[END ทำมือ+มีอีบุ๊ค] GOOD BOY ผู้ชายก็ดีเป็น

ตอนที่ 24 : GOOD BOY ผู้ชายก็ดีเป็น: EP:11 (1/3)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,879
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 19 ครั้ง
    28 พ.ย. 62

EPISODE: 11


"อืมม" ร่างสูงข้างกายส่งเสียงฮึมฮำอยู่ในลำคอ เขากำลังงัวเงีย แต่ฉันนี่สิกลับตื่นเต็มตาจนไม่รู้ว่าจะสามารถหลับลงได้อีกหรือเปล่า

"ไอซ์ ถ้านายไม่ตื่นมาคุยกับฉันดีๆ ล่ะก็ ฉันจะฆ่านายให้ตายเลยคอยดู!" น้ำเสียงของฉันนั้นเย็นเฉียบ ไม่ลืมที่จะข่มขู่เขาในท้ายประโยคไปด้วย

และมันก็ได้ผล ดวงตาคมเปิดเปลือกตาขึ้นมามองฉัน ทว่าเขากลับไม่เห็นตกใจเหมือนอย่างที่ฉันเป็นเลยสักนิด

"ให้ฉันตื่นขึ้นมาดูไรอะ?" 

ยัง...ยังจะมีหน้ามาถามคำถามใสซื่อนั่นอีก

"นี่มันเกิดอะไรขึ้น ทำไมเราสองคนถึง..." ฉันสูดลมหายใจลึกๆ เข้าเต็มปอดเฮือกใหญ่ ก่อนจะกลั้นใจเอ่ยถามเขาออกมา แต่ถึงกระนั้นฉันก็ไม่กล้าพอที่จะเอ่ยจนจบประโยค ฉันเหมือนคนที่กำลังน้ำท่วมปากอยู่รอมร่อ

ถึงจะไม่พูดออกมาตรงๆ ยังไงไอซ์ก็คงจะเข้าใจสิ่งที่ฉันกำลังจะสื่ออยู่ดีแหละ 

"ไม่มีอะไรหรอก ก็แค่เมื่อคืนเธอเมาแล้วปล้ำฉันก็แค่นั้นเอง"

"อะไรนะ!!" ฉันตะโกนถามย้ำออกมาดังลั่น หลังจากที่ประโยคบอกเล่าของไอซ์มันแทรกเข้ามาในโสตประสาท

นี่ฉันคงไม่ได้หูฝาดหรือฟังอะไรผิดไปหรอกใช่ไหม? หรือไอซ์กำลังโกหกฉันเล่น? แต่นี่มันก็ไม่ใช่วันเมษาหน้าโง่สักหน่อย...

คำถามมากมายตีรวนกันอยู่ในหัวสมองของฉัน จนไม่รู้ว่าตัวเองจะต้องค้นหาคำตอบอันไหนก่อนดี

"เธอเมาแล้วปล้ำฉัน ได้ยินชัดยังหืม?" ไอซ์ดีดตัวลุกขึ้นนั่ง พานทำให้ฉันต้องลุกขึ้นตาม ทว่าเพียงแค่จะลุกความเจ็บแปล๊บตรงบริเวณช่วงล่างก็แล่นขึ้นมาจนต้องแสดงสีหน้าที่เหยเกออกไป

เป็นไอซ์เองนั่นแหละที่ยื่นมือมาช่วยพยุงให้ฉันนั่งดีๆ มือบางกอดกระชับผ้าห่มแนบอกเอาไว้แน่น ไม่คาดคิดด้วยว่าพอไอซ์เห็นฉันทำแบบนั้น เขาจะคว้าผ้าห่มขึ้นมาปิดอกแกร่งตามฉันบ้าง

ถ้าเกิดว่าฉันปล้ำเขาจริงๆ แล้วสรุปเรื่องนี้ใครคือผู้เสียหายกันแน่วะ

"นายไม่ได้แกล้งฉันใช่มั้ยเนี่ย" ฉันถามอย่างใจเย็น แม้ว่าภายในกำลังรู้สึกร้อนรนอยู่ก็ตาม

เวลานี้ฉันอยากได้ยินแค่คำว่า 'ใช่ ฉันโกหกเธอ *สาระแน~' อะไรแบบนี้มากกว่าด้วยซ้ำ (*รายการแกล้งคน) 

