คัดลอกลิงก์เเล้ว

จันทราลิขิต [ชุด กุหลาบเหมวรรธน์]

ยอดวิวรวม

9,870

ยอดวิวเดือนนี้

0

ยอดวิวรวม


9,870

ความคิดเห็น


46

คนติดตาม


69
เรทติ้ง : 87 % จำนวนโหวต : 4
จำนวนตอน : 7 ตอน
อัปเดตล่าสุด :  6 ก.ย. 59 / 13:26 น.
นิยาย ѹԢԵ [ش Һø] จันทราลิขิต [ชุด กุหลาบเหมวรรธน์] | Dek-D

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้



                              นิยายชุด กุหลาบเหมวรรธน์          

: จันทราลิขิต

13/07/2015 



 ไม่ต้องทอดพระเนตรสิ่งใดทั้งนั้น  กระหม่อมอยู่ตรงนี้แล้วจะไม่มีใครทำอะไรพระองค์ได้อีก”




ดมิสาวิวิศนาวดี

สตรีเพียงหนึ่งผู้มีความงดงามราวมนตร์สะกด ครองไว้ซึ่งหัวใจทั้งดวงจากสองแผ่นดิน


หนึ่งคือกษัตรา บุรุษผู้เกิดมาเพื่อเป็นราชัน

           …ในโลกนี้สิ่งเดียวที่หม่อมฉันกลัว คือความเกลียดชังของพระองค์


อีกหนึ่งคือองครักษ์แห่งราชบัลลังก์ ผู้มีชีวิตเพื่อปกป้องเธอ

กระหม่อมรักพระองค์ รักทั้งที่รู้ดีว่าไม่อาจเอื้อม


เมื่อปฐมบทฝันร้ายที่เริ่มต้นพร้อมความแค้นจากการแย่งชิงไม่อาจสิ้นสุดลงได้ด้วยรอยน้ำตา

เธอผู้เป็นดั่งแสงสว่างของเหมวรรธน์ จึงทำทุกทางเพื่อดำรงไว้ซึ่งอำนาจแห่งราชวงศ์

เราจะแพ้เกมนี้ไม่ได้เพราะเราเดิมพันไว้ด้วยลมหายใจของทุกคนข้างหลัง


 อำนาจ เกียรติยศ ความสูงส่ง ต้องแลกมาด้วยอิสรภาพและหัวใจ

รักถ้อยคำที่ไม่อาจเอ่ยได้ด้วยวาจา

                     

                ...หากหน้าที่เดียวของเธอคือการมอบชีวิตไว้เพื่อบัลลังก์                          

หน้าที่เดียวของ เขาคือการมอบชีวิตไว้เพื่อเธอ

 

 



เจ้าฟ้าหญิงสามพระองค์จากอาณาจักรเหมวรรธน์

กับภาระหน้าที่ในการรักษาราชบัลลังก์ไว้ให้พระอนุชา


"บัลลังก์เหมวรรธน์ บัลลังก์ที่เราต่างหวงแหน...

...เราจะปกป้องและทำทุกทางไม่ให้ใครมาเหยียบย่ำได้!"




เจ้าฟ้าหญิงดมิสาวิวิศนาวดี : "ให้เราเลือกอีกร้อยรอบ เราก็ยังเลือกบัลลังก์ เลือกเหมวรรธน์ ไม่ใช่หัวใจ"


เจ้าหญิงศศิรัศมี : "หม่อมฉันยอมโดนคนทั้งแผ่นดินตราหน้าว่าเลว แต่หม่อมฉันไม่อาจยอมเสียรักเดียวไปให้ใคร"


รองหัวหน้าราชองครักษ์อคิน  :  "กระหม่อมอยู่ตรงนี้เสมอ ไม่มีวันไปไหน เมื่อไหร่ก็ตามที่ทอดพระเนตรกลับมา กระหม่อมจะยังอยู่ที่เดิม"


กษัตริย์ชยทัต :  "หากทรงอภิเษกกับหม่อมฉัน หม่อมฉันสัญญาว่า จะไม่ใช่แค่การปกป้องบัลลังก์เหมวรรธน์ให้พระอนุชาของฝ่าบาท แต่ทุกสิ่งที่หม่อมฉันมี ก็ยินดีให้โดยไม่ลังเล"




..........................................................................................

นิยายชุดกุหลาบเหมวรรธน์ ประกอบด้วย

มายาบุรุษ


มงกุฎปรารถนา

จันทราลิขิต

.............................................................................................................


นิยายชุด กุหลาบเหมวรรธน์  เรื่อง จันทราลิขิต

สงวนลิขสิทธิ์ตามพระราชบัญญัติลิขสิทธิ์ พ.ศ.2537

ห้ามมิให้ผู้ใดลอกเลียนแบบ ดัดแปลง ทำซ้ำ เผยแพร่ส่วนหนึ่งส่วนใด หรือทั้งหมด

หากผู้ใดฝ่าฝืนมีโทษตามกฎหมาย



ขอบคุณสำหรับทุกความเห็นและการติชมนิยายเรื่องนี้นะคะ


© themy?butter

สารบัญ อัปเดต 6 ก.ย. 59 / 13:26

ผลงานเรื่องอื่นๆ ของ -ภัทรนิษฐ์- จากทั้งหมด 4 บทความ

บทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

"วิจารณ์นิยายจาก Tea.Time ค่า"

(แจ้งลบ)

สวัสดีค่า ขอบคุณที่มาใช้บริการที่บทความนี้น้า จะวิจารณ์อย่างเต็มที่เลยค่า ยังไงเราก็ยังไม่ใช่นักวิจารณ์ที่มีความ... อ่านต่อ

