王妃 พระชายารั่วซี [สนพ. ปริ๊นเซส พิมพ์ครั้งที่ 3]

ตอนที่ 5 : :: พระชายา :: รั่วซีที่ 4 เบื้องหลังของนัยน์ตาสีสนิม RE*

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 30,953
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 253 ครั้ง
    2 ก.พ. 60

พระชายา [王妃]


:: รั่วซีที่ 4 :: เบื้องหลังของนัยน์ตาสีสนิม

รั่วซีครุ่นคิดอย่างหนัก มันจะเป็นไปได้หรือว่าที่โลกใบนี้ไม่มีหมอ? ช่างแปลกประหลาดเกินไปแล้ว แต่จากสภาพแวดล้อมและสิ่งที่เห็นมาตลอดทั้งวัน ก็บ่งบอกเธอได้เป็นอย่างดี ที่นี่ไม่สามารถใช้หลักวิทยาศาสตร์หรือเอาความเป็นจริงมาชี้วัดได้เลย

ได้ยินเสียงบุรุษตรงหน้าที่ห่างจากเธอหนึ่งช่วงเอ่ยว่ากลับคฤหาสน์

หากไม่รีบกลับเมืองหลวงตอนนี้ จะไม่ทันพิธีคัดเลือกผู้ดูแลรับผิดชอบบททดสอบศิษย์ใหม่นะพ่ะย่ะค่ะองครักษ์หนุ่มร้อนรนรีบเอ่ยออกไปด้วยขาดดุลพินิจ ว่าสิ่งที่พูดมานั้นสมควรหรือไม่ ห่วงก็แต่ตำแหน่งอันทรงเกียรติ กลัวว่าองค์ชายของตนจะพลาดโอกาสอันดีไป เห็น ๆ อยู่ว่าขบวนรถม้าที่นำหน้าอยู่เมื่อครู่เป็นขององค์ชายแปด

เสียงทุ้มนุ่มน่าฟังเอ่ยอย่างชัดถ้อยชัดคำ และนี่คือคำประกาศิตเปิ่นหวางต้องการกลับคฤหาสน์ในความสูงส่งหยิ่งผยองยังแฝงไว้ซึ่งความเกียจคร้านสบาย ๆ ทำให้ใครก็ตามที่มองถึงกับต้องมนต์ได้โดยไม่รู้ตัว

รั่วซีระแวงว่าเขาจะพาเธอไปที่ไหน ไปทำอะไร ทว่ายามนี้ไม่อาจช่วยเหลือตัวเองได้จริง ๆ ก็ได้แต่หวังพึ่งพาคนตรงหน้า เขาเป็นถึงองค์ชายผู้สูงศักดิ์ คงไม่คิดปลุกปล้ำย่ำยีเธอที่เป็นแค่เด็กสาวราวกับขอทานกระมัง ดูจากอายุอานามของเขา น่าจะประมาณสิบแปดหนาวได้

พิษไข้กำลังทำให้เธอมึนงงตาลาย บุรุษตรงหน้ายังคงจับจ้องมองมาด้วยแววตานิ่งเฉยไร้ระลอกคลื่น เธออยากถามเขาให้รู้เรื่องว่า ในโลกนี้มีคนป่วยหรือคนบาดเจ็บบ้างรึเปล่า หรือในท้ายที่สุดแล้วมีแต่ความตายรองรับเพื่อให้พ้นทุกข์ คนตรงหน้าเป็นถึงองค์ชายจะเป็นการเสียมารยาทเกินไปหากถามเอากับเขา

เมื่อตริตรองดีแล้วรั่วซีจึงเยี่ยมหน้าออกไปนอกรถม้า ถามองครักษ์หนุ่มผู้บังคับอาชาวายุพยศว่าท่านช่วยไขข้อข้องใจให้ข้าได้เปิดหูเปิดตาสักหน่อยเถิด หากท่านเจ็บป่วยหรือบาดเจ็บจะรักษาอย่างไรเสียงของเธอเบาราวกับขนนก องครักษ์หนุ่มเป็นผู้มีพลังยุทธ์ระดับสี่ขั้นสูงย่อมได้ยินเป็นธรรมดา

