王妃 พระชายารั่วซี [สนพ. ปริ๊นเซส พิมพ์ครั้งที่ 3]

ตอนที่ 4 : :: พระชายา :: รั่วซีที่ 3 องค์ชายนั้นล้วนน่ารังเกียจ RE*

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 31,713
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 226 ครั้ง
    2 ก.พ. 60

พระชายา [王妃]


:: รั่วซีที่ 3 :: องค์ชายนั้นล้วนน่ารังเกียจ

ป่าซื่อจี้เจี๋ยมีหลายสิ่งหลายอย่างที่เธอไม่เคยพบเห็น อย่างเช่นพวกสัตว์อสูรที่เดินผ่านไป หรือไม่ก็บินอยู่บนท้องฟ้า บ้างดำดิน บ้างอยู่ในน้ำ ตอนที่ลอยคออยู่ เธอสัมผัสได้ถึงสิ่งมีชีวิตขนาดไม่ธรรมดา มันว่ายมาชนหลายครั้ง เธอคิดปลอบใจตัวเองว่าพวกมันเป็นปลา ขอเพียงไม่ใช่จระเข้ก็พอใจแล้ว

เธอเดินอยู่ที่นี่ราวกับว่าเป็นสวนหลังบ้านก็ไม่ปาน พวกมันทุกตัวล้วนเป็นมิตรแต่ไม่น่าคบหา อย่าได้ไว้ใจเข้าใกล้จนเกินไป หรือไปหาเรื่องกับพวกมันเป็นอันขาด มิเช่นนั้นแล้วจะโดนดีอย่างมิต้องสงสัย

เหมือนหมีสีดำตัวใหญ่นั่น ตอนเธอไม่ยุ่งกับมัน ก็ทำเหมือนกับว่าไม่เห็นเธอ ทว่าพอออกปากเรียก มันก็เริ่มแผ่รังสีอันตรายครอบคลุม มองด้วยสายตาขุ่นขวาง ราวกับจะถามว่า เรียกทำไม มีปัญหาหรือ เจอกันได้นะ โชคดีที่เธอมีเจ้าหมาน้อย สื่อสารภาษาสัตว์กับมันรู้เรื่อง เธอเพียงต้องการขนของมัน หาได้อยากมีเรื่องตบตีไม่

ป่าซื่อจี้เจี๋ยอุดมสมบูรณ์ไปด้วยพืชพรรณแปลกตา และที่ทำให้เธอสนใจมากถึงมากที่สุดก็คือ ที่นี่มีสมุนไพรหลายชนิดหายาก เหมือนตามหน้าตำราที่เคยอ่านแต่ไม่เคยพบเห็น ในเขตป่าพิษมีอีกหลายอย่างน่าค้นหา สักวันเธอจะต้องกลับมาและหาทางเข้าไปให้ได้อย่างแน่นอน ตอนนี้หวังเอาชีวิตให้รอดก่อน เรื่องอื่นค่อยว่ากัน

บรรยากาศอบอุ่นบริสุทธิ์สดชื่น ทำให้เธอทุเลาความเจ็บปวดตามร่างกาย แต่ด้วยเสื้อผ้าที่เปียกชุ่มนั้น ทำให้เธอหนาวและเริ่มมีอาการว่าจะเป็นไข้

โอ๊ย!กิ่งไม้เกี่ยวผ่านนวลแก้ม เกิดแผลยาวเส้นบาง เลือดไหลซึมออกมา

แผล็บ!

เจ้าหมาน้อยในอ้อมอก ใช้อุ้งเท้าทั้งสองยึดเสื้อเธอยืนสองขาเต็มความสูง แล้วเลียไปตามแก้มที่เลือดไหลนิดหน่อย มันแสดงออกว่าห่วงใย ร้องอย่างเป็นกังวล นั่นทำให้รั่วซีรู้สึกอุ่นวาบในใจ อย่างน้อยในเวลาที่ยากลำบากที่สุด เธอก็ไม่ได้อยู่เพียงลำพัง แม้เจ้าหมาน้อยตัวนี้จะเป็นแค่สัตว์ตัวเล็ก ๆ แต่หัวใจของมันยิ่งใหญ่นัก

อย่าได้กังวลไป แค่รอยถากเล็กน้อย ไม่เกิดแผลเป็นหรอกเธอปลอบมันด้วยเสียงอ่อนโยน

เจ้าหมาน้อยรับรู้ได้ถึงจิตวิญญาณอันกล้าแข็งในร่างกายของรั่วซี สืบเนื่องมาจากของวิเศษที่หล่อหลอมรวมเป็นหนึ่งเดียวกับนาง มันยื่นอุ้งเท้าเปื้อนเลือดไปที่ริมฝีปากของหญิงสาว

