[END ทำมือ+มีอีบุ๊ค] GOOD BOY ผู้ชายก็ดีเป็น

ตอนที่ 3 : GOOD BOY ผู้ชายก็ดีเป็น: EP:2 (100%) อัพครบ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4,975
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 166 ครั้ง
    3 พ.ค. 62

EPISODE: 02

"มาทำไม" นี่คือคำถามที่ร่างสูงทักทายฉันเมื่อเจอหน้ากันอีกครั้งในวันนี้


"ฉันขอนอนกับนายหน่อยสิ"


"ห๊ะ!" ดวงตาคมเบิกกว้างขึ้น พลางอุทานออกมาด้วยสีหน้าที่แตกตื่น ทำไมต้องตกใจ นี่โซดาไง เพื่อนไอซ์เองจำไม่ได้เหรอ


"บอกว่าขอนอนด้วยหน่อย" ฉันพูดย้ำอีกครั้งด้วยสีหน้าที่เบื่อหน่าย แต่ไอซ์ก็ยังคงทำสีหน้าที่กลืนไม่เข้าคายไม่ออก


เป็นไรของมันวะ


"เธอเป็นผู้หญิงนะ จะมาขอผู้ชายแบบนี้ได้ยังไง" หืมมม...แค่ฉันจะมาขอค้างที่นี่ด้วยนี่มันผิดมากเลยเหรอ น้ำเสียงของเขามันเหมือนกำลังตำหนิฉัน ไหนจะแววตาที่มองมานั่นอีก


"นี่กำลังคิดลึกอะไรอยู่หรือเปล่าเนี่ย" ฉันเอ่ยถามอย่างสงสัย คนอย่างมันนี่น่าไว้ใจที่ไหน สมงสมองปล่อยให้เผลอไม่ได้หรอก เป็นคนชอบคิดอะไรลึกๆ ไม่เคยคิดอะไรตื้นๆ กับใครเขา


"ก็...เออนั่นแหละ" แสงไฟหน้าบ้านที่กระทบลงมานั้นสลัวๆ เล็กน้อย แต่ก็สามารถทำให้ฉันสังเกตเห็นได้ว่าหูของเขามันกำลังเริ่มแดงขึ้นมา ฉันอมยิ้มอย่างนึกขำ ถ้าใครได้มาเห็นก็คงจะรู้สึกตลกกันทั้งนั้น


ผู้ชายร่างถึกคนหนึ่งที่กำลังยืนหน้าแดงหูแดง มันเป็นภาพที่หาดูได้ยาก ยิ่งผู้ชายตรงหน้าคือไอซ์ด้วยแล้วมันก็ยิ่งดูแปลก นิสัยเขามันไม่เหมาะกับท่าทางเขาในตอนนี้เลยจริงๆ


"นายเขินฉันเหรอ" ฉันถามขึ้นมายิ้มๆ พลางขยับเข้าไปใกล้เขา แต่ไอซ์ก็ผงะถอยหลังอย่างตกใจในการจู่โจมที่รวดเร็วของฉัน


"เขินไร มโนเหรอ" ไม่เขินแล้วทำไมต้องเกรี้ยวกราดกลบเกลื่อนด้วยล่ะ แบบนี้มันน่าสงสัยจังเลยนะว่าไหม?


"จะเชื่อดีหรือเปล่าน้าาาา~" ฉันลากเสียงอย่างทะเล้นและยียวน ไม่รู้สิ...เวลาแกล้งไอซ์ฉันรู้สึกมีความสุขยังไงก็ไม่รู้


"จะเข้าก็เข้ามา ไม่งั้นก็นอนอยู่ข้างนอกนั่นแหละ" เนี่ย เกรี้ยวกราดอีกแล้ว รู้หรอกว่าเขิน แต่ไม่จำเป็นต้องใจร้ายกับเพื่อนขนาดนี้ก็ได้


ร่างสูงเบี่ยงตัวหลบให้ฉันเดินเข้าไปด้านในบ้านของเขา ภาพเมื่อตอนกลางวันกับตอนนี้มันก็ยังเหมือนกันเป๊ะ


