[END ทำมือ+มีอีบุ๊ค] GOOD BOY ผู้ชายก็ดีเป็น

ตอนที่ 16 : GOOD BOY ผู้ชายก็ดีเป็น: EP:8 (2/3)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,336
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 18 ครั้ง
    24 พ.ย. 62

"คืน" เมื่อถึงบ้านไอซ์แล้วฉันก็ล้วงมือเข้าไปหยิบโทรศัพท์ที่อยู่ในกระเป๋าเป้ขึ้นมาส่งให้เขา ดวงตาคมมองสบตาฉันนิ่งๆ สลับกับมองเครื่องมือสื่อสารใหม่เอี่ยมบนฝ่ามือฉัน

"เธอจำเป็นต้องใช้ เดี๋ยวเผื่อไปเกเรที่ไหนฉันจะได้โทรจิกสะดวกๆ"

"ฉันจะเก็บตังค์ซื้อเอง นายเอาคืนไปเถอะ" ไม่พูดเปล่า แต่ฉันกลับเอื้อมมือไปจับยึดท่อนแขนแกร่งของไอซ์เอาไว้ พร้อมกับพยายามยัดโทรศัพท์เครื่องนั้นใส่มือเขา ทว่าไอซ์ก็ยังคงกำมือเอาไว้แน่นไม่ยอมรับไป

"ให้แล้วไม่รับคืน" 

นี่เขากำลังกวนประสาทฉันอยู่หรือเปล่าวะ?

"แต่ฉันไม่ได้ขอ" มันก็จริงอย่างที่ฉันพูดไหมล่ะ ก็ในเมื่อฉันไม่ได้ขอ ดังนั้นก็ไม่แปลกที่ฉันจะไม่รับ

"เอาไปเถอะน่าฉันซื้อมาแล้ว เธอจะให้ฉันใช้โทรศัพท์สองเครื่องเลยไง๊?" 

นอกจากจะกวนประสาทแล้วเขาก็ไม่วายยอกย้อนฉันอีกตามเคย 

"เออๆ งั้นเดี๋ยวเงินเดือนออกเมื่อไหร่จะหาเงินมาคืนให้" สุดท้ายก็ได้แต่ตอบรับอย่างจำยอม เพราะถ้าขืนมัวเถียงกันต่อไปวันนี้ก็คงจะไม่จบไม่สิ้นสักที

"พูดง่ายๆ แบบนี้ค่อยน่ารักขึ้นมาหน่อย" แม้ว่าไอซ์จะพึมพำออกมาเบาๆ ทว่าฉันก็ได้ยินอยู่ดี 

ฉันตัดสินใจทำเป็นหูทวนลมแล้วเดินเข้าบ้านหน้าตาเฉย ก่อนจะพุ่งตรงไปที่ห้องแล้วล้มตัวนอนหงายอยู่บนเตียงนิ่งๆ 

อีกหลายชั่วโมงกว่าจะถึงเวลานัด ดังนั้นฉันก็ควรที่จะนอนชาร์จพลังงานให้ร่างกายของตัวเองก่อนสินะ เผื่อกลับดึกพรุ่งนี้ก็จะได้ไม่เพลีย

คิดได้ดังนั้นฉันจึงดีดตัวลุกขึ้นนั่งอีกครั้ง ก่อนจะยืนขึ้นเต็มความสูงแล้วจัดการปลดเปลื้องเสื้อผ้าออกจากตัวเพื่อเปลี่ยนเป็นชุดลำลองเสื้อยืดและกางเกงขาสั้นธรรมดา

 

"จะไปไหน" ขณะที่กำลังเดินผ่านร่างสูงที่นั่งดูโทรทัศน์อยู่บนโซฟากลางบ้าน เสียงทุ้มเข้มก็เอ่ยถามขึ้นมาพร้อมด้วยดวงตาคมกริบ

"กินเลี้ยงสายรหัส" ฉันตอบตามความจริง เพราะไม่มีเหตุผลอะไรที่ต้องปิดบังเขา

ไอซ์ละสายตาจากฉันเพื่อหันไปมองเข็มบนหน้าปัดนาฬิกา ที่บ่งบอกถึงช่วงเวลาหกโมงเย็นนิดๆ