สวัสดีค่า ขอบคุณที่มาใช้บริการที่บทความนี้น้า จะวิจารณ์อย่างเต็มที่เลยค่า ยังไงเราก็ยังไม่ใช่นักวิจารณ์ที่มีความสามารถ เป็นแค่นักอ่านคนหนึ่ง หากมีอะไรที่เราผิดพลาด หรือเข้าใจผิดชี้แจงได้เลยนะค้า แล้วก็ต้องขอโทษล่วงหน้าเลยค่า - บทนำ/แนะนำเรื่องเบื้องต้น 10/10 คะแนน พออ่านตรงข้อมูลเบื้องต้นแล้วลื่นมากเลยค่ะ เหมือนมันเป็นคำคล้องจองกัน แนวชิงบัลลังก์ ความรัก ก็เป็นแนวที่เราชอบเหมือนกัน ผู้เขียน เขียนแนะนำเรื่องตรงนี้ออกมาได้ดีแล้วนะคะ รู้สึกภาษาตรงนี้สวยมากเลย พออ่านตรงนี้จบรู้สึกไม่ลังเลเลยที่จะกดอ่านต่อ 555 ชอบการใช้ ภาษาแบบนี้มากเลยค่า มาถึงบทนำของเรื่อง...เปิดมายิ่งใหญ่ ในที่ไม่ได้หมายถึงสถานการณ์ที่สร้างขึ้น แต่หมายถึงการใช้คำ หรือการเล่าเรื่องที่มีเสน่ห์มากของผู้เขียน อ่านแล้วรู้สึกดีมากเลยค่ะ ตรงนี้จะพูดถึงความรู้สึกหลังอ่านแล้วกันนะคะในฐานะนักอ่านคนนึง คือพออ่านจบก็มีข้อสงสัยหลายอย่างว่าผู้หญิงคนนั้นเป็นใครกันแน่น้า และนี่คือที่เกิดขึ้นในปัจจุบันใช่ไหมนะ อะไรทำนองนี้อ่ะค่ะ เราคิดถูกไหม? 555 - เนื้อเรื่องโดยรวม 22/25 คะแนน เป็นเรื่องราวที่เข้มข้นมาก ๆ ในทุกๆตอนที่อ่านเลยล่ะค่ะ รายละเอียดก็เยอะมากจริง ๆ ทั้งในเรื่องของฉาก ชื่อ สถานะตัวละคร เป็นต้น แต่ก็ทำให้น่าติดตามในทุก ๆ ตอนที่อ่านนะคะ ยอมรับเลยว่าถึงจะเป็นคนอ่านหนังสือไม่เร็วมาก แต่ตอนอ่านเรื่องนี้พยายามจะเก็บทุกรายละเอียดจริง ๆ แต่ก้ยังมีอ่านข้ามบ้างในบางช่วง เพราะรู้สึกว่าเป็นบรรทัดที่เราคิดว่าไม่อ่านก็พอเข้าใจเรื่องไรงี้อ่ะค่ะ ต้องขออภัยจริง ๆ T^T ปกติเวลาอ่านจะทำนั่นนี่ไปด้วยสร้างอารมณ์ในการอ่านให้ตัวเอง แต่อ่านเรื่องนี้ไม่ได้เลยจริง ๆ อ่านยาวรวดเดียวเลย เพราะไม่งั้นกลัวตัวเองจะลืมชื่อกับเรื่องราวที่เกิดขึ้น 5555 ความสมจริง ปะติดปะต่อเรื่องได้ดีแล้วนะคะ ผู้เขียนดำเนินเรื่องออกมาได้ดีทีเดียว มีช่วงแรกๆที่รู้สึกว่าเรื่องมันออกจะเนิบไปหน่อย แบบบทบรรยายแน่น ๆ แต่พออ่านมาถึงตอนล่าสุดเรื่องมันดำเนินไปเร็วขึ้น ไม่ได้เก็บทุกรายละเอียดยิบย่อยมากเท่าไหร่แล้ว แบบว่าดึงแต่ฉากสำคัญๆไรงี้ เนื้อเรื่องก็ลุ้นน่าติดตาม เรื่องแนวชิงบัลลังก์ก็เหมือนมีปมในแนวของมันอยู่แล้ว คือคนอ่านอาจจะพอจับทางได้ว่าประเด็นใหญ่ ๆ ของนิยายแนวนี้ก็คงจะแบบอิจฉากัน ฆ่ากัน แล้วสุดท้ายตัวเอกก็คงชนะแหละเนาะ แต่ทั้งนี้ทั้งนั้นก็เป็นแค่ความคิดเบื้องต้นก่อนอ่านนะคะ คิดว่ายังไงผู้เขียนคงทำให้เรื่องนี้มีเสน่ห์ดึงดูดคนอ่านได้ สร้างความแตกต่างในนิยายตนเอง ให้คนอ่านคาดไม่ถึง - ฉาก/องค์ประกอบ 15/15 คะแนน เรื่องฉากนี่ไม่ต้องพูดถึง มันก็โยงไปถึงเรื่องของการบรรยายด้วย ผู้เขียนทำออกมาได้ดีแล้วล่ะค่ะ ก็อธิบายรวม ๆ ไปหมดแล้วในส่วนของการบรรยายกับเนื้อเรื่องเนาะ มีความชอบส่วนตัวในฉากที่ดมิสาสูญเสียแม่ไป พอนึกภาพตามแล้วอ่ารให้อินไปกับนิยายมันรู้สึกเศร้ามาก เราเผลอสะอื้นออกมาเลย ทั้งการบรรยายและองค์ประกอบหลายๆ อย่างทำให้ฉากนั้นมันดีงามมากจริง ๆ - บทบรรยาย 19/20 คะแนน เป็นเรื่องที่มีคำราชาศัพท์มากจริง ๆ เข้าใจว่าเพราะเรื่องราชวงศ์เนาะ ก็ต้องเป็นภาษาแบบนี้ถูกแล้ว แค่อยากจะบอกว่าเราคงไม่สามารถตรวจสอบความถูกผิดตรงนี้ได้ เพราะไม่สันทัดจริง ๆ ต้องขอโทษไว้ก่อนเลยนะค้า ภาพรวมของการบรรยายในทุก ๆ ตอน ค่อนข้างดีเลยนะคะ อ่านแล้วรู้เลยว่าผู้เขียนตั้งใจกับนิยายเรื่องนี้มากจริง ๆ อ่านแล้วรู้สึกดี แบบไม่เคยอ่านนิยายที่เป็นแบบนี้เลยจริง ๆ 5555 แต่ว่าการบรรยายก็ค่อนข้างละเอียดมาก เก็บทุกรายละเอียดจริง ๆ ทั้งภาพ กลิ่น เสียง ยอมรับว่าแม้จะถูกใจในตัวเนื้อหา แต่ก็มีบางช่วงบางตอนที่อ่านผ่าน ๆ บ้างเพราะเนื้อหาแน่นจริง ๆ แล้วก็มีบางคำที่ไม่เข้าใจ ถึงขั้นต้องเปิดคำราชาศัพท์เช็คเพื่อความแน่ใจเลยทีเดียว 5555 ถ้ามีคนอ่านทั่วไปคิดว่าอาจจะมีทั้งคนที่เปิดมาอ่านแล้วอ่านต่อ กับประเภทที่อ่านแล้วกดปิดเพราะอ่านแล้วรู้สึกเหนื่อยกับการบรรยายแบบศํพท์สูงไรงี้ เป็นแค่ความเห็นนึงนะค้า ขอสรุปสั้น ๆ ว่าภาษาในการบรรยายดีครบ สวยงามมากแล้ว แต่แค่มีเยอะไปบ้าง ละเอียดไปบ้าง ลองดูนะคะคนอ่านทั่วไปที่เข้ามาอ่านจะได้ไม่รู้สึกถึงความอัดแน่นของเนื้อหามากจนเกินไป - ตัวละคร 19/20 คะแนน ตัวละครไม่เยอะแต่จำลำบากนิดนึง 555 แบบว่าด้วยชื่อทำให้ต้องคอยจดจำคนนี้เป็นใคร เกี่ยวข้องกับตัวหลักของเรื่องยังไงเป็นต้น ชอบประโยคเรียบ ๆง่าย แต่น่ารักที่เป็นความคิดของกษัตริย์ชยทัต “รู้ว่ารัก แต่เพิ่งรู้ว่ารักมากขนาดนี้” คือมันแบบฟินอ่ะ 5555 แม้จะไม่ได้พูดออกมาแต่ก็ทำให้เห็นได้ว่าตัวละครนี้รักและจริงใจกับนางเอกมากแค่ไหน สมกับที่ตั้งแต่ต้นบอกไว้ว่ายอมให้ทุกสิ่งได้ประมาณนี้ สมเหตุสมผลแล้วค่ะ ตอนนี้อ่านมาตัวหลักที่เห็นนิสัยชัด ๆ ก็คงจะมีตัวดมิสาเอง อคิน แล้วก็กษัตริย์คู่หมั้น แต่ส่วนใหญ่ก็จะรู้นิสัยตัวละครผ่านทางการบรรยายออกมามากกว่าการกระทำเนาะ อันนี้ไม่รู้คิดไปเองรึเปล่า 5555 หากไม่ใช่ต้องขออภัยจริง ๆ - คำผิด/จุดบกพร่อง 5/5 คะแนน ไม่ขอเรียกว่าเป็นจุดบกพร่องแล้วกันนะคะ แต่ขอแสดงความเห็นหัวข้อนี้คือ 1. ตัวละครออกมาเยอะ (รวมตัวประกอบ) แล้วชื่อก็ยังจำได้ไม่หมด อยากให้ลองดึงตัวหลักๆที่เด่น ๆ ออกมาจริง ๆ ให้มีบทที่โดดเด่นออกมาเลย ไม่นับดมิสานะคะ 2. พวกคำบรรยายความจริงผู้เขียนก็ทำออกมาดีมากแล้ว ภาษาสวยมาก แต่แค่บางช่วงบางตอนมันก็ละเอียดซะจนประโยคที่คิดว่าน่าจะเข้าใจได้ง่ายกลายเป็นไม่เข้าใจไป เหมือนต้องอ่านซ้ำอีกรอบ ประมาณนี้ค่ะ - ความสนใจน่าติดตาม 4/5 คะแนน เนื้อเรื่องแนวนี้เข้มข้นแล้วก็น่าติดตามอยู่แล้ว แต่ต้องยอมรับว่าด้วยคำราชาศัพท์และการบรรยายบางส่วนทำให้รู้สึกความน่าติดตามน้อยลง ในส่วนของเรานะ ไม่ใช่ของนักอ่านทุกคน คิดว่าน่าจะขึ้นอยู่กับแนวนิยายที่คนเลือกอ่านด้วย รวมคะแนน 94/100 ระดับ A+ เสร็จเรื่องนี้ก็ต้อง่านอีกสองเรื่องของนิยายเซตนี้ด้วยเนาะ 555 เอาให้ครบ ๆ ยังไงก็ขอบคุณมาก ๆเลยนะคะ การวิจารณ์นี้อาจจะไม่ได้แนะนำอะไรมาก เพราะกลัวว่าจะบอกไปแบบผิด ๆ เลยวิจารณ์ออกมาเป็นความรู้สึกเมื่อได้อ่าน นิยายเรื่องนี้ดีงามมากจริง ๆ ไม่รู้จะติอะไร แค่รุ้สึกว่ามันอ่านยากไปหน่อยเท่านั้นเอง 555 นอกนั้นก็ไม่รู้ว่าจะต้องติติงอะไรเลย สู้ๆนะคะ เป็นกำลังใจให้ผู้เขียนเสมอน้า ย่อ

หุ่นสามเหลี่ยม | 5 ส.ค. 58

  • 1

  • 0

"ร้านรับวิจารณ์นิยายสไตล์ BM"

(แจ้งลบ)

กราบบบสวัสดีพี่เกรสนะเคิ้บ กระผมมาวิจารณ์ให้แล้ว หวังว่าจะไม่ช้าเกินไป ใช้ไม๊ค่ะ? เอาล่าา ไปลุยกัน ฮุยเล่ฮุย! (P... อ่านต่อ

กราบบบสวัสดีพี่เกรสนะเคิ้บ กระผมมาวิจารณ์ให้แล้ว หวังว่าจะไม่ช้าเกินไป ใช้ไม๊ค่ะ? เอาล่าา ไปลุยกัน ฮุยเล่ฮุย! (PS.ขอข้ามทางด้านชื่อเรื่องสักนิดนะค่ะ) หน้าบทความ:เรียบหรูดีค่ะ ออกแนววินเทจ มีดอกกุหลาบดีแดงดูโดดเด่นในความวินเทจรอบข้าง ส่วนทางด้านเนื้อหา ยาวเฟื้อยไปหน่อยนะค่ะ ตรงท้ายๆ พูดคุยอะไรนี่ ทำเป็นสองคอลลัมน์ก็ได้ค่ะ หรือพวกบทบรรยายด้านบน ทำไปเป็นตอนย่อย ตอนพิเศษไรงี้ก็ได้ค่ะ เพื่อความไม่รกตา 9/10 บทนำ/Intro:ขอรวมทางด้านแนะนำตัวละครไว้ด้วยเลยนะค่ะ การบรรยายแนะนำตัวละครได้ดีมากเลยค่ะ อา...บทนำนี่การบรรยายดีค่ะ ภาษาอ่านง่าน แต่ออกจะรกลูกตานิดนึงนะค่ะ ถ้าจัดได้เป็นระเบียบกว่านี้ จะดูดีมากเลยค่าา ความยาวของบทนำกำลังดีนะค่ะ 9/10 เนื้อหาโดยรวม:บรรยายได้ดีค่ะ คำผิดไม่มี และก็ใส่ใจในการมาแก้ไขคำผิดดี ส่วนประกาศไรพวกนี้ ยอมเลยค่ะ ถ้าขึ้นข้อมูลเบื้องต้นจะยิ่งรก แต่ว่าลองส่งเป็น qmsg หาแฟนคลับไรอย่างงี้สิค่ะ ส่วนชื่อตอน ยังไม่ค่อยที่จะระบุเนื้อหาของตอนได้ชัดเจนนะค่ะ ส่วนการตอบคอมเมนต์ คนที่มาคอมเมนต์เค้าไม่เห็นนะค่ะ อ่านให้สบายใจดีกว่า หรือตอบทางข้อความส่วนตัว ถ้ารีดเดอร์มีปัญหาอยากถามนะค่ะ 9/10 คำผิด:อย่างที่บอกไปว่าทางด้านคำผิดไม่ค่อยมี จัดการระบบนี้ได้ดีมาก เพราะนักเขียนที่ไม่ได้ตีพิมพ์กว่า 70%-97% จะไม่ค่อยได้ใส่ใจในเรื่องนี้ค่ะ 10/10 ระเบียบตอนย่อย:ตอนย่อยก็เป็นระเบียบดี มีขัดๆลูกตาอยู่บ้าง แต่โดยรวมถือว่าดีมากค่ะ 10/10 จากนักวิจารณ์:เนื้อหาน่าติดตามมากนะค่ะ บทบรรยายอะไรพวกนี้ดีค่ะ เป็นอย่างนี้ไปเรื่อยๆนะค่ะ ดีแล้ว 10/10 ย่อ

