[END ทำมือ+มีอีบุ๊ค] GOOD BOY ผู้ชายก็ดีเป็น

ตอนที่ 34 : GOOD BOY ผู้ชายก็ดีเป็น: EP:14 (2/3)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,091
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 12 ครั้ง
    2 ธ.ค. 62

แกร๊ง!

ไอซ์ปล่อยช้อนที่เคยถืออยู่ในมือ ให้ร่วงหล่นลงกระทบกับจานข้าวที่เพิ่งทานเข้าไปได้ไม่เยอะเท่าไหร่

หางตาของฉันสังเกตเห็นว่าสายตาของพวกนั้นกำลังมองจดจ้องมาที่ต้นขาของฉัน นอกจากคำพูดจาหยาบโลนก็คงจะเป็นเพราะการที่สามคนนั้นมองฉันล่ะมั้ง ที่มันทำให้ไอซ์รู้สึกไม่พอใจ

"จริงว่ะ โคตรน่าแดกเลย นี่ถ้ากูได้ลองนะคงแดกได้ทั้งคืน"

"กูก็เห็นด้วยกับมึงว่ะ" น้ำเสียงน่ารังเกียจของสามคนนั้นยังคงดังขึ้นไม่หยุด 

เมื่อเห็นว่าไอซ์เริ่มกำหมัดแน่นฉันก็รีบเอื้อมมือไปหา หมายจะจับยึดเขาเอาไว้ ทว่ากลับไม่ทันเวลา 

ร่างสูงของไอซ์ลุกพรวดขึ้นยืนเต็มความสูง ก่อนจะพุ่งเข้าไปหาหนึ่งในสามคนนั้น และคนที่เป็นเป้าหมายของไอซ์มากที่สุดก็คือคนที่พูดประโยคว่า 'หิวข้าวว่ะ พวกมึงหิวปะ ข้าวสวยขาวๆ เนียนๆ แม่งน่าแดกเนอะ' ซึ่งคนนี้นี่แหละที่เป็นคนจุดประเด็นเลวๆ ขึ้นมา

"หิวก็แดกข้าว แต่ถ้ามึงห้าวมาแดกตีนกู!!" จบประโยคนั้นฝ่าเท้าหนักๆ ของไอซ์ก็ยกขึ้นสูงและพุ่งถีบที่หลังคอของเป้าหมาย จนเป็นเหตุทำให้ใบหน้าเถื่อนๆ ของมันกระแทกเข้ากับโต๊ะเต็มแรง

ฉันว่านะ งานนี้ต้องมีนองเลือดกันแน่ๆ

"มึงทำเพื่อนกูเหรอวะ!!"

"เออ! ก็เพื่อนมึงไง กูไม่ได้ถีบหัวพ่อพวกมึงสักหน่อย ถามเหี้ยไรโง่ๆ !!" 

หลังจากที่อีกสองคนลุกขึ้นยืนตะคอกใส่หน้าไอซ์ เขาก็ตะคอกสวนกลับด้วยวาจาเจ็บแสบอย่างไม่ยอมแพ้เช่นกัน

สถานการณ์ฉุกเฉินส่งผลให้บุคคลที่อยู่รอบๆ ร้านพากันแตกฮือ

"ไอซ์อย่ามีเรื่องเลย เกรงใจป้าน้อย" ฉันรีบลุกขึ้นไปดึงวงแขนแกร่งของไอซ์เอาไว้ เป็นห่วงไอซ์ฉันก็เป็นห่วง แต่หลักๆ เลยคือฉันเป็นห่วงร้านของป้าน้อยมากกว่า อีกอย่างก็เกรงใจป้าเค้าด้วย อุตส่าห์ทำอาหารให้แบบจุกๆ แต่กลับจะมาพังร้านเขา

"มึงอย่าคิดว่าทำเพื่อนกูสลบแล้วจะหนีออกไปจากร้านนี้ได้!" 

ถ้าชายฉกรรจ์คนนี้ไม่พูด ฉันก็ไม่ได้สังเกตหรอกว่าคนที่ถูกไอซ์ถีบสลบเหมือดไปแล้ว

ทำไมไอซ์ดุจัง...

