[END ทำมือ+มีอีบุ๊ค] GOOD BOY ผู้ชายก็ดีเป็น

ตอนที่ 25 : GOOD BOY ผู้ชายก็ดีเป็น: EP:11 (2/3)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,995
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 15 ครั้ง
    28 พ.ย. 62

ฉันถึงกลับนิ่งเงียบไปชั่วครู่เมื่อเขาโพล่งประโยคนั้นออกมาพร้อมด้วยแววตาที่จริงจัง

"ถามจริงนะ ว่าเมื่อคืนนี้ตอนที่ฉันจะปล้ำนาย นายมีสติอยู่หรือเปล่า" ตอนแรกก็ไม่สงสัยหรอก แต่ท่าทีแลดูชิลล์ๆ ของไอซ์ทำให้ฉันชักรู้สึกแปลกใจขึ้นมาบ้างแล้ว

เขาเหมือนไม่ทุกข์ร้อนกับเรื่องที่เกิดขึ้น หนำซ้ำในแววตานั้นพอมองดีๆ แล้วก็เห็นว่ามันวาววับผิดปกติ

"มีสติมั้ง" ไอซ์พูดออกมาเสียงเนือยๆ อย่างไม่ใส่ใจในคำตอบของตัวเอง

"ทำไมต้องมีมั้ง"

"ก็ตอนแรกฉันมีสติที่จะห้าม แต่พอเธอยั่ว...สติของฉันมันก็กระเจิดกระเจิงไปนู่น" 

มือบางยกขึ้นลูบหน้าตัวเองด้วยอาการหนักใจ ฉันไม่อยากจะรับรู้อะไรแล้ว เหนื่อย...

"นายออกไปก่อนไป ฉันจะลุกไปอาบน้ำ" 

"โอเค" เขาตอบรับอย่างว่าง่าย แต่พอร่างสูงลุกขึ้น และทำท่าจะก้าวลงจากเตียงฉันก็จำต้องรีบตะครุบผ้าห่มเอาไว้แน่น เมื่อไอซ์จะคว้ามันไปห่มกายของตัวเองเพื่อปกปิดอะไรต่อมิอะไรไม่ให้เปิดเผยสู่สายตา

พรึบ!

"เดี๋ยว! ถ้านายเอาผ้าห่มไปฉันก็โป๊น่ะสิ" สถานการณ์ระหว่างเราตอนนี้เปรียบเสมือนการเกิดสงครามแย่งผ้าห่มกันก็ไม่ปาน

"งั้นฉันเสียสละให้ก็ได้"

"กรี๊ดดด!" ฉันกรีดร้องออกมาเสียงดังลั่น พลางรีบยกมือข้างหนึ่งขึ้นปิดตาตัวเอง ขณะที่อีกข้างก็กำลังจับกระชับผ้าห่มปิดอกเอาไว้

ที่ฉันร้องกรี๊ดๆ แบบนั้นก็เพราะว่าไอซ์ปล่อยมือจากผ้าห่ม และแน่นอนว่าสิ่งที่เขาพยายามปกปิดไว้ในตอนแรกมันก็ประจักษ์แก่สายตาฉันจังๆ 

ภาพไอ้นั่นของเขามันยังคงติดตาฉันอยู่เลย ไม่ได้โม้!

"อย่าเอะอะไป เมื่อคืนเธอทั้งลูบทั้งคลำมันเลยนะ"

ถ้าไม่กลัวว่าจะโป๊ตามเขาไปอีกคนฉันคงยกมือขึ้นปิดหูตัวเองเอาไว้แล้วล่ะ

"ก็เมื่อคืนฉันเมา นายรีบออกไปเลยไป!" ฉันพูดขึ้นเสียงดังโดยที่ไม่แม้แต่จะมองหน้าเขา

ไม่เคยได้ยินหรือไงว่าอย่าถือสาคนบ้าอย่าว่าคนเมาน่ะ!