brownniemacaron | 6 ก.ย. 58

  • 0

  • 0

ดูทั้งหมด

คำนิยมล่าสุด

"จาก SM Sweet Review รับวิจารณ์นิยาย"

(แจ้งลบ)

นักวิจารณ์ A สวัสดีคุณเกรซค่ะ ขอบคุณอย่างยิ่งที่ไว้วางใจให้เราวิจารณ์งานเขียนของไรท์ เนื่องจากเราลองอ่านคำสั่ง... อ่านต่อ

นักวิจารณ์ A สวัสดีคุณเกรซค่ะ ขอบคุณอย่างยิ่งที่ไว้วางใจให้เราวิจารณ์งานเขียนของไรท์ เนื่องจากเราลองอ่านคำสั่งของไรท์แล้ว บอกให้อ่านตอนที่ 11 ด้วย โอเคเลยค่า เรายินดีอ่านให้ค่ะ จะพยายามวิจารณ์ให้ถึงที่สุดเลย หากมีข้อสงสัยหรือข้อท้วงติง สอบถามมาได้เลยนะคะ งั้นเข้าสู่บทวิจารณ์เลยเนอะ ชื่อเรื่อง (8/10) เริ่มจากชื่อเรื่อง คงเป็นปกติสำหรับนิยายแนวนี้นะคะ สั้น กระชับและตรึงใจแต่ติงเล็กน้อยตอนอ่านแวบแรกพร้อมๆกับคำโปรยแล้ว เราไม่ค่อยเข้าใจเลยค่ะว่ามันเกี่ยวกับอะไรกันแน่ ชื่อเรื่องบอกว่า จันทราลิขิต พอจะเข้าใจคำว่าลิขิตที่สื่อถึงหน้าที่ของตัวเอก แต่คำว่าจันทรานั้นเกี่ยวอะไรด้วย เรางง ในตอนแรกค่ะ เราเลยลองคิดว่ามันน่าจะมีที่มาจากตัวเอก เลยลองหาศัพท์คำว่า ดมิสา ซึ่งแปลว่าเจ้าเหนือความมืดหรือดวงจันทร์ ซึ่งชื่อเรื่องมันมาจากชื่อนางเอกนี่เอง ฮ่าๆ คือ ถ้าเป็นนักอ่านทั่วไป เขาอาจไม่เข้าใจน่ะค่ะ เพราะเขาไม่รู้ศัพท์ มันกำหนดความน่าสนใจด้วยนะคะ เนอะ ตรงนี้นิดเดียวค่ะ การตกแต่งบทความ (3/5) การตกแต่งโดยรวมถือว่าดีมากทีเดียว เพราะมันเป็นสีหม่นๆเทาๆ ให้ความรู้สึกกลางๆ หนักหน่วง รู้ว่าต้องเป็นนิยายแนวหม่นหน่อยๆ ดราม่าด้วย จากคำโปรยนี่ก็ใช่แล้วล่ะค่ะ พูดถึงคำโปรย น่าสนใจและน่าดึงดูดมากค่ะ แม้จะมีตัวหนังสือเยอะไปสักนิด แต่คิดว่านั่นเป็นส่วนที่ไรท์อยากให้เป็นเนอะ ทั้งการแนะนำตัวเองอะไรต่างๆนานา อันนี้ข้ามไปเนอะ โดยรวมตกแต่งเข้ากับบรรยากาศของท้องเรื่อง แม้เราอยากจะแนะนำสักนิดว่าควรหาอะไรที่มันสื่อถึงคำว่าจันทราตามชื่อเรื่องมาแสดงบ้างเล็กน้อยให้มันเข้าน่ะค่ะ บทบรรยาย (16/20) เราจะวิจารณ์เป็นบทๆโดยภาพรวมเนอะ หากมีข้อผิดพลาดหรือจุดที่ต้องแก้ไขเราจะชี้แจงทันที ตามความเห็นของเรานะคะ เราจะวิจารณ์บทแรกๆนะคะเพราะหลังๆพบเป็นปัญหาเดิมที่เรายกตัวอย่างไปแล้วน่ะค่ะ บทนำ เริ่มจากบรรทัดแรกนะคะ ที่เราลองอ่าน การเปิดเรื่องโดยบอกสถานที่ไว้ก่อนล่วงหน้า ทำให้นักอ่านนึกภาพได้ง่ายขึ้นมากค่ะ พิพิธภัณฑสถานแห่งชาติคลาคล่ำไปด้วยนักท่องเที่ยวมากมายจากทุกมุมโลก ประโยคนี้นะคะ เรารู้สึกว่ามันขัดๆตรงจากทุกมุมโลกค่ะ อ่านแล้วให้ความรู้สึกว่ามันเป็นการบอกตรงๆว่ามุมนั้นๆ แบบเจาะจงไปในแต่ละที่ ถ้าอ่านดีๆจะเป็นแบบนั้นจริงๆค่ะ แต่ถ้าไรท์ลองเสริมคำว่า ทั่วทุกมุมโลก มันจะให้ความรู้สึกว่า เออ มันมาจากคนละที่คนละถิ่น อาจจะของมุมนู้นของประเทศนั้น ประเทศนี้ เป็นต้น ซึ่งมันจะให้ความรู้สึกยิ่งใหญ่มากกว่า เพราะไปพิพิธภัณฑ์ก็ต้องมีคนหลายประเทศไปท่องเที่ยวใช่มั้ยคะ เสริมนิดเดียวเนอะ อ่านเรื่อยๆลงมาแล้ว ลื่นไหลดียังไม่พบจุดที่ควรแก้ไข ขอชื่นชมไรท์นะคะว่าภาษาลื่นมากและเตรียมข้อมูลต่างๆมาดี ในเรื่องของการบรรยายข้างต้นนั้นให้ความรู้สึกชัดเจนว่ามันคือประเทศที่มีอยู่จริงๆในท้องเรื่องค่ะ อ่านต่อมาเราพบจุดๆหนึ่งที่อ่านแล้วขัดๆ หยดน้ำใสไหลจรดคางมนโดยไม่อาจกลั้นไว้ นาทีนั้นราวกับโลกทั้งใบหยุดลงเคลื่อนไหวลง ไรท์อาจจะพิมพ์ผิดพิมพ์ตกเนอะ ไรท์จะเขียนว่านาทีนั้นราวกับโลกทั้งใบหยุดเคลื่อนไหว เราว่าไม่ต้องเสริมคำว่าลงก็เข้าใจนะคะ แถมชัดเจนดีด้วยเนอะ นิดเดียวตรงนี้ อ่านเรื่อยๆยังไม่พบอะไรค่ะจนถึง แววเนตรสีอ่อนในรูปนั้น ซึ่งแม้จะไม่สามารถคาดเดาอารมณ์ได้กลับดูอ่อนโยนทว่าอ้างว้างเหลือเกิน ตรงประโยคนี้เรารู้สึกขัดๆนะคะ เพราะไรท์ใช้คำแบบตัดสั้นฉึบฉับไวมากตรงส่วนที่บอกความขัดแย้งของสองสิ่งตรงกลับดูและทว่า มันดูกระชั้นเกินไป รวมทั้งคำว่าซึ่งและแม้เป็นคำเชื่อมที่ไรท์ใช้ควบกันทีเดียวเราว่าเลือกตัดคำว่าซึ่งออกไป ภาษาจะไหลลื่นกว่าเดิมนะคะ เพราะคำว่าซึ่งทำให้เราอ่านแล้วสะดุด ยกตัวอย่างประโยคที่เราลองปรับใหม่นะคะ แววเนตรสีอ่อนในรูปนั้น แม้จะไม่สามารถคาดเดาอารมณ์ได้แต่กลับรู้สึกอ่อนโยนและอ้างว้างในเวลาเดียวกัน เรื่องของเรื่องคือเรานึกประโยคไม่ออกค่ะ ฮ่าๆ แต่ก็พยายามเค้นมาก บางทีไรท์อาจต้องการเน้นคำว่าเหลือเกินเนอะ แต่ยังไงไรท์ก็ลองนำไปปรับดูนะคะ เราอ่านลงมาเรื่อยๆ ยังลื่นไหลเช่นเคย ไม่พบจุดที่ควรแก้ อารมณ์กำลังดีค่ะ จนถึง “กษัตริย์ภูบดินทร์ทรงมีพระราชโอรสผู้มีสิทธิ์ขึ้นครองบัลลังก์ทั้งสิ้นสามพระองค์ ทว่าหนึ่งในนั้นสิ้นพระชนม์ไปในขณะเป็นเพียงมกุฎราชกุมารตามคำทำนายโหราจารย์” ประโยคนี้ดูยาวๆนะคะ ช่วงหลังๆทำให้อารมณ์เราขาดช่วง เพราะไรท์ใช้คำเกินไปสักนิดตรงส่วนที่เราขีดเส้นใต้ค่ะ ไปในขณะเป็น รู้สึกว่ามันยาวๆ และซ้ำคำว่าในด้วยค่ะ เราว่าตัดบางคำออกให้กระชับขึ้นได้เนอะ เช่น “กษัตริย์ภูบดินทร์ทรงมีพระราชโอรสผู้มีสิทธิ์ขึ้นครองบัลลังก์ทั้งสิ้นสามพระองค์ ทว่าหนึ่งในนั้นสิ้นพระชนม์ขณะเป็นเพียงมกุฎราชกุมารตามคำทำนายโหราจารย์” เราว่าตัดแล้วยังอ่านเข้าใจอยู่เนอะว่าพระองค์ตามในวัยนั้นๆตามคำทำนายเนอะ เราอ่านเพลินมาเรื่อยๆจนมาสะดุดที่ตรงนี้นิดหนึ่งค่ะ เสียงหวานหยุดนิ่งลงเพียงครู่ ก่อนจะชี้ไปยังรอยจางๆ เราอ่านเรื่อยลงมาสะดุดตรงนี้ เพราะงุนงงไปชั่วขณะว่าใครเป็นคนพูด ไรท์ไม่ได้บอกแน่ชัดว่านางเอกหรือไกด์นะคะ คือเราอยากเสริมนิดหนึ่งให้ไรท์ลองเพิ่มบรรยายว่า เออ นางเอกหลุดจากภวังค์เพราะเสียงของไกด์สาวแล้วก็หันไปมองตามคำบอกเล่าของไกด์ อะไรก็ว่าไป ตรงส่วนนี้ไรท์บรรยายว่าเสียงหวานทำให้เรางงค่ะ ฮ่าๆ แต่เราพอเข้าใจอยู่ว่าไรท์อาจต้องการบรรยายให้ดูเหมือนว่านางเอกเหม่อๆตอนเห็นอักษรเหล่านั้นเนอะ นิดเดียวจริงๆค่ะตรงนี้ที่อยากให้เสริม เราขอบอกโดยรวมในบทนี้ว่าภาษาของไรท์เรียบหรู อ่านแล้วลื่นไหล มีขัดบ้างเล็กน้อย อารมณ์สะดุดเล็กน้อยเนอะ แต่ถ้าปรับตามที่บอกไปจะดีมากๆ ถือว่าโอเคทีเดียวสำหรับการเกริ่นนำเข้าสู่เรื่อง ทิ้งปมให้เราสงสัยและรู้สึกได้เลยว่า มันหนักหน่วงอย่างที่ไรท์บอกโปรยไว้จริงๆ ฮ่าๆ คำผิดไม่พบเลยค่ะ! สุดยอดมาก! ขอชื่นชมว่าเก็บรายละเอียดดีมากค่ะ บทที่ 1 ในบทนี้อ่านเริ่มแรกเรารู้สึกถึงการบรรยายที่เกินพอดีค่ะ มีการใส่คำที่ไม่จำเป็นต้องใส่ลงไปในการบรรยาย ยกตัวอย่างประโยคแรกๆนะคะ ความมืดที่ชัดเข้มยิ่งกว่าราตรีกาล ไร้แสงสว่างจากสิ่งใด พระอัครมเหสีผู้ไม่อาจทอดพระเนตรได้แม้สองหัตถ์ของตน