[END ทำมือ+มีอีบุ๊ค] GOOD BOY ผู้ชายก็ดีเป็น

ตอนที่ 18 : GOOD BOY ผู้ชายก็ดีเป็น: EP:9 (1/3)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,654
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 19 ครั้ง
    25 พ.ย. 62

EPISODE: 09


ผมขยับเท้าเข้าไปใกล้อีกนิดหนึ่งเพื่อให้ได้ยินประโยคนั้นชัดๆ โดยไม่ลืมที่จะเบี่ยงตัวเข้าไปหลบในซอกหลืบ

ผมไม่ได้กลัวว่ามันจะหันมาเห็น แต่กลัวว่ามันจะรู้ตัวจนพานทำให้ผมพลาดอะไรเด็ดๆ ต่างหาก

"ยาที่มึงบอกจะเอามาให้กูจะเก็บไว้ใช้โอกาสหน้าละกัน วันนี้คงไม่สะดวก"

"..."

"กูไม่ได้กลัวเว้ย แต่วันนี้มันเสี่ยงเกินไป ถึงกูจะอยากล่อโซดามากแค่ไหนแต่เพื่อนน้องแม่งคอยคุมอยู่แบบนี้เดี๋ยวก็ซวยกันหมดหรอก"

หมัดของผมกำแน่นเข้าหากัน เมื่อได้ยินประโยคนั้นชัดเต็มสองหู กรามแกร่งขบกันจนได้ยินเสียงกรอด ผมพยายามอย่างมากที่จะไม่พุ่งเข้าไปซัดหน้าไอ้ทิศเหนือทั้งที่มันยังคุยโทรศัพท์ไม่เสร็จ

มันยืนคุยกับปลายสายไม่กี่ประโยคก็ตัดสายทิ้งไป ไม่ต้องถามก็รู้อยู่แก่ใจ ว่าในหัวมันต้องมีแต่แผนการเหี้ยๆ ที่เกี่ยวกับโซดาวนเวียนอยู่ในนั้นแน่นอน

ผมล้วงมือเข้าไปหยิบโทรศัพท์ออกมาจากกระเป๋ากางเกงของตัวเอง แล้วกดบันทึกเสียงอย่างเตรียมพร้อมก่อนจะยัดเก็บใส่กระเป๋าไว้ตามเดิม

เมื่อเห็นว่ามันทำท่าจะหมุนตัวเดินออกมา ผมก็พุ่งเข้าหาและผลักตัวของมันให้ถอยหลังกลับไปยืนที่เดิมอีกครั้ง

"ทำอะไรวะ!"

"กูต่างหากที่ควรจะถามมึง! ว่ามึงวางแผนจะทำอะไรโซดากันแน่"

จากที่ดิ้นรนขัดขืนในตอนแรก ไอ้ทิศเหนือก็สงบลงฉับพลัน สงสัยผมคงจะพูดจี้ได้ถูกจุดพอดิบพอดี

"ทำอะไร มึงอย่ามากล่าวหากูสิวะ" 

มันคิดว่าผมมีเวลาว่างมากถึงขนาดเดินมาหาเรื่องมันถึงที่เลยหรือไง 

"จะบอกกูดีๆ หรือต้องให้เลือดกบปากก่อนถึงจะพูดได้" มือหนากำเข้าที่คอเสื้อของมันแน่นขึ้น แค่ส่วนสูงของไอ้ทิศเหนือก็ด้อยกว่าผมมากแล้ว คิดเหรอว่าน้ำหน้าอย่างมันสกิลเรื่องต่อยตีจะขั้นเซียน ขนาดผู้หญิงคนเดียวแม่งยังไม่มีปัญญาจีบ จนต้องไปพึ่งยาอะไรนั่นเลย

กระจอก...

"..."

"ว่ายังไง!!" พอเห็นว่ามันยังคงปิดปากเงียบ ผมจึงตะคอกถามย้ำอีกรอบ ทีงี้ทำไมไม่พูด กลัวดอกพิกุลจะร่วงออกจากปากหรือไง?