รั่วซีทำหน้าฉงนเพียงครู่ก่อนจะนึกย้อนไปว่า ก่อนหน้านี้มันเลียเลือดที่แก้มของเธอ

จะให้ข้ากินเลือดของเจ้าหรือ

เจ้าหมาน้อยผงกหัวเล็ก ๆ อย่างน่ารัก ทั้งที่สภาพดูไม่ดีเท่าไร

รั่วซีตระหนักรู้ได้ในเวลาต่อมาว่า การแลกเปลี่ยนเลือดกันและกันนั้นเป็นการทำพันธสัญญาแบบหนึ่งตามความทรงจำที่มีของซือหม่ารั่วซี ทว่าอุ้งเท้ามันช่างสกปรกเหลือเกิน เฮ้อ.. เอาเถิด เธอมีสหายเพียงตัวเดียวนี่นะ ในโลกนี้หากไร้ที่พึ่งพาเท่ากับขาดแขนขาดขา หญิงสาวแลบลิ้นสีชมพูนุ่มออกไปเลียอุ้งเท้าเจ้าหมาน้อย รับเลือดของมันเข้าไปในปาก รสชาติไม่ต้องบอกว่าเหมือนเลือดปกติธรรมดานี่เอง เพียงแต่มันมีรสอื่นปะปนมาด้วยนี่สิ เค็มปะแล่ม ๆ ในรสชาตินั้นเจือกลิ่นดินและกลิ่นหญ้า

รอบร่างของเธอกับเจ้าหมาน้อยเกิดแสงสีแดงวาบขึ้น แสงนั้นก่อเกิดเป็นเส้นสายงดงาม ร้อยรัดพันร่างของทั้งสองเอาไว้ หยดน้ำสีแดงปรากฏตรงหว่างคิ้วของมนุษย์กับสัตว์ ก่อนจะซึมซาบเข้าไปในผิวกาย กระแสลมเย็นสบายรอบด้านพัดม้วนเข้ามารอบตัว แล้วพัดพาเส้นสายงดงามจากไปเหลือไว้เพียงกลิ่นอายของธรรมชาติ

เสร็จแล้วรึ ง่ายดายยิ่งรั่วซีอุทาน ก้มลงมองตัวเองก็หาได้เห็นความเปลี่ยนแปลงที่ตรงไหน เหมือนเดิมทุกประการไม่มีผิดเพี้ยน

เจ้าหมาน้อยถูไถหัวเล็กเข้ากับอกของหญิงสาวเพื่อแสดงความเป็นเจ้าของ มันทำพันธสัญญาผูกสัมพันธ์กับนาง

รั่วซีก้าวเดินต่อไปด้วยใจอันมุ่งมั่น เกาะตามต้นไม้พยุงกาย บางครั้งรู้สึกไม่ไหวจริง ๆ จำต้องหยุดพัก ร่างกายร้อนผ่าวราวถูกเพลิงผลาญ เริ่มวิงเวียนศีรษะขบคิดอะไรไม่ค่อยออก หากสติแจ่มชัดกว่านี้ แรงกายเยอะกว่านี้ คงเดินหาสมุนไพรลดไข้ได้ไม่ยากนัก ร่างกายอ่อนแอบอบช้ำ หนำซ้ำตัวยังเล็ก ผิวบางเนียนละเอียดประหนึ่งหยกน้ำงาม เพียงลมพัดมาแรง ๆ ก็ทำให้ปลิวได้แล้ว ผิดกับร่างกายเธอเมื่อภพก่อน ที่แข็งแรงราวกับโคถึก

สมแล้วที่เจ้าเป็นหมารั่วซีร้องอย่างดีใจน้ำเสียงอ่อนแรงยิ่งนัก ด้วยการนำทางของเจ้าหมาน้อย เธอถึงถนนที่ด้านนอกของป่าซื่อจี้เจี๋ยได้อย่างรวดเร็ว ทว่าเธอจะกลับไปบ้านพักอย่างไรล่ะ

เดินไปหรือ? แล้วเมื่อไรจะถึง

นับว่าสวรรค์ยังเมตตา บนถนนเส้นนี้มีผู้คนสัญจรไปมา รั่วซีลากสังขารออกไปกลางถนน ยืนขวางขบวนรถม้าคันหรูที่กำลังวิ่งมาด้วยความเร็ว สัตว์ที่ถูกบังคับควบคุมนั้นมิใช่ม้าทั่วไป แต่เป็นสัตว์อสูรที่เรียกว่าอาชาวายุพยศ

ขบวนรถม้านี้ใหญ่โตอลังการ ด้านข้างล้อมรอบไปด้วยผู้ติดตามมากมาย ขี่อยู่บนอาชาวายุพยศเช่นเดียวกัน ลักษณะเหมือนกับม้าทว่ามีฝีเท้านั้นรวดเร็วยิ่งกว่าหลายเท่า อีกทั้งแรงกำลังมากมายมหาศาล วิ่งได้นานหลายวันติดกันโดยไม่ต้องหยุดพัก ที่แตกต่างอย่างเห็นได้ชัดคือมันไม่เชื่องง่าย ๆ ต้องใช้เวลาฝึกฝนนานถึงหลายปี กว่าจะเอามาขี่ได้โดยไม่ถูกดีดกระเด็น

