王妃 พระชายารั่วซี [สนพ. ปริ๊นเซส พิมพ์ครั้งที่ 3]

ตอนที่ 12 : :: พระชายา :: รั่วซี เล่ม 2 กลั่นแกล้ง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 27,661
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 201 ครั้ง
    8 ก.พ. 61

พระชายา [王妃]


:: รั่วซี :: กลั่นแกล้ง

จิ่งลู่พยุงรั่วซีพ้นออกมาจากป่า พบซือหม่าซุนจื่อและจิ่งเหยียนยืนรออยู่ก่อนแล้ว สายลมนอกป่าพัดบางเบา นำพาอากาศบริสุทธิ์สดชื่นมาให้ผู้คนได้ผ่อนคลาย

“เป็นอย่างไรบ้างซีเอ๋อร์” ซือหม่าซุนจื่อถาม ใบหน้าหล่อเหลาคมคายเต็มไปด้วยความกังวล ชายอาภรณ์สีขาวสะบัดพลิ้วเป็นจังหวะเดียวกับที่เขาหยุดเดิน จิ่งเหยียนยืนด้านข้างก็เป็นห่วงไม่ได้ยิ่งหย่อนไปกว่ากัน พวกเขาเห็นเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในนั้นทั้งหมด ทว่าไม่ได้ยินสิ่งใดเลยช่างขัดใจยิ่งนัก

“ไม่เป็นอะไรแล้ว” รั่วซีตอบด้วยรอยยิ้มกว้างไปจนถึงดวงตา เท้าที่ชาจนไม่รู้สึกลองเหยียบย่างพื้น เธอเห็นว่ากลับมาใช้การได้ปกติจึงหันไปพยักหน้าให้จิ่งลู่ ชายหนุ่มจำใจปล่อยมือที่พยุงอยู่อย่างอาลัย

ซือหม่าซุนจื่อถอนหายใจโล่งอก ลูบไปบนเรือนผมสีน้ำตาลยาวสยาย สายรัดผ้าไหมของนางขาดไปแล้ว มิได้เตรียมมาเสียด้วย เขาเลยคิดจะแก้ของตัวเองออกมาให้นาง

“พี่ใหญ่ไม่ต้องหรอก พี่เป็นบุรุษปล่อยผมมันจะดูไม่ดีต่อหน้าผู้คนมากมาย” รั่วซีเอ่ยปรามเอาไว้ก่อน

เธอขมวดผมเป็นเกลียวแล้วม้วนขึ้นด้านบน จากนั้นเอาปิ่นปักผมรูปร่างเหมือนตะเกียบออกมาเสียบเอาไว้ แท้จริงแล้วมันคือดาบตัดอักขระ ศัตราวุธอันล้ำค่านี่เอง

“เจ้ากับน้องเล็กมีเรื่องบาดหมางใดกัน” ซือหม่าซุนจื่อเอ่ยปากถาม ไม่เข้าใจเรื่องราวที่เกิดขึ้นภายในนั้น

จากคำถามนี้ทำให้รั่วซีรู้ว่า ทุกคนที่อยู่ภายนอกไม่ได้ยินเสียงจากภาพนิมิต อาจเพราะมีมโนภาพให้ชมดูหลายคู่ ถ้ายังมีเสียงอีกเกรงว่าจะสร้างความวุ่นวายสับสนไม่น้อย ผู้สร้างภาพนิมิตสามารถทำให้ได้ยินเสียง หรือไม่ได้ยินเสียงก็ได้ตามสถานการณ์ที่เหมาะสม เสียงหวานตอบติดจะขบขันว่า “ไม่มีอะไรหรอกพี่ใหญ่ ข้ากับนางก็หยอกล้อกันเช่นนี้เป็นประจำ เพียงแต่ไม่มีใครรู้ก็เท่านั้นเอง”

ซือหม่าซุนจื่อแสดงสีหน้าไม่เชื่อในคำพูด เขามิใช่คนชอบซักถามเซ้าซี้ จึงได้ยุติความสงสัยเอาไว้ ซีเอ๋อร์มีหลายอย่างปิดบังอยู่ตลอดเวลา บางทีก็บังเกิดความรู้สึกน้อยใจและห่างเหินกับนาง ทว่าแต่ก่อนนั้นห่างเหินยิ่งกว่า การเป็นอย่างทุกวันนี้ถือว่าดีมากแล้ว เขาควรรู้จักพอ..