เขาหันมามองราวกับว่าเธอเป็นตัวประหลาด หลุดไปอยู่ที่ไหนมาถึงไม่รู้จักเรื่องง่าย ๆ พวกนี้ยาโถวผู้โง่งม หากเจ้าป่วยก็แค่กินยา หรือถ้าบาดเจ็บก็แค่รักษา มีตรงไหนที่ยากกัน

รั่วซีระงับอารมณ์ไม่ให้ระเบิดออกมา คำถามของเธอคงกว้างไปใช่หรือไม่ เขาถึงได้ตอบกวนโอ๊ยข้าหมายถึงใครเป็นผู้ปรุงยา หรือใครเป็นผู้รักษา

องครักษ์หนุ่มถอนหายใจอย่างเหนื่อยหน่ายเจ้ากินอะไรเป็นอาหารกันแน่ ถึงได้ไม่รู้จักผู้ปรุงโอสถ

รั่วซีกำลังจะอ้าปากถามอีกครั้ง องครักษ์หนุ่มจึงเอ่ยปากชิงตอบก่อน ด้วยต้องการจบปัญหาผู้ปรุงโอสถมีลำดับขั้นที่ชัดเจน ถ้าเจ้าป่วยร้ายแรง ติดพิษ ขาขาด แขนด้วน หรือเป็นอะไรก็ตามที่ออกจะพิเศษมากเกินไป จะมีแค่ผู้ปรุงโอสถขั้นกลางขึ้นไปเท่านั้นที่สามารถให้ความช่วยเหลือได้ แต่ถ้าเจ้าบาดเจ็บเพียงเล็กน้อย หรือป่วยเป็นโรคที่รักษาไม่ยาก ผู้ปรุงโอสถขั้นต้นจะเป็นผู้รับหน้าที่นี้ แต่อย่าคิดว่ายาโถวโง่งมอย่างเจ้าจะมีปัญญาซื้อหาโอสถหรือได้รับการรักษาง่าย ๆ

รั่วซีคิดตามคำพูดไปเรื่อย ๆ เธอหาได้ใส่ใจกับคำเหน็บแนมต่าง ๆ ก่อนจะเอ่ยปากอีกครั้งคำถามสุดท้ายแล้ว ท่านองครักษ์ผู้รอบรู้ เพราะเหตุใดตัวข้าผู้นี้ถึงไม่มีปัญญาซื้อหาโอสถหรือได้รับการรักษาง่าย ๆ

องครักษ์หนุ่มมองเด็กสาวด้วยสายตาเวทนา นางนั้นโง่มากจริง ๆ เสียด้วย “ผู้ปรุงโอสถใช่ว่าใครจะเป็นก็เป็นได้เสียเมื่อไร มีน้อยคนยิ่งนักในแคว้นชิงหลง และแคว้นอื่น ๆ ก็ไม่ต่างกัน แม้แต่ผู้ปรุงโอสถขั้นต้นยังหายากเลย”

รั่วซีพยักหน้าเข้าใจขอบคุณท่านมากแล้วกลับเข้ามานั่งนิ่งตามเดิม คิ้วเรียวดั่งคันศรขมวดน้อย ๆ เช่นนี้แล้วเธอสมควรกลับไปตายรังจะดีกว่า กลับบ้านพักตระกูลซือหม่า ที่นั่นคงมียาให้เธอกินบ้าง เป็นถึงตระกูลแม่ทัพคงไม่ยากจนข้นแค้นกระมัง

องค์ชายสี่เพคะ หม่อมฉันต้องการกลับบ้านแล้ว จะกรุณาไปส่งในที่ใกล้ ๆ ได้หรือไม่เพคะรั่วซียกแขนซับเหงื่อบนหน้าผาก อีกมือหนึ่งก็คอยลูบหลังเจ้าหมาน้อยที่หลับสบายไม่รับรู้เรื่องราวอะไร

เปิ่นหวางจะกลับคฤหาสน์ หากเจ้าต้องการกลับบ้านก็กระโดดลงไปเองเถิด

รั่วซีใช้นิ้วก้อยไชหู นี่เธอไม่ได้แก้วหูเสื่อมใช่ไหม ที่ได้ยินคำพูดนี้ออกมาจากปากขององค์ชายสี่อวี่เหวินเสวี่ยหมิงผู้สง่างาม รูปลักษณ์ของเขาหากบอกว่าเป็นเทพเซียนมาจุติบนโลกมนุษย์ เธอยังเชื่อได้อย่างสนิทใจด้วยซ้ำ แต่ไฉนนิสัยใจคอถึงได้แปลกประหลาด แท้จริงแล้วเป็นคนอย่างไร