รกยังไงก็รกอย่างนั้น


"งูจะโผล่มาฉกฉันหรือเปล่าเนี่ย" ฉันหันกลับไปถามร่างสูงที่กำลังล็อกกลอนประตูบ้าน


"ก็ปล่อยให้มันฉกไปสิเดี๋ยวดูดดดด...พิษให้" ไอซ์พูดโดยที่ไม่หันมามองฉัน ร่างสูงเดินเฉียดผ่านตัวฉันไป แล้วล้มตัวลงนอนบนโซฟาตัวใหญ่ พร้อมกับคลุมโปง


บางทีคำพูดคำจาของเขามันก็ทำให้ฉันรู้สึกแปลกๆ


"ไม่ไปนอนในห้องด้วยกันเหรอ" ฉันเดินเข้าไปสะกิดร่างสูงที่นอนอยู่ แต่ไอซ์ก็พลิกตัวหนีจากนิ้วของฉัน


ทีแบบนี้ล่ะมาเล่นตัว


"ไม่" เสียงทุ้มเข้มปฏิเสธอย่างหนักแน่น ที่ฉันชวนนี่ก็ไม่ใช่อะไรหรอก แค่กลัวว่าเขาจะเมื่อยตัว เพราะโซฟาตัวนี้มันก็ไม่ได้มีพื้นที่ให้ขยับตัวมากมายอะไรขนาดนั้น ถ้าเขานอนนิ่งๆ มันก็ไม่มีปัญหา แต่ใครกันล่ะที่จะนอนท่าเดียวยันเช้า


เมื่อยตายพอดี


"อืม งั้นฉันไม่เกรงใจแล้วนะ จะคิดว่านี่คือบ้านของฉันเองละกัน" พูดจบฉันก็เดินเข้าไปในห้องนอน ยังดีหน่อยที่สภาพห้องนอนของเขามันยังปกติแบบคนทั่วไป สะอาดกว่าข้างนอกเย๊อะ สะอาดเหมือนเขาไม่เคยเข้ามานอนในนี้เลย


.:END SODA PART:.



.:ICE PART:.


-ตกดึก-


ผมเลิกคลุมโปงเมื่อภายในบ้านกลับมาเงียบกริบอีกครั้ง เมื่อหลายชั่วโมงก่อนผมได้ยินเสียงฝีเท้าของโซดาเดินไปมาภายในบ้านก่อนทุกอย่างจะเงียบไป พอลุกขึ้นนั่งและมองสังเกตไปรอบๆ ก็เห็นว่าทุกอย่างดูสะอาดมากขึ้น จากที่เคยเป็นป่าอเมซอนตอนนี้มันก็ได้กลับมาเป็นบ้านอีกครั้ง


ผมคงจะเรียกมันว่าบ้านได้แบบเต็มปากเต็มคำแล้วล่ะ เพราะก่อนหน้านี้รู้สึกลังเลเหลือเกิน กลัวพูดแล้วเขาไม่เชื่อว่านี่คือบ้าน


ผมเดินไปเปิดประตูห้องนอน แล้วย่างก้าวเข้าไปด้านในด้วยเสียงที่เงียบกริบ ภายในห้องมืดสนิท มือหนาจึงเปิดแง้มประตูเอาไว้เพียงเล็กน้อย เพื่อให้สามารถมองเห็นได้ชัดว่าร่างบางนอนอยู่ตรงไหน


ผมเดินไปหยุดยืนที่ข้างเตียง แล้วยืนมองร่างเล็กที่หลับตาพริ้มหายใจเข้าออกอย่างสม่ำเสมอ ไม่รู้ว่าตอนนี้คิดอะไรอยู่ รู้ตัวอีกทีผมก็โน้มหน้าเคลื่อนลงไปหาเธอแล้ว


********************30%*********************

ใบหน้านวลเนียนตรงหน้า ทำให้ผมอดใจไม่ไหวที่จะจูบลงที่ข้างแก้มของเธออย่างแผ่วเบา หัวใจของผมมันเต้นแรงอย่างตื่นเต้นและสั่นไหวเพราะความรู้สึกของตัวเอง จมูกของผมสูดดมความหอมเข้าเต็มปอดอย่างชื่นใจ