มีเพียงหทัยหวาดหวั่นเมื่อไม่รู้ว่าประทับอยู่แห่งใด อ่านในแวบแรกเรารู้สึกว่ามันเยิ่นเย้อค่ะ และมีคำซ้ำตรงคำว่า ใด ที่บอกว่าพระอัครมเหสีผู้ไม่อาจทอดพระเนตร เราว่าตัดคำว่าผู้ไม่อาจออกไป ถามว่าอ่านแล้วเข้าใจไหม เข้าใจค่ะ เข้าใจว่าพระมเหสีองค์นี้อยู่ในที่ที่ไร้แสง มองอะไรไม่เห็นเลย แต่การบรรยายของไรท์ให้ความรู้สึกเนิบนาบค่ะ เราว่าตัดหรือปรับเป็นคำอื่นให้กระชับยิ่งขึ้น แต่ความหมายคงอยู่ดังเดิมก็ได้เช่นกันนะคะ เช่น ความมืดที่ชัดเข้มยิ่งกว่าราตรีกาล ไร้แสงสว่างจากสรรพสิ่ง พระอัครมเหสีไม่อาจทอดพระเนตรแม้สองหัตถ์ มีเพียงหทัยหวาดหวั่นเมื่อไม่รู้ว่าประทับอยู่ที่ใด เราไม่แน่ใจว่าโอหรือเปล่านะคะ แต่มันตัดปัญหาในส่วนการบรรยายคำซ้ำและการบรรยายเนิบนาบไปได้บ้างเนอะ สักนิดหนึ่ง ฮ่าๆ เราอ่านเรื่อยๆมายังพบบางจุดที่คล้ายคลึงกับปัญหาข้างต้น ซึ่งเกี่ยวกับการบรรยายยืดเยื้อ แต่เราก็พอจะเข้าใจว่าเรื่องแบบนี้ แนวนี้มันก็ควรจะบรรยายเรียบหรู ละเมียดละไม แต่ต้องทำให้การบรรยายลื่นไหล ภาษาคงพอดีด้วยนะคะ เราเข้าใจว่าบางครั้ง ไรท์ก็อยากจะใส่การบรรยายแบบนี้ลงไป เพราะคิดว่ามันน่าจะดี แต่...ต้องตีกรอบเรื่องการบรรยายแนวนี้ดีๆค่ะ เพราะมันยากมาก จุดที่เรียกว่าพอดี บางครั้งไรท์อาจเผลอบรรยายเกินไปเนอะ ไปดูๆอีกทีแล้วกันนะคะ นอกจากนั้นเรายังสังเกตพบการใช้จุดที่มากเกินพอดี เราเข้าใจว่าไรท์อยากจะแบบหน่วงความรู้สึกของประโยคนั้นๆ แต่มันมีใช้เยอะมาก ตัวอย่างเช่น …‘ที่ไหนกันนะ…ที่ไหนกัน มืดดำและหม่นหมองราวกับไม่ได้อยู่บนโลกนี้’… จุดไข่ปลาหน้าสามหลังสาม เราว่าไม่จำเป็นต้องใส่หรอกนะคะ มันดูไม่ค่อยโอเท่าไหร่ อีกอย่าง ไรท์หน่วงคำหรือประโยคแล้วจากการใช้จุดคั่นคำว่าที่ไหนกัน หรือถ้ายังอยากใช้ ไรท์อาจจะนำสามจุดนั้นมาไว้หลังคำว่าไม่ได้อยู่บนโลกนี้ค่ะ ‘ที่ไหนกันนะ…ที่ไหนกัน มืดดำและหม่นหมองราวกับไม่ได้อยู่บนโลกนี้...’ เป็นอย่างนี้มันจะดูสวยงามเรียบร้อยกว่าเนอะ ยังไงๆก็ลองดูอีกทีนะคะ อีกอย่างคือ ประโยคข้างต้นที่ไรท์เขียนว่าที่ไหนกันนะ ที่ไหนกัน มันดู เอิ่ม ยังไงดีนะ อ่านแล้วขัดๆ เพราะไรท์เติมนะท้ายคำหรือเปล่าไม่แน่ใจ เพราะอันนี้คือความคิดของพระอัครมเหสีใช่มั้ยคะ เธอไม่น่าจะพูดอะไรแบบนี้นะ แล้วตรงมืดดำและหม่นหมองเราว่าเติมคำว่า มัน นำหน้าจะทำให้ทั้งสองส่วนของประโยคดูเชื่อมโยงกันมากขึ้น เพราะจากที่อ่านนี่ เหมือนสองประโยคนี้แบ่งช่วงไม่ต่อกันน่ะค่ะทางด้านอารมณ์ และไรท์ควรเคาะเว้นวรรคคำว่าหมองกับราวนะคะ มันจะให้ความรู้สึกหน่วงมากขึ้น เว้นสักนิดจะได้อารมณ์ตื่นเต้นเนอะ รวมไปถึงการที่ไรท์ใช้คำว่ามืดดำ เรารู้สึกว่ามันเป็นสิ่งที่คล้ายๆรูปธรรมทางความคิด แบบมืดดำนี่ทำให้เรานึกภาพสีดำมากกว่าที่จะนึกถึงความมืดมิดของสถานที่ค่ะ ไรท์อาจจะลองปรับเปลี่ยนสักเล็กน้อยเนอะ ยกตัวอย่างนะคะ ‘ที่นี่ที่ไหนกัน...มันทั้งมืดมิดและหม่นหมอง ราวกับไม่ได้อยู่บนโลกนี้...’ ประมาณนี้เนอะ อีกนิดนึงนะคะเรื่องการใช้คำฟุ่มเฟือยอีกสักที่ เหลือเพียงแสงส่องสว่างงดงามจากจันทราบนฟากฟ้า ณ บูรพาทิศ… สำหรับประโยคนี้ เราขอตินิดเดียวค่ะ ตรงคำว่าแสงส่องสว่างงดงาม เราอ่านแล้วมันยาวๆ อารมณ์ขาดไปเลยค่ะ ไรท์อาจจะลองตัดคำว่าส่องออกไป เพราะแม้จะมีเพียงคำว่าแสงสว่างงดงาม มันก็ทำให้เรานึกภาพออกแล้วนะว่าเออเนี่ย มันแสงกำลังส่องสว่างและงดงามมากนะ ประมาณนี้เนอะ บางคำไม่จำเป็นก็ตัดได้นะคะ ลองดูอีกทีนะคะไรท์ อ่านลงมาแล้วไม่พบอะไรที่ควรแก้ เรื่องภาษาการบรรยายนั้นโอเคอยู่ แต่ที่อยากจะให้เสริมตรงที่บอกพระอัครมเหสีตื่นจากฝันร้าย เราอยากให้ไรท์บรรยายสักนิดว่าก่อนจะกรีดร้องนี่เกิดอะไรขึ้น คือตัดฉึบฉับอย่างนี้เรางงมากและอารมณ์ร่วมหายได้เลยนะคะ แบบ..ไรท์บรรยายไปเลยว่าเธอกรีดร้อง แต่ไม่ได้บอกว่าเธอตกใจอะไรหรือเจ็บปวดจากอะไร เพราะก่อนหน้านั้นไรท์บรรยายเพียงว่าเธอจับศรเท่านั้นเนอะ หรือไรท์ตั้งใจเขียนแค่นี้ อันนี้เราไม่รู้เนอะ ฮ่าๆ แต่ถ้าใช่ก็อยากให้ลองบรรยายเพิ่มสักนิดก่อนกรีดร้องเนอะ แค่นั้นเองค่ะ อ่านมาเรื่อยๆยังไม่พบจุดไหนจนกระทั่ง อาทิตย์ค่อยๆ ลาลับขอบฟ้าอย่างเชื่องช้า เสียงเหล่าปักษาบินกลับรังไม่อาจแข่งกับความกังวานใสของพระสุรเสียง ‘เจ้าฟ้าหญิงดมิสาวิวิศนาวดี’ ยามตรัสถึงพระปรีชาสามารถในการล่าสัตว์ของ ‘เจ้าฟ้าชายกษิภัทภูบดินทรา’ มกุฎราชกุมารแห่งเหมวรรธน์ ที่ทอดพระเนตรเองกับตา อ่านแล้วเกิดงงไปชั่วขณะหนึ่ง ต้องอ่านทวนรอบสองถึงสามครั้งเพื่อความเข้าใจ ฮ่าๆ อาจเป็นเพราะไรท์ใส่ชื่อตัวละครลงไปด้วยถึงสองคนใกล้ๆกันและมีประโยคบรรยายพ่วงต่อท้ายตามมา ทำให้เรางง เหมือนการลำดับประโยคนั้นขัดๆในความรู้สึกเราแบบ ไรท์บรรยายข้างต้นชื่อนางเอกอันนี้โอเค แต่ประโยคหลังที่ตามมาด้วยว่า ยามตรัสถึงความสามารถของชายคนนั้น (ขอไม่พิมพ์ชื่อค่ะ มันยาว ฮ่าๆ) นั่นแหละค่ะ มันขัดและงง เพราะหลังบรรยายจบไรท์ขึ้นคำพูดของนางเอกเลย เราว่าไรท์น่าจะตัดแบ่งออก ไม่จำเป็นต้องบรรยายว่ายามตรัสถึงเนอะ ไรท์เอาตรงส่วนยามตรัสถึงมาปรับใส่ประโยคคำพูดตามหลังตัวละครนางเอกจะดีกว่านะคะ จะได้ไม่งงและลำดับการบรรยายได้เห็นภาพชัดเจนมากยิ่งขึ้น ตัวอย่างเช่น อาทิตย์ค่อยๆ ลาลับขอบฟ้าอย่างเชื่องช้า เสียงเหล่าปักษาบินกลับรังไม่อาจแข่งกับความกังวานใสของพระสุรเสียง ‘เจ้าฟ้าหญิงดมิสาวิวิศนาวดี’ ได้ “ภูมินทร พี่กษิภัททรงยิงกวางป่าด้วยธนูเพียงดอกเดียว พี่เห็นเองกับตาเลยนะ” ฟ้าหญิงพระองค์น้อยที่เพิ่งฉลองพระชนมายุเก้าพรรษาไปไม่นาน ตรัสอย่างตื่นเต้นยามนึกถึงพระปรีชาสามารถในการล่าสัตว์ของ ‘เจ้าฟ้าชายกษิภัทภูบดินทรา’ มกุฎราชกุมารแห่งเหมวรรธน์ ที่ทอดพระเนตรเองกับตา ประมาณนี้เนอะ เราก็พยายามแล้วนะคะ ฮ่าๆ ได้เท่านี้ ลองปรับๆดูแล้วกันเนอะ อ่านเรื่อยๆแล้วยังไม่พบการบรรยายที่แก้ไข จนมาถึงฉากที่นางเอกตกน้ำน่ะค่ะ เราว่าไรท์น่าจะบรรยายเสริมถึงท่าทีของท่านหญิงหน่อยว่ารู้สึกยังไงก่อนจะลงไปแบบ เหมือนมันเป็นฉากที่อลังการและน่าตื่นตกใจมาก เพราะตัวเอกตกลงเหวน้ำลึกเชียวนะ แบบเบิกพระเนตรกว้างหรือว่าเป็นความคิดก่อนที่ตัวเอกจะตกลงสู่เบื้องล่างน่ะค่ะ นิดหนึ่งตรงนี้เนอะ เพราะเรารู้สึกว่ามันตกลงไปง่ายจัง ฮ่าๆ ตามความรู้สึกเรานะคะ คำผิดที่พบ ปลื้มปีติ – ปลื้มปิติ บทที่ 2 อ่านมาเรื่อยๆยังไม่พบอะไรนะคะ ยังลื่นอยู่ในระดับหนึ่ง จนมาถึงย่อหน้าหนึ่งที่บอกว่าเจ้าหญิงดมิสาหยิบถุงมือขึ้นสวมใส่นั้น เราว่าไรท์ลืมทำตัวหนาหรือเปล่า