ทุกคนพากันเดินกลับไปยังลานฝึกยุทธ์ รั่วซีกระซิบกับจิ่งลู่ว่า “ศิษย์พี่ ขอโทษด้วย ข้าไม่น่าทิ้งท่านเอาไว้” รั่วซีรู้สึกผิดอย่างแท้จริง จิ่งลู่ไร้ซึ่งพลังยุทธ์มิอาจปกป้องตัวเอง แม้มีลูกแก้วอยู่ในมือ ทว่าชีวิตของเขาคือความรับผิดชอบของเธอ

“ไม่เป็นไร เจ้าให้อสรพิษตัวนั้นมาดูแลข้าแทนแล้วมิใช่หรือ” ในตอนแรกจิ่งลู่ยังรู้สึกหวาดกลัว แต่หากคิดให้ดีแล้ว อสรพิษเพียงเลื้อยวนโดยรอบ มิได้ขึ้นมาทำร้ายเขา พอมีสัตว์อสูรตัวอื่นผ่านมา ก็เพียงมองแล้วเลยผ่านไป จะให้คิดอย่างไรได้ ถ้ามิใช่เพราะอสรพิษใต้ต้นไม้เชื่อฟังคำสั่งของนาง

ในลานฝึกยุทธ์มีเพียงสองคู่ คนอื่น ๆ ยังไม่กลับมา ซือหม่าฮุ่ยหลิงที่กลับมาก่อนหน้า ไปอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าชุดใหม่ รั่วซีรีบเตรียมการให้เรียบร้อย เธอใช้ผ้าสีทึบสร้างเป็นกระโจมครอบคลุมหม้อหลอมโอสถ เพราะสมุนไพรบางชนิดที่หลอมโอสถอี่จู้มิอาจโดนแสงได้

ไม่ทันได้ลงมือทำอะไรมากกว่านี้ รองเจ้าสำนักกงซุนหยูก็ประกาศเสียงดังว่า “ทุกคนโปรดรอก่อน ปีนี้ต่างจากปีก่อน ตรงที่ข้าจะให้ทุกคนสุ่มจับรายชื่อโอสถใหม่ โดยสลับหลอมกับของผู้อื่น ทั้งนี้เพื่อทดสอบไหวพริบและสติปัญญา พวกเจ้าจะแก้ปัญหาเฉพาะหน้าอย่างไร โอสถที่มิได้ศึกษามาอย่างละเอียดถี่ถ้วนจะทำได้ดีแค่ไหนกัน ของรางวัลในปีนี้สูงค่ายิ่งนัก เป็นการดีถ้าการทดสอบจะยากตามไปด้วย”

เมื่อเสียงรองเจ้าสำนักกล่าวจบ ใบหน้าที่ครึ่งหนึ่งอัปลักษณ์อีกครึ่งหนึ่งงดงามกระตุกด้วยความโกรธ สุ่มจับรายชื่อโอสถใหม่อย่างนั้นหรือ สมุนไพรหายากอย่างดีที่เธอใช้ซื้อจิ่งลู่ จะต้องตกไปเป็นของผู้อื่น กระโจมที่เพิ่งสร้างเสร็จเมื่อสักครู่จะถูกใช้โดยผู้อื่น และหากเดามิผิดคนที่จะได้รายชื่อโอสถอี้จู่คงมิพ้นซือหม่าฮุ่ยหลิง

รั่วซีลงมือพังกระโจมทิ้งทันที จิ่งลู่ยืนมองอมยิ้มอยู่ด้านข้าง เขาเอ่ยเบา ๆ ว่า “ใจเย็น ๆ ศิษย์น้อง อากาศไม่ร้อนนัก ทว่าเจ้ากำลังจะทำให้ที่นี่ลุกเป็นไฟแล้ว”

“กลั่นแกล้งกันชัด ๆ ข้าเองก็มนุษย์คนหนึ่ง สมควรนิ่งเฉยเย็นชาเป็นรูปปั้นให้ผู้อื่นรังแกหรือ ของที่ข้าเป็นผู้สร้างย่อมมีสิทธิ์ทำลาย” รั่วซีกลายเป็นเด็กน้อยขี้โมโหในฉับพลัน เธอถูกกระทำโดยซือหม่าฮุ่ยหลิงมาหลายครั้ง ถึงแม้ในแต่ละครั้งจะเพียงเล็กน้อย แต่สั่งสมไปนานวันเข้าก็สร้างความรำคาญจนรู้สึกเบื่อหน่าย ราวกับสุนัขบ้าที่กัดไม่ยอมปล่อย ยิ่งคราวนี้เห็นได้ชัดว่าเป็นการสมรู้ร่วมคิดกันกับรองเจ้าสำนัก

จากที่รั่วซีคาดการณ์เอาไว้ ซือหม่าฮุ่ยหลิงหมายจะใช้การหลอมโอสถในวันนี้ ก้าวข้ามไปสู่ขั้นกลางต่อหน้าผู้คน นางจะเป็นที่จดจำ ผู้อื่นจะพากันยกย่องเลื่อมใส โอสถอี่จู้เป็นโอสถที่มีส่วนผสมของสมุนไพรหายาก หากนางทำทุกอย่างออกมาได้ดีไร้ที่ติ ความฝันที่จะก้าวข้ามไปสู่ขั้นกลางนั้นอยู่แค่เอื้อมมือ

“ข้าไม่แพ้นางหรอก เจ้าอย่าได้โมโหไปเลย” จิ่งลู่ยังพยายามจะลดระดับโทสะของรั่วซีลง จากเหตุการณ์นี้ทำให้เขาพอจะรู้ว่า ซือหม่าฮุ่ยหลิงคือต้นกำเนิดของเรื่องทั้งหมด