กลิ่นสบู่ กลิ่นแชมพูที่ผมใช้มันคือกลิ่นกายของเธอในตอนนี้ ผมไม่เคยรู้สึกพิเศษกับกลิ่นพวกนี้มาก่อนแม้ว่าจะใช้มันเป็นประจำ แต่ทำไมพอกลิ่นพวกนี้มาอยู่บนตัวเธอผมถึงหลงใหล


ยิ่งพอสังเกตดีๆ แล้วเห็นว่าเธอใส่เสื้อผมนอน ผมก็ยิ่งไม่อยากจะซักมันเลย รอเธอถอดโยนใส่ตะกร้าก่อน เดี๋ยวผมค่อยเก็บมันขึ้นมาแล้วเอาไปซ่อน จะเอาไปทำอะไรน่ะเหรอ? ไม่บอกหรอกปล่อยให้งง


"อื๊ออออ" ผมผงะถอยหลังออกห่างจากเธอทันที เมื่อเห็นว่าร่างบางที่นอนอยู่เริ่มขยับตัว วงแขนเล็กกอดหมอนข้างของผมเอาไว้แน่น บางทีก็อยากจะกระซิบบอก


ว่าเปลี่ยนจากหมอนข้างมากอดเราแทนได้ไหม


แต่มันก็คงเป็นได้แค่จินตนาการในหัวของผมเท่านั้น เป็นแค่เพื่อนคงไม่มีสิทธิ์อะไรมากมาย ทำได้แค่ตอนเธอเผลอและไม่รู้ตัวเท่านั้นแหละ


คนแพ้ก็ต้องดูแลตัวเอง


ผมยืนมองร่างบางด้วยแววตาและรอยยิ้มที่อ่อนโยน ก่อนจะละสายตาและเดินออกจากห้องมา โดยที่ไม่ลืมปิดประตูไว้ให้เธอตามเดิม


ถ้าถามว่าทำไมผมถึงไม่เข้าไปนอนกับเธอตั้งแต่ที่เธอชวน เหตุผลก็เพราะผมกลัวใจตัวเองไง ขืนไปนอนอยู่ข้างๆ โซดามีหวังได้ซี๊ดซ่าถึงใจกันทั้งคืนแน่ เธอคงจะไม่คิดทำอะไรแบบนั้นหรอก มีแต่ผมนี่แหละที่คิด และจ้องจะทำจริงด้วย


นี่ถ้าไม่เห็นว่าเป็นเพื่อนป่านนี้ฉุดไปปล้ำแล้ว


ผมเดินกลับมาล้มตัวลงนอนในที่ของตัวเองอีกครั้ง จะนอนทั้งๆ ที่บ้านยังสว่างแบบนี้แหละ จะได้ฝันเห็นใบหน้าของโซดาชัดๆ หน่อย


เป็นได้แค่คนที่แอบรักเพื่อน มันก็ได้แต่นั่งและนอนมโนไปวันๆ


ชีวิตของผมนี่มีสีสันดีจริงๆ


.:END ICE PART:.



.:SODA PART:.


"ไอซ์ไปส่งฉันหน่อยสิ" ฉันเดินออกมาหาเขาที่กลางบ้านหลังจากที่แต่งตัวเรียบร้อยแล้ว ชุดนักศึกษาที่ฉันใส่อยู่ตอนนี้ก็คือชุดเดียวกับเมื่อวานนั่นแหละ ฉันซักและตากแห้งตั้งแต่เมื่อคืนแล้ว มันคงไม่มีกลิ่นไม่พึงประสงค์โชยเข้าจมูกใครหรอก


"ไปเองไม่ได้เหรอ" ปากหนาที่กำลังคาบบุหรี่ขยับพูดอย่างกวนประสาท จากที่มองดูนาฬิกาแล้วนี่มันยังเช้าอยู่เลย เขาไม่คิดจะหาข้าวหาปลากินก่อนหรือไง อย่าบอกนะว่ากินของพวกนี้แทนข้าวน่ะ


