[END ทำมือ+มีอีบุ๊ค] GOOD BOY ผู้ชายก็ดีเป็น

ตอนที่ 30 : GOOD BOY ผู้ชายก็ดีเป็น: EP:13 (1/3)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,900
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 13 ครั้ง
    1 ธ.ค. 62

EPISODE: 13


ถ้าฉันไม่ได้คิดไปเองน้ำเสียงนั้นของเขามันกำลังเต็มเปี่ยมไปด้วยความเจ็บปวด

"ไอซ์ ปล่อย" มือบางยกขึ้นดันที่อกแกร่งเพื่อให้เขาถอยห่างออกไป กระนั้นไอซ์ก็ยังคงยืนนิ่งดุจหินผา จนยากที่ฉันจะผลักเขาให้ออกห่างได้

เมื่อความพยายามไม่เป็นผล จึงยืนนิ่งๆ ให้เขากอดแบบนั้นโดยไม่คิดจะยกวงแขนขึ้นกอดตอบแต่อย่างใด

"เธอไม่ต้องรู้สึกกับฉันแบบที่ฉันรู้สึกกับเธอก็ได้ ฉันจะไม่เรียกร้องอะไร นอกจากให้เธออยู่กับฉันที่นี่" 

รู้อะไรไหม?...การที่ไอซ์อยากให้ฉันอยู่กับเขาที่นี่มันเป็นอะไรที่หนักหนาพอๆ กันนั่นแหละ

"ฉันให้ไม่ได้" ฉันพูดเอ่ยออกไปตรงๆ โดยไม่อ้อมค้อม แรงกระชับจากวงแขนแกร่งทำให้พอจะรู้ว่าไอซ์น่าจะไม่ยอมปล่อยให้ฉันไปแน่ๆ

แม้แต่ก้าวขาออกจากห้องนี้ก็ไม่รู้ว่าจะมีสิทธิ์ทำได้ไหม...

"ถ้าอย่างนั้นฉันจะไปอยู่ที่อื่นเอง ส่วนเธอก็อยู่ที่บ้านหลังนี้ไป" 

"เพื่ออะไร?" ฉันถามออกไปทันควัน ไม่เข้าใจเขาจริงๆ ว่าทำไมต้องลงทุนอะไรขนาดนั้น ทั้งๆ ที่บ้านหลังนี้ก็เป็นของเขาแท้ๆ แล้วทำไมถึงระเห็จออกไปอยู่ข้างนอกซะเอง

"เธอเป็นผู้หญิงนะโซดา ถ้าไปอยู่คนเดียวแล้วเกิดเป็นอะไรขึ้นมาจะทำยังไง อย่างน้อยถ้าอยู่ที่นี่ฉันก็แวะมาหาได้ทุกวันอยู่แล้ว" ในที่สุดไอซ์ก็ยอมผละออกจากฉัน ทว่าฝ่ามือหนาก็ยังคงจับยึดไหล่บางของฉันเอาไว้ทั้งสองข้าง

แต่ทำแบบนี้มันก็ยังดีกว่าการที่เขากอดฉันเป็นไหนๆ ฉันไม่ได้รังเกียจอะไรเขาหรอกนะ แค่คิดว่าเราไม่ควรทำอะไรที่ไม่เหมาะสม อะไรที่พลาดไปแล้วก็ให้มันเป็นบทเรียนไป แล้วก็ไม่ต้องทำแบบนั้นอีก

ฉันรู้ว่าเป็นเพื่อนกันก็สามารถกอดกันได้ แต่ต้องเข้าใจด้วยว่าตอนนี้ไอซ์คิดกับฉันเกินเลยไปไกลแล้ว ดังนั้นอยู่ห่างๆ กันดีกว่า

"ฉันไม่ได้อยู่คนเดียว" 

"แล้วอยู่กับใคร" น้ำเสียงของไอซ์เข้มขึ้นเล็กน้อย ดวงตาคมมองลึกเข้ามาในดวงตาของฉันราวกับกำลังค้นหาคำตอบให้กับตัวเอง

