประตูรถเอาไว้ได้ทัน ฉันหันไปมองแม่ช้าๆ พร้อมด้วยสีหน้าที่สงสัย


"นี่รถใคร" ฉันเอ่ยถามออกมา ปัจจุบันนี้บ้านเรามีแต่รถเก๋ง เพราะหลังจากที่พ่อเสียแม่ก็ขายรถตู้ทิ้งไปหมดแล้ว


"รถเพื่อนฉันเอง อย่าถามมากขึ้นไปได้แล้ว ฉันไม่พาแกไปฆ่าหรอกน่ะ" แม่ตอบกลับมา แต่ก็ไม่วายพูดประชดประชันอย่างแดกดัน


ฉันก้าวขาขึ้นไปนั่งเบาะริมหน้าต่าง สักพักแม่ก็ตามขึ้นมานั่งข้างๆ ฉัน เมื่อประตูถูกปิดลง แสงสว่างภายในรถก็เหลืออยู่เพียงน้อยนิด


สายตาของฉันหันไปเห็นผู้ชายใส่ชุดดำสองคนที่นั่งอยู่เบาะด้านหน้า ทั้งคนขับและคนที่นั่งอยู่ด้านข้างของเขาลักษณะรูปร่างค่อนข้างบึกบึนเลยทีเดียว แต่มันก็ไม่น่าแปลกอะไรหรอก คงจะเป็นลูกน้องของเพื่อนแม่ฉันเองนั่นแหละ


"พอไปถึงแกก็ทำตัวให้มันดีๆ ด้วยล่ะ"


"ทำไมล่ะคะ มันไม่เห็นจำเป็นเลยหนิ โซจะทำตัวแบบที่โซทำนั่นแหละ" หลายครั้งที่แม่ชอบพูดกรอกหูฉันแบบนี้ เวลาไปไหนมาไหนด้วยกันหรือออกงานสังคม แม่ก็มักจะบอกให้ฉันทำตัวให้เรียบร้อย เพื่อที่ผู้ใหญ่จะได้เอ็นดู


แล้วรู้อะไรไหม? ผู้ใหญ่ที่แม่หมายถึงนี่มีแต่พวกเฒ่าหัวงูทั้งนั้น พวกเขาไม่ได้เอ็นดูฉันหรอก จ้องจะจับฉันทำเมียมากกว่า แก่จนจะเข้าโลงกันอยู่แล้วยังมักมากแต่เรื่องกาม ฉันไม่ถอดรองเท้าส้นสูงฟาดหน้าก็ดีแค่ไหนแล้ว


นี่ถือว่าเกรงใจสุดๆ แล้วนะ


"ฉันอาย ไม่อยากให้ใครรู้ว่ามีลูกนิสัยต่ำๆ แบบแก"


เหอะ!...ตลก


"งั้นก็ปล่อยให้คนต่ำๆ อย่างโซออกไปจากชีวิตแม่สักทีสิคะ"


"ไม่ต้องห่วง เดี๋ยวแกก็ได้ออกไปจากชีวิตฉันแล้ว"


********************60%*********************

"ลงมา" ฉันขยับตัวเดินลงจากรถหลังจากที่แม่บอก เมื่อเท้าก้าวแตะลงที่พื้นฉันก็กวาดสายตามองบริเวณรอบๆ ทันที


ตรงหน้าคือบ้านหลังใหญ่โตดูหรูหรา บรรยากาศภายนอกถูกตกแต่งและประดับไปด้วยต้นไม้ดอกไม้อย่างสวยงาม รวมๆ ก็ดี แต่ฉันก็ไม่ได้แสดงสีหน้าที่ตื่นตาตื่นใจอะไรออกมาให้เห็น


"มากันแล้วเหรอกานดา" เสียงทักทายพร้อมกับการปรากฏตัวของชายสูงวัยท่าทางดูภูมิฐานทำให้ฉันหันไปมองที่เขานิ่งๆ อย่างสงสัย ขณะเดียวกันความรู้สึกตงิดใจแบบแปลกๆ มันก็เริ่มก่อตัวขึ้น


กานดา ชื่อที่ผู้ชายสูงวัยคนนั้นเรียกก็คือชื่อแม่ของฉันเอง


"สวัสดีค่ะท่าน" แม่ของฉันยกมือขึ้นไหว้ผู้ชายคนนั้นอย่างอ่อนน้อมถ่อมตน จากที่ดูด้วยตาเหมือนเขาจะอายุรุ่นราวคราวเดียวกับแม่ของฉัน สาเหตุที่แม่อ่อนน้อมขนาดนี้ก็คงจะเป็นเพราะเขาเป็นคนใหญ่คนโตหรือเป็นผู้มีอิทธิพลล่ะมั้ง


เดาได้จากบ้าน และลูกน้องที่เดินป้วนเปี้ยนกันไปมารอบบ้านเหมือนคนไม่มีการมีงานทำ


"โซดา ไหว้ท่านซะสิ" แม่ใช้ศอกกระทุ้งแขนฉันเบาๆ ฉันจึงจำต้องยกมือไหว้ตามที่แม่สั่ง


"ลูกสาวใช่มั้ย สวยอย่างที่พูดเอาไว้จริงๆ" แววตาของผู้ชายคนนั้นมันแฝงไปด้วยอะไรบางอย่าง และสิ่งนั้นมันก็ทำให้ฉันไม่ชอบใจซะด้วย


แววตาที่ไม่มีความเอ็นดู แต่เป็นแววตาที่หยาบโลนมากกว่า


"ธุระที่แม่ว่ามันคืออะไร รีบๆ บอกโซสิ โซจะได้กลับไม่อยากอยู่ที่นี่นานๆ" ฉันพูดแทรกขึ้นมาโดยไม่กลัวว่ามันจะเป็นการเสียมารยาทในขณะที่ผู้ใหญ่คุยกัน


"ก็ท่านนี่ไงธุระของแก" รอยยิ้มของแม่ผุดขึ้นมุมปากอย่างมีเลศนัย


"หมายความว่าไง"


"ขอบคุณมากนะกานดา ลูกสาวของเธอถูกใจฉันจริงๆ อ่ะนี่ เงินค่าตอบแทน" ทั้งสองไม่มีใครสนใจฉัน ไม่มีใครตอบคำถามที่ฉันเอ่ยออกมา แต่พอสายตาหันไปเห็นกระดาษเช็คในมือพร้อมกับประโยคที่ผู้ชายคนนั้นพูดมันก็ทำให้ฉันเข้าใจอะไรได้อย่างชัดเจน


"แม่ทำแบบนี้ทำไม" ฉันมองไปที่แม่ด้วยแววตาสั่นๆ


"ก็เห็นว่าแกอยากจะออกไปจากชีวิตฉันนักหนิ งั้นก็ไปอยู่กับท่านเขาละกัน" คำพูดของแม่เปรียบเสมือนมีดคมๆ ที่กรีดลึกลงมาบนหัวใจของฉัน


"นี่แม่ยังเห็นโซเป็นลูกอยู่หรือเปล่า แม่ขายโซให้กับเขาเนี่ยนะ!!" ฉันตะคอกออกมาเสียงดัง พร้อมกับชี้ไปที่ผู้ชายคนนั้น แววตาของฉันในตอนนี้มีแต่ความขุ่นมัวเนื่องด้วยโทสะ


"ฉันยังเห็นแกเป็นลูกเสมอโซดา ที่ฉันทำแบบนี้ก็เพื่อให้แกมีอนาคตที่ดี" ฉันล่ะอยากจะหัวเราะออกมาให้ดังลั่น รู้สึกตลกกับชะตากรรมชีวิตของตัวเอง มันช่าง...


บัดซบ!!


"เหอะ! ลูกเหรอคะ สิ่งที่แม่ทำมันไม่ได้เรียกว่าการหวังดี โซจะบอกอะไรให้นะ ไม่มีแม่ดีๆ ที่ไหนเขาพาลูกตัวเองมาขายตัวแบบนี้หรอก!!" ฉันแค่นเสียงหัวเราะออกมาอย่างสมเพช อย่างที่ฉันว่านั่นแหละ ไม่มีแม่ดีๆ ที่ไหนเขาทำกันแบบนี้ มีแต่แม่ที่...เท่านั้น ฉันขอละไว้ในฐานที่น่าจะเข้าใจกันดี


"นี่โซดา!!"


"โซขอตัวก่อนนะคะ ถ้าแม่อยากจะขายมากนัก แม่ก็ขายตัวเองเถอะ!" มันอาจจะเป็นคำพูดที่ก้าวร้าวต่อบุพการี แต่เชื่อเถอะว่าคำพูดของฉันมันไม่ได้ย่ำแย่เหมือนกับสิ่งที่แม่ฉันทำหรอก


ถ้าฉันจะต้องตกนรก แม่ก็คงจะตกไปพร้อมๆ กับฉัน


"จับตัวเธอเอาไว้!" เสียงออกคำสั่งอย่างมีอำนาจของชายสูงวัยทำให้ฉันถดถอยหนีอย่างอัตโนมัติ แต่ในคราวเดียวกันลูกน้องของเขาก็พุ่งตัวเข้าหาฉันได้อย่างทันท่วงที


"ปล่อย!!" ฉันตะโกนออกมาสุดเสียง พลางสะบัดตัวไปมาเพื่อให้หลุดพ้นจากการจับกุม แต่ยิ่งออกแรงมากเท่าไหร่มันก็ยิ่งไร้ผลอยู่ดี สิ่งที่ฉันทำมันไม่มีประโยชน์อะไรเลยสักนิด ผู้หญิงรูปร่างบอบบางอย่างฉันจะไปสู้แรงผู้ชายสองคนที่ร่างกายบึกบึนได้ยังไงกัน


"อย่าขัดขืน ยอมๆ ไปซะ แกจะได้ไม่ต้องเจ็บตัว" เหอะ! ยอมๆ ไปซะงั้นเหรอ? ไม่มีทาง!


"ฮึก...โซไม่คิดเลยนะว่าแม่จะเห็นแก่เงินมากขนาดนี้...ฮึก…ทำไมล่ะแม่...ฮึก...เงินมันมีค่ามากกว่าตัวโซหรือไง" ฉันได้พูดสิ่งที่กักเก็บอยู่ภายในใจออกมาจนหมดแล้ว ก็อยู่ที่ว่าแม่จะเห็นใจและสงสารฉันบ้างหรือเปล่า


"ใช่" แต่...เปล่าเลย แม่ก็ยังคงเป็นแม่ที่ร้ายกาจอย่างสม่ำเสมอ


ค่าว่า ‘ใช่’ ของแม่ ก็เปรียบเสมือนแอลกอฮอล์ที่ถูกเทราดซ้ำลงมาบนแผลในใจของฉัน

********************100%********************* 


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 99 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

703 ความคิดเห็น

  1. #187 ritakawaiichan (@ritakawaiichan) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 3 มกราคม 2562 / 18:40
    ยุดีกว่าา
    #187
    0
  2. #186 DMace9 (@DMace9) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 3 มกราคม 2562 / 04:14
    จริงๆแล้วไอซ์เป็นพระเอกมุ้งมิ้งเนอะ 5555 ทำไมเราเอ็นดูนางอ่ะ
    #186
    0
  3. #185 NAME :: Aida (@i_da) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 2 มกราคม 2562 / 21:48
    จะหอมแก้มแน่ๆ เลยอ่า
    #185
    0
  4. #184 bam_swift (@bam_swift) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 2 มกราคม 2562 / 19:39
    เจิมมมมม
    #184
    0
  5. #183 Nami_Nami_SH (@namzom-sh) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 2 มกราคม 2562 / 00:40
    เจิมมมมมม
    #183
    0
  6. #182 DMace9 (@DMace9) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 1 มกราคม 2562 / 23:38
    เจิมมมม
    #182
    0
  7. #181 milktier (@milktier) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 1 มกราคม 2562 / 22:10

    เจิมมม

    #181
    0
  8. #180 0639326832 (@0639326832) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 1 มกราคม 2562 / 21:24
    เจิมมม
    #180
    0
  9. #179 Wongtawun_2545 (@Wongtawun_2545) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 1 มกราคม 2562 / 21:09
    เจิมมมม
    #179
    0
  10. #178 airin0618 (@airin0618) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 1 มกราคม 2562 / 20:26
    เจิมมมมมมมม
    #178
    0
  11. #177 NAME :: Aida (@i_da) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 1 มกราคม 2562 / 20:16
    เจิมจ้า
    #177
    0
  12. #176 topknot (@topknot) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 1 มกราคม 2562 / 20:15
    เจิมมมมมมม
    #176
    0
  13. #175 S.SIN (@YouGee) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 1 มกราคม 2562 / 19:59
    งู?...รึเปล่า
    #175
    0
  14. #174 kajeab4792 (@kajeab4792) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 1 มกราคม 2562 / 19:51
    งูอะไร...?
    #174
    0
  15. #127 Matt (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 29 พฤศจิกายน 2560 / 15:04
    มาต่อเถอไรท์
    #127
    0
  16. #126 ค่ดคูล (@fongnom_) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 26 พฤศจิกายน 2560 / 20:27
    แม่นี่แบบบบบบ (ละไว้ในฐานที่เข้าใจ)
    #126
    0
  17. #125 paninhot8899 (@paninhot8899) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 25 พฤศจิกายน 2560 / 19:36
    อู้ววววววว
    #125
    0
  18. #124 SaovaneeMada (@SaovaneeMada) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 25 พฤศจิกายน 2560 / 11:30
    สงสารโซอ่ะ
    #124
    0
  19. #123 AtomRc (@AtomRc) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 24 พฤศจิกายน 2560 / 23:39
    ไอซ์มาช่วยด่วนนน
    #123
    0
  20. #122 NAME :: Aida (@i_da) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 24 พฤศจิกายน 2560 / 22:50
    อิแม่!!!
    #122
    0
  21. #121 airin0618 (@airin0618) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 24 พฤศจิกายน 2560 / 21:44
    แม่แท้ๆรึเปล่าทำไมทรามจัง ไอซ์มาเร็วววว
    #121
    0
  22. #119 NAME :: Aida (@i_da) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 22 พฤศจิกายน 2560 / 23:39
    เรื่อง?นี้?ไม่จำเป็นตัวร้าย เพราะแม่คือ?เจ้ากรรมนายเวรนั่นเอง 5555
    #119
    0
  23. #118 วีร่า (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 22 พฤศจิกายน 2560 / 22:50
    เกลียดแม่นี่ผิดมั้ย
    #118
    1
  24. #117 SaovaneeMada (@SaovaneeMada) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 21 พฤศจิกายน 2560 / 15:55
    ใครนะรอ
    #117
    0
  25. #116 Maprang Rungravee (@maprangssh) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 20 พฤศจิกายน 2560 / 21:53
    เป็นใครกันนนนน
    #116
    0
  26. #115 NAME :: Aida (@i_da) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 20 พฤศจิกายน 2560 / 20:56
    ใคร?เป็นคนทำเนี่ย ค้างค่ะค้างง
    #115
    0
  27. #114 paninhot8899 (@paninhot8899) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 20 พฤศจิกายน 2560 / 20:07
    who is he?????????
    #114
    0