"นายควรจะกลับไปเรียนได้แล้วนะ ไหนๆ ก็เสียค่าหน่วยกิตไปแล้วก็ช่วยกลับไปเรียนให้คุ้มค่าเงินที่จ่ายไปหน่อย" ฉันไม่ตอบคำถามของเขา แต่กลับพูดแนะนำเขาขึ้นมา หรือจะเรียกให้ถูกมันก็คือการพูดเหน็บนั่นแหละ


"เรียนไปปวดหัว ทำชั่วดีกว่า" ฉันได้แต่กลอกตามองบนเมื่อได้ยิน


"แล้วนี่ไปเรียนมีแต่กระเป๋าตังค์กับโทรศัพท์หรือไง" ก็พึ่งรู้ตัวก็ตอนที่เขาพูดนี่แหละ ฉันลืมไปซะสนิทเลยว่ากระเป๋าอยู่ที่บ้าน


"ไม่เป็นไรหรอก แค่วันเดียว" ฉันคงไม่กลับบ้านไปเสี่ยงเพียงแค่เอากระเป๋าใบเดียวหรอก เพราะมันก็ไม่ต่างอะไรกับการกลับไปให้แม่ด่าฟรี


"อืม งั้นนั่งรอก่อน ไปเปลี่ยนเสื้อผ้าแป๊บนึง" ร่างสูงเดินผ่านหน้าฉันเข้าไปในห้อง ก่อนจะกลับออกมาอีกครั้ง ฉันขมวดคิ้วทันที เมื่อเห็นว่าเขาสวมชุดนักศึกษาสีขาวสะอาด ชายเสื้อปล่อยออกนอกกางเกงยีนตามสไตล์ของเขาที่มักจะแต่งตัวไม่เรียบร้อยอยู่เสมอ


พอไอซ์ใส่ชุดแบบนี้แล้ว เขาดูดีขึ้นมากจริงๆ ไม่แปลกเลยที่เขาจะป็อปให้หมู่สาวแท้สาวเทียมที่มหา’ลัย ขนาดไปเรียนบ้างไม่ไปบ้างยังมีคนจำหน้าเขาได้อยู่เลย ต่างกับฉันที่ต่อให้เสนอหน้าไปมากแค่ไหนก็ไม่มีใครรู้จัก


วิถีชะนีไร้จุดยืนมันก็เป็นแบบนี้แหละ


"อาบน้ำหรือเปล่าเนี่ย"


"ขอแค่จิตใจเราสะอาด น้ำก็ไม่จำเป็นต้องอาบ" ฉันถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่ ใครก็ได้เอามันไปเก็บที


********************60%*********************

-มหาวิทยาลัยรัฐชื่อดังแห่งหนึ่ง-


ไอซ์ขับรถมอเตอร์ไซค์คู่ใจของเขามาส่งฉันที่หน้าคณะ หลังจากที่ส่งฉันเสร็จเขาก็ขับไปที่คณะของตัวเองต่อ


ฉันเองก็ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไมไอซ์ถึงตามมาด้วย คิดในอีกแง่ ถ้าเขากลับตัวกลับใจและมาตั้งใจเรียนให้จบมันก็ดี


ไอซ์ถือว่าเป็นคนที่ฉลาดมากทีเดียว ไม่อย่างนั้นเขาก็คงสอบเข้าคณะนิติศาสตร์ไม่ได้หรอก ซึ่งคณะที่เขาเลือกนี่มันก็ช่างขัดกับนิสัยและการกระทำของเขาเหลือเกิน


กลางวันเรียนกฎหมาย กลางคืนนั่งเสพยา ชีวิตของเขามันช่างบันเทิงจริงๆ


ส่วนคณะที่ฉันเรียนอยู่นั้นก็คือคณะพาณิชยศาสตร์และการบัญชี หรือจะเรียกแบบสั้นๆ ก็คือคณะบัญชีนั่นแหละ มหา’ลัยที่ฉันสองคนเรียนอยู่เป็นมหา’ลัยในเครือของรัฐบาล และเป็นมหา’ลัยที่มีชื่อเสียงเป็นอันดับต้นๆ ของประเทศ