เพราะมันดูฉึบฉับมาก มันเป็นการนึกย้อนความใช่มั้ยคะ ไรท์ลองดูๆอีกทีแล้วกันเนอะ อ่านมาเรื่อยๆยังไม่พบอะไรมากนัก จนมาถึงประโยคนี้ค่ะ หากว่ากันตามจริงแล้วเหล่าบุรุษนั้นคงไม่ได้มาเพียงเพื่อให้ได้พบความงามเพียงอย่างเดียว บทนี้ไรท์ยังมีการใช้คำเฟ้ออยู่นะคะ อ่านแล้วรู้สึกยาวๆขัดๆ คำไหนตัดได้ควรจะตัดเนอะ ตัวอย่างเช่น หากว่ากันตามจริงแล้วเหล่าบุรุษคงไม่ได้มาเพียงเพื่อพบความงามเพียงอย่างเดียว ประมาณนี้เนอะ เราเองก็ไม่ค่อยสันทัดคำราชาศัพท์เท่าไหร่ แต่ก็คิดเท่าที่คิดได้ การบรรยายยังมีบางส่วนที่เกินมาสักนิด ตามปัญหาประโยคข้างต้นเนอะ นอกจากนั้นก็ไม่ได้พบอะไรที่ควรแก้ไข ภาษาอยู่ในระดับที่ดีใช้ได้ทีเดียวค่ะ นอกจากนั้นการบรรยายของไรท์อาจทำให้เรางงมาก เพราะภาษาที่กษัตริย์ใช้กัน เราไม่ค่อยจะแข็งแรงเท่าไหร่เนอะ มีบางคำที่แบบถ้าเป็นศัพท์เฉพาะหรือไรงี้ อยากให้ใส่ดอกจันไว้แล้วไปบอกตอนท้ายว่าหมายถึงอะไรด้วย เพราะนอกจากได้ความบันเทิง ไรท์ยังทำให้นักอ่านเข้าใจศัพท์นั้นๆมากขึ้นด้วย รวมไปถึงเข้าใจเนื้อห้ามากขึ้นนะคะ แล้วก็ไรท์อาจจะต้องทำแผนผังลำดับเครือญาติวงศ์กษัตริย์ต่างๆเผื่อไว้ด้วย เพราะแต่ละอย่างที่บรรยายมามีงงบ้าง เพราะตัวละครออกมาเยอะเหลือเกินเราจำไม่ไม่หมดและคิดว่านักอ่านอาจจะงงบ้างเช่นกัน บางทีอ่านครั้งแรกก็มีงงบ้างเหมือนกันนะคะ เนอะ นอกจากนั้นก็ไม่มีอะไรแล้วค่ะ คำผิดที่พบ บังคบม้า – บังคับม้า บทที่ 3 เราอ่านจากต้นมาจนถึงบทนี้ เราแบบเอิ่ม ไม่รู้จะติอะไรต่อแล้ว เพราะการบรรยายของไรท์หาข้อมูลมาดี เตรียมขั้นตอนนู่นนี่นั่นมาดีมาก ทุกๆอย่างดูลงตัวและราวกับความจริง มันเป็นการบรรยายที่หายากมาก เราเองก็เคยอ่านเรื่องแนวนี้มาก่อนค่ะ แต่เป็นแนวรักแฟนตาซี มีการใช้คำราชาศัพท์นู่นนี่นั่น แต่มันผสมกับการใช้คำว่าชายหนุ่ม หญิงสาวหรือคำแทนตัวที่เข้าใจง่าย แต่ในส่วนนิยายของไรท์ เราพบแต่คำศัพท์ยากๆที่ไม่ค่อยเข้าใจและยิ่งอ่านมันจะยิ่งงง สุดท้ายจะรู้สึกเบื่อ ทั้งๆที่นิยายของไรท์น่าอ่านและมีการบรรยายที่ดีมากๆค่ะ ที่อยากจะเสริมคือการตัดประโยคบางคำที่ดูเกินพอดีไป บางคำควรลองหาคำอื่นมาใช้ให้มันดูเข้าใจง่ายขึ้นเนอะ นอกจากนั้นเรายังพบว่าไรท์บรรยายลักษณะของนางเอกบางประการแล้วให้ความความรู้สึกว่านางเป็นชาย เมื่อคิดถึงตรงนี้นัยน์เนตรคมเบิกกว้างขึ้นอีกครั้ง ตรงคำว่าเนตรคมนั่นแหละค่ะ เราเข้าใจว่าไรท์อาจต้องการสื่อถึงนางเอกที่มีดวงตาคมงามตามแบบหญิงสาวหยิ่งทะนงมุ่งมั่นแข็งแกร่ง ประมาณนี้ แต่เราอ่านแล้วเราเผลอนึกถึงใบหน้าของชายหนุ่มแทนซะงั้น ตรงนี้เราไม่เข้าใจตัวเองเหมือนกันค่ะ เพราะที่เคยอ่านมาก็เจอแต่ ดวงตาคมกริบ ซึ่งบรรยายฝ่ายชายเพียงอย่างเดียว ถ้าจะบรรยายสายตาของผู้หญิงน่าจะเสริมคำบางคำเข้าไป เช่น เมื่อคิดถึงตรงนี้นัยน์เนตรคมซึ้งก็เบิกกว้างขึ้นอีกครั้ง น่าจะให้ความรู้สึกอ่อนลงสักนิดเนอะ เราอ่านเรื่อยๆลงมาแล้วไม่พบอะไรนะคะ นอกจากนั้นการบรรยายของไรท์ถือว่าโอเคมากทีเดียว คำผิดที่พบ ร่มงาน – ร่วมงาน อ่านบทต่อๆมายังคงความไหลลื่นในระดับหนึ่งและภาษาที่เป็นตัวของตัวเองเนอะ เราขอสรุปโดยรวมถึงปัญหาที่พบเลยแล้วกันนะคะ ปัญหาที่พบอยู่ในเรื่องของการบรรยายที่มีการใช้ศัพท์ที่ยากต่อการเข้าใจมาก อาจเป็นเพราะว่าเป็นนิยายแนวราชวงศ์เนอะ อันนี้พอจะเข้าใจอยู่ แต่ในบางส่วนที่ได้ชี้แจงไปบ้าง เราว่าไรท์อาจลองปรับการใช้คำสลับกันบ้าง ใช้ภาษาที่ง่ายต่อการเข้าใจ ภาษาของไรท์ละเมียดละไมและเรียบหรู สมเป็นนิยายแนวนี้ อ่านแล้วนึกภาพชัด โดยเฉพาะตรงส่วนที่บรรยายสถานที่ตำหนักหรือศิริโฉมของตัวเอง เราชอบมากเลยค่ะ แต่ที่หักคะแนนไปเพราะเราเคยอ่านแนวนี้มาแล้วและมีการใช้คำที่เข้าใจง่ายกว่านี้ค่ะ นอกจากนั้นยังมีเรื่องของการบรรยายของไรท์ในแต่ละบทมีมากกว่าบทสนทนาเสียอีก แทบจะไม่ค่อยพบเลยค่ะ แต่ขอไรท์เตรียมข้อมูลมาแน่นมากในเรื่องของการบรรยายต่างๆ ขอชื่นชม นิยายเรื่องนี้แบบว่าคล้ายๆงานเขียนมืออาชีพเลยล่ะค่ะ ถ้าลดคำบางคำและปรับประโยค อ่านทวนสิ่งที่เราบอกไป น่าจะทำให้นิยายของไรท์ไหลลื่นขึ้นและครบเครื่องยิ่งขึ้นแน่นอนค่ะ โครงเรื่อง/ความน่าสนใจ (17/20) น่าสนใจอยู่พอสมควร เนื่องจากไรท์สร้างสถานที่ ตัวละคร เมืองต่างๆได้ดูเหมือนเป็นรูปธรรม เห็นชัดเจนราวกับมีอยู่จริงบนโลก เรื่องราวของดมิสาเองก็น่าสนใจอยู่ไม่น้อยค่ะ เหมือนเรื่องนี้ยังมีปมอีกมากให้คลาย น่าติดตามอยู่พอสมควรเลยค่ะ บอกเลยว่าสนุกมากนะคะ แต่เราเคยอ่านแนวนี้มาแล้วบ้างถึงจะเป็นส่วนของแฟนตาซี ทำให้มีบางส่วนที่เราคิดว่ามันน่าจะมีอะไรมากกว่านี้ หรือความสัมพันธ์ของตัวเอกต่างๆ เราเคยเห็นในทำนองนี้มาแล้วบ้าง แต่สนุกนะคะ ฮ่าๆ ชอบค่ะ ตัวละคร (17/20) แต่ละตัวมีเอกลักษณ์เป็นของตัวเอง ไรท์สร้างจุดเด่นให้กับทุกคนได้ดี ทำให้เรานึกภาพตามออก จะมีในส่วนของดมิสาบ้างที่เราไม่ค่อยจะเข้าใจ ตรงที่นางบอกว่าสวยจนไม่กล้ามองล่ะสิ อันนี้คือ งง มาก ตกใจ ทำไมนางกล้าพูด ฮ่าๆๆๆ ถือเป็นการสร้างความแปลกใจมาก แต่เราไม่แน่ใจว่ามันมีส่วนกับคาแรคเตอร์ของนางไหม หรือเพราะคนที่นางพูดด้วยเป็นคนที่พิเศษกว่าใครๆ อันนี้ไม่รู้ ฮ่าๆ นอกจากนั้น เรายังหักคะแนนในส่วนที่ไรท์สร้างตัวละครมาดำเนินเรื่องเยอะมากๆค่ะ ทำให้เรางงและจำไม่หมด อันนี้เราได้แนะนำไปข้างต้นแล้วเนอะถึงวิธีแก้ไข การดำเนินเรื่อง (16/20) ในส่วนของการดำเนินเรื่องในแต่ละบทเราขอพูดโดยรวมว่า ไรท์ดำเนินเรื่องได้ดี มีบางส่วนที่ไรท์ตัดฉึบฉับที่บอกไปข้างต้นว่านางเอกนึกถึงเรื่องในอดีตหรือกำลังเหม่ออะไรก็ตามแต่ มันทำให้ขาดช่วงทางด้านอารมณ์ร่วมควรจะบรรยายเพิ่ม และแต่ละบทไรท์ใช้การบรรยายมากแทบจะไม่ค่อยพบบทสนทนาอย่างที่กล่าวไป แต่เราพอจะเข้าใจในส่วนของแนวเรื่องทีเกี่ยวกับกษัตริย์ ซึ่งต้องมีความละเอียดมากในการหาข้อมูลและนำมาเขียน นำมาสร้างพล็อต ขอชื่นชมความละเมียดละไมและความละเอียดลออค่ะ ความประทับใจจากนักวิจารณ์ (3.5/5) อาจเป็นเพราะนิยายของไรท์ไม่ใช่แนวที่เราอ่านบ่อย มีบ้างที่งงและชะงักไปขณะอ่าน แต่เพราะเราไม่แข็งศัพท์ยากด้วย ฮ่าๆ ไม่ว่ากันเนอะ แต่เราชอบความตั้งใจของไรท์ในการหาข้อมูล ความละเอียดในการบรรยาย ความละเมียดละไมของการดำเนินเรื่อง ถือว่าโอเคทีเดียวค่ะ รวมคะแนน (80.5/100) เราขอบอกว่าเราพยายามถึงมากที่สุด ปัญหาหรือสิ่งที่เราได้ชี้แจงไปเป็นเพียงแค่คำแนะนำจากเราเท่านั้นนะคะ ไม่ขุ่นเคืองกันเนอะ เป็นกำลังใจให้ค่ะ สู้ๆนะคะ ย่อ