หยุดดด!เสียงคนบังคับรถม้าร้องดังด้วยความไม่พอใจ ใครช่างบังอาจขวางทางรถม้าอันทรงเกียรติ

รั่วซีลอบดีใจ ในที่สุดเธอก็รอดแล้วช่วยข้า..ยังไม่ทันเอ่ยจนจบ พลันได้ยินเสียงคนในรถม้าถามออกมาเบา ๆ เสียงของคนผู้นั้นนุ่มนวล หากแต่เต็มไปด้วยพลังอำนาจกดขี่ผู้คน

หยุดทำไม เปิ่นหวาง[1] ยิ่งรีบ ๆ อยู่

ทูลองค์ชายแปด มีขอทานน้อยมาขวางทางรถม้าเอาไว้ ประเดี๋ยวกระหม่อมจะรีบไล่ไปพ่ะย่ะค่ะ

องค์ชายแปดอวี่เหวินหยวนหล่าง? ไม่รู้ว่าเวรซ้ำกรรมซัดอันใด ถึงได้มาเจอบุคคลนี้ในที่แบบนี้ ในใจปั่นป่วนดั่งพายุบ้าคลั่งโหมกระหน่ำ เขาก็คือคู่หมั้นเจ้าของร่างนั่นเอง และองครักษ์ของเขาถึงกับเรียกเธอว่าเป็นขอทาน ตาไปอยู่ที่ตาตุ่มหรือไร

รั่วซีหาได้รู้ตัวเองไม่ ว่าตอนนี้เธอมีสภาพยิ่งกว่าขอทานเสียอีก ตามตัวมอมแมมเปื้อนทั้งโคลนเปื้อนทั้งเลือด อาภรณ์สีขาวตัวบางขาดรุ่งริ่ง ผมเผ้ายาวสยายปรกหน้ายุ่งเหยิง แสงอาทิตย์ที่เกือบจะลับฟ้าแล้วนั้น ส่องต้องร่างเธอราวกับผีสาวอาฆาตที่ยังไม่ได้ไปผุดไปเกิด เงาร่างของเธอที่ทอดยาวเหยียดบนพื้นดูอย่างกับต้นไม้แห้งขาดสารอาหาร

ได้โปรดเมตตาช่วยข้า.. ว้าย!

ฟั่บ!

ไม่ทันจะได้เอ่ยปากขอร้อง องครักษ์บังคับรถม้ายกแส้ฟาดเธอเต็มแรง ร่างเพรียวบางเบี่ยงหลบได้ทัน ทว่าไม่วายล้มลงบนพื้น คลุกดินจนดูน่าสมเพช

ถอยไปอย่ามาเกะกะ นังขอทานนี่ไม่รู้จักที่ต่ำที่สูง

มือทั้งสองกำพื้นดินด้วยความอดสู การเอ่ยปากขอร้องใครนั้นทำให้เธอเจ็บไปทั้งใจอยู่แล้ว ยังจะมาโดนทำร้ายถูกขับไล่อย่างกับหมูกับหมา ถ้าไม่ติดว่าชีวิตนี้กำลังจะดับดิ้นอีกครา คิดหรือว่าเธอจะเอ่ยปากร้องขอ

คนบนโลกนี้เป็นอะไรไปกันหมด เห็นคนใกล้ตายไม่คิดช่วยเหลือ เธอเอื้อเฟื้อผู้คนมากมาย ฆ่าเพียงคนเลวเท่านั้น กรรมดีให้ได้แค่ชีวิตนี้กับเธอหรือ ส่วนกรรมสนองทำไมถึงมากมายนักเล่า

รั่วซีน้ำตาคลอเบ้า เหตุใดสวรรค์ถึงโหดร้ายนัก เธอไม่มีแม้แต่แรงกำลังจะเดินแล้วด้วยซ้ำ

ในระหว่างที่องครักษ์ขององค์ชายแปดยกมือขึ้น เตรียมฟาดแส้ใส่ร่างไร้ทางสู้บนพื้นอีกครั้ง เขาก็เป็นอันต้องชะงักหยุดมือ เพราะด้านหลังมีรถม้าอีกขบวนกำลังมา

ไป!

ขบวนรถม้าคันหรูขององค์ชายแปดรีบร้อนเคลื่อนผ่านไปอย่างไม่ใยดี คนพวกนี้ตั้งใจให้อาชาวายุพยศเหยียบย่ำเธอให้ตายจมธรณี แต่ไม่รู้ว่าเพราะเหตุใดสัตว์อสูรพวกนั้นถึงเบี่ยงหลบ ไม่แม้แต่จะเฉียดกรายเข้าใกล้เสื้อผ้าเธอ ยังผลให้ผู้ที่กำลังจะจากไป พากันตกตะลึงไม่เข้าใจกับเหตุการณ์ที่เห็น ทว่าไม่มีเวลาย้อนกลับไปตรวจสอบดูแล้ว

