[END ทำมือ+มีอีบุ๊ค] GOOD BOY ผู้ชายก็ดีเป็น

ตอนที่ 31 : GOOD BOY ผู้ชายก็ดีเป็น: EP:13 (2/3)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,918
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 15 ครั้ง
    1 ธ.ค. 62

"อืม ก็ได้" หลังจากที่ครุ่นคิดอยู่นานฉันก็ตัดสินใจได้ 

ใบหน้าหล่อเหลาของไอซ์ปรากฏรอยยิ้มดีอกดีใจอย่างออกนอกหน้าจนดูน่าหมั่นไส้

"..."

"แต่นายต้องทำตามที่พูดเอาไว้ด้วย ที่บอกว่าจะไปอยู่ที่อื่นน่ะ" ฉันไม่ได้ไล่ แต่ที่ไอซ์พูดมันก็ถือว่าเป็นข้อเสนอที่ดี

"แน่นอน ฉันทำตามคำพูดของตัวเองอยู่แล้ว"

"ก็ดี งั้นเริ่มตั้งแต่พรุ่งนี้เป็นต้นไปเลย" ฉันพูดสรุปเองเสร็จสรรพ ตอนนี้มันเย็นมากแล้วฉันก็กลัวว่าไอซ์จะหาที่พักใหม่ลำบาก ก็เลยจะใจดีให้เขาค้างที่นี่ก่อน

รอยยิ้มบางๆ ยังคงปรากฏที่ใบหน้าของเขาตลอดเวลา และดูท่าว่าจะไม่หุบง่ายๆ

"..." 

ไม่เพียงแค่ยืนยิ้มเฉยๆ ทว่าแววตาของไอซ์ที่มองมากลับทำให้ฉันทำตัวไม่ถูกสักเท่าไหร่

"ยิ้มอะไรนักหนา" เมื่อไม่รู้ว่าจะทำยังไงกับสถานการณ์ตรงหน้าดีฉันถึงได้เอ่ยถามเขาขึ้นมาเสียงห้วน พลางแสร้งทำเป็นหงุดหงิด

"ก็มีความสุข ยิ้มไม่ได้เหรอ" 

"ไม่ได้!" ฉันตอบกลับทันควัน พลางกระแทกเสียงใส่อย่างไม่จริงจัง แค่คิดว่าเผื่อมันจะช่วยทำให้เขาเกรงกลัวฉันขึ้นมาบ้างเท่านั้นเอง

"แล้วเราควรจะทำอะไรกันดีล่ะ"

"ไอซ์" ฉันเรียกชื่อเขาด้วยโทนเสียงต่ำราบเรียบ พร้อมกับตีหน้านิ่งเมื่อเห็นว่าในดวงตาคมคู่นั้นกำลังฉายชัดถึงความเจ้าเล่ห์ออกมา

"เคๆ ไม่แกล้งแล้วก็ได้" ไอซ์ยกมือขึ้นทำท่ายอมแพ้ ก่อนจะเดินออกจากห้องไป เพื่อให้ฉันได้จัดการธุระส่วนตัวของตัวเอง

"..."

"เปลี่ยนชุดเสร็จเมื่อไหร่ออกมาจากห้องด้วย จะพาไปกินข้าวข้างนอก" นี่คือเสียงของไอซ์ที่ตะโกนแทรกเข้ามาในห้อง ขณะที่ฉันกำลังหยิบเสื้อผ้าที่ตัวเองจับยัดใส่กระเป๋าเป้ออกมาแขวนกลับเข้าตู้ตามเดิม

ฉันว่าฉันควรที่จะโทรบอกกรีนได้แล้วล่ะ

ระหว่างที่ฉันหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาเพื่อโทรหากรีน ก็เป็นจังหวะเดียวกับที่เธอโทรเข้ามาหาฉันพอดิบพอดี

ฉันปาดนิ้วกดรับอย่างไม่รอช้า ก่อนจะยกโทรศัพท์ขึ้นแนบหู

"กรีน ฉะ..."