เขาบอกว่าจะช่วยเหลือเธอไม่ใช่หรือ แต่เดี๋ยวก่อน เขายังไม่ได้รับปากสักหน่อย เป็นเธอที่ขอร้อง และเขาก็ให้ขึ้นมาบนนี้ แล้วสรุปจะเอายังไงกับเธอกันแน่

ในระหว่างที่รั่วซีกำลังเคลือบแคลงใจกับฝ่ายตรงข้าม เธอก็ได้ลืมไปแล้วว่าตัวเองสวมเสื้อผ้าเปียกแฉะและหนาวเหน็บเพียงใด แต่ภายในรถม้านั้นกลับอบอุ่นอยู่สบาย แม้กระทั่งลมที่พัดแรงภายนอกยังไม่อาจเล็ดลอดเข้ามาทำให้เธอสั่นได้ หญิงสาวไม่รู้ตัวสักนิดถึงความเปลี่ยนแปลง

องค์ชายจะช่วยหม่อมฉันใช่หรือไม่เพคะเธอถามอย่างไม่แน่ใจ มือบางค่อยเลื่อนไปตรงตำแหน่งที่เก็บมีดแล้วกำด้ามเอาไว้แน่น

มุมปากเขากระตุกยิ้มก่อนจะเอ่ยเจ้าคิดว่าแค่ไม้จิ้มฟันนั่นจะทำอะไรเปิ่นหวางได้?” ชายหนุ่มได้กลิ่นสนิมและเหล็กแผ่ออกมาจากตัวของหญิงสาว ทำให้รู้ว่านางพกพาของมีคมบางอย่างเอาไว้ หรืออะไรก็ตามที่สามารถใช้ป้องกันตัวเอง

รั่วซีคลายมือออกกลับมาลูบบนลำตัวเจ้าหมาน้อยองค์ชายเข้าพระทัยหม่อมฉันผิดแล้วเพคะ ด้วยความยากลำบากที่ผ่านมา เกรงว่าทรัพย์สินที่พกพาจะสูญหาย หม่อมฉันเพียงตรวจสอบดูเท่านั้น

ฮึ!เขาแค่นเสียงขึ้นจมูก ก่อนจะเอ่ยออกมาอีกครั้งการที่เจ้าแต่งตัวเช่นนี้ขึ้นมาบนรถม้าของเปิ่นหวาง ใช่ต้องการยั่วยวนหรือไม่ด้วยความบกพร่องทางร่างกายบางอย่างทำให้เขามีประสาทสัมผัสที่ดี

ตอนที่อนุญาตให้นางเข้ามา อวี่เหวินเสวี่ยหมิงรู้สึกได้ถึงน้ำหนักตัวของเด็กสาว แรงเหยียบของเท้าเบาเกินกว่าการแต่งกายปกติ เช่นนั้นแล้วอาภรณ์ที่สวมใส่คงมีน้อยชิ้น เทียบมิได้กับสาวชาวบ้านที่สวมเสื้อผ้าเนื้อหยาบ

รั่วซีกล้าสาบานในใจเลยว่า หากยามนี้มีใครที่สามารถช่วยเหลือได้นอกจากคนตรงหน้า เธอจะแทงองค์ชายปากเสียผู้นี้ให้พรุนไปเลยเชียว

เรื่องนี้องค์ชายก็เข้าพระทัยผิดอีกเช่นกันเพคะ หม่อมฉันประสบเคราะห์ไม่อาจช่วยเหลือตัวเอง ถึงได้ตกอยู่ในสภาพน่าสมเพชเวทนาเช่นนี้ หม่อมฉันต่ำต้อยมิบังอาจล่วงเกินเบื้องสูงหรอกเพคะ