"เพื่อนที่มอ" 

"ผู้หญิงหรือผู้ชาย" ร่างสูงย้อนถามกลับมาโดยทันที

นอกจากจะชอบฉัน เขายังถือสิทธิ์ทำตัวเป็นพ่อควบคู่ไปด้วยหรือไงนะ

"ผู้หญิง" ฉันตอบสั้นๆ ด้วยเสียงเนือยๆ 

"แล้วคิดว่าผู้หญิงอยู่ด้วยกันสองคนมันจะไม่อันตรายหรือไง" 

"ก็ไม่ได้อยู่คนเดียวสักหน่อย ที่บ้านนั้นยังมีแม่แล้วก็พ่อเลี้ยงของเพื่อนฉันอยู่ดะ..."

"ไม่ได้!" ไอซ์โพล่งขึ้นเสียงดัง จนพานทำให้ฉันสะดุ้งโหยงไปด้วย ยังพูดไม่ทันจบด้วยซ้ำ เพียงแค่ฉันพูดคำว่าพ่อเลี้ยงออกมาสีหน้าและแววตาของไอซ์ก็แปรเปลี่ยนไปโดยฉับพลัน

"อะไรของนายอีกเนี่ย!" ฉันเริ่มที่จะขึ้นเสียงใส่บ้าง เนื่องจากทนให้เขาเจ้ากี้เจ้าการต่อไปไม่ได้อีกแล้ว

นี่ชีวิตของฉันนะ ฉันขอมีสิทธิ์ตัดสินใจเองหน่อยเถอะ ทั้งชีวิตก็โดนแม่บงการมามากพอแล้ว นี่เขายังจะทำแบบเดียวกับแม่ฉันอีกเหรอ?

สรุปฉันอยู่กับใครถึงจะรู้สึกสบายใจได้บ้างวะ

"ฉันไม่ได้จะบงการชีวิตของเธอหรอกนะโซดา แต่ที่ฉันทำแบบนี้ก็เพราะเป็นห่วงเธอ ถามจริงเถอะว่าจะไว้ใจคนพวกนั้นได้มากน้อยแค่ไหนกันเชียว แล้วถ้าวันดีคืนดีพ่อเลี้ยงอะไรนั่นมาทำเรื่องไม่ดีกับเธอล่ะ เธอจะทำยังไง ยังไม่รู้จักเขาดีพอก็จะไปอาศัยอยู่กับเขาแล้วเหรอ เธอเชื่อใจพวกเขาขนาดนั้นเลยหรือไง" ประโยคที่เขาเอ่ยออกมาราวกับล่วงรู้ว่าฉันกำลังคิดอะไรอยู่

ฉันนึกคิดตามคำพูดที่ยาวเหยียดของไอซ์ทุกคำ แววตาของเขานั้นมันฉายชัดถึงความเป็นห่วงเป็นใยอย่างเห็นได้ชัด มันชัดเจนจนฉันต้องเบนสายตาไปมองทางอื่น

"..."

"อยู่ที่นี่ แล้วฉันจะเป็นคนปกป้องเธอเอง"

ริมฝีปากบางเม้มเข้าหากันอย่างคิดไม่ตก เวลานี้ฉันกำลังรู้สึกสับสนว่าจะตัดสินใจยังไงดี เพราะสิ่งที่ไอซ์พูดมาทั้งหมดนั้นมันก็เป็นเรื่องจริง

ฉันเพิ่งจะรู้จักกับกรีนได้ไม่นาน กระนั้นก็รู้ว่าเธอเป็นคนดีไม่น้อย แต่ว่าแม่กับพ่อเลี้ยงของเธอล่ะเป็นคนยังไงกันแน่ ฉันยังไม่รู้จักพวกเขาดีด้วยซ้ำ

ขนาดพี่ทิศเหนือที่ดีกับฉันมาตลอดยังคิดจะทำลายฉันได้เลย แล้วแบบนี้ฉันจะไว้ใจใครได้อีกล่ะ


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 13 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

703 ความคิดเห็น