-S&M- | 2 ม.ค. 59

  • 0

  • 0

"ร้านวิจารณ์นิยาย ฉบับคนบนพระจันทร์ - พรจันทร์"

(แจ้งลบ)

ชื่อเรื่อง (10/10) ชื่อเรื่องเพราะค่ะ เข้ากับตัวเรื่องด้วย แล้วยังมีความคล้องจองกันด้วย ชอบค่ะ เกริ่นนำ (10/... อ่านต่อ

ชื่อเรื่อง (10/10) ชื่อเรื่องเพราะค่ะ เข้ากับตัวเรื่องด้วย แล้วยังมีความคล้องจองกันด้วย ชอบค่ะ เกริ่นนำ (10/10) เกริ่นมาชอบมาก ใช้คำได้สวยดีค่ะ เนื้อเรื่องแนวนี้ก็จะมีคำราชาศัพท์มาปนด้วย แต่ก็ใช้ได้ดี และถูกต้องค่ะ โครงเรื่อง (17/20) โครงเรื่องนี่คือแน่นมาก บางทีมันเยอะจนน่าเบื่อ แต่บางทีคือน่าติดตามค่ะ ภาษาการใช้คำ (14/15) ใช้คำได้ดีนะ แต่บางศัพท์ยากไป หรือ ศัพท์ไม่เหมาะในตัวประโยคค่ะ การบรรยายเนื้อเรื่อง (18/20) บรรยายละเอียดมากแต่ดูมันแน่นเกินไปหน่อย แต่ก็ดีค่ะ บรรยายให้เห็นภาพเลยว่าตัวละครนี้เป็นยังไงทำอะไรค่ะ ตัวละคร (18/20) ตัวละครถือเป็นบุญของพรจันทร์ โชคดีที่มีไม่มาก แต่... แต่ละชื่อยังสับสนอยู่มากรวมถึงบทของตัวละครด้วย ไม่รู้เป็นแค่พรจันทร์คนเดียวหรือเปล่านะ (หัวเราะ) ดูเหมือนจะมีแค่เจ้าฟ้าหญิงดมิสาที่เด่นออกมา แต่ตัวละครอื่นยังดูหม่นๆอยู่นะ เบ็ดเตล็ด (5/5) ตรงนี้ให้เต็มเพราะธีมดูไม่รก มีย่อหน้าเรียบร้อย ตัวหนังสือขนาดพอเหมาะค่ะ คะแนนรวม > 92 คะแนน #สิ่งที่พรจันทร์จะบอก พรจันทร์คืดว่าการเขียนโดยใช้คำแบบนีมันเป็นเสน่ห์อย่างหนึ่งเลยนะ อยากให้คงอย่างนี้ไว้ค่ะ ย่อ