รั่วซีกอดเจ้าหมาน้อยแน่นในอ้อมอก นอนฟุบหน้าอยู่บนพื้นดินมิคิดลุกขึ้นอีก เธอรู้สึกท้อแท้วูบหนึ่งจริง ๆ แต่ก็เพียงวูบเดียวเท่านั้น ตอนนี้เธอกำลังนอนเอาแรงต่างหาก

บนโลกนี้ใช่นับถือและให้เกียรติผู้เก่งกาจมากความสามารถใช่หรือไม่ แต่เธอเล่า ร่างกายนี้ไม่มีพลังยุทธ์ ต่อให้หมั่นฝึกฝนร่างกายทุกวัน แค่ศิลปะป้องกันตัวที่เคยเรียนมา ถ้าเจอเข้ากับพวกมีพลังยุทธ์ระดับสูง เพียงอีกฝ่ายดีดนิ้ว เธอก็สิ้นลมหายใจอย่างง่ายดายแล้ว มีวิธีไหนบ้าง ที่จะทำให้เธอมีชีวิตอยู่อย่างภาคภูมิบนโลกใบนี้

ด้วยความคับแค้นใจ อารมณ์พลุ่งขึ้นในอกอย่างรุนแรง เธอด่าสวรรค์อีกครั้ง ด่าโชคชะตาอีกครั้ง ฝ่ามือขาวเนียนนุ่มฟาดลงบนพื้นดินอย่างหนักด้วยต้องการระบายอารมณ์

ตูม!

รั่วซีขมวดคิ้ว เงยหน้าขึ้นมองฝ่ามือตัวเองที่ฝังลึกลงไปในพื้นดิน เธอมองอย่างโง่งมครู่หนึ่ง เพราะตกใจเลยส่งผลให้ก้อนเนื้อในอกเต้นแรงจนแทบจะระเบิดออกมา นี่มันพลังอะไร..

ถ้าเพียงฟาดลงไปธรรมดา ไม่น่าจะลึกถึงเพียงนี้ แต่นี่ฝ่ามือเธอจมหายลงไปเลยด้วยซ้ำ พื้นดินรอบรอยฝ่ามือแตกแยกออกเป็นเส้น ๆ

หรือว่านี่คือกำลังภายใน?” รั่วซีพึมพำทึกทักไปเอง โดยที่ไม่รู้ว่ามันไม่ใช่อย่างที่เธอคิด แต่นั่นก็เหมือนกับแสงสว่าง ที่ส่องผ่านเข้าไปในใจอันมืดมิดของเธอ ทำให้หญิงสาวมีกำลังใจมากขึ้น อย่างน้อยก็มีทางให้เธอได้แข็งแกร่ง มิต้องทนทุกข์ทรมานอยู่ในโลกที่เหยียบย่ำผู้ไร้ซึ่งพลังยุทธ์อีกแล้ว

หยุดดด!เสียงคนบังคับอาชาวายุพยศร้องสั่ง

ขบวนรถม้าที่วิ่งผ่านมาอีกคัน หยุดลงตรงหน้ารั่วซี ขบวนรถม้านี้ต่างจากขององค์ชายแปดตรงที่ มีเพียงคนบังคับอาชาวายุพยศกับผู้ที่อยู่ภายใน หาได้มีผู้ติดตามมากมาย และอาชาวายุพยศตัวนี้ก็ไม่เหมือนกับของใคร ที่หัวมีเขาแหลมงอกออกมาคล้ายยูนิคอร์นในเทพนิยาย ขนดำเป็นเงางดงามไม่ต่างจากเส้นไหม

ใครอยู่ข้างนอกเสียงที่ดังลอดออกมาจากภายในรถม้า ทุ้มนุ่มน่าฟังแลมีเสน่ห์น่าหลงใหล

ทูลองค์ชายสี่ เป็น.. เอ่อ.. ยาโถว[2] บาดเจ็บสาหัสคนหนึ่งพ่ะย่ะค่ะ

เจ้าต้องการสิ่งใดเสียงทุ้มนุ่มน่าฟังในรถม้าถามรั่วซีที่นอนหมอบอยู่บนพื้นดิน

หญิงสาวค่อยหยัดกายลุกขึ้นยืน องค์ชายสี่อวี่เหวินเสวี่ยหมิง? พวกเชื้อพระวงศ์อีกแล้วหรือ คงเหมือนกันทุกคนนั่นล่ะ ทว่าเธอไม่อาจหยิ่งผยอง จำต้องได้รับการช่วยเหลือหม่อมฉันบาดเจ็บสาหัส ต้องการความช่วยเหลือ องค์ชายสี่โปรดเมตตาด้วยเพคะ

ร่างเพรียวบางโงนเงนจะล้มแหล่มิล้มแหล่ แค่ที่ยืนอยู่นี่ก็เต็มกลืนเหลือทน

ได้ยินเสียงหัวเราะหึหึทีหนึ่ง คนภายในรถม้าก็เอ่ยออกมาว่าขึ้นมาสิ

รั่วซีงงงัน มันง่ายอย่างนี้เลย? เขายอมช่วยเหลือคนสามัญธรรมดา สภาพใกล้ตายอย่างเธอหรือ

ร่างเพรียวบางค่อยเดินไปที่รถม้า แต่พอจะก้าวขาขึ้นเท่านั้น อาชาวายุพยศพลันเดินถอยหลังทำให้ตัวรถม้าถอยไปด้วยเช่นกัน รั่วซีเกือบเหยียบพลาดล้มหน้าคะมำ เธอกำมือแน่น แล้วก้าวขึ้นอีกครั้ง และก็ยังคงเป็นเช่นเดิม

คนที่อยู่ภายในกำลังกลั่นแกล้งเธอ!

