[END ทำมือ+มีอีบุ๊ค] GOOD BOY ผู้ชายก็ดีเป็น

ตอนที่ 27 : GOOD BOY ผู้ชายก็ดีเป็น: EP:12 (1/3)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,845
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 11 ครั้ง
    29 พ.ย. 62

EPISODE: 12


กว่าจะไปเรียนได้ฉันก็พลาดวิชาของช่วงเช้าไปแล้วเรียบร้อย เพราะมัวแต่ถกเถียงกับไอซ์จึงเป็นเหตุทำให้ฉันสูญเสียเวลามากมายไปโดยเปล่าประโยชน์ หลังจากที่ส่งฉันเสร็จไอซ์ก็ขับรถกลับไปนอนต่อที่บ้าน เนื่องจากว่าวันนี้เขาไม่มีเรียน 

ก็ใช่สิ ในเมื่อเขาไม่มีเรียนวันนี้เขาจะพูดยังไงก็ได้ ซึ่งแตกต่างจากฉันอย่างสิ้นเชิง เพราะถ้าหากพลาดไปแม้แต่ชั่วโมงเดียวก็อาจจะทำให้ฉันเรียนไม่ทันเพื่อนเลยก็ได้

ตอนนี้ฉันกำลังนั่งอยู่ที่โต๊ะม้าหินใต้ต้นไม้ใหญ่หน้าคณะ เพื่อรอเรียนอีกหนึ่งวิชาในช่วงบ่ายที่ลากยาวรวดเดียวถึงสี่ชั่วโมง เรียกได้ว่าเรียนให้ตาแฉะกันไปข้าง

"โซดา!" กรีนโบกมือเรียกฉันเสียงดัง พลางเดินตรงเข้ามาหา

"..." ฉันยิ้มรับเล็กน้อย โดยไม่พูดอะไรออกไป

"ทำไมเมื่อเช้าไม่มาเรียนล่ะ"  

"พอดีเมื่อคืนไปกินเลี้ยงกับพวกพี่ๆ สายรหัสมาน่ะ โดนมอมเหล้าก็เลยตื่นไม่ไหว" อะไรที่สามารถพูดออกไปตรงๆ ได้ฉันก็พูด และกลับกันอะไรที่ฉันจำเป็นต้องเลี่ยงฉันก็จะเลี่ยง โดยเฉพาะสาเหตุที่แท้จริงที่ทำให้ฉันตื่นไม่ไหว

"อ๋อ แล้วนี่ไหวหรือเปล่า ถ้าไม่ไหวก็กลับไปนอนพักก่อนก็ได้นะ เดี๋ยวฉันจดเลคเชอร์ไว้ให้" 

"ดีขึ้นแล้วล่ะ ขอบคุณมากนะ" ฉันส่งยิ้มให้กับกรีนเพื่อยืนยันว่าฉันยังโอเคอยู่

ร่างกายน่ะเริ่มโอเคขึ้นแล้ว แต่สภาพจิตใจของฉันมันยังไม่คงที่เท่าไหร่

"ถ้าไม่ไหวก็บอกฉันได้เลยนะโซดา"

"โอเคจ้า~ ตอนนี้เราไปเรียนกันได้แล้วล่ะ เข้าเลทเดี๋ยวอาจารย์ป้าจะบ่นเอา" ฉันลากเสียงยาวรับคำอย่างทะเล้น อาจารย์ป้าที่พูดถึงนี่ก็คือฉายาที่พวกนักศึกษาในคลาสตั้งให้กับอาจารย์ผู้หญิงวัยใกล้เกษียณท่านหนึ่ง ถ้าให้พูดตามความจริงคือท่านก็สอนดี แต่ติดที่ว่าขี้บ่นไปหน่อยตามประสาของคนอายุมาก และบางครั้งอาจารย์ป้าก็บ่นจนพวกเราแทบจะไม่ได้เรียนกันเลยล่ะ ถ้าจำไม่ผิดสาเหตุน่าจะเป็นเพราะว่าเพื่อนร่วมคลาสของฉันคนหนึ่งมาสายเกือบครึ่งชั่วโมง