พูดได้ดีอวี่เหวินเสวี่ยหมิงเอ่ยสั้น ๆ เหตุใดเขาจะไม่รู้ว่าเด็กสาวกำลังกล่าววาจาเอาตัวรอด นางนั้นอยากบีบคอเขาใจแทบขาดจนทนไม่ไหว หัวใจนางเต้นแรงอีกทั้งลมหายใจยังหอบไม่สม่ำเสมอ โทสะคงพุ่งสูงจนเกือบจะถึงขีดสุด ทว่านางก็ยังคงอดทน หวังจะเอาตัวรอดโดยการพึ่งพาเขา

อวี่เหวินเสวี่ยหมิงเผยรอยยิ้มเปี่ยมเสน่ห์ ซึ่งรั่วซีก็ไม่รู้ว่าเขาเป็นบ้าอะไรอยู่ ๆ ถึงได้ยิ้มออกมา

องครักษ์หนุ่มผู้บังคับอาชาวายุพยศรู้สึกแปลกใจไม่น้อย ธรรมดาแล้วองค์ชายของเขาแทบไม่สนทนากับอิสตรีด้วยซ้ำ ผิดกับเด็กสาวคนนี้ ที่พระองค์เอ่ยวาจาด้วยมากเป็นพิเศษ หรือพระองค์เจอของเล่นที่ถูกใจเข้าแล้ว เพราะที่ผ่านมาไม่เคยมีหญิงสาวคนใดไม่สนใจองค์ชายของเขามาก่อน มีแต่จะรีบรุดเข้าหาถ้ามีโอกาส ยกเว้นก็แต่นาง ที่พูดคุยตามปกติไม่สนใจจะสานสัมพันธ์ หนำซ้ำยังพูดจาพลิกลิ้นไปมา มีหรือที่องค์ชายจะรู้ไม่ทันว่า นางอยู่ในอารมณ์ขุ่นมัวเพียงใด

ในตอนที่รั่วซีคิดว่าองค์ชายสี่ตรงหน้ากำลังจับจ้องมองเธอ แท้จริงแล้วหาได้เป็นเช่นนั้น เพราะเขาไม่ได้มองเธอ แต่เขามองผ่านทะลุร่างของเธอไปต่างหาก นัยน์ตาสีสนิมของเขาสะท้อนภาพก็จริงอยู่ ทว่ามันไร้แววและไม่ค่อยสดใส

รั่วซีจ้องบุรุษฝั่งตรงข้ามเขม็ง ก่อนจะตัดสินใจแลบลิ้นใส่

“.....”

เปลี่ยนมาเป็นยกมือขึ้นช้า ๆ ให้เงียบที่สุด โบกไปมาตรงหน้าของผู้ที่เรียกได้ว่าเป็นองค์ชาย

“.....”

เมื่อเห็นว่าอีกฝ่ายยังนิ่งเงียบ หญิงสาวที่ถูกพิษไข้รุมเร้าก็เริ่มเหิมเกริมกระทำตัวกำเริบเสิบสาน เธอค่อยยื่นมือไปหาเขา คิดจะแตะสัมผัสบนหัวเข่าเบา ๆ ราวแมลงปอบินผ่านผิวน้ำเท่านั้น แต่มือยังไม่ทันได้ถึงดี ก็ต้องหยุดชะงักและชักกลับด้วยความว่องไว เมื่อได้ยินเสียงทุ้มนุ่มน่าฟังของอีกฝ่าย

ยาโถวใจกล้า อย่าได้คิดแตะต้องเปิ่นหวาง หากยังอยากมีชีวิตอยู่

คำนี้ฟังอย่างไรก็คือคำขู่ เขากลับพูดออกมาด้วยเสียงที่มีเสน่ห์ หากแต่แฝงไว้ด้วยความกดดันคุกคาม รั่วซีรู้ดีว่าเขาพูดจริงทำจริงอย่างแน่นอน เธอเลยไม่คิดจะกระตุกหนวดเสืออีก แต่มีสิ่งหนึ่งที่เธอได้พิสูจน์จนแน่ใจแล้ว

องค์ชายสี่อวี่เหวินเสวี่ยหมิงตาบอด

ความจริงในข้อนี้ทำให้รั่วซีตกใจ เขามิใช่ว่าเป็นผู้มีพรสวรรค์หรอกหรือ เข้าทดสอบพลังตอนห้าหนาว ผลออกมาว่าเป็นผู้มีพลังยุทธ์สองสาย ตอนนี้เขาอายุประมาณสิบแปดหนาว ไม่รู้ว่าก้าวหน้าไปถึงขั้นไหนร้ายกาจเพียงใด ทว่าทำไมเขาถึงตาบอดเล่า