แต่อย่าคิดว่ารั่วซีจะยอมแพ้ ในเมื่อเขาคิดยื่นมือช่วยเหลือ ก็ต้องช่วยตามคำพูด การกลั่นแกล้งเล็ก ๆ น้อย ๆ ราวกับเด็กนั้น เธอจะไม่ถือสาเอาความก็แล้วกัน

ในที่สุดหญิงสาวก็ก้าวขึ้นไปได้ ขณะกำลังจะแหวกม่านเข้าไปนั่งภายใน ก็ได้ยินเสียงองค์รักษ์บังคับอาชาวายุพยศเอ่ยห้ามปรามยาโถว เจ้าอย่าได้บังอาจ

รั่วซีชะงักมือ แล้วก็เห็นว่าเขาพูดถูก คนด้านในเป็นถึงองค์ชาย แล้วเธอเล่าเป็นใคร จึงคิดจะนั่งลงที่ด้านหน้า ทว่าเสียงทุ้มนุ่มน่าฟังกลับเอ่ยว่าเข้ามาได้

องครักษ์หนุ่มคิดจะปรามอีกหน แต่ก็ไม่ได้พูดสิ่งใด ในเมื่อองค์ชายตรัสเองเช่นนี้แล้ว จะกล้าขัดพระทัยได้อย่างไร ช่างน่าแปลกยิ่งนัก ที่เด็กสาวได้รับพระเมตตาที่ไม่เคยมีใครได้รับมาก่อน รถม้าคันนี้หาได้มีสตรีใดเคยเหยียบย่าง ไม่ต้องพูดถึงว่าได้เข้าไปนั่งอยู่ภายใน นั่นยิ่งเป็นไปไม่ได้เลยทีเดียว หากกล่าวว่าสัตว์อสูรพากันก่อกบฏหมายถล่มทั้งสี่แคว้นให้ราบคาบยังจะน่าเชื่อเสียกว่า

ขอบพระทัยเพคะรั่วซีกล่าวอย่างอ่อนแรง ซาบซึ้งในน้ำใจ ย่อตัวแหวกม่านค่อย ๆ ขยับเข้าไป ทันใดนั้นรถม้าที่หยุดนิ่งพลันถอยหลังด้วยความเร็วอีกครั้ง

โป๊ก!

รั่วซีกัดฟันกรอด ลูบหลังศีรษะป้อย ๆ จากแรงขับเคลื่อนของรถม้าเมื่อครู่ ทำให้ร่างกายอ่อนแอหงายหลังวืด ใบหน้าที่เดิมทีเหนื่อยล้าเหลอหลาด้วยความตกใจ เธอสาบานได้ว่าจะต้องเอาคืนไอ้องค์ชายกวนประสาทนี่ให้จงได้

หญิงสาวระมัดระวังมากขึ้น เนื่องมาจากเธออุ้มเจ้าหมาน้อยในอ้อมอก เลยไม่สามารถปกป้องตัวเอง ถึงกับหัวโขกขอบทางเข้าเต็ม ๆ แรง ยังดีที่ไม่ได้ถลาออกไปด้านนอกแล้วกลิ้งตกไม่เป็นท่า

ภายในกว้างขวางสมกับเป็นรถม้าขององค์ชาย บุคคลที่อยู่ในนี้ทำเอาเธอแทบลืมหายใจ เขามีใบหน้าที่หล่อเหลาราวกับเทพเซียนบนสรวงสวรรค์ คิ้วเข้มตาคม จมูกโด่งเป็นสันรับกับใบหน้า ริมฝีปากได้รูปสวย เรือนผมสีดำดั่งน้ำหมึกเกล้าสูงครึ่งศีรษะ ปล่อยส่วนล่างยาวสยายระอาภรณ์หรูหราสีดำสนิททั้งตัว โดยรวมของใบหน้านี้แลดูอ่อนโยนเป็นนิจ ทว่ากลับแฝงเอาไว้ซึ่งความเย่อหยิ่งถือตัว เขานั่งหลังตรงเชิดหน้ามองตรง นัยน์ตาสีสนิมที่จับจ้องเธอไร้แววอย่างไรบอกไม่ถูก