"โซดา!" เสียงทุ้มคุ้นหูที่ตะโกนขึ้นจากทางด้านหลังทำให้ฉันหยุดเดิน แล้วหันกลับไปมอง ขณะเดียวกันเจ้าของเสียงนั้นก็กำลังเดินตรงมาด้วยใบหน้าที่ยิ้มแย้ม


"สวัสดีค่ะพี่เหนือ" ฉันรีบยกมือขึ้นไหว้ทันทีเมื่อเห็นว่าคนที่เรียกเป็นพี่รหัสของตัวเอง จริงๆ แล้วพี่เขาชื่อว่าทิศเหนือ แต่ฉันชอบเรียกสั้นๆ แบบนี้มากกว่า และพี่เขาก็ไม่ได้ว่าอะไรด้วย พี่ทิศเหนือบอกว่าเอาที่สบายใจ จะเรียกยังไงก็แล้วแต่ฉัน


"วันนี้มีเรียนเช้าไม่ใช่เหรอ ทำไมมาสายจังล่ะ" พี่ทิศเหนือเอ่ยถามพร้อมรอยยิ้มละมุนหลังจากที่พยักหน้ารับไหว้ฉันแล้ว สารภาพตรงๆ เลย ว่าฉันรู้สึกหวั่นไหวกับพี่รหัสคนนี้ของฉัน


พี่ทิศเหนือเป็นผู้ชายที่ดูดีมาก ทั้งนิสัยและหน้าตาของเขาอยู่ในขั้นที่เพอร์เฟกต์เลยทีเดียว แถมพี่เขายังเคยเป็นเดือนคณะมาก่อนด้วย นับว่าเป็นโชคดีของฉันหรือเปล่าที่ได้อดีตเดือนคณะมาเป็นพี่รหัสของตัวเองน่ะ


แต่บางทีพี่เขาก็ดูโหดไปนิดหนึ่ง


"รอเพื่อนแต่งตัวอยู่น่ะค่ะ ก็เลยมาช้านิดหน่อย"


"งั้นพี่ไม่กวนเวลาเราละ ตั้งใจเรียนนะเด็กดี" ฝ่ามือหนาวางลงมาบนศีรษะของฉันพลางโยกไปมา


ไปหมดแล้วใจฉัน...


ร่างสูงเดินผ่านไปนานแล้วแต่ฉันยังคงยืนข้างอยู่ที่เดิม มือบางยกขึ้นทาบอกข้างซ้ายของตัวเอง ข้างในนั้นมันกำลังเต้นตึกตักอย่างรุนแรงเหมือนจะหลุดออกมาให้ได้


จะทำอะไรก็ได้ แต่อย่ามาอ่อยแล้วจากไปแบบนี้ได้ไหม...



Tru...Tru...Tru....


โทรศัพท์มือถือที่กำลังสั่นอยู่ในมือ ทำให้ฉันสะดุ้งเล็กน้อยขณะที่กำลังเดินออกจากห้อง


("กินข้าว") คำพูดสั้นๆ ดังมาจากปลายสายหลังจากที่ฉันกดรับและยกโทรศัพท์ขึ้นแนบหู คนที่โทรมาหาฉันก็คือไอซ์นั่นแหละ ไม่ใช่ใครที่ไหนหรอก


"นายอยู่ไหน"


("อยู่ในใจมั้ง") ฉันถามออกไปดีๆ แล้วนะ แต่ทำไมเขายังตอบกวนอยู่เลย กวนมากมันก็ไม่ดี เดี๋ยวฝ่าเท้าฉันจะกระตุก


"..."


("อยู่หน้าคณะเธออะ ลงมาเลย") เมื่อเห็นว่าฉันเงียบ เขาก็เลยพูดเสริมขึ้นมา


"อืม" ฉันตอบรับในลำคอเบาๆ ก่อนจะเป็นฝ่ายกดตัดสาย


เมื่อฉันเดินลงบันไดขั้นสุดท้ายมา ก็เห็นว่าไอซ์กำลังยืนรออยู่หน้าคณะจริงๆ


"จะไปกินที่ไหน" ประโยคนี้เป็นฉันเองที่เอ่ยถาม


"โรงอาหารคณะเธอนั่นแหละ" ไอซ์ตอบกลับมา เราสองคนเดินไปที่โรงอาหารตามที่เขาบอก


หมับ!