จากตอนแรกโกรธเคืองอีกฝ่ายที่คอยกวนประสาทกลั่นแกล้ง กลายเป็นสงสารอย่างท่วมท้น หญิงสาวรู้ว่าที่เขาไม่ได้ไล่ลงจากรถม้า คือต้องการพากลับคฤหาสน์ไปด้วยกัน เพื่อช่วยเหลือเธอ ที่นั่นจะต้องมียาหลายขนาน ที่ช่วยรักษาอาการป่วยนี้ได้

สมองมึนงงจนไม่อาจคิดต่อ รั่วซีเอนพิงผนังรถม้า หลับตาลงพักผ่อน เพียงครู่ที่เธอหลับตา สติก็ขาดลงโดยพลันหลับไปในทันทีเพราะความเหนื่อยล้า

อวี่เหวินเสวี่ยหมิงรับรู้ได้ว่าเด็กสาวตรงหน้า ไม่อาจพูดจาได้อีกต่อไปจนกว่าจะถึงคฤหาสน์ ลมหายใจนางสม่ำเสมอหลับสนิทไปเสียแล้ว

เขายกมือขึ้นเลื่อนมาใกล้แขนของนาง ต้องการตรวจสอบพลังยุทธ์ว่าอยู่ในระดับใด นั่งห่างกันเพียงเท่านี้เขายังไม่รับรู้ถึงพลังของนางเลย เป็นไปไม่ได้ที่จะมีเด็กสาวธรรมดามาเดินเตร่อยู่แถวป่าซื่อจี้เจี๋ย ที่แห่งนี้มีแต่ผู้ที่มีพลังยุทธ์ระดับสามขึ้นไปเท่านั้นถึงจะย่างกรายมาได้ ผู้ที่ไร้ซึ่งพลังยุทธ์หรือผู้ที่มีพลังยุทธ์ต่ำกว่าระดับสาม ไม่สามารถทนหายใจเอาปราณบริสุทธิ์ของป่าซื่อจี้เจี๋ยเข้าไป แต่ก่อนที่เขาจะได้ทดสอบพลังของนางก็เป็นอันต้องชะงักและลดมือลง

เจ้าหมาน้อยที่นอนหลับไม่รู้เรื่องรู้ราวมาตั้งแต่แรก ส่งเสียงขู่ออกมา หากเป็นตามปกติแล้วคนอย่างองค์ชายสี่อวี่เหวินเสวี่ยหมิงย่อมไม่ใส่ใจ ทว่าคราวนี้สัญชาตญาณบอกกับเขาว่า ให้ล้มเลิกความคิดนั้นเสีย สิ่งมีชีวิตตรงหน้าก็คงไม่ใช่สัตว์ธรรมดาเช่นกัน

รถม้าเคลื่อนไปด้วยความเร็วสูง ดวงอาทิตย์สีส้มได้ลับขอบฟ้าจนกลายเป็นมืดสนิท พระจันทร์นวลผ่องสาดแสงส่องกระทบเส้นทาง แต่พอพ้นเขตของป่าซื่อจี้เจี๋ยมาได้ไม่นาน พลันปรากฏโจรหลายสิบโจมตีรถม้าขององค์ชายสี่ โดยหารู้ไม่ว่าวันนี้คือวันสุดท้ายที่จะได้หายใจ ไม่รู้ว่าไปกินดีหมีหัวใจเสือ[1] มาจากไหนถึงได้หาญกล้าเทียมฟ้า จะปล้นทั้งทีไม่ตรวจสอบให้แน่ชัดว่าวันนี้จะมีใครสัญจรผ่านมา