"แค่นี้ก็ต้องไล่ ได้แล้วทิ้งไง โอเคจำไว้เลย" เสียงตัดพ้อดังขึ้นแผ่วๆ ทว่าก็สามารถจับใจความได้ว่าเขาพูดอะไรออกมา

หูของฉันได้ยินเสียงประตูถูกเปิด ก่อนที่มันจะปิดลงตามเดิม กระนั้นฉันถึงได้ลืมตาขึ้นมา แล้วมองจ้องไปที่ประตูบานนั้น ฉันผ่อนลมหายใจออกมาหนักๆ อย่างคิดไม่ตกว่าจะทำยังไงต่อไปดี 

ฉันนั่งแช่อยู่บนเตียงสักพักใหญ่ จนแล้วจนรอดก็คิดอะไรไม่ออกอยู่ดี

เรื่องทุกอย่างมันคงต้องดำเนินไปตามโชคชะตาของมัน ต่อไปนี้อะไรจะเกิดขึ้นก็เป็นเรื่องของอนาคตแล้วกัน แต่ถ้าถามว่าระหว่างฉันกับไอซ์ยังคงเป็นเพื่อนที่สนิทใจต่อกันได้ไหมล่ะก็...บอกตรงๆ เลยนะว่ายาก

ทั้งๆ ที่พยายามจะไม่คิดอะไรแล้ว ทว่าพอมองหน้าเขาความรู้สึกที่เกิดขึ้นมันก็ยังอยู่ อีกทั้งร่องรอยตามร่างกายของฉันมันก็เหมือนภาพถ่ายที่กักเก็บอยู่ในหัว พอมองหน้าเขามันก็ฉายชัดแทรกเข้ามาซ้ำๆ อย่างไม่รู้จบ

ฉันไม่รู้ว่าตัวเองตัดสินใจเลือกถูกไหม แต่ฉันคิดว่าจะลองห่างๆ เขาดู การไปอยู่ที่อื่นมันอาจจะทำให้ฉันลืมเรื่องที่เกิดขึ้นก็ได้

พอฉันลืมเมื่อไหร่ก็ค่อยกลับมาเป็นเพื่อนไอซ์เหมือนเดิม ก็หวังว่าเขาจะยังคงอยากเป็นเพื่อนฉันอยู่น่ะนะ...

หลังจากที่จัดการธุระส่วนตัวและเปลี่ยนเป็นชุดนักศึกษาเสร็จเรียบร้อยฉันก็เดินถือกระเป๋าเป้ออกมาจากห้อง ซึ่งก็เป็นจังหวะเดียวกันที่ไอซ์เดินเข้ามาในบ้านพอดี เขาแต่งกายด้วยเสื้อยืดและกางเกงวอร์มขายาวธรรมดา ในมือหนาก็กำลังถือถุงพลาสติกที่ในนั้นใส่ของกินเอาไว้มากมาย

"ไปเอาชุดที่ไหนมาใส่" ฉันทำตัวเป็นปกติด้วยการทักเขาก่อน

"เข้าไปเอาในห้องตอนเธออาบน้ำอยู่ แล้วนี่จะไปเรียนเหรอ" เขาตอบพร้อมกับย้อนถาม 

"อืม" ฉันตอบรับสั้นๆ ก่อนจะขยับเท้าก้าวเดินต่อ

หมับ!

"กินข้าวก่อน เดี๋ยวไปส่ง" ฝ่ามือหนาคว้าหมับเข้าที่ต้นแขนของฉัน ในตอนที่ฉันกำลังจะเดินเฉียดผ่านตัวเขาไป

"ไม่เป็นไร ไม่หิว" ฉันพยายามที่จะบิดแขนออกจากมือของเขาเบาๆ ทว่าไอซ์กลับยิ่งจับยึดเอาไว้แน่น

"งั้นก็ไม่ต้องไป"


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 15 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

703 ความคิดเห็น