Full_Moon. | 8 พ.ย. 58

  • 0

  • 0

ดูทั้งหมด

46 ความคิดเห็น

  1. #46 LupongChicchiC (@m-azzing) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 10 มิถุนายน 2559 / 00:24
    คำทำนายอะไรน้อ
    #46
    1
    • #46-1 Fallen-Leaves (@fallen-leaves) (จากตอนที่ 3)
      15 มิถุนายน 2559 / 14:01
      คำทำนายที่เขียนไว้เลยค่ะ 1เจ้าฟ้า 1กษัตรา 1มหาราช

      ส่วนรายละเอียดเรื่องคำทำนายแบะปมปัญหาเกี่ยวก้บคำทำนายจะอยู่ในเนื้อเรื่องนะคะ รอติดตามได้เลย ขอบคุณมากนะคะ ที่ยังติดตามกัน ^^
      #46-1
  2. #45 sasi (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2559 / 23:14
    ตกลงพระเอกคือ อคิน?
    #45
    1
    • #45-1 Fallen-Leaves (@fallen-leaves) (จากตอนที่ 1)
      2 มิถุนายน 2559 / 23:21
      ตอบยังไงดี ตอบไปนี่คือสปอยเรื่องเลยนะคะ -..-
      เอาเป็นว่ารอติดตามดีกว่าเนอะ
      #45-1
  3. #44 ไอติมชาเขียว (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2559 / 12:57
    รอๆๆค่ะ รีบมานะ
    #44
    1
    • #44-1 Fallen-Leaves (@fallen-leaves) (จากตอนที่ 35)
      16 พฤษภาคม 2559 / 15:03
      กำลังวางแผนรีไรท์ แล้วก็แก้ไขคาแรคเตอร์ตัวละครค่ะ
      ตอนนี้หลุดคาแรคเตอร์ดั้งเดิมไปเยอะพอสมควร จะรีบกลับมานะคะ ขอโทษที่ปล่อยให้รอนาน^^
      #44-1
  4. #43 ไอติมชาเขียว (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2559 / 12:36
    รอๆๆค่ะ รีบมาน้าาา
    #43
    0
  5. #42 Kere (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 29 กุมภาพันธ์ 2559 / 01:20
    เราเข้าใจความรู้สึกของ ดมิสานะ ว่าเป็นเช่นไร

    มันเจ็บ เจ็บยุภายในใจ โธ่ จะดราม่าไปไหนเนี้ยะ

    ดราม่ากว่านี้มีอีกไหมมมมมมมมมมมมมมมมม
    #42
    1
    • #42-1 Fallen-Leaves (@fallen-leaves) (จากตอนที่ 34)
      29 กุมภาพันธ์ 2559 / 17:43
      ตอบได้ว่าเลยค่ะว่ามีอีก เพราะนี่คือมหากาพย์เหมวรรธน์

      ตัวละครทุกตัวน่าสงสารมากกกกนะคะ อยากให้ติดตามต่อไปเรื่อยๆ แล้วจะได้รู้ความจริงบางอย่างแน่นอนค่ะ
      #42-1
  6. วันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2559 / 13:38
    สู้ๆค่าาา
    #41
    1
  7. #40 ทยา (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 3 กุมภาพันธ์ 2559 / 09:33
    อ่านละน้ำตาไหล
    #40
    1
    • #40-1 Fallen-Leaves (@fallen-leaves) (จากตอนที่ 33)
      29 กุมภาพันธ์ 2559 / 17:41
      ไรท์กลับมาแล้ว ติดตามต่อได้เลยนะคะ. ^^
      #40-1
  8. #39 Kere (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 21 มกราคม 2559 / 19:35
    โถ่ๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

    สงสารทั้งชยทัต ดมิสา และอคิน

    ปมของเรื่องก็ยังไม่เครีย ยังมีปมความรักสามเศร้ามาอีก โอ้ยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย

    เจ็บกว่านี้ไม่มีอีกแล้ววววววววว
    #39
    1
    • #39-1 Fallen-Leaves (@fallen-leaves) (จากตอนที่ 33)
      22 มกราคม 2559 / 14:10
      เจ็บกว่านี้ยังมีอีกค่ะ ในจันทราลิขิตนี่แหละ ^^

      แต่ๆๆๆ เห็นไรท์ตอบแบบนี้กลัวรีดเดอร์จะหนีไปซะก่อน จริงๆที่บอกว่าเจ็บเนี่ย มันคือปมของเรื่องที่มีมาแต่แรกนั่นแหละ เพียงแต่กว่ามันจะจบ... เอาเป็นว่าติดตามต่อไปน้าาา นิยายเรื่องนี้ไม่ได้มีแค่ดราม่าหรอก จริงๆมันมีทุกรสชาตินะ เพียงแต่มันยังไปไม่ถึงจุดนั้น นี่เพิ่งจะเกือบๆครึ่งเรื่องเอง ปมของลักษิกาใกล้จะเฉลยเร็วๆนี้แล้วค่ะ อดใจรอเน้ออ :)
      #39-1
  9. #38 Kere (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 21 มกราคม 2559 / 13:26
    สิ่งใดกันที่ทำให้ลักษิกาแค้น

    ปมนี้ช่างเดาอยากนัก
    #38
    1
    • #38-1 Fallen-Leaves (@fallen-leaves) (จากตอนที่ 33)
      21 มกราคม 2559 / 19:01
      รอติดตามโศกนาฏกรรมในอดีตไปพร้อมๆกันนะคะ
      #38-1
  10. #37 ทยา (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 20 มกราคม 2559 / 21:06
    อยากรุ้ปมจังเลยค้า
    #37
    1
    • #37-1 Fallen-Leaves (@fallen-leaves) (จากตอนที่ 33)
      21 มกราคม 2559 / 19:00
      รอติดตามนะคะ อีกไม่นาน ^^
      #37-1
  11. #36 LupongChicchiC (@m-azzing) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 18 มกราคม 2559 / 22:40
    ศวรรยาเคยทำอะไรอะ มันร้ายแรงขนาดนั้นเลยเหรอ
    #36
    1
    • #36-1 Fallen-Leaves (@fallen-leaves) (จากตอนที่ 33)
      18 มกราคม 2559 / 23:18
      ขอเปลี่ยนคำถามได้ไหม 555555555555

      ปมเรื่องนี้มันเยอะจริงๆ แต่มีแค่นี้แหละ(มั้ง)
      ค่อยๆคลี่คลายไปเนอะ รอติดตามโลดดด อีกไม่นานเกินรอความจริงจะเปิดเผยแล้ว :)
      #36-1
  12. #35 Kere (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 15 มกราคม 2559 / 18:39
    เจ็บอีกแล้วชยทัตของข้าพเจ้า

    แต่อคินนี่ สตรอง!!!! มากกกกกกกก

    เป็นกำลังใจให้ทุกตัวละครและไรท์เตอร์น่ะค่ะ
    #35
    1
    • #35-1 Fallen-Leaves (@fallen-leaves) (จากตอนที่ 32)
      16 มกราคม 2559 / 14:31
      ดีใจมากที่เห็นรีดเดอร์ให้กำลังใจไรท์ ยิ่งไปกว่านั้นมีให้กำลังใจตัวละครด้วย
      รู้สึกเหมือนถ่ายทอดความรู้สึกออกมาได้จนรีดเดอร์รับรู้และเป็นกำลังใจให้ตัวละคร
      ขอบคุณมากๆนะคะ :)
      #35-1
  13. #34 LupongChicchiC (@m-azzing) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 14 มกราคม 2559 / 11:54
    อคินที่รัก.. ไม่เอานะ ไม่ตายนะ ???? แล้วกานดาละ กานดาาาาาาา
    #34
    1
    • #34-1 Fallen-Leaves (@fallen-leaves) (จากตอนที่ 32)
      16 มกราคม 2559 / 14:32
      มาต่อจนจบละน้าาา ขอโทษที่ตอบช้าค่ะ ^^

      เป็นอคินต้องสตรองมากนะพูดเลย!!
      #34-1
  14. #33 ทยา (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 12 มกราคม 2559 / 20:41
    ลุ้นมากค่ะ.อ่านไปลุ้นไปเครียดไป.จะมีใครมาช่วยไหมน้า

    รีบมาเขียนต่อไวๆนะค้า
    #33
    1
    • #33-1 Fallen-Leaves (@fallen-leaves) (จากตอนที่ 32)
      16 มกราคม 2559 / 14:33
      ดีใจที่ทำให้คนอ่านเครียดได้ #หื้มมม 555555555