("ฮัลโหลโซดา ฉันคุยกับครอบครัวฉันให้แล้วนะ ทุกคนโอเค วันนี้เธอย้ายมาอยู่บ้านฉันได้เลย ใกล้ถึงป้ายรถเมล์แถวบ้านฉันเมื่อไหร่ก็โทรมาอีกทีนะ เดี๋ยวฉันออกไปรับ") 

น้ำเสียงกระตือรือร้นของกรีนดังแทรกขึ้นมา ก่อนที่ฉันจะทันได้พูดบอกเธอจนจบประโยค

หรือเรียกได้ว่าฉันยังไม่ทันได้พูดอะไรกับเธอด้วยซ้ำ แล้วยิ่งเห็นว่าเธอดูเหมือนจะดีใจแบบนี้ฉันก็รู้สึกผิดขึ้นมาทันใดที่ต้องปฏิเสธ หนำซ้ำยังทำให้เธอลำบากโดยเปล่าประโยชน์อีก

"ขอโทษนะกรีน ฉันหาที่อยู่ได้แล้วน่ะ กำลังจะโทรไปบอกเธออยู่พอดีเลย" ฉันเอ่ยออกไปด้วยน้ำเสียงที่แสดงถึงความรู้สึกผิดจากใจจริง นี่ถ้าเธออยู่ตรงหน้าฉัน ฉันจะไม่รอช้าเลยที่จะยกมือขึ้นไหว้ขอโทษเธอ

("อ๋อ ถ้าอย่างนั้นก็ไม่เป็นไร มีอะไรอย่างอื่นให้ฉันช่วยก็บอกได้นะ ฉันยินดี")

"ขอบคุณมากจริงๆ นะกรีน แล้วก็ขอโทษด้วยที่ทำให้ต้องลำบาก" ฉันยังคงรู้สึกผิดต่อเธอจริงๆ นี่กรีนจะเห็นว่าฉันเป็นพวกจิตใจโลเลหรือเปล่านะ

("ไม่เป็นไร โซดาไม่ต้องเครียดนะ) 

ถึงกรีนจะพูดแบบนั้นแต่ฉันก็อดคิดมากไม่ได้อยู่ดี...

หลังจากที่คุยโทรศัพท์กับกรีนเสร็จ ฉันก็จัดการถอดชุดนักศึกษาออกแล้วเปลี่ยนเป็นเสื้อยืดกับกางเกงขาสั้นแบบใส่สบายๆ เมื่อจัดการธุระส่วนตัวของตัวเองเรียบร้อยฉันก็ได้ฤกษ์เดินออกจากห้องนอน เพื่อไปหาไอซ์ที่นั่งดูโทรทัศน์รออยู่ตรงโซฟากลางบ้าน

"ขึ้นเครื่องบินไปซื้อเสื้อผ้าจากต่างประเทศมาหรือไง" ไอซ์โพล่งขึ้นมาลอยๆ โดยไม่หันมามองฉัน

พอเห็นว่าเขายังคงทำตัวหยอกล้อฉันเหมือนอย่างปกติ แบบนี้ฉันก็ควรทำตัวให้ปกติสินะ

อะไรที่เขาเคยพูดเอาไว้เมื่อไม่กี่ชั่วโมงก่อนหน้านี้ฉันจะ...ทำเป็นไม่เคยได้รับรู้แล้วกัน

"อยากตายเหมือนในหนังที่นายกำลังดูอยู่มั้ยล่ะ" ฉันขยับเท้าไปหยุดยืนอยู่ตรงด้านข้างโซฟา พลางพยักพเยิดหน้าไปทางหน้าจอโทรทัศน์ ที่กำลังปรากฏภาพชายคนหนึ่งกำลังกระอักเลือดอยู่ในอ้อมกอดของผู้หญิงที่กำลังร้องไห้โฮปานจะขาดใจ

"ตายในอ้อมกอดเธอน่ะเหรอ ก็น่าสนอยู่"


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 15 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

703 ความคิดเห็น