ฉันหันขวับกลับไปมองร่างสูงด้วยสีหน้าที่ตกใจ ฝ่ามือของเราทั้งสองกำลังผสานกันเพราะฝีมือของเขา


"ทะ...ทำอะไร" ถึงจะเป็นเพื่อนกันมานาน แต่เราสองคนก็ไม่เคยจับมือกันในที่สาธารณะแบบนี้มาก่อน ก็ไม่แปลกที่ฉันจะมีท่าทีที่ตกใจแบบนี้ ฉันพยายามจะดึงมือออก แต่เขาก็กอบกุมเอาไว้แน่นกว่าเดิม


"แค่จับมือมันไม่ตายหรอก" ไอซ์พูดขึ้นอย่างดุๆ โดยไม่หันมามองหน้าฉัน แล้วทำไมเขาต้องมาโหดใส่ฉันด้วยวะเนี่ย


"ประจำเดือนไม่มาหรือไง ทำไมอารมณ์แปรปรวนแบบนี้"


"เปล่า เผอิญว่าเมื่อเช้าดันไปเห็นอะไรขัดหูขัดตาเข้า ภาพมันแวบเข้ามาในหัวพอดีก็เลยหงุดหงิด" บอกแล้วว่าให้เลิกเสพยาซะ วันๆ ไม่ต้องทำอะไรหรอก นั่งหลอนกับความคิดของตัวเองนี่แหละ


"เอาหัวโขกกำแพงสักทีสองทีมั้ย เผื่อภาพนั้นจะหายไป"


ฉันนี่แหละจะอาสาทำให้เขาอย่างเต็มใจเชียวล่ะ อย่าเผลอตอบตกลง ไม่งั้นฉันจะจับโขกให้ยับเลยคอยดู


นี่คือการหวังดีกับเพื่อนนะ ไม่มีเจตนาร้ายเลยจริงๆ

********************100%*********************


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 166 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

703 ความคิดเห็น

  1. #280 hambearger (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 26 มกราคม 2562 / 21:59

    เป็นเรื่องแรกมั้งเนี่ยที่พระเอกจนกว่านางเอก บทแบบนี้ไม่เคยอ่าน แต่เมจนี่แบบ.. คนละเรื่องกับขี้ยาที่เคยเจอ โอ้ยยยยยยย 555555

    #280
    0
  2. #172 BenKeosavang (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 30 ธันวาคม 2561 / 08:28
    รอนะคะ
    #172
    0
  3. #171 ritakawaiichan (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 30 ธันวาคม 2561 / 07:43
    มาเร็วๆนะคะ ทำไมอยู่ๆอยากจะอ่าน nc ไวๆ 5555+
    #171
    1
    • #171-1 fancy99bb(จากตอนที่ 3)
      30 ธันวาคม 2561 / 09:34
      ใจเย๊นนน
      #171-1
  4. #170 i_da (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 29 ธันวาคม 2561 / 22:33

    จำได้ว่าอิแม่ร้ายมากก
    #170
    1
    • #170-1 fancy99bb(จากตอนที่ 3)
      30 ธันวาคม 2561 / 09:34
      ต้องตบอิแม่ กรี๊ดดดด
      #170-1
  5. #168 februus4000 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 29 ธันวาคม 2561 / 20:49
    รอนะคะมาอัพบ่อยๆนะ
    #168
    0
  6. #14 i_da (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 9 พฤศจิกายน 2560 / 13:08
    เจิมมม
    #14
    0
  7. #13 paninhot8899 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 8 พฤศจิกายน 2560 / 21:38
    อับเลยยยยยยยยยยยยยยยยยย
    #13
    0
  8. #12 Veevee25182520 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 8 พฤศจิกายน 2560 / 18:51
    อัพเลยค่ะไรท์
    #12
    0
  9. #11 tiffienaja (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 8 พฤศจิกายน 2560 / 18:37
    อยากเหนคนดี
    #11
    0
  10. #10 tiffienaja (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 8 พฤศจิกายน 2560 / 18:36
    ++++++++++++++
    #10
    0