“ข้ามิได้ห่วงว่าจะแพ้หรือไม่แพ้ แต่ข้าหงุดหงิดท่านอย่างยิ่ง ท่านไม่น่ามาเป็นผู้ปรุงโอสถเลยนะ น่าจะไปถือศีลแล้วออกบวช ละทิ้งทางโลกมุ่งสู่ทางธรรมไปเสียเลย” รั่วซีใช้เสียงเล็กเสียงน้อยในการกระแนะกระแหนเขา เธอสงสัยว่าจิ่งลู่เคยคิดแค้นใครบ้างหรือไม่ มือที่ใช้หลอมโอสถนี้เคยเปื้อนเลือดสังหารผู้ใดบ้างหรือเปล่า

จิ่งลู่เพียงยิ้มรับ หากร้อนมาก็แค่เย็นตอบ เท่านี้นางก็สงบลงโดยง่าย อุปนิสัยของคุณหนูสี่ผู้นี้รับมือได้ไม่ยากสำหรับเขา

ตอนอยู่ในป่า รั่วซีไม่อยากโกงโดยการทำให้ซือหม่าฮุ่ยหลิงจนตรอก บีบให้นางใช้ลูกแก้วยอมแพ้ ผลจากความใจดีนั้น ทำให้อีกฝ่ายกลับมาตลบหลัง แต่อย่าคิดว่าโอสถอี่จู้จะหลอมออกมาได้ง่าย ๆ การหลอมไม่เหมือนกับการทำยาลูกกลอนที่รั่วซีเคยทำ การหลอมจะใช้พลังของผู้มีพรสวรรค์ ดูสิว่าซือหม่าฮุ่ยหลิงมีความสามารถแค่ไหนกัน และยังมีอุบายบางอย่าง เธอวางเอาไว้ในสมุนไพรเพื่อทดสอบจิ่งลู่ มิรู้ว่าซือหม่าฮุ่ยหลิงจะดูออกหรือไม่

หลังจากที่ทุกคนออกมาจากป่าจนครบ ซือหม่าฮุ่ยหลิงอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าเสร็จแล้ว รองเจ้าสำนักกงซุนหยูจึงได้เรียกออกไปสุ่มจับรายชื่อโอสถใหม่ จิ่งลู่ได้โอสถสลายพลังยุทธ์ โอสถตัวนี้ก็มีความยากไม่แพ้กัน ส่วนซือหม่าฮุ่ยหลิงนั้น ไม่ได้ผิดไปจากการคาดเดาเลย นางได้โอสถอี่จู้

รองเจ้าสำนักกงซุนหยูยิ้มอย่างอบอุ่นใจดี ให้กับศิษย์รักซือหม่าฮุ่ยหลิง “ไม่เสียทีที่เป็นศิษย์ของข้า โอสถอี่จู้จะทำให้เจ้าจรัสแสงได้อย่างแน่นอน”

“ซือฝุ[1] โปรดวางใจ ศิษย์มีความมั่นใจอย่างเต็มเปี่ยม” ซือหม่าฮุ่ยหลิงตอบกลับด้วยท่าทีฮึกเหิม ใบหน้าสดใสน่ารักเป็นประกายมุ่งมั่น

รั่วซีแค่นเสียงออกจมูก มิใช่ว่าเตรียมการกันมาแล้วรึ ที่ทำให้ซือหม่าฮุ่ยหลิงจับได้รายชื่อโอสถอี่จู้ หากเธอเต็มใจให้ของใครไปแล้ว หรือทำลายมันด้วยตัวเอง เธอไม่คิดเสียดายแม้สักนิด ทว่าวันนี้รั่วซีกลับรู้สึกเสียดายไข่เม่นปักษ์น้ำค้างแข็ง ผลอสรพิษจันทรา หรือแม้กระทั่งผลเบอร์รี่เขียวกับแดง ของที่มิใช่ของตัวเอง เมื่อกระหายอยากได้ ก็จงรับผลที่ตามมาหากความสามารถไม่ถึงพอ

จิ่งลู่พารั่วซีไปยังจุดหลอมโอสถถัดจากพื้นที่ของตัวเอง ผู้ที่ได้โอสถสลายพลังยุทธ์ก่อนหน้านี้ก็อยู่ใกล้กับพื้นที่เดิมของจิ่งลู่ เมื่อขยับเคลื่อนย้ายแล้วสุดท้ายก็ยังได้หลอมโอสถใกล้กับซือหม่าฮุ่ยหลิงอยู่ดี

ใบหน้าคม ดวงตาเป็นประกายลึกล้ำมองมาทางรั่วซีอย่างระแวดระวัง นางคือเสียนจูจู ส่วนซือหม่าฮุ่ยหลิงมีรอยยิ้มอ่อนโยนประดับอยู่บนใบหน้าตลอดเวลา

รั่วซียกมุมปากเป็นรอยยิ้มไม่คล้ายยิ้มให้กับทางนั้น ก่อนจะหันกลับมาสนใจจิ่งลู่ ช่วยกันตรวจสอบอุปกรณ์ทุกอย่าง รวมไปถึงสมุนไพรทุกชนิด ทุกอย่างที่เจ้าของเดิมเตรียมมานับได้ว่าดีที่สุดเช่นกัน ทำให้รั่วซีวางใจยิ่ง

หม้อหลอมโอสถมีขนาดปานกลาง ไร้รอยร้าวหรือแตกหัก มีทั้งหมดสองชั้นสามารถถอดออกได้ องค์ประกอบทุกส่วนอยู่ในเกณฑ์ที่กำหนด สำหรับสมุนไพรก็สดใหม่ มีกลิ่นหอมอ่อน ๆ โชยออกมา ทั้งปริมาณที่พอเหมาะและเตรียมไว้เกินเผื่อขาดเหลือ ความเสียหายอย่างใบหงิกงอหรือช้ำนั้น ไม่มีให้เห็นแต่อย่างใด รั่วซีชื่นชมเจ้าของเดิมอยู่ในใจ

“ศิษย์พี่เคยหลอมโอสถสลายพลังยุทธ์หรือไม่”

“ไม่เคย”

.....” หัวใจของรั่วซีเหมือนถูกทุบตีอย่างหนัก หญิงสาวเอ่ยถามเสียงรอดไรฟันว่า “เมื่อเดือนก่อนที่ท่านจะเอาโอสถสลายพลังยุทธ์มาให้ข้ากิน นั่นท่านซื้อมาหรอกหรือ”

“อืม ข้าเองก็ต้องพกเอาไว้ป้องกันตัว รวมถึงยาพิษชนิดอื่น ๆ ด้วย” จิ่งลู่ตอบพร้อมรอยยิ้ม ใบหน้าหล่อเหลาแบบบริสุทธิ์ดูไร้เดียงสา

รั่วซียกมือกุมขมับ เธอนวดเส้นเลือดที่นูนออกมา “เพราะเหตุใดถึงไม่เคยหลอมเอง”

“เพราะว่าต้องใช้พลังถึงสองเท่า การรวมธาตุซับซ้อน ผู้หลอมจะต้องมีสมาธิอย่างมาก ข้าเห็นว่ามันเสียเวลาเกินไป เอาไว้ไปหลอมโอสถอื่นดีกว่า จึงมิเคยหลอมเอง”

รั่วซีกลอกตามองบน เอาเถิด เธอลงเรือลำเดียวกับเขาแล้ว จิ่งลู่ไม่กล้าทำให้รั่วซีผู้นี้ผิดหวังหรอกใช่หรือไม่? หญิงสาวจดจ้องชายหนุ่มข้างกายอย่างประทุษร้าย “ศิษย์พี่คงรู้ว่าข้าอยากได้ของรางวัลพวกนั้นมากเพียงใด”

จิ่งลู่หัวเราะเมื่อได้ยินคำข่มขู่ของศิษย์น้องตัวน้อย “ข้ารู้ ข้ารู้ วางใจเถิด ข้าจิ่งลู่มิใช่แค่มีพรสวรรค์ แต่มันคือความสามารถที่แท้จริง”

นั่นมิใช่คำโอ้อวดเลยแม้แต่น้อย สำหรับคนที่มีพรสวรรค์โดดเด่นอย่างเขา แม้ว่าโอสถตัวนั้นจะไม่เคยหลอมมาก่อน ทว่าหากรู้ถึงขั้นตอนและส่วนผสมทั้งหมด ก็ไม่ใช่เรื่องยากที่จิ่งลู่จะหลอมออกมาไม่ได้ เขาเป็นศิษย์เพียงคนเดียวในสำนักศึกษาหลวงเสินเซิ่งเอ๋อเกาซ่าง[2] ปีสุดท้าย ที่ก้าวข้ามไปสู่ขั้นกลางก่อนใคร ๆ ในตอนนี้พรสวรรค์ที่ถือครองอยู่ เพิ่มระดับขึ้นอย่างน่าตกใจ การเลื่อนขั้นไปสู่ผู้ปรุงโอสถขั้นสูงสำหรับจิ่งลู่ง่ายดายราวพลิกฝ่ามือ

พอก้าวมาสู่ขั้นกลางแล้วจิ่งลู่ก็ได้รับชื่อเสียงและเกียรติยศ โดยมีกลุ่มอำนาจจากตระกูลต่าง ๆ ให้การสนับสนุน ได้รับความคุ้มครองจากฮ่องเต้อยู่เบื้องหลัง ไม่มีใครบังคับเอาตัวจิ่งลู่ไปครอบครองเพียงหนึ่งเดียวได้ นอกจากเขาจะเต็มใจเท่านั้น ด้วยเหตุนี้เองจึงทำให้มีหลายตระกูลอยากให้บุตรสาวได้เป็นฮูหยินของจิ่งลู่ หรือเป็นเพียงอนุก็ถือว่าได้รับเกียรติอย่างสูงสุด

แต่ถึงจิ่งลู่จะได้รับอภิสิทธิ์มากมาย หากยังอยู่ในสำนักศึกษาหลวงก็ไม่ต่างไปจากนักเรียนคนหนึ่ง ไม่แปลกที่เขาจะถูกกลั่นแกล้งโดยผู้อื่น ขนาดเชื้อพระวงศ์ยังต้องเสวยข้าวหม้อเดียวกัน นับประสาอะไรกับเขาที่เป็นแค่ลูกขุนนางที่มีพรสวรรค์ของผู้ปรุงโอสถกันเล่า

รองเจ้าสำนักกงซุนหยูให้เวลาหนึ่งเค่อ[3] ในการตรวจสอบความเรียบร้อย ระหว่างนี้รั่วซีได้ยินเสียงไม่สบอารมณ์แว่วมาตามสายลมว่า “อ่า ไข่เม่นปักษ์น้ำค้างแข็งตั้งสามใบเชียวนะ อุ๊ย ผลอสรพิษจันทราที่ว่าหายากยิ่ง อ๊ะ แล้วยังมีผลเบอร์รี่เขียวกับแดงที่พี่สาวสี่ทะนุถนอมเด็ดมาด้วยตัวเอง ข้าช่างมีบุญเสียเหลือเกินว่าหรือไม่”

ซือหม่าฮุ่ยหลิงหันไปถามความเห็นคู่หูของนาง ใบหน้าจิ้มลิ้มของคุณหนูหกดูสดชื่นแจ่มใส ริมฝีปากเล็กคลี่ออกเป็นรอยยิ้มมีความสุขที่ตนจับได้โอสถอี่จู้

“ถ้ามีบุญแต่ไร้ซึ่งวาสนาไม่นับเป็นอย่างไรได้ แต่เจ้ามีทั้งบุญและมีทั้งวาสนาได้หลอมโอสถอี่จู้ต่อหน้าผู้คน สุ่มจับรายชื่อโอสถใหม่โดยมีสายตามากมายคอยจับจ้อง สวรรค์ประทานโอกาสให้ถึงเพียงนี้ ผู้ใดจะร้องหาความไม่เป็นธรรมได้อีกเล่า”

เสียนจูจูคู่หูของซือหม่าฮุ่ยหลิงกล่าวประจบประแจง ทั้งเหน็บแนมไปยังรั่วซีที่ตนคิดว่า อีกฝ่ายคงกำลังจะกระอักเลือดด้วยความโกรธ ทว่านางคิดผิด คุณหนูสี่ซือหม่ารั่วซียิ้มแย้มสนทนากับจิ่งลู่ โดยมิได้สนใจพวกนางเลยแม้แต่นิดเดียว

ซือหม่าฮุ่ยหลิงที่เห็นแบบเดียวกับเสียนจูจูกำชายกระโปรงแน่น เนื้อผ้าสีเขียวอ่อนยับย่นตามแรงกำที่มากกว่าปกติ ผิวขาวบางประหนึ่งแตกหักง่ายกลายเป็นสีแดงจากแรงอารมณ์ที่พุ่งขึ้นสูง ซือหม่าฮุ่ยหลิงถูกยั่วยุจากอีกฝ่ายด้วยรอยยิ้มเดียวเท่านั้น

รั่วซีนำผ้ามาฉีกเป็นเส้นเล็ก ๆ แล้วผูกติดกันเป็นเส้นยาว จากนั้นนำมาผูกล้อมพื้นที่ของจิ่งลู่เอาไว้ ราวกับจะทำพิธีอะไรบางอย่าง และผ้าอีกเส้นหนึ่งผูกเชื่อมระหว่างข้อมือของตัวเองและเส้นผ้าล้อมพื้นที่ ทั้งนี้เพื่อสร้างเป็นปราการล่องหนปกป้องเอาไว้ เธอมิอาจส่งเสียงได้ตลอดเวลา ฉะนั้นต่อให้มันดูแปลกประหลาดต่อหน้าผู้อื่นเธอก็ต้องทำ

“หมดเวลา!” เสียงรองเจ้าสำนักกงซุนหยูประกาศก้อง ตามมาด้วยประกาศอีกอย่างหนึ่งว่า “เริ่มหลอมโอสถได้!”

จิ่งลู่ลงมือหลอมโอสถ เขาใส่สมุนไพรทุกอย่างลงไปในหม้อชั้นสอง จากนั้นปิดชั้นลงไปเพื่อให้โอสถที่หลอมออกมาอยู่ในชั้นบนสุด ชายหนุ่มมีสมาธิอย่างยิ่งไม่สนใจสิ่งรอบข้าง หรือแม้แต่จะคุยกับหญิงสาวผู้เป็นคู่หู

รั่วซีเห็นที่มือของเขามีธาตุต่าง ๆ แผ่กระจายออกมา ไอสีทองไหลวนเป็นคลื่นพลังเข้าไปในรูข้างหมอหลอมโอสถ นี่เองที่ทำให้เธอเข้าใจว่า แท้จริงแล้วผู้มีพรสวรรค์ของผู้ปรุงโอสถก็มีพลังยุทธ์ ทว่าเป็นพลังยุทธ์ในการหลอมโอสถเท่านั้นมันมิสามารถใช้ต่อสู้ได้

ใบหน้าของจิ่งลู่มีเหงื่อผุดซึม ทว่ารั่วซีไม่คิดจะซับให้แต่อย่างใด ไม่เหมือนกับคู่อื่นที่ดูแลกันอย่างดียิ่ง หนึ่งเพราะเธอกระดากอายกับบุรุษอื่น สองคือห่วงความปลอดภัยของจิ่งลู่ เสวี่ยหมิงขี้หึงยิ่งกว่าอะไรดี หากเธอยกผ้าเช็ดหน้าซับเหงื่อให้จิ่งลู่ พรุ่งนี้เขาอาจจะไม่มีชีวิตอยู่แล้วก็เป็นได้

เธอมองเม็ดเหงื่อไหลผ่านตาเขาด้วยความจำใจ จิ่งลู่กะพริบตาส่ายศีรษะอย่างรำคาญ ในระหว่างหลอมโอสถห้ามเสียสมาธิโดยเด็ดขาด เช่นนั้นแล้วโอสถที่ได้จะไม่บริสุทธิ์เท่าไร เขาเป็นพวกชอบความสมบูรณ์แบบ ฉะนั้นจึงปล่อยให้ตัวเองแสบตาแทนที่จะยกแขนขึ้นซับเหงื่อ

ขั้นตอนหลอมโอสถมีวิธีที่ต่างกันออกไปแล้วแต่โอสถที่ได้รับ อย่างซือหม่าฮุ่ยหลิงตอนนี้จำต้องพักหม้อหลอมเอาไว้สักระยะหนึ่ง นางจึงขออนุญาตไปเข้าห้องน้ำ โดยมีผู้คุมตามไปด้วยเพื่อความโปร่งใส ส่วนคู่หูของนางเสียนจูจูก็เฝ้าระวังหม้อหลอมเอาไว้

ซือหม่าฮุ่ยหลิงจากไปไม่นานก็เกิดเรื่องขึ้น เสียนจูจูอยู่ ๆ ก็เป็นลมล้มลงไปนอนชักกระตุกครู่หนึ่งก่อนจะแน่นิ่ง ผู้คนโดยรอบส่งเสียงฮือฮา มิมีใครเข้ามาในลานฝึกยุทธ์ แม้กระทั่งเจ้าสำนักทั่วป๋าอี้และรองเจ้าสำนักกงซุนหยูที่นั่งดูอยู่ รวมถึงอาจารย์คนอื่น ๆ ก็เช่นเดียวกัน

ความมีคุณธรรมสูงส่งของจิ่งลู่ทำให้เขาเริ่มเสียสมาธิ รั่วซีรีบคว้าจับแขนทั้งสองของเขาให้อยู่ในจุดเดิม แล้วควบคุมธาตุที่ปล่อยออกมาไม่ให้จางหายไป เสียงหวานเอ่ยเพียงว่า “ศิษย์พี่ควรทำ ในสิ่งที่ควรจะทำ และก็ควรรู้ด้วยว่า ผู้อื่นต้องการกลั่นแกล้งท่าน ฉะนั้นอย่าได้สนใจ”

จิ่งลู่จ้องสบเข้าไปในดวงตากลมโตของหญิงสาว ในนั้นสะท้อนภาพเขาและเชื่อมั่นอย่างเต็มเปี่ยม ชายหนุ่มจึงปล่อยธาตุออกมาหลอมโอสถต่อไป เขารู้สึกแปลกใจกับสิ่งที่นางทำได้ ความลับของนางเขาเก็บเอาไว้กับตัวมิเคยบอก

อาเหยียน นอกจากรูปลักษณ์ภายนอกเท่านั้น เขาเองก็อยากรู้เช่นกันว่านางจะงดงามมากเพียงใด

ชายหนุ่มรู้สึกอบอุ่นในใจ ที่มีผู้อื่นนอกจากคนในครอบครัวไว้ใจเขาถึงเพียงนี้ ด้วยนิสัยของนางเพียงกระดิกนิ้วหนึ่งครั้ง เขาก็สิ้นชีพอย่างง่ายดายแล้ว ทว่านางกลับปล่อยให้เขามีชีวิตอยู่ต่อไป เปิดโอกาสให้เรียนรู้นิสัยซึ่งกันและกันคบหาเป็นสหาย

“หากเกิดอะไรขึ้นท่านมิต้องสนใจรู้หรือไม่ หลอมโอสถต่อไปให้สำเร็จ” เธอเอ่ยกำชับจิ่งลู่อีกหน

รั่วซีกระชับผ้าผูกกับข้อมือตัวเอง ส่งปราณเข้าไปจำนวนหนึ่ง สร้างปราการเอาไว้รอบ ๆ จิ่งลู่ แล้วเดินไปหาคู่หูของซือหม่าฮุ่ยหลิง ในมือถือถ้วยใส่อะไรบางอย่างอยู่ในนั้น

หญิงสาวยอบตัวลงประคองอีกฝ่าย “นี่ เจ้าเป็นอย่างไรบ้าง” ตอนเอ่ยคำถามรั่วซีลอบจับชีพจรไปด้วย เพียงเท่านี้ก็รู้แล้วว่าไม่ได้ป่วยจริง

เธอก้มลงไปกระซิบชิดริมหูฝ่ายนั้น “เจ้ารู้หรือไม่ว่าข้าถืออะไรมาด้วย นี่น่ะเป็นยาพิษชนิดร้ายแรง หากดื่มเข้าไปแล้วจะได้นิทราเช่นนี้ไปตลอดกาล โดยไม่ต้องแสร้งทำอีก” ว่าจบ เธอเห็นคู่หูของซือหม่าฮุ่ยหลิงย่นหัวคิ้วเล็กน้อยทั้งที่ตายังปิดสนิท นางนอนนิ่งไม่ขยับเคลื่อนไหว

รั่วซียกยิ้มมาดร้าย อยากลองดีกับเธอหรือ ได้! มาเฟียจัดให้ “ข้าเคยบอกเจ้าแล้วว่า แท้จริงแล้วข้าโหดเหี้ยมกว่าที่เจ้าคิดมากนัก” จากนั้นเธอก็บีบจมูกของอีกฝ่ายแล้วรอเวลา ในมือถือถ้วยค้างเอาไว้เตรียมกรอกลงไป

ในที่สุดเสียนจูจูก็มิอาจทนไหว นางขาดอากาศหายใจจนหน้าเขียว ปากอ้าเผยอหอบเอาอากาศเข้าไป และทันใดนั้นยาพิษตัวที่ว่าก็ไหลลงเข้าสู่ลำคอ ความเย็นที่สัมผัสได้ทำให้นางเสียขวัญอย่างรุนแรง

คู่หูของซือหม่าฮุ่ยหลิงตื่นตระหนก นางลืมตาโพลงผลักอีกฝ่ายออกห่าง แล้วรีบพ่นน้ำพวกนั้นออกมากระจายเต็มพื้นไปหมด นางชี้หน้าต่อว่าเสียงดัง “เจ้าช่างอำมหิตนัก หมายสังหารข้าต่อหน้าผู้คนเชียวหรือ!”

รั่วซียกมือทาบอกสีหน้าสลดโดยพลัน “เหตุใดเจ้าถึงคิดใส่ร้ายข้า น้ำสะอาดที่นำมาให้ดื่มก็พ่นทิ้งอย่างไม่รับน้ำใจ ข้าเป็นห่วงเจ้าก็ผิดบาปด้วยหรือ”

“น้ำสะอาด!?” เสียนจูจูหน้าเปลี่ยนสี นางมองอย่างหวาดหวั่นไปยังถ้วยในมือของคุณหนูสี่

รั่วซีแย้มยิ้มเชิดหน้าขึ้นเล็กน้อย แล้วเทน้ำที่เหลือในถ้วยใส่ปาก โดยไม่ให้ริมฝีปากแตะถูกขอบถ้วย เหมือนที่เธอทำกับเสียนจูจูทุกอย่าง น้ำใสไหลลงมาเป็นสายผ่านปากแดงดุจผลอิงเถา[4] เข้าไป หญิงสาวหลับตาพริ้มแล้วกลืนหนึ่งอึกสองอึกช้า ๆ อย่างตั้งอกตั้งใจ ก่อนจะลืมดวงตาที่ส่องประกายสดใสขึ้นมา

“อา สดชื่นยิ่งนัก น้ำแร่บริสุทธิ์จากภูเขาสูงที่เก็บในยามเช้าตรู่ มิเพียงทำให้ผู้ดื่มแก้กระหาย แต่ยังทำให้ผิวพรรณเปล่งปลั่งอีกด้วย”

สิ่งที่รั่วซีเพิ่งทำไปเมื่อสักครู่เป็นการพิสูจน์ความบริสุทธิ์ของเธอ ในเรื่องที่ถูกเสียนจูจูกล่าวหา

ผู้คนที่ได้ยินโดยรอบพากันซุบซิบนินทา ด้วยรู้แล้วว่าคู่หูของซือหม่าฮุ่ยหลิงหมายกลั่นแกล้งจิ่งลู่ โดยการแสร้งป่วยเพื่อให้เขาเสียสมาธิ พอคุณหนูสี่เป็นห่วงนำน้ำมาป้อนให้แก้กระหาย ก็คิดใส่ร้ายกันหน้าด้าน ๆ

รั่วซีลอบยิ้มให้อีกฝ่ายเห็นเพียงคนเดียว เป็นรอยยิ้มสาแก่ใจ

คู่หูของซือหม่าฮุ่ยหลิงรู้ตัวแล้วว่าหลงกลก็ให้เจ็บใจยิ่ง นางกัดฟันข่มกลั้นอารมณ์ที่ปะทุอยู่ในอก



[1] ซือฝุ หมายถึง อาจารย์

[2] เสินเซิ่งเอ๋อเกาซ่าง หมายถึง น่านับถือและสูงส่ง หรือ ศักดิ์สิทธิ์และสูงส่ง

[3] 1 เค่อ = 15 นาที

[4] อิงเถา คือ เชอร์รี่

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 201 ครั้ง

34,990 ความคิดเห็น

  1. #31756 Sense.Serene (@sense143) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 23 มกราคม 2560 / 14:18
    แล้วเปลือกหอยที่ติดหลังพี่ชายโลกก่อนอะ. มีพลังวิเศษมั้ยคะ><
    #31756
    0
  2. #31551 มูมู (@mumuka) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 21 มกราคม 2560 / 19:45
    พี่หมีเราไม่ธรรมดาเลย ระดับสิบเลยที่เดียว 5555
    #31551
    0
  3. #29923 Slyvester (@areeya-aoy) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 6 มกราคม 2560 / 08:35
    ฮ่าๆๆๆ พี่หมีนึกว่าหมีธรรมดา หมีระดับสิบนี้หวา
    #29923
    0
  4. #29319 deepforest (@deepforest) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 1 มกราคม 2560 / 12:06
    ก้ากกก นางเอกไปนับเพื่อนกับพี่หมีเค้าตั้งกะเมื่อไร เอาว่าคราวหน้าอย่าลืมไปตีซี้ใหม่ให้แน่ใจก่อนจะชวนเล่นงิ้วน้า
    #29319
    0
  5. #29181 เมมฟิส (@tiks) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 31 ธันวาคม 2559 / 21:06
    รั่วซีรักษาองค์ชายสี่ให้ได้น่ะ
    #29181
    0
  6. #28866 jojosaba (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 19 ธันวาคม 2559 / 20:17
    คนแต่งสำนวนน่ารักจังล่ะนิ
    #28866
    0
  7. #25961 chanchan123 (@minhochanyeol123) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 12 พฤศจิกายน 2559 / 23:14
    อะไรคือคิดว่าไม่อยากเสียประตูหลังแต่ถ้าเป็นประตูหน้าจะคิดดูก่อน นางเอกรั่วสมชื่อ 555
    #25961
    0
  8. #23451 Wanz Luvz (@narakstory) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2559 / 11:45
    นางเอกหน้ามึนเกิ๊นนน 55555
    #23451
    0
  9. #23245 yaowarak_w (@yaowarak_w) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 29 ตุลาคม 2559 / 15:28
    พิมพ์สลับที่กันคะ
    ย่อหน้าตอนที่หมีเข้ามาใกล้....เขาสัมผัสพลัง...
    เป็นอันพลังกล้าแข็ง => เป็นพลังอันกล้าแข็ง
    #23245
    0
  10. #23053 tob y (@loversy) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 27 ตุลาคม 2559 / 22:02
    มีคำผิดค่ะ คำว่าทิศทาศ =ทิศทาง ช่วงเเรกๆ นะคะ ไรท์
    #23053
    0
  11. #22823 kik1529928 (@kik1529928) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2559 / 11:49
    ใครติดหนี้ใครกันแน่นี่?555555555
    #22823
    0
  12. #22695 POSTION (@kkkpit0009) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 21 ตุลาคม 2559 / 13:19
    ตัดเเขนเสื้อ555
    #22695
    0
  13. #20225 Aiyahpicha (@Aiyahpicha) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 17 ตุลาคม 2559 / 22:39
    ขอบคุณค่าาาาา
    #20225
    0
  14. #19863 ปีศาจสีเงิน (@aaron-anael-abel) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 17 ตุลาคม 2559 / 09:43
    ตลกคุณหมีกับซีเอ๋อร์
    #19863
    0
  15. #19833 วายุจัง (@inu47) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 16 ตุลาคม 2559 / 22:46
    เห็นด้วยกับผู้แปลแหะ เบี่ยงเบนแน่ๆ
    #19833
    0
  16. #19657 dkarwin (@dkarwin) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 15 ตุลาคม 2559 / 22:35
    สนุกมากค่ะสุดยอด
    #19657
    0
  17. #18951 moriko!!~ (@nerfertiti) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 13 ตุลาคม 2559 / 12:18
    รั่วซีแหย่พี่หมีจนได้เรื่อง5555
    #18951
    0
  18. #17742 Know-Are (@Know-Are) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 10 ตุลาคม 2559 / 15:11
    ตกลงหมีนี้แค้นซีซีเบอร์ใหนเนี้ยถึงได้อาคาดขนาดนั้นแต่คนซวยคือชายสี่นะ555555
    #17742
    0
  19. #15552 noo_parekapoom (@noo-pare) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 6 ตุลาคม 2559 / 19:57
    แบบนี้ก็ได้เรอะ ชอบๆ
    #15552
    0
  20. #13663 cherryme (@cherryme) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 3 ตุลาคม 2559 / 00:10
    ขำอีหมีแบบ ท้องแข็ง โอยยยย555555
    #13663
    0
  21. #13574 JENNYHA (@jennyha) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 2 ตุลาคม 2559 / 16:28
    ชอบบบบบ
    #13574
    0
  22. #11320 Danwtlese (@sutida72) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 24 กันยายน 2559 / 11:53
    อะไรประตูหน้าประตูหลังย่ะเจ๊ซี ! หามีความเป็นกุลสตรีไม่
    #11320
    0
  23. #9872 kik-kik-saranung (@watptr45) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 19 กันยายน 2559 / 22:52
    ถ้าเป็นประตูหน้าก็จะยอมใช่มะ 5555
    #9872
    0
  24. #9753 MindGmini (@mind654mind) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 19 กันยายน 2559 / 22:01
    โง้ยทีมพี่พมีได้ม้ายยย พลังสูงจนอยากซบขนนิ่มๆ(?)555555
    #9753
    0
  25. #7216 นกยูง-มายา (@Nokyoong) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 11 กันยายน 2559 / 19:18
    โอะ พี่หมี ระดับสูงเสียด้วย
    #7216
    0