พวกเจ้าอยากได้อะไรก็เอาไป แต่ไข่ลูกแก้วปราณอสูรจะต้องเป็นของข้า!หัวหน้าโจรตะโกนสั่งลูกน้องนับสิบด้วยความฮึกเหิม ทะยานร่างเข้าใกล้รถม้าด้วยความเร็ว รอบตัวมีไอพลังสีดำแผ่กำจายพลังยุทธ์อยู่ในระดับสามขั้นกลาง ส่วนลูกน้องเหล่านั้นไอพลังบ้างสีขาวบ้างสีดำประปราย เหล่าลูกน้องมีพลังยุทธ์ไม่เกินระดับสาม มิเช่นนั้นแล้วโจรพวกนี้จะมารอดักปล้นผู้ที่เพิ่งออกมาจากเขตป่าซื่อจี้เจี๋ยหรือ

ไม่ต้องให้องครักษ์หนุ่มผู้บังคับอาชาวายุพยศลงมือ เพียงคนที่ด้านในรถม้าสะบัดโบกมือวูบหนึ่ง ร่างโจรทั้งหลายที่กำลังเข้าใกล้รถม้า พลันระเบิดออกราวกับพลุไฟ ไอพลังสีเงินสาดแสงจนแสบตาทุกทิศทาง จากพลังอันรุนแรงมหาศาล บ่งบอกได้ว่าผู้ใช้มีพลังยุทธ์ระดับหกขั้นสูง เศษเนื้อและหยาดโลหิตสาดกระเซ็น กระจัดกระจายจนดูไม่ออกว่าของใครเป็นของใคร ทุกชีวิตดับสูญโดยที่ไม่มีเสียงร้องแม้สักแอะ เบื้องหลังคาวโลหิตเหลือทิ้งเอาไว้เพียงรอยล้อของรถม้าเท่านั้น..



[1] กินดีหมีหัวใจเสือ หมายถึง กล้าหาญเกินตัว




ถ้าอ่านแล้วชอบช่วยเม้นเป็นกำลังใจให้ด้วยนะคะ

ขอบคุณที่เข้ามาอ่านและติดตามรวมทั้งคอมเม้นให้นะคะ
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 253 ครั้ง

34,990 ความคิดเห็น

  1. #34288 JanjiraLailang (@JanjiraLailang) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 7 สิงหาคม 2560 / 16:16
    แปลกแหวกแนวดีค่ะ^-^;
    #34288
    0
  2. #32213 Harm. (@tanzanaza) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 29 มกราคม 2560 / 19:02
    โคตรเทพอ่ะ 5555
    #32213
    0
  3. #31538 มูมู (@mumuka) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 21 มกราคม 2560 / 16:08
    พี่ท่านเทพมาก
    #31538
    0
  4. #29284 deepforest (@deepforest) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 1 มกราคม 2560 / 10:10
    สุโก้ยยยย พี่จะเทพไปไหน!!!*[]*
    #29284
    0
  5. #29163 เมมฟิส (@tiks) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 31 ธันวาคม 2559 / 10:36
    เสวี่ยหมิงสุดยอด แต่เสวี่ยหมิงตาบอดเหรอ
    #29163
    0
  6. #28906 Natakkorn Rung (@36363654) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 23 ธันวาคม 2559 / 09:20
    ขอบคุณไรต์ ครับ
    #28906
    0
  7. #28905 natt (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 23 ธันวาคม 2559 / 01:22
    ถ้าบอกว่าเป็นแฟนของเรื่องชายาสะท้านแผ่นดิน แล้วเอามาทำเป็นแฟนฟิค ก็คงจะพอรับเรื่องนี้ได้ แต่ถ้าบอกว่าแต่งเอง นี่มันละเมิดลิขสิทธิ์ชัดๆ
    #28905
    1
    • #28905-1 natt (จากตอนที่ 5)
      23 ธันวาคม 2559 / 01:49
      ให้ตายเถอะ ทำยังไงถึงจะลบโพสต์นี้ของตัวเองได้เนี๊ย
      #28905-1
  8. วันที่ 5 ธันวาคม 2559 / 03:58
    คิดว่าคฤหาสน์ น่าจะใช้คำว่าจวนมากกว่านะคะ คฤหาสน์มันดูเป็นสถานท่างยุโรปไรงี้มากกว่า
    #27712
    0
  9. #27093 KksahamitrYahoo (@KksahamitrYahoo) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 18 พฤศจิกายน 2559 / 06:06
    น่าติดตามดี
    #27093
    0
  10. #25950 chanchan123 (@minhochanyeol123) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 12 พฤศจิกายน 2559 / 21:46
    พระเอกตาบอดจริงอ่ะ
    #25950
    0
  11. #25854 SSK[a]wt (@sskawt) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 12 พฤศจิกายน 2559 / 15:15
    ระดับหกนี่ เท่าที่ฟังทำไมมันดูเทพ ทั้งๆที่อยู่ในระดับก่อกำเนิด!!! เพิ่งเริ่มต้นเองไม่ใช่เรอะ! คิดแบบทศนิยมก็ 1.6 เลขต่ำซะจริง
    #25854
    0
  12. #23390 Wanz Luvz (@narakstory) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2559 / 09:30
    พระเอกไม่ธรรมดาเลย หวังว่ารั่วซีจะรักษาตาให้องค์ชายสี่ได้นะ
    #23390
    0
  13. #23201 yaowarak_w (@yaowarak_w) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 28 ตุลาคม 2559 / 21:07
    ตรงย่อหน้าเจ็ด พิมพ์ตกคะ
    อาชาวายุยศ => อาชาวายุพยศ คะ
    #23201
    0
  14. #22857 Gray world (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 24 ตุลาคม 2559 / 07:47
    เนื้อหาโอเค มาช่วยแก้คำผิดที่พบจ้า