      เหมือนถ่ายทอดออกมาได้ดี ไรท์มีความสุขมากกกกก

      ขอบคุณที่ติดตามกันนะคะ ^^
      #33-1
  15. #32 LupongChicchiC (@m-azzing) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 25 ธันวาคม 2558 / 20:28
    #ทีมอคิน ชอบอคินตรงที่รู้ตัวว่าต้องทำอะไร มั่นคงในความคิดความเชื่อมั่นของตัวเอง ยอมรับโชคชะตาของตัวเอง แต่แบบ.. เอาจริงๆอยากให้ดมิสาคู่กับชยทัตมากกว่า อคินเหมาะกับบทแอบรักอะ (มารักกับเค้าได้นะตะเองงงงง) เค้าชอบแบบมาเรื่อยๆมากกว่าอะตัววว มาทีเดียวเค้ากลัวลืมเนื้อหาส่วนที่แล้ว 55555 สู้ๆน้าาา
    #32
    2
    • #32-1 Fallen-Leaves (@fallen-leaves) (จากตอนที่ 31)
      25 ธันวาคม 2558 / 21:22
      อื้อหืออออ เอาซะไรท์ไปไม่เป็นเลยยย
      ทีมอคินแต่อยากให้ดมิสาคู่กับชยทัต 5555555 มาแหวกแนวมากกก
      แต่ทุกอย่างถูกวางพล็อตไว้หมดแล้วววว รอติดตามต่อไปเนอะ จะทยอยลงเรื่อยๆแล้วกันนะคะ ตอนนี้เพิ่งปิดเทอมพอดี จะเดินหน้าปั่นเต็มกำลัง!!
      ขอบคุณมากกกกกค่ะ ^____^
      #32-1
    • #32-2 LupongChicchiC (@m-azzing) (จากตอนที่ 31)
      30 ธันวาคม 2558 / 08:56
      สู้ๆน้าาาาา
      #32-2
  16. #31 Kere (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 25 ธันวาคม 2558 / 19:40
    อคินคือพระเอกใช่มั่ย?

    แล้วชยทัตล่ะ ?
    #31
    1
    • #31-1 Fallen-Leaves (@fallen-leaves) (จากตอนที่ 31)
      25 ธันวาคม 2558 / 20:10
      ทุกอย่างมันชัดเจนตั้งแต่แรกแล้วค่ะ ส่วนชยทัต...แน่นอนว่าเขาเองก็ต้องมีเส้นทางและความรักที่เป็นของเขา :)
      ประเด็นมันอยู่ที่เรื่องราวต่อจากนี้ไปจนจบเรื่องว่าแต่ละคนจะสมหวังหรือผิดหวังอะไรยังไง อย่าลืมว่าปมหลักที่ใหญ่มากกกกกกยังอยู่
      อยากให้ติดตามต่อไปนะคะ :)
      #31-1
  17. #30 LupongChicchiC (@m-azzing) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 18 ธันวาคม 2558 / 22:51
    #ทีมอคิน รัวๆค่ะ ฮื่ออออ อคินนนนนน อย่าเป็นไรนะะะ
    #30
    1
    • #30-1 Fallen-Leaves (@fallen-leaves) (จากตอนที่ 30)
      20 ธันวาคม 2558 / 12:45
      ดีใจจจจ มีคนอยู่ทีมอคิน T^T

      นึกว่าจะไปทีมชยทัตกันหมดแล้ว

      #30-1
  18. #29 ม่านธารา (@natnicha39) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 18 ธันวาคม 2558 / 21:15
    นั้นจิ ไรท์คือแบบ ขอพระเอกคนเดียวได้มั้ย อย่าเอ่พระรองมาทำให้ใจหวั่นๆเบยย แต่เชียร์ชยทัตนะ อคินก้คู่กับคนที่ช่วยไว้เระกันอิอิ ไปละ มาต่อไวๆน้าา
    #29
    1
    • #29-1 Fallen-Leaves (@fallen-leaves) (จากตอนที่ 30)
      18 ธันวาคม 2558 / 21:20
      พระเอกมีคนเดียวแน่นอน!! แต่ขอบอกไว้เลยว่าทุกอย่างที่ดำเนินมาถึงบทที่16 มันยังไม่ถึงครึ่งเรื่องเลยน้าา เหตุการณ์ต่อจากนี้จะส่งผลและได้รับผลตามที่มันต้องเป็นค่ะ ^^
      #29-1
  19. #28 kan
    วันที่ 18 ธันวาคม 2558 / 21:09
    ให้ชยทัตคู่กับดมิแล้วเอาอคินไปคู่ศมนได้ไหม
    #28
    2
    • 18 ธันวาคม 2558 / 21:18
      ทุกอย่างจะเป็นอย่างที่ได้วางแผนไว้แต่แรกนะคะ :)

      เอาเป็นว่าทุกอย่างสมเหตุผลและลงตัวในแบบกุหลาบเหมวรรธน์แน่นอน :)
      #28-1
    • 18 ธันวาคม 2558 / 21:19
      ทุกอย่างจะเป็นอย่างที่มันต้องเป็นนะคะ :)
      #28-2
  20. #27 LupongChicchiC (@m-azzing) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 17 ธันวาคม 2558 / 19:08
    สงสารชยทัต พ่อลูกกันจำเป็นต้องมีชะตาความรักเหมือนกันมั้ยยยยยย
    #27
    1
    • #27-1 Fallen-Leaves (@fallen-leaves) (จากตอนที่ 30)
      18 ธันวาคม 2558 / 17:35
      นั่นน่ะสิ #ตกลงใครเป็นคนแต่ง 5555555
      รอติดตามบทสรุปความรักทั้งหมดไปพร้อมๆกันนะคะ เรื่องนี้ยังอีกยาวไกลนักกก
      #27-1
  21. #26 Kere (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 17 ธันวาคม 2558 / 15:26
    โอ้ยยยยยยยยย

    เครียดแทนเจ้าฟ้าหญิงเลยอ่ะ
    #26
    1
    • #26-1 Fallen-Leaves (@fallen-leaves) (จากตอนที่ 30)
      18 ธันวาคม 2558 / 17:35
      อย่าเพิ่งเครียดมากเลยนะคะ ยังมีเรื่องให้เครียดอีกเยอะ #โดนรีดเดอร์ถีบ
      ล้อเล่นน้าา เอาเป็นว่าติดตามต่อไปละกัน กุหลาบเหมวรรธน์ไม่ได้มีแค่ความเครียดอย่างเดียวหรอกคะ ยังมีความสุขมีความเศร้ามีรอยยิ้ม เอาเป็นว่าครบรสแน่นอน คอนเฟิร์ม!!
      #26-1
  22. #25 Kere (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 13 ธันวาคม 2558 / 20:48
    เพิ่งเข้ามาอ่านเรื่องนี้

    สนุกมากๆค่ะไรท์

    รีบมาต่อไวๆน่ะค่ะ

    เนื้อเรื่องกำลังเข้มข้น

    เป็นกำลังใจค่ะ^_^
    #25
    1
    • #25-1 Fallen-Leaves (@fallen-leaves) (จากตอนที่ 29)
      15 ธันวาคม 2558 / 19:28
      ขอบคุณมากนะคะ ดีใจมากกกที่ชอบ มาคอมเม้นบ่อยๆนะคะ ถือเป็นกำลังใจให้ไรท์มากๆเลย :)
      #25-1
  23. วันที่ 4 ธันวาคม 2558 / 23:40
    ดีใจที่อย่าน้อยก็แว้บมาบอกกันค่ะ เค้าจะได้แน่ใจว่ายังไงๆก็ต้องได้อ่าน และจะไม่รอเก้อแน่นอน ????????????

    ขอบคุณมากๆน่ะคะ ขอให้สอบผ่านได้เกรดตัวสวยๆค่ะ

    #ปอลอ_ฝากบอกเพื่อนอีกสองคนให้ช่วยเข้าไปประกาศในหน้านิยายตัวเองบ้างน่ะคะ บอกกันซักนิสสสสส แค่นั้นก็ชื่นใจล่ะ ????????????
    #24
    1
    • #24-1 Fallen-Leaves (@fallen-leaves) (จากตอนที่ 30)
      11 ธันวาคม 2558 / 19:18
      บอกให้แล้วนะคะ ตอนนี้ก็มาอัพครบทั้งสามเรื่องแล้ว นิดๆหน่อยๆก็ตามสภาพ แต่ละคนงานเยอะจริงๆ เป็นกลุ่มเพื่อนสนิทที่ช่วงนี้แทบไม่ได้คุยกันเลยยยยย T^T
      ดีใจมากๆและขอบคุณจริงๆที่เข้าใจกันนะคะ :)
      #24-1
  24. #23 LupongChicchiC (@m-azzing) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 15 พฤศจิกายน 2558 / 00:52
    เอ็นดูภูมินทรกับกันตาจังเลยค่ะ เขินนนนนน รอๆๆๆๆๆๆๆๆ รอนะคะ
    #23
    2
    • #23-1 Fallen-Leaves (@fallen-leaves) (จากตอนที่ 29)
      11 ธันวาคม 2558 / 19:16
      มาอัพเพิ่มแล้วนะคะ ขอโทษจริงๆที่มาช้า ยังรอนิยายเรื่องนี้อยู่ใช่ไหมคะ T^T
      อย่าเพิ่งทิ้งกันไปไหนน้าาา
      #23-1
    • #23-2 LupongChicchiC (@m-azzing) (จากตอนที่ 29)
      12 ธันวาคม 2558 / 00:50
      รอจ้าา รอเสมอแหละะ สู้ๆนะตัววว ????????
      #23-2
  25. #22 LupongChicchiC (@m-azzing) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 15 พฤศจิกายน 2558 / 00:42
    แอบฮาเบาๆตอนภูมินทรเปรียบเทียบนิรดากับดมิสา 5555555
    #22
    1