"ถ้าอยากบวกกับกูให้ไปนอกร้าน เดี๋ยวเปิดเวทีมวยให้เลย" 

"ไอซ์" ฉันยังคงไม่ลดละความพยายามที่จะลากตัวไอซ์ให้เดินออกจากร้าน อีกทั้งยังเรียกชื่อเขาเพื่อห้ามปรามไปพร้อมๆ กัน

"อย่าป๊อด แน่จริงก็ในร้านนี้เลย มึงเข้ามาดิ!" คนที่ยืนเงียบอยู่นานโพล่งขึ้นมาบ้าง 

อันที่จริงปากแบบนี้ก็น่ากระโดดถีบสักทีเหมือนกัน นี่ฉันควรห้ามไอซ์หรือร่วมมือกับเขาเพื่อจัดการพวกนี้ดี

"หยุดเดี๋ยวนี้!! ถ้าพวกมึงสองตัวคิดจะทำอะไรไอซ์ในร้านนี้ล่ะก็ กูจะฟาดด้วยตะหลิว!!"

โห...ฉันว่าคนที่ดุมากกว่าไอซ์น่าจะเป็นป้าน้อยนะ มีรุ่นใหญ่ที่เป็นถึงเจ้าของร้านออกตัวให้แบบนี้สีหน้าของสองคนนั้นก็ถึงกลับซีดเผือด

ฉันได้ยินมาจากไอซ์ ว่าป้าน้อยน่ะเป็นตำรวจหญิงเก่า ก็ไม่แปลกหรอกที่ป้าน้อยจะใจกล้าและไม่เกรงกลัวใครแบบนี้

เรียกได้ว่าพร้อมปกป้องหลานชาย (นอกไส้) สุดที่รักมากๆ เลยล่ะ

"ไอซ์มานี่ รีบกลับได้แล้วอย่าทำให้ป้าน้อยต้องลำบาก" ฉันกอดแขนแกร่งของไอซ์เอาไว้แน่น พร้อมกับทั้งลากและดึงให้ร่างสูงเดินตามมา และคราวนี้ก็ดูท่าว่าไอซ์จะยอมทำอย่างว่าง่าย

เหตุผลคงไม่ใช่อะไร ที่เขายอมง่ายๆ แบบนี้ก็เพราะว่าไม่อยากทำให้ป้าน้อยเดือดร้อนไปด้วยน่ะสิ ป้าน้อยนี่ก็อีกคน ถ้าได้ออกโรงปกป้องใครก็จะทำอย่างสุดความสามารถ สิ่งนี้คงจะเรียกได้ว่าเป็นสัญชาตญาณของตำรวจเก่าล่ะมั้ง

แต่ป้าก็อายุมากแล้วนะ ทำไมถึงห้าวเบอร์นั้น ฉันนี่ล่ะอยากฝากตัวเป็นศิษย์ซะจริงๆ เลย

"ฝากไว้ก่อนเถอะมึง!" นี่เป็นเสียงของชายฉกรรจ์สองคนนั้นที่ตะโกนดังไล่ลังมา และนั่นก็ทำให้ไอซ์หยุดชะงักแล้วขืนตัวเอาไว้ทันใด

"เอาเพื่อนมึงไปฝากไว้ที่เมรุเถอะ ไอ้พวกเหี้ย" แม้ประโยคนี้ของไอซ์จะใช้น้ำเสียงราบเรียบ ทว่าก็ทำให้คนฟังถึงกับหน้าชาไม่น้อย

ชายฉกรรจ์สองคนนั้นทำท่าจะเดินออกมาหาเรื่องไอซ์ที่หน้าร้าน แต่ถูกป้าน้อยยกตะหลิวขึ้นชี้หน้าห้ามเอาไว้

"ขึ้นรถ" ฉันดันแผ่นหลังกว้างเพื่อให้ไอซ์ขึ้นไปนั่งบนมอเตอร์ไซค์ 

เขาหายใจฮึดฮัดอย่างขัดใจ แต่กระนั้นก็ตวัดขาขึ้นคร่อมเบาะรถ พร้อมกับล้วงมือเข้าไปหยิบกุญแจออกมาเสียบแล้วสตาร์ทเครื่องยนต์

พูดง่ายๆ แบบนี้มันก็น่ารักดี


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 12 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

703 ความคิดเห็น