แต่ถ้ามันไม่ยอมพูดสักที...ฟันมันนั่นแหละจะร่วงเพราะฝีมือผม

"แล้วมึงจะทำไม? กูจะทำอะไรก็ได้ไม่เห็นเกี่ยวกับมึงเลยสักนิด เป็นแค่เพื่อนมีสิทธิ์แส่ขนาดนั้นเชียว" คิ้วของมันเลิกขึ้นสูงอย่างท้าทาย ไอ้ทิศเหนือจำต้องเงยหน้าขึ้นมองผมเนื่องด้วยส่วนสูงที่ต่างกัน

"จะทำอะไรอย่างนั้นเหรอ" ผมทวนคำเสียงเนิบๆ ตอนนี้พอจะรู้แล้วล่ะว่าพูดไปก็เสียน้ำลายเปล่าๆ อย่างมันต้องแสดงให้เห็นแบบ HD...

ผลัวะ!

หมัดของผมถูกปล่อยให้ซัดกระแทกใบหน้าไอ้ทิศเหนืออย่างแรง จนมันแทบเซถอยหลังถ้าหากผมไม่กระชากคอเสื้อมันยึดเอาไว้

"ถ้าอยากลองของมากนักกูจัดให้มึงได้นะ" ผมพูดเสียงลอดไรฟัน ดวงตาคมจ้องมองสบตากับมันไม่กะพริบ

มุมปากไอ้ทิศเหนือแตกยับด้วยหมัดหนักๆ ของผม ก็ต้องดูต่อไปว่าจะลีลาและปากดีได้อีกหรือเปล่า

"มึงอย่าคิดนะว่าวันนี้พวกมึงมาเยอะแล้วกูจะกลัว"

เหอะ! ก็ยังจะปากดี

"ไม่จำเป็นว่ะ อย่างกูตัวๆ ก็เอาอยู่ จะลองสักตั้งมั้ย?" ผมพูดพลางไหวไหล่อย่างไม่สะทกสะท้าน ผู้ชายเจ้าสำอางอย่างมันท่าทางคงทำอะไรไม่เป็นหรอกนอกจากพึ่งบารมีเพื่อนพ้อง แล้วนี่ก็คงจะคิดว่าผมเหมือนมันล่ะสิ

แต่โทษทีว่ะ ผมไม่เคยให้ใครยื่นมือเข้ามาช่วยในเรื่องต่อยตีอยู่แล้ว ปัญหาใครปัญหามัน เว้นแต่ว่าอีกฝ่ายเริ่มหมาหมู่ก่อน นั่นแหละพวกผมถึงจะสนองคืน ก็แฟร์แล้วไง หมาหมู่มาก็หมาหมู่กลับ

"เออๆ กูยอมบอกแล้ว!" 

ผมบอกแล้วว่ามันกระจอก ไม่ป๊อดจริงทำไม่ได้นะเนี่ย"

"ยาที่มึงจะใช้กับโซดามันคือยาอะไร" ผมขยับเท้าก้าวเข้าหามันอีกนิด ถ้ามัวแต่เล่นลิ้นเท้าผมนี่แหละจะเสยปากมัน

"ก็ยาที่มึงเข้าใจนั่นแหละ"

"แล้วยาอะไรล่ะ! พูดตรงๆ ไม่ได้? อ้อมหาพ่อมึงหรือไง!" ท้ายที่สุดผมก็ตะคอกอีกครั้งเพราะหมดความอดกลั้น ถ้ามันมัวแต่อ้อมไปอ้อมมาแบบนี้ผมจะบันทึกเสียงทำเพื่ออะไรล่ะ นี่ก็พยายามจะหาหลักฐานมัดตัวมันอยู่ โซดาจะได้เลิกยุ่งกับมันสักที


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 19 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

703 ความคิดเห็น