เจ้าต้องการให้เปิ่นหวางช่วยอย่างไรเขาถาม น้ำเสียงนุ่มนวล

องค์ชายช่วยพาหม่อมฉันไปหาหมอก็พอแล้วเพคะเธอกล่าว พลางลอบสังเกตบุรุษตรงหน้าไปด้วย เขายังคงมองเธอนิ่งงัน นัยน์ตาคู่นี้ไม่อาจบอกได้ว่ากำลังคิดสิ่งใดอยู่ ทำให้เธอรู้สึกนับถือในความสุขุมเยือกเย็นอยู่บ้าง แค่เขายอมช่วยคราวนี้ก็ถือเป็นบุญคุณใหญ่หลวงแล้ว ถึงแม้จะโดนกลั่นแกล้ง ทว่าเธอยังมีโอกาสเอาคืนในภายภาคหน้า

หมอ? คือสิ่งใดเขาถามเรียบ ๆ

รั่วซีถึงกับอ้าปากค้าง เจ้างั่งนี่ไปอยู่หลุมไหนมา ถึงไม่รู้จักหมอ

หมอก็คือผู้ที่รักษาอาการบาดเจ็บ หรือผู้ที่รักษาคนป่วยเพคะเธอตอบอย่างใจเย็นด้วยรอยยิ้ม แต่เป็นรอยยิ้มที่สยดสยองยิ่งนัก เพราะเธออยู่ในสภาพที่ดูไม่ได้เอาเสียเลย

อย่างนั้นหรือ ที่นี่ไม่มีหมออย่างที่เจ้าต้องการหรอกนะเขาตอบเสียงนุ่มนวล มุมปากยกยิ้มอย่างขบขันในน้ำเสียงอดกลั้นของเด็กสาว

คำพูดของเขาฟาดเข้าแสกหน้าเธอเต็มเหนี่ยว นี่มันโลกบ้าอะไรกันไม่มีแม้แต่หมอ


[1] เปิ่นหวาง คือ คำเรียกตัวเองแบบแฝงความหยิ่งผยองขององค์ชายหรืออ๋อง

[2] ยาโถว คือ คำเรียกเด็กสาว ทำนองเอ็นดูก็ได้ หรือด่าก็ได้ แล้วแต่น้ำเสียงคนพูด




ถ้าอ่านแล้วชอบช่วยเม้นเป็นกำลังใจให้ด้วยนะคะ
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 226 ครั้ง

34,990 ความคิดเห็น

  1. #31536 มูมู (@mumuka) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 21 มกราคม 2560 / 15:41
    อิองค์ชายแปดน่าทีบ
    #31536
    0
  2. #29809 Slyvester (@areeya-aoy) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 5 มกราคม 2560 / 20:08
    องค์ชายน่าโดนตื้บนะ
    #29809
    0
  3. #29273 deepforest (@deepforest) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 1 มกราคม 2560 / 09:42
    สวัสดีปีใหม่นะคะ Happy New Year 2017!!

    แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 1 มกราคม 2560 / 12:25
    #29273
    0
  4. #29272 deepforest (@deepforest) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 1 มกราคม 2560 / 09:40
    หรือว่าต้องเรียกซินแสองค์ชายแกถึงจะเก็ท?
    #29272
    0
  5. #29162 เมมฟิส (@tiks) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 31 ธันวาคม 2559 / 10:26
    เกลียดอิองค์ชายแปด
    #29162
    0
  6. วันที่ 5 ธันวาคม 2559 / 03:50
    เอ๊ะ..หมอ ไม่รู้จักหมอเหรอ โรงหมอ(จ่ายโอสถสมุนไพร)ไรงี้
    อ่านตอนต่อไปคงรุ้อะไรเพิ่มขึ้น
    #27711
    0
  7. #24052 หมูjavelin(missile) (@g4zerofrom) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 2 พฤศจิกายน 2559 / 22:47
    เป็นครั้งแรกที่ดูคนไม่ออกแล้วเรื่องพี่กับแฟนเธอลืมแล้วเรอะ!!
    #24052
    1
    • #24052-1 มู่ตาน [牡丹] (@fairymini) (จากตอนที่ 4)
      2 พฤศจิกายน 2559 / 22:58
      ขอบคุณค่ะที่มาติง จะได้แก้ไข มันย้อนแย้งกับเหตุการณ์จริง ๆ
      #24052-1
  8. #23204 yaowarak_w (@yaowarak_w) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 28 ตุลาคม 2559 / 21:17
    อุ้ยลืม...อีกจุดที่สงสัย คือ

    เท่าที่อ่านฉากนี้เข้าใจว่ารถม้า เป็นแบบรถมีม้าลากและตัวที่นั่งเข้าข้างหน้า (เข้าใจถูกไหม)
    ดังนั้นถ้าซีซีแหวกม่านเข้าไป เมื่อรถม้าถอยหลังอย่างแรง ตามหลักแรงเฉื่อย ซีซีน่าจะหงายหลัง จึงไปชนกับขอบทางเข้า ไม่ใช่พุงไปข้างหน้าหรือเปล่า .... เค้าลองจำลองเหตุการณ์น่าจะเป็นแบบนี้มากกว่า หรือเปล่า ??
    #23204
    2
    • #23204-1 มู่ตาน [牡丹] (@fairymini) (จากตอนที่ 4)
      28 ตุลาคม 2559 / 21:32
      ไรท์ก็ลอง จำลองดูแล้วค่ะ ถ้ารถม้าถอยหลังในขณะที่นางกำลังก้มย่อตัวจะเข้าไป พอถอยหลังปุ๊ป ก็เหมือนนางถูกอะไรบางอย่างที่มองไม่เห็นดึง จนถลาไปข้างหน้า มันไม่เหมือนกับที่นั่งซ้อนมอเตอร์ไซ ตอนบิดคันเร่งพุ่งไปข้างหน้า แต่คนนั่งซ้อนหงายหลังอะไรแบบนั้นนะคะ ในตอนนี้รั่วซีนางก้มตัวแหวกม่านเตรียมจะเข้าไปแล้ว นึกถึงตอนย่อตัวจะก้าวเข้าไป ส้นเท้าหลังยกขึ้น กดน้ำหนักลงที่นิ้วเท้าหน้า พอรถม้าถอยหลังจึงถลาตามแนวลาดเอียงของตัวเอง

      แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 28 ตุลาคม 2559 / 21:41
      #23204-1
    • 30 ตุลาคม 2559 / 11:18
      เป็นไปตามกฏฟิสิกส์ กฏของนิวตัน ๓ ข้อ สามารถบอกได้ว่าถ้ามีแรงมากระทำกับวัตถุ ทำให้วัตถุเกิดความเร่งทิศเดียวกับแรงที่กระทำ อัตราความเร่งจะขึ้นกับแรง แต่จะมีมวลเป็นตัวต้านมีทิศตรงข้ามกับแรงกระทำ เช่นเวลาเร่งรถ จะมีแรงดึงไปด้านหลัง ส่วนเวลาเบรกจะมีแรงดึงไปข้างหน้าค่ะ ประมาณนี้
      #23204-2
  9. #23202 yaowarak_w (@yaowarak_w) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 28 ตุลาคม 2559 / 21:09
    ขอบคุณคะ ^^
    #23202
    0
  10. #23200 yaowarak_w (@yaowarak_w) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 28 ตุลาคม 2559 / 20:51
    ขอถามคะ ไรท์

    พอดีกลับมาอ่านแล้วสงสัย (จริงๆอ่านหลายรอบแล้ว แต่ลืมถาม ^^")

    -ช่วงที่รถม้าคันที่สองหยุด..ด นี่เสียงใครคะ //เสวี่ยหมิงอะเปล่า..


    -ตั้งแต่เจอกันครั้งแรกเสวี่ยหมิงก็จงใจแกล้งซีซี สะแล้ว อยากรู้ความในใจช่วงแรกๆ ขอหมิงจังเลย จะเป็นไปได้ไหมคะ ว่าจะมีสักตอนที่ไรท์จะเขียนเหมือนตอนจิ่งลู่ที่เผยความคิด// อยากรู้ความในใจของหมิงหมิงมากๆเลยอะ ว่าทำไมถึงยอมช่วยนางเอกตั้งแต่ครั้งแรกที่ยังมองไม่เห็นหน้ากันเลย....

    สงสัยคะ แต่อายจัง ดันมาสงสัยเอาป่านนี้^^"
    #23200
    2
    • #23200-1 มู่ตาน [牡丹] (@fairymini) (จากตอนที่ 4)
      28 ตุลาคม 2559 / 21:02
      เสียงหยุด คือเสียงหย่งเซินค่ะ เพราะหย่งเซินเป็นคนบังคับรถม้า รั่วซีนางนอนขวางถนนเลย จำเป็นต้องหยุด

      ส่วนเพราะอะไรที่หมิง ๆ ช่วย รู้สึกว่าจะมีตอนหนึ่ง ที่หมิงหมิงคิดอยู่นะคะว่า ไม่รู้ทำไมถึงช่วย แต่คำว่าไม่รู้ทำไมนั่นล่ะค่ะมันเกี่ยวพันกับอดีตชาติ ทำให้อยู่ ๆ ก็อยากช่วยขึ้นมาโดยไม่มีสาเหตุ และไอตรงที่เขาแกล้งนางก็แค่จะทดสอบความอดทนว่านางจะปรี๊ดใส่รึเปล่า ตามความคิดของหมิงหมิงที่ว่านางเหมือนเขาในอดีต ยอมลดศักดิ์ศรีเพื่อเอาตัวรอดไม่ว่าเขาจะยั่วโมโหยังไง เหมือนตรงที่หมิงหมิงยอมลงให้ฮองเฮา ปกติเขาจะไม่ยอมใครอะไรแบบนั้นน่ะค่ะ
      #23200-1
    • #23200-2 มู่ตาน [牡丹] (@fairymini) (จากตอนที่ 4)
      28 ตุลาคม 2559 / 21:07
      ยอมลงให้ฮองเฮาในที่นี่หมายถึง เขากลายเป็นพิการตาบอด พลังยุทธ์ไม่ก้าวหน้า แล้วฮองเฮาแกมีอำนาจ เขาก็ยอมทำตัวอ่อนแอสงบเสงี่ยม เพราะต้องการรักษาชีวิตตัวเองเอาไว้ แม้จะมีฮ่องเต้ปกป้องแต่สุดท้าย ก็ปกป้องไม่ได้ตลอดอยู่ดี / แต่ละความคิดของหมิงหมิง จะกระจายไปตามบทต่าง ๆ ทำให้บางทีก็อ่านแล้วลืมไม่ได้นำมาประกอบกัน อย่างตอนที่จะลงไปที่หุบเหวหามู่เฟย รั่วซีก็เคยพูดว่า ที่พบเขาครั้งแรกไม่ใช่บังเอิญหรอกนะ แต่มันคือบุพเพ ถ้ายังไงไรท์จะคิดดูนะคะเขียนเหมือนตอนจิ่งลู่ แต่เอาตอนปัจจุบันให้รอดก่อน ยังแก้ไม่เสร็จ 555
      #23200-2
  11. #22649 หนูมะเหมี่ยว (@ma-me-aw) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 20 ตุลาคม 2559 / 23:57
    งามงาม ซ้ำ พันธสัญญาตรงท่อนหมาน้อยเอาไว้เฉลยตอนหลังๆ ว่าทำสัญญาแบบไหนจะดีกว่าจะได้อธิบายทีเดียว ช่วงครึ่งตอนแรกที่เพิ่มมา บางช่วงอ่านแล้วยังรู้สึกสะดุดนิดหน่อย
    #22649
    0
  12. #22647 หนูมะเหมี่ยว (@ma-me-aw) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 20 ตุลาคม 2559 / 23:41
    เส้นขนลวดลายงดงาม รึเปล่า
    #22647
    1
    • #22647-1 มู่ตาน [牡丹] (@fairymini) (จากตอนที่ 4)
      20 ตุลาคม 2559 / 23:46
      ขนด ที่หมายถึง ตัวงูที่ขด ตามความหมายในพจนานุกรม ในตอนนี้จะเหมือนกับเส้นสายสีแดงค่อยล้อมกายเหมือนโดนลำตัวงูล้อมอะไรแบบนั้นน่ะค่ะ
      #22647-1
  13. #21902 นางมารร้าย (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 19 ตุลาคม 2559 / 10:17
    ขอบคุณค่ะไรท์ ที่กลับมาเปิดให้อ่านแม้จะเพียงบางตอน



    ปรับแก้เพียงบางส่วนก็พอนะคะ อย่าปรับหมดจนเปลี่ยนทั้งเรื่องและตัวละครนะคะ



    เรายังรอท่านพ่ออยู่
    #21902
    0
  14. #20216 Aiyahpicha (@Aiyahpicha) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 17 ตุลาคม 2559 / 22:37
    ขอบคุณค่าาาาา
    #20216
    0
  15. #19787 LOVE Ciel (@meemeecakecake) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 16 ตุลาคม 2559 / 17:11
    น่ารัก 555
    #19787
    0
  16. #19456 Saisunshine9 (@0955196654) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 15 ตุลาคม 2559 / 19:04
    เพิ่งเริ่มอ่านค่ะ..ชอบๆๆๆๆ
    #19456
    0
  17. #19375 The Mook (@mook18-6-45) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 15 ตุลาคม 2559 / 13:13
    อยากรุ้เหมือนกัน 555555
    #19375
    0
  18. #16197 โอเอ็มที่ร้าก (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 6 ตุลาคม 2559 / 23:45
    เอาบะหมี่เกี้ยว 2 ห่อ ว่าแต่ชายสี่เขาไปแกล้งไรหล่อนอ่ะ
    #16197
    0
  19. #15489 noo_parekapoom (@noo-pare) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 6 ตุลาคม 2559 / 17:36
    องค์ชาย4 ตั้ลร้าก
    #15489
    0
  20. #15474 Llgil (@Llgil) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 6 ตุลาคม 2559 / 16:59
    ติดตามครับ สนุกดี
    #15474
    0
  21. #13739 thatree111 (@thatree111) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 3 ตุลาคม 2559 / 13:36
    ขอบคุณคนับ
    #13739
    0
  22. #13648 cherryme (@cherryme) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 2 ตุลาคม 2559 / 23:10
    ห้ะ จริงหรือโม้
    #13648
    0
  23. #13552 JENNYHA (@jennyha) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 2 ตุลาคม 2559 / 15:02
    แกล้งหราาาา
    #13552
    0
  24. #12027 nuey97 (@zn97) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 27 กันยายน 2559 / 18:50
    ตบซักทีดีมั้ย!! แกล้งอยู่ได้ 555
    #12027
    0
  25. #11233 จอมตะกะ (@panmai32) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 23 กันยายน 2559 / 21:45
    หมอไม่มี ซีซีจะทำไงล่ะทีนี้ ชายสี่ชอบแกล้งจริงๆ
    #11233
    0