"แล้วจะกลับกี่โมง" เขาตวัดสายตามามองฉันอีกครั้ง วูบหนึ่งฉันเห็นว่าแววตาของเขาเหมือนคุณพ่อที่กำลังสำรวจการแต่งกายของลูกสาวก่อนออกจากบ้านเพื่อไปสังสรรค์ในยามค่ำคืน

"ตอนนี้ยังบอกไม่ได้ แต่ถ้าแน่ใจเมื่อไหร่เดี๋ยวบอก" ตอนนี้มันคาดคะเนไม่ได้หรอก ว่าจะได้กลับกี่โมง เผลอๆ ติดลมยาวแล้วเกินเวลาที่บอกกับเขาเอาไว้จะทำยังไง เดี๋ยวไอซ์ก็หาว่าฉันเป็นพวกขี้โกหก

"เลี้ยงสายที่ไหนเดี๋ยวไปส่ง" 

แทบหลุดถอนหายใจออกมาอย่างโล่งอก เมื่อท้ายที่สุดแล้วไอซ์ก็ยอมให้ฉันออกไปสังสรรค์แต่โดยดี แม้ว่าจะอาสาไปส่งถึงที่ร้านเลยก็ตาม

"ที่ร้านเหล้าแถวมอ" 

"ร้านเหล้า! ไม่ต้องไปแล้วมั้ง" ร่างสูงดีดตัวลุกขึ้นนั่งหลังตรง กระแสน้ำเสียงในประโยคนั้นดูหงุดหงิดเล็กน้อย

"ไม่ไปไม่ได้ ฉันนัดไว้แล้ว" ฉันพูดแย้งทันควัน เรื่องอะไรที่ฉันจะยอมผิดคำพูดกับพี่รหัสตัวเองล่ะ 

ที่สำคัญนี่คือกินเลี้ยงสายรหัสนะ พวกรุ่นพี่มากันเยอะแยะ ขืนไม่ไปทั้งที่รับปากเอาไว้ รุ่นพี่ได้พากันแบนฉันตายเลย

"งั้นรอ ขอเปลี่ยนชุดก่อน" ไอซ์ทิ้งท้ายเอาไว้แค่นั้น ก่อนจะหายผลุบเข้าไปในห้องนอนที่ฉันเพิ่งจะเดินออกมาไม่กี่นาทีก่อน

บางทีก็ไม่เข้าใจ ว่ากะอีแค่ขับรถไปส่งแค่เนี่ย! ทำไมเขาต้องเปลี่ยนเสื้อผ้าเป็นชุดใหม่ด้วย?

และในที่สุดฉันก็ได้คำตอบ เมื่อเดินเข้าไปนั่งรวมกลุ่มกับสายรหัสตัวเองแล้วสายตาเห็นว่าอีกฟากหนึ่งมีกลุ่มรุ่นพี่ของไอซ์ตั้งวงก๊งเหล้ากันตั้งแต่ช่วงเพิ่งจะถึงหนึ่งทุ่ม

ร่างสูงของไอซ์เดินแยกไปรวมกับกลุ่มนั้น ไม่บอกก็รู้ว่าคงนัดกันมา และฝ่ายที่เป็นตัวต้นเรื่องคงไม่ใช่ใครนอกจากไอซ์

ปกติพวกเขาเคยออกมาสังสรรค์ที่ร้านเหล้ากันที่ไหนล่ะ ไม่บ้านไอซ์ก็บ้านใครสักคนที่อยู่ในแก๊งเดียวกันนั่นแหละ

"เพื่อนตามมาคุมเหรอ" พี่ทิศเหนือพูดขึ้นอย่างแซวๆ พี่เขาคงสังเกตเห็นตั้งแต่ที่ฉันกับไอซ์เดินเข้ามาในร้านเหล้าพร้อมกัน

"เป็นเพื่อนที่ชอบทำตัวเหมือนพ่อน่ะค่ะ" ฉันละสายตาจากไอซ์เพื่อหันไปสนทนากับพี่รหัสตัวเอง ซึ่งประโยคนั้นก็สามารถเรียกเสียงหัวเราะจากลำคอแกร่งได้เป็นอย่างดี


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 18 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

703 ความคิดเห็น