    เล็ดรอด แก้เป็น เล็ดลอด

    บริสุทธ์ แก้เป็น บริสุทธิ์
    #22857
    0
  15. #22784 kik1529928 (@kik1529928) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2559 / 19:13
    ออกมาแล้วโหดหน้านิ่ง5555555
    #22784
    0
  16. #22689 POSTION (@kkkpit0009) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 21 ตุลาคม 2559 / 12:35
    เชรดดด ตาบอด
    #22689
    0
  17. #22653 หนูมะเหมี่ยว (@ma-me-aw) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 21 ตุลาคม 2559 / 00:14
    ยกเว้นก็แต่ยาโถว เหมือนมันซ้ำๆ ประโยคแรกใช้ พึ่งจะมียาโถวคนนี้เป็นคนแรกที่... น่าจะทำอ่านได้ลื่นกว่า
    #22653
    1
    • #22653-1 มู่ตาน [牡丹] (@fairymini) (จากตอนที่ 5)
      21 ตุลาคม 2559 / 00:24
      โอเคแก้แล้วค่ะ ขอบคุณที่ช่วยตรวจดูน้า
      #22653-1
  18. #22276 back room (@backload) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 20 ตุลาคม 2559 / 02:27
    อะตาบอดจิงดิ
    #22276
    0
  19. #20217 Aiyahpicha (@Aiyahpicha) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 17 ตุลาคม 2559 / 22:37
    ขอบคุณค่าาาาา
    #20217
    0
  20. #19923 Mý♤{†} (@tam-wannporn) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 17 ตุลาคม 2559 / 15:59
    คฤหาสน์ อ่านแล้วสดุดแหะ เปลี่ยนเป็น จวน ดีกว่าใหม
    #19923
    0
  21. #19876 13101310 (@13101310) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 17 ตุลาคม 2559 / 11:02
    ผู้ปรุงยาหายาก และตัวเอกจะเก่งปรุงยาโคตรๆ
    เฮ้อ.....มากี่เรื่องๆก็มุขนี้เหมือนกันหมด

    #19876
    0
  22. #19789 LOVE Ciel (@meemeecakecake) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 16 ตุลาคม 2559 / 17:27
    โหดร้ายจริงๆเพคะท่าน ชอบๆๆ
    #19789
    0
  23. #18922 Tinkerbelly (@f-intira) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 13 ตุลาคม 2559 / 10:13
    องค์ชายช่างโหดร้ายยิ่งนักเพคะ ฮึก T-T
    #18922
    0
  24. #18655 sunisaaiw1992 (@sunisaaiw1992) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 12 ตุลาคม 2559 / 13:45
    ตาบอดแล้วรุ้ได้ไงนางเอกใส่ชุดบาง
    #18655
    0
  25. #17650 nathi1282paple (@nathi1282paple) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 9 ตุลาคม 2559 / 16:42
    ชอบๆ น่ารักอ่ะ
    #17650
    0