Final Fantasy XV (Yaoi)รวมฟิคเรื่องสั้น+ยาว แล้วแต่อารมณ์

ตอนที่ 5 : Chocobo 3 ( Noctis x Prompto) NC

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 485
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2 ครั้ง
    7 ก.ค. 60

*มีบางส่วนที่ถูกตัดออกไปถ้าใครอยากอ่านแบบตัวเต็มติดตามได้ในธัญวลัยนะคะ



พรอมโต้ไม่เข้าใจว่าทำไมน็อคทิสต้องทำแบบนี้...หึ ทำอะไรอย่างนั้นหรอ หึ ก็...รีบวิ่งลงจากรถเข้ามาในป่า พอเขาเข้ามาตามหากลับเล่นอะไรไม่รู้ ทำตัวอย่างกับโรคจิตมาจับมาลวนลามเขา น็อคทิสจะรู้บางมั้ยว่าเขากลัวจนขวัญเสียแค่ไหน  ที่จะให้ใครก็ไม่รู้มาทำตัวโรคจิตใส่เขา





พรอมโต้พอรู้ว่าคนที่กำลังจะทำท่าข่มขืนเขาเป็นใคร เขาทั้งตกใจและทั้งโกรธ ทั้งอับอาย เกิดคำถามขึ้นมาในใจ





‘ทำไมล่ะน็อค’






‘ทำไมถึงทำแบบนี้’






‘เห็นความรู้สึกฉันเป็นอะไรกันแน่’






ทีแรก ร่างกายของเขาสั่นเทาหมดทั้งตัวไปด้วยความกลัว... แต่ ตอนนี้กลับสั่นเทาไปด้วยความโกรธและอับอายที่ เผลอพูดความในใจออกไป เพราะความในใจของเขาน็อคทิสไม่สมควรจะได้รู้ กับคนที่กำลังจะแต่งงานไม่ควรรู้เลย ถึงแม้ว่าเขาจะไม่ได้สารภาพรักโดยตรงก็เถอะ แต่อีกฝ่ายก็น่าจะเดาออกนี่น้า  น้ำตาที่กำลังจะหยุดไหล กลับไหลแรงยิ่งกว่าเดิม





“ฮือ ฮือ ทำแบบนี้ทำไม ฮือ ฉันกลัว”





“อย่าร้องไห้เลยนะ ฉันทำไปแค่อยากแกล้งนายเฉยๆ”






น็อคทิสกอดพรอมโต้เอาไว้อย่างปลอบโยน แต่กลับพรอมโต้นี่สิ ถึงกับสะอึกไปเลยทีเดียวกับคำว่า แกล้ง ของน็อคทