王妃 พระชายารั่วซี [สนพ. ปริ๊นเซส พิมพ์ครั้งที่ 3]

ตอนที่ 2 : :: พระชายา :: รั่วซีที่ 1 ชีวิตใหม่ที่ไม่ใหม่ RE*

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 36,005
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 265 ครั้ง
    2 ก.พ. 60

พระชายา [王妃]


:: รั่วซีที่ 1 :: ชีวิตใหม่ที่ไม่ใหม่

เจ็บจัง.. เราไม่ใช่ตายแล้วหรอกเหรอ

รั่วซีพยายามลืมตาขึ้น เจ็บไปหมดทั้งเนื้อทั้งตัว เกิดอะไรขึ้นกับเธอหลังจากโดนยิงกันแน่ เหตุใดเธอยังไม่ตายเล่า

อา.. ลืมตาไม่ขึ้น

ในระหว่างนี้ สองหูของเธอได้ยินเสียงกระเบื้องกระทบกับโต๊ะไม้ และกลิ่นแอลกอฮอล์ลอยคลุ้งไปในอากาศ

ร่างกายที่ไร้เรี่ยวแรงในตอนแรก ยามนี้เริ่มรู้สึกได้ว่าแรงกำลังที่หายไปกำลังจะกลับมาทีละน้อย แต่ไม่ถึงกับทั้งหมดเพราะความเจ็บปวดตามร่างกาย

รั่วซีลองขยับมือขยับเท้าว่าใช้การได้ไหม ความเจ็บปวดรุมเร้าใส่อยู่ตลอดเวลา ไม่ไกลจากเธอมีคนเฝ้าอยู่ ฉะนั้นทุกอย่างที่ทำ จึงเป็นไปอย่างเงียบกริบและระมัดระวัง ลมหายใจแผ่วจางรวยรินราวกับจะขาดใจได้ทุกเมื่อ

ความเย็นที่ซึมซาบตามผิวกายบ่งบอกได้ว่าเธอนอนคู้อยู่บนพื้น ร่างกายคงมีบาดแผลอยู่เต็มไปหมดถึงได้เจ็บเพียงนี้ น่าแปลกนักที่บริเวณอกซ้ายกลับไม่รู้สึกถึงว่าตรงนั้นเคยถูกยิง

รั่วซีพยายามลืมตาขึ้นอีกครั้ง จากพร่าเลือนค่อยแปรเปลี่ยนเป็นแจ่มชัด เบื้องหน้าไม่ไกลออกไปมีบุรุษผู้หนึ่งนั่งยกถ้วยดื่มสุราเพียงคนเดียว เขาสวมเสื้อผ้าเนื้อหยาบ แสงแดดที่ส่องเข้ามาในบ้านตามรอยแตกย้อนแสง ทำให้เห็นหน้าไม่ชัดเจนเท่าไร ที่นี่เหมือนเป็นบ้านไม้หลังหนึ่งเก่า ๆ โทรม ๆ

เฮ้อ.. ข้าไม่ผิดเสียหน่อย นางอยากใจเสาะรีบตายเอง ข่มขู่นิด ๆ หน่อย ๆ ทำเป็นทนไม่ไหว สตรีก็เป็นเช่นนี้อ่อนแอยิ่งนักมันบ่นรำพึงกับตัวเองด้วยเสียงเมามาย แล้วยกถ้วยกระดกจนหมดในรวดเดียว

รั่วซีขมวดคิ้วเล็กน้อย นิดหน่อยที่ตรงไหนกัน เธอเจ็บไปหมดทั้งตัวราวถูกมีดที่มองไม่เห็นรุมเชือดเฉือน มันเป็นคนของแก๊งค์ไหน แล้วคุณพ่อที่บอกว่าจะมารับเธอเล่า หญิงสาวรู้สึกหวาดกลัวในใจ ไม่ใช่ว่าพ่อของเธอก็เสียท่าด้วยหรอกนะ

รั่วซีค่อยขยับตัวลุกขึ้นอย่างแนบเนียน โลหิตไหลซึมออกมาเปื้อนอาภรณ์ที่สวมใส่เป็นด่างดวง ในห้องนี้สลัวมัวย่อมไม่รู้ว่าเธอกำลังเคลื่อนไหว สิ่งหนึ่งดึงความสนใจเธอไป นั่นคือเสื้อผ้าที่สวมใส่ เหตุใดจึงดูหรูหรารุ่มร่ามยิ่งนัก เสื้อแขนกว้างจนคนลอดเข้าไปได้ กระโปรงยาวกรอมเท้าแค่เดินก็สะดุดแล้ว

รั่วซีสูดปากแผ่วเบา ถกแขนเสื้อดูหาสาเหตุที่ทำให้เธอเจ็บ ผิวขาวนวลเนียนเป็นรอยเหมือนโดนมีดบาดเต็มไปหมด อย่าบอกนะว่ามันจับเธอมาทรมานโดยการเฉือนแขนเล่น นัยน์ตาคมกริบสาดประกายอำมหิตไปยังบุรุษมึนเมา

แกตายแน่ไอ้โรคจิต! เธอคาดโทษมันในใจอย่างเจ็บแค้น

รอมืดค่ำ ข้าค่อยนำร่างเจ้าไปฝัง เราอย่าได้มีอันใดติดค้างกันเลยนะคุณหนูรั่วซีมันพึมพำเบา ๆ ราวสำนึกผิด

รั่วซีละความคิดประหลาดเอาไว้ในใจก่อน เธอแก้สายรัดเอวตัวเองออกมา จับปลายทั้งสองด้านพันกับมือตัวเอง เหลือตรงกลางเอาไว้เพื่อปลิดชีวิตคนตรงหน้า

ร่างบอบบางอ่อนแรงค่อยเดินไปด้านหลังของมัน เมื่อได้จังหวะอีกฝ่ายเผลอไม่ทันระวังตัว รั่วซีขยับมือทั้งสองด้วยความเร็ว สายรัดเอวรัดคอบุรุษมึนเมาจากด้านหลัง

อึก! อะไรกัน เป็นไปไม่ได้ เจ้าตายไปแล้วนี่..น้ำเสียงตระหนกตกใจอย่างไม่อยากจะเชื่อ มันพยายามดิ้นให้หลุดพ้น ไหสุราตกแตกดังเพล้ง! มือจับสายรัดเอวที่คอไม่ให้รัดแน่นกว่าเดิม

“บอกมา เจ้านายของแกเป็นใคร!” ร่างบางโซเซไปตามแรงที่บุรุษผู้นั้นดิ้น เธอมีเวลาถามเพียงครู่เท่านั้น หากยืดเวลานานไปเธอคงทนไม่ไหว เจ็บไปทั้งกายหนำซ้ำแรงยังน้อยอีกต่างหาก

มันไม่ตอบแต่กลับยกมือข้างหนึ่งฟาดมาทางด้านหลัง มือของมันมีไอสีดำเคลือบเอาไว้ นัยน์ตารั่วซีเบิกโพลงอย่างไม่เข้าใจถึงความมหัศจรรย์นี้ ก่อนจะเบี่ยงหลบ แล้วยกแขนขึ้นเสมอศีรษะหมุนตัวสามรอบ ให้ศีรษะลอดรูตรงกลางของสายรัดเอว จนกระทั่งถึงรอบที่สามหันหลังชนกับมัน เพื่อให้สายรัดแน่นหนาและยึดเหนี่ยวไม่ให้บุรุษมึนเมาเคลื่อนไหวต่อต้าน ร่างบางก้มลงออกแรงดึงสายรัดเอว ไม่ยอมแพ้ที่จะสู้กับแรงกำลังของอีกฝ่าย เธอสูดลมหายใจเข้าลึกรั้งมือลงต่ำอย่างสุดแรง

ย้าาา!แขนของเธอสั่นระริก ฝ่ามือถูกสายรัดเอวรัดแน่นจนชาดิก

อึก! อึก!มันดิ้นขลุกขลักอีกไม่กี่ที สักพักก็แน่นิ่งไป

รั่วซีปล่อยมือจากสายรัดเอว ร่างบางทรุดลงหน้าเกือบทิ่มพื้น ดีที่ว่าเธอเอาแขนรองไว้ได้ทัน

แฮ่ก ๆ รอดไปอีกวัน

หญิงสาวนอนหอบหายใจเอาแรงอยู่บนพื้น ลำคอแห้งผากเป็นผง นึกคิดถึงสภาพร่างกายตัวเอง นี่ไม่ใช่ตัวเธอ จากเสื้อผ้ากับผิวกายและรูปร่างโดยรวมต่างกันอย่างสิ้นเชิง ชุดที่ใส่เป็นชุดจีนโบราณ เส้นผมสีน้ำตาลเข้มยาวเกือบถึงหัวเข่า บัดนี้กระเซอะกระเซิงยุ่งเหยิง

ฉับพลันนั้นความทรงจำเจ้าของร่างก็ถาโถมเข้ามาในหัวเธอเพียงเล็กน้อยขาด ๆ หาย ๆ ร่างนี้ชื่อ ซือหม่ารั่วซีอายุสิบสี่หนาว เป็นคุณหนูสี่ของตระกูลซือหม่าอันเป็นตระกูลใหญ่ที่มีอำนาจทางการทหาร บิดาเป็นแม่ทัพนามซือหม่าซีฮุย นางเป็นลูกฮูหยินใหญ่ที่เสียชีวิตไปแล้ว มีพี่น้องรวมทั้งหมดหกคน มีพี่ชายร่วมมารดาหนึ่งคนเป็นคนโต นอกนั้นเป็นลูกของฮูหยินคนอื่น

รั่วซีรู้สึกไม่คุ้นหู หากเธอย้อนเวลามาจริง เจ้าของร่างชื่อรั่วซี ฉะนั้นที่นี่ก็คือราชวงศ์ชิงใช่หรือไม่ นางต้องเป็นคุณหนูรองไม่ใช่หรือ และก็ไม่ได้แซ่ซือหม่าด้วย หนำซ้ำยังมีพี่ชายหาใช่พี่สาว หญิงสาวมึนงงในสิ่งที่ไม่ตรงกับนิยายที่เคยอ่าน

ในระหว่างที่ความทรงจำมาเพียงเท่านี้ เธอจึงทึกทักไปเองว่าที่นี่คือราชวงศ์ชิง

รั่วซีค่อยหยัดกายลุกขึ้นยืนช้า ๆ ร่างกายอ่อนล้าเสียเลือดมากจนซีดเซียว ทว่ายามนี้เธอรู้สึกตื่นเต้นมากกว่า เพราะรู้ทุกอย่างในนิยายอิงประวัติศาสตร์เป็นอย่างดี เท่านี้ชีวิตที่เหลือก็ไม่ยากแล้ว แต่เธอจะไม่ให้จบเหมือนกับในนิยายที่อ่านมาหรอกนะ รั่วซีคนนี้จะต้องแฮปปี้เอนดิ้งสุด ๆ

หญิงสาวเดินไปค้นตัวร่างไร้วิญญาณของบุรุษเมามาย เธอหาใช่ชอบฆ่าคนเป็นผักปลา แต่เพราะบุรุษผู้นี้ทรมานเจ้าของร่างจนถึงแก่ความตาย ในเมื่อเธอมาสิงอาศัยร่างของนางอยู่ เป็นไปได้ว่าถ้าลุกขึ้นมาให้เห็นกันแบบโจ่งแจ้ง ก็คงโดนฆ่าปิดปากซ้ำอยู่ดี เธอไม่มีทางให้เลือกมากนักในสถานการณ์เช่นนี้

รั่วซีค้นเจอเงินถุงหนึ่ง เป็นก้อนสีเงิน ๆ หลายก้อน หญิงสาวส่ายหน้าไปมา เจ้าของร่างมีค่าแค่ไม่กี่ตำลึงเงินเองหรือ น่าสงสารยิ่งนักต้องมาจบชีวิตลงตั้งแต่ยังเด็กเช่นนี้ ไม่เพียงเท่านั้นยังเจอมีดพกอีกเล่มหนึ่ง หญิงสาวเก็บทุกอย่างยัดใส่อกเสื้อของตัวเอง

เมื่อค้นดูทุกอย่างรอบ ๆ บ้านแล้วไม่เจออะไรที่เป็นเบาะแสสืบไปหาคนว่าจ้างได้ รั่วซีจึงจากบ้านไม้เก่าโทรมหลังนั้นมา ภายนอกเป็นป่าเต็มไปด้วยต้นไม้นานาชนิด เดินไปทางไหนล้วนมีแต่อันตราย ตอนนี้เป็นเวลากลางวันจึงยังปลอดภัยอยู่บ้าง ทว่าหากหลงอยู่ในป่านี้ทั้งคืนด้วยสภาพร่างกายร่อแร่เธออาจจะไม่รอดก็เป็นได้

ร่างบางเกาะตามต้นไม้เดินไปเรื่อย ๆ พยายามมองหาร่องรอยตามพื้นว่า มีรอยเท้าคนหรือรอยเท้าม้าหรือไม่ และมองหาสมุนไพรห้ามเลือดไปด้วย ตามสมัยโบราณในป่าแบบนี้ย่อมมีสมุนไพรมากมายให้ค้นหา รั่วซีรู้วิชาแพทย์พอควร เธอแอบศึกษาเมื่อคราวที่แม่ป่วยหาทางรักษาไม่ได้ ทว่าทุกอย่างก็ไร้ประโยชน์ทั้งหมด เพราะเธอเองก็ไม่สามารถรักษาได้เช่นกัน

ตระกูลแม่ทัพซือหม่าคงหาไม่ยากหากพบผู้คน เธอต้องรีบเดินให้ถึงถนนก่อนฟ้ามืด อากาศที่นี่สดชื่นมากจนหญิงสาวอดสูดลมหายใจเข้าลึกหลาย ๆ ทีไม่ได้ ชีวิตก่อนจบสิ้นแล้ว ตอนนี้เธอได้ชีวิตใหม่ ฉะนั้นจะทำทุกอย่างให้ดีที่สุด ใช้ชีวิตอย่างมีค่าไม่สิ้นหวังซึมเศร้า แต่ถึงกระนั้นเธอก็ยังคิดถึงคุณพ่ออยู่ดี ในระหว่างที่เดินอยู่นี้น้ำตาจึงพาลไหล

หูได้ยินเสียงน้ำไม่ไกลออกไป ร่างบางสาวเท้าเร็วรี่เข้าไปที่ริมน้ำ รั่วซีย่อตัวลงต่ำวักน้ำดื่มให้ชุ่มคอ ก่อนจะวักล้างหน้าล้างตา ฉับพลันที่น้ำนิ่ง บนนั้นปรากฏดรุณีน้อยหน้าตางดงาม คิ้วเรียวดั่งคันศรอยู่เหนือนัยน์ตาดอกท้อใสพิสุทธิ์ดุจน้ำค้าง จมูกโด่งเชิดรั้นรับกับใบหน้าเล็กรูปไข่ ริมฝีปากจิ้มลิ้มน่ารักสีระเรื่อซีดเซียวแตกแห้ง พอก้มลงมองตัวเองดี ๆ แล้ว ผิวขาวนวลเนียนผุดผาด นุ่มนิ่มน่าสัมผัสไปหมดทั้งตัว รูปร่างกำลังเติบโตตามวัย ความสูงใช้ได้ไม่เตี้ยจนน่าเกลียด

อา.. สิบสี่อีกครั้ง

รั่วซีคลี่ยิ้มให้ตัวเองที่สะท้อนเป็นภาพอยู่ในน้ำ พึงพอใจกับรูปโฉมใหม่เป็นอย่างยิ่ง เพียงรอยยิ้มเดียวก็สามารถสะกดให้ผู้คนนึกเอ็นดู น้ำเสียงหวานหูติดแหบเล็กน้อยจากเคราะห์ร้าย แต่โดยรวมแล้วไม่ว่าเอื้อนเอ่ยอะไรก็น่าฟัง ทว่าทันใดนั้นกลับหน้ามืดอย่างกะทันหัน เธอคงลืมไปว่าเสียเลือดมาก จึงไม่ได้ระวังตัวเช่นนี้

ว้าย!

ตูม!

ร่างดิ่งลงสู่ใต้น้ำ รั่วซีรีบแก้สายรัดเอวกระชากเสื้อตัวนอกที่หนาหนักออก เหลือเพียงแค่ชุดกระโปรงตัวในสีขาวบางเท่านั้น พยายามถีบตัวขึ้นเหนือน้ำให้ได้ จากนั้นเธอก็ทิ้งตัวเองนอนหงายลอยคอไหลไปตามกระแสน้ำ ได้แต่ภาวนาในใจว่าคงไม่ใช่น้ำตกหรอกนะ เช่นนั้นชีวิตของเธอก็ดูจะผจญภัยเกินไปหน่อย รั่วซีไม่มีแรงพอที่จะว่ายเข้าฝั่ง น้ำไหลแรงเกินไป ถึงได้ปล่อยให้ตัวเองไหลไปเรื่อย ๆ จนกว่าจะหยุดเอง

ความเจ็บปวดตามร่างกายโจมตีเป็นระลอก ๆ ความเย็นในแม่น้ำบาดผิวเนื้อจนหนาวเหน็บ ริมฝีปากซีดจนเขียวสั่นระริก

ดวงตางดงามกะพริบวิบวับมองท้องฟ้าองค์เง็กเซียนฮ่องเต้เจ้าขา หวังว่าซีคงไม่ต้องตายอีกรอบหรอกนะเจ้าคะเสียงหวานสั่นเอ่ยอย่างขบขันในชะตาชีวิตของตัวเอง การไหลไปตามแม่น้ำเช่นนี้ก็ไม่ได้เลวร้ายอะไร ถ้าเจอหมู่บ้านก็ดียิ่งนัก แต่ถ้าไม่เจอ.. เฮ้อ..

 

 

นับว่าเธอโชคดีจริง ๆ โชคดีหลายครั้งในชีวิตเลยก็ว่าได้ ถ้าไม่นับครั้งสุดท้ายที่ตาย ตอนนี้รั่วซีมาเกยตื้นอยู่ริมน้ำ รู้สึกได้ว่าลอยคอมาเป็นชั่วยาม[1] เลยทีเดียว ร่างกายเปื่อยจนยุ่ยไปแล้วหรือไม่

หญิงสาวคลานเข้าฝั่งอย่างอ่อนแรง สุดท้ายที่นี่ก็ไม่พ้นป่าอยู่ดี เธอนอนฟุบอยู่บนพื้นหญ้าเขียวชอุ่ม อาภรณ์สีขาวเปื้อนโคลนดูมอมแมมน่าสงสาร ต้องรีบหาสมุนไพรให้ได้สักอย่าง ไม่เช่นนั้นแผลคงเน่าแน่ ๆ ทว่าตอนนี้อ่อนแรงยิ่ง แม้แต่จะลุกเดินสักสิบก้าวยังทำไม่ได้เลย

หญิงสาวนอนคว่ำเอียงหน้าหนุนแขนตัวเองเอาแรง แสงแดดเริ่มเปลี่ยนเป็นสีส้ม อีกไม่กี่ชั่วยามคงค่ำมืด ตอนนี้ต่อให้เป็นจิ้งเหลนก็คิดจะจับมากินเป็นอาหารประทังหิว เธอรู้สึกได้ว่าป่าแห่งนี้มีพลังอะไรบางอย่างแอบแฝงอยู่ มันไม่เหมือนกับป่าเมื่อครู่อย่างสิ้นเชิง อากาศที่นี่บริสุทธิ์กว่ามาก ต้นไม้โดยรอบมีทั้งรู้จักและไม่รู้จัก หนำซ้ำยังหน้าตาประหลาดอีกต่างหาก

อุ๊ย!รั่วซีอุทานด้วยความตกใจ ในระหว่างที่คิดอะไรเพลิน ๆ อยู่นั้น เธอรู้สึกที่หลังมือเย็นวูบวาบ

เจ้าหมาน้อย?”

หมาน้อยตัวหนึ่งรูปร่างเล็กปราดเปรียว ขนสีขาวเป็นกระหย่อม ๆ ชุ่มไปด้วยโลหิต นัยน์ตาสีฟ้าไร้เดียงสาจ้องมองมา หูของมันตั้งชี้อย่างระแวดระวัง สภาพมอมแมมไม่ต่างจากเธอแม้แต่น้อย มันเลียหลังมือรั่วซีเมื่อครู่นี้ ราวกับเรียกให้หญิงสาวสนใจ

รั่วซีลุกขึ้นนั่งมองมันนิ่ง ๆ มันเองก็นั่งเอียงคอมองเธอ ดวงตากลมสีฟ้าใสสะท้อนภาพดรุณีผู้งดงาม ร่างเล็กยกอุ้งเท้าขึ้นถูจมูกครางหงิง ๆ เธอสังเกตเห็นที่ต้นขาหลังมีรอยแผลยาว สภาพแย่อย่างยิ่ง หญิงสาวอุ้มหมาน้อยขึ้นตัก

โถ.. น่าสงสารเหลือเกิน แกก็เหมือนกับซี บาดเจ็บและถูกทิ้งใช่ไหม ดูสิแถมยังเป็นขี้เรื้อนอีก เฮ้อ.. ซีสัญญาว่าถ้าเราทั้งสองรอดจากป่านี้ไปได้ ซีจะเลี้ยงแกให้ดี กินอิ่มนอนหลับทุกมื้อเลยดีรึเปล่ารั่วซีเอ่ยปลอบหมาน้อยสีขาว ลูบหัวมันเบา ๆ อย่างเอ็นดู ทว่าดูท่ามันคล้ายไม่พอใจกับคำพูดของเธอ มันยกอุ้งเท้าตบ ๆ บนหลังมือ

ฮึ! จะตายอยู่แล้วยังจะสู้อีกนะรั่วซียิ้มอ่อน ก่อนจะเปลี่ยนเป็นสีหน้าเคร่งขรึม เธอต้องรีบหาสมุนไพรห้ามเลือด ไม่เช่นนั้นหมาน้อยตัวนี้กับเธอคงไม่รอดคืนนี้แน่

อดทนไว้นะเจ้าหมาน้อย เราทั้งสองนับได้ว่าเป็นเพื่อนร่วมชะตากรรมแล้วหญิงสาวเอ่ย ก่อนจะอุ้มหมาน้อยไว้ในอ้อมอก ฮึดลุกขึ้นยืนเต็มความสูง เหตุผลที่หญิงสาวรับเจ้าหมาน้อยไว้ในความดูแล ทั้งที่ตัวเองก็ร่อแร่ไม่รู้จะมีชีวิตรอดหรือไม่ เพราะมันมีสภาพย่ำแย่ไม่ต่างกัน เธอเป็นคนรักสัตว์ และตัวคนเดียว อย่างน้อยมีมันอยู่ปลอบใจก็ยังดี ไม่ต้องทนหวาดกลัวอยู่ในโลกที่ไม่รู้จักนี้เพียงลำพัง ที่สำคัญสุนัขเป็นสัตว์แสนรู้ มันจะต้องช่วยพาเธออกไปจากป่านี้ได้อย่างแน่นอน

เจ้าหมาน้อยมองตรงไปข้างหน้า อ้าปากเล็ก ๆ ขึ้นร้องเสียงดังตอบรับคำพูดของเธออะ วู้ววว!



[1] 1 ชั่วยาม = 2 ชม.



ความหมายจาก พจนานุกรมแปล ไทย-ไทย ราชบัณฑิตยสถาน
วู้ = เสียงกู่เรียกหรือขานรับอย่างดัง
การเติม ววว เข้าไปหลัง วู้ เป็น วู้ววว เป็นการหอนแบบลากเสียงยาว



ถ้าอ่านแล้วชอบช่วยเม้นเป็นกำลังใจให้ด้วยนะคะ

ขอบคุณทุกคนที่เข้ามาอ่านและติดตามน้า ขอบคุณที่เม้นเป็นกำลังให้ด้วยนะคะ ขอฝากเรื่องนี้ไว้ในอ้อมใจด้วยเนอะ


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 265 ครั้ง

34,990 ความคิดเห็น

  1. #32375 เงารัตติกาล (@darel) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 9 มีนาคม 2560 / 14:04
    อ่านแล้วให้ความรู้สึก นางเอกสวด ถึก ทน มากค่ะ
    #32375
    0
  2. #31532 มูมู (@mumuka) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 21 มกราคม 2560 / 14:39
    สู้ชีวิตสุดๆ ชอบๆ
    #31532
    0
  3. #29941 LittlEl2oseS (@LittlEl2oseS) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 6 มกราคม 2560 / 12:34
    ยิ่งอ่านยิ่งชอบ เก่ง อดทน สู้ชีวิต เป็นนางเอกสวย ถึก และบึกบึน อ๊ะ..อันหลังๆนี่ไม่ใช่ 
    #29941
    0
  4. #29801 Slyvester (@areeya-aoy) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 5 มกราคม 2560 / 17:15
    เพลงพี่เสกลอยมา ฉันเหมือนสิบสี่อีกครั้งงงงงงงง
    #29801
    0
  5. #29445 moonlight-neko (@moonlight-neko) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 2 มกราคม 2560 / 10:16
    สู้ต่อไปนะ รั่วซี คนร้ายอาจจะเป็นคนในตระกูลก็ได้นะ
    #29445
    0
  6. #29224 deepforest (@deepforest) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 1 มกราคม 2560 / 07:36
    ซีซี นิยายเรื่องที่ว่าเค้าก็รู้จักน้า//โบกมือเรียกความสนใจ
    นางเอกไฟต์ดีมาก ชอบสายนางเอกถึก เก่ง สตรอง ขอติดตามเลยค่ะ
    #29224
    0
  7. #29042 Stang OK (@stangok) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 27 ธันวาคม 2559 / 09:04
    มาติดตามอ่านจ้า
    #29042
    0
  8. #28903 milk3421 (@milk3421) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 23 ธันวาคม 2559 / 00:21
    เพิ่งเข้ามา ขอติดตามด้วยคนนะคะ
    #28903
    0
  9. #28897 We'r View (@wewewe-view) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 22 ธันวาคม 2559 / 11:52
    แค่เริ่มต้นก้สนุกแล้ว
    #28897
    0
  10. #28407 jane4117 (@jane4117) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2559 / 09:36
    ตรงที่ความทรงจำเข้ามานี่พิมพ์ผิดนะคะตรงอายุ พิมพ์ผิดเป็นอายุสิบหนาว ที่จริงอายุสิบสี่หนาวค่ะ
    #28407
    0
  11. #27239 MinikoSong (@MinikoSong) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 21 พฤศจิกายน 2559 / 15:54
    ขอบคุณนะค่าา
    #27239
    0
  12. #23240 daylhee (@daylhee) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 29 ตุลาคม 2559 / 14:27
    คำผิดค่ะ
    ในระว่างที่คิดอะไรเพลินๆ...... ในระหว่างที่คิดอะไรเพลินๆ
    #23240
    0
  13. #23125 yaowarak_w (@yaowarak_w) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 28 ตุลาคม 2559 / 00:37
    เข้ามานับ 1 ตามคะ วันนี้เท่านี้ก่อน ราตรีสวัสดิ์คะ
    #23125
    0
  14. #22782 kik1529928 (@kik1529928) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2559 / 18:22
    เช้ามานับ1ใหม่ตามไรท์ว่างัยก็ว่ากันให้อาานใหม่ก็จะอ่านลดน้า5555566
    #22782
    0
  15. #22687 POSTION (@kkkpit0009) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 21 ตุลาคม 2559 / 12:19
    ชอบหมา555
    #22687
    0
  16. #22646 หนูมะเหมี่ยว (@ma-me-aw) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 20 ตุลาคม 2559 / 23:36
    มารู้ว่าอายุ 14 ตอนความทรงจำเข้ามา น่าจะโอกว่าที่เห็นผิวพรรณร่างกายตัวเองแล้วรู้อายุ
    #22646
    1
  17. #22261 back room (@backload) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 20 ตุลาคม 2559 / 02:04
    ชีวิตรันทดจิงๆซีจัง
    #22261
    0
  18. #21827 Nongvivichan (@Nongvivichan) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 19 ตุลาคม 2559 / 01:53
    ตกใจคิดว่าไรท์เปลี่ยนบทใหม่ ที่แท้เพิ่มคำพูดมานิดหน่อย

    เปลี่ยนไม่ยอม!!

    รีบเช็คอ่านเลย

    เหลือตอนที่สองอีกตอน! อ่านก่อน

    ขอตอนใหม่ด้วยย
    #21827
    0
  19. #21814 หนูมะเหมี่ยว (@ma-me-aw) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 19 ตุลาคม 2559 / 01:04
    14 อีกครั้ง 555 เจ้าหมาน้อยไปทำอะไรมาแผลเต็มตัวเลย
    #21814
    0
  20. #20214 Aiyahpicha (@Aiyahpicha) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 17 ตุลาคม 2559 / 22:36
    ขอบคุณค่าาาาา
    #20214
    0
  21. #20021 หนูมะเหมี่ยว (@ma-me-aw) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 17 ตุลาคม 2559 / 19:03
    อยากอ่านความในใจของเยื่ยตอนเจอซีซีครั้งแรกจัง คิดอะไรอยู่น้อ คงต้องรอให้กลายร่าง/พูดได้ก่อนสินะ
    #20021
    0
  22. #18901 Tinkerbelly (@f-intira) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 13 ตุลาคม 2559 / 09:09
    เจ้าหมาน้อยน่ารัก เจ้าคงจะไม่มีอะไรแอบแฝงใช่หรือไม่ หุหุ
    #18901
    0
  23. #18571 Nounuthongchue (@Nounuthongchue) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 12 ตุลาคม 2559 / 09:23
    ชอบมากเลยค่ะ ติดตามยุนะค่ะ
    #18571
    0
  24. #17669 นัมน่ารัก (@bitdysecret) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 9 ตุลาคม 2559 / 18:30
    ขอบคุณค่าาา ^_^
    #17669
    0
  25. #17537 varaporn1312 (@varaporn1312) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 9 ตุลาคม 2559 / 10:00
    ขอบคุณค่ะ
    #17537
    0