"เธอเห็นฉันเป็นคนชอบปั่นหัวคนอื่นหรือไงโซดา นี่ฉันเป็นผู้เสียหายนะ เธอไม่คิดจะรับผิดชอบฉันหน่อยหรือไง" ดวงตาคมของเขาจ้องมองมาที่ฉัน และก็เป็นฉันเองที่ทนมองสบตากับเขาไม่ไหว เลยต้องหลบด้วยการหลุบตามองมือที่ผสานกันอยู่บนตักของตัวเอง

แต่จังหวะนั้นเอง หางตาของฉันก็ดันเหลือบไปเห็นจุดแดงๆ ที่เปรอะเปื้อนอยู่บนผ้าปูเตียงเป็นวงขนาดไม่ใหญ่มาก

ซึ่งนั่นทำให้ฉันรู้แน่นอนว่าคงไม่ใช่ประจำเดือนของฉันแน่ๆ อันนี้สามารถตัดทิ้งไปได้เลย และสิ่งที่เป็นไปได้มากที่สุดก็คงไม่พ้น...เลือดที่เป็นสัญลักษณ์แห่งความบริสุทธิ์ของฉัน

ฉิบหายละไง อันนี้คือเรื่องจริงไม่ใช้สแตนอินเลยด้วย ความรู้สึกทุกอย่างที่เกิดขึ้นกับร่างกายสามารถบ่งบอกฉันได้ชัดเจนขึ้นก็คราวนี้

"ถ้าเป็นอย่างนั้นจริง ก็ลืมๆ มันไปเถอะ ฉันไม่ถือ" ฉันบอกปัด ถึงอยากจะใส่ใจแค่ไหนแต่เข้าใจหรือเปล่าล่ะว่าฉันจำอะไรไม่ได้เลย

ทั้งชีวิตนี้ฉันไม่เคยดื่มเหล้ามาก่อน ไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเวลาเมาตัวเองกลายเป็นคนแบบไหน ด้วยความที่จำอะไรไม่ได้ฉันก็ควรจะเชื่อในสิ่งที่เห็น ถูกไหม?

ก็ถือซะว่าอย่างน้อยก็โชคดีที่ไม่ได้ไปจุดๆ กับคนอื่น แต่พอคิดอีกทีไอซ์มันก็เป็นเพื่อนของฉัน แล้วต่อไปนี้เราจะมองหน้ากันติดได้ยังไง สรุปแล้วนี่ฉันโชคดีหรือโคร้ายกันแน่ คิดไปคิดมาก็ชักจะไม่แน่ใจแล้วสิ

"แต่ฉันถือ! เพราะฉันคือผู้เสียหาย" ไอซ์พูดขึ้นเสียงดังอย่างไม่มีปี่มีขลุ่ย เสียงของเขาทำให้ฉันสะดุ้งโหยงก่อนจะเงยหน้าขึ้นมองสบตากับเขาตรงๆ 

และก็เห็นว่าไอซ์เองก็กำลังมองจ้องเขม็งมาที่ฉันพอดี แววตาของเขาทำให้ฉันรู้สึกร้อนๆ หนาวๆ ยังไงก็ไม่รู้

"แล้วนายจะให้ฉันทำยังไงวะ" ฉันเริ่มที่จะขึ้นวะกับเขา เวลานี้ฉันเองก็รู้สึกเครียดไม่ต่างกันนักหรอก ใครมันจะไปแฮปปี้ได้ล่ะถ้าหากตื่นขึ้นมาแล้วพบว่าตัวเองมีอะไรกับเพื่อนสนิท

"จะเครียดทำไม ฉันไม่ได้ให้เธอไปเรียกแม่มาสู่ขอสักหน่อย สิ่งที่ฉันต้องการก็แค่ไม่อยากให้เธอลืมเรื่องที่เกิดขึ้นแล้วทำเหมือนไม่มีอะไรก็แค่นั้น" นิ้วเรียวของเขายื่นมานวดคลึงเบาๆ ที่หัวคิ้วของฉัน

"แต่เราเป็นเพื่อนกันนะไอซ์ มันไม่สมควรที่เรื่องนี้จะเกิดขึ้น"

"ก็เคยบอกไปแล้วหนิ ว่าไม่ได้อยากเป็นเพื่อน"


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 19 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

703 ความคิดเห็น