ทว่าในความคิดของพวกเรากลับคิดว่ามาเรียนสายก็ยังดีกว่าไม่มาเลย แต่ก็นั่นแหละ ด้วยความที่อาจารย์ท่านเป็นผู้ใหญ่ และอาบน้ำร้อนมาก่อน ท่านก็เลยมีความคิดที่แตกต่างจากพวกเรา อาจจะเพราะด้วยความที่เกิดคนละยุคคนละสมัยอันนี้ก็มีส่วนเกี่ยว

ตลอดเวลาที่เรียนฉันนั่งจดเลคเชอร์บ้าง และบางครั้งก็หันออกไปเหม่อมองยังนอกหน้าต่างจนกรีนต้องเอื้อมมือมาสะกิดฉันหลายต่อหลายครั้งกระทั่งวิชานี้สิ้นสุดลง 

วันนี้ฉันรู้ตัวดีว่าตัวเองไม่ค่อยตั้งใจเรียนเท่าไหร่ เพราะสติไม่ค่อยอยู่กับเนื้อกับตัวเนื่องจากมีเรื่องให้ครุ่นคิดตั้งมากมาย

แล้วเรื่องนั้นก็ไม่ใช่เรื่องอะไรเลย ถ้าไม่ใช่เรื่องของไอซ์ ก็ไม่เข้าใจตัวเองเหมือนกันว่าทำไมถึงต้องคิดมากขนาดนี้ ทั้งที่เจ้าตัวผู้เสียหายกลับทำตัวชิลล์ซะขนาดนั้น

"กรีน" เมื่อเดินออกมาจากห้อง ฉันก็ตัดสินใจเอ่ยเรียกร่างบางข้างกายเสียงแผ่วเบาราวกับกระซิบ เพื่อให้ได้ยินกันแค่สองคน

"หืม?" เธอหันมามองฉันพลางเลิกคิ้วขึ้นสูงอย่างตั้งคำถาม

"เอ่อ...คือฉันอยากรู้น่ะ ว่าเธออยู่บ้านกับใครเหรอ" จำที่ฉันเคยคิดเอาไว้หรือเปล่า ที่ว่าจะห่างจากไอซ์สักพัก แล้วด้วยความที่ตอนนี้ฉันมีเงินติดตัวไม่มาก ก็เลยคิดว่าตัวเองไม่น่าจะไปเช่าห้องที่ไหนอยู่ได้ แม้ว่าหอแถวละแวกใกล้เคียงมหา'ลัยจะเป็นอะไรที่ตอบโจทย์ก็ตาม

"อ๋อ ฉันอยู่กับแม่แล้วก็พ่อเลี้ยงน่ะ"

คำตอบที่ตรงไปตรงมาของกรีนทำให้ฉันรู้สึกเกรงใจขึ้นมา

"..."

"มีอะไรหรือเปล่า ถ้าตอนนี้โซดามีปัญหาอะไรก็บอกฉันได้นะ" เมื่อเห็นว่าฉันนิ่งเงียบไปเธอจึงเป็นฝ่ายเอ่ยถามขึ้นมาแทน 

"คือ...ตอนนี้ฉันกำลังหาที่อยู่ชั่วคราวน่ะ พอดีมีปัญหานิดหน่อย" ฉันเลือกที่จะไม่พูดออกไปตรงๆ เพราะคิดว่าเรื่องนี้ไม่ควรที่จะบอกให้ใครได้รับรู้

ไม่ใช่ว่าไม่เชื่อใจ แต่อะไรหลายๆ อย่างที่ผ่านมาในอดีตมันทำให้ฉันหวาดระแวงกับคำว่า 'เพื่อน'


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 11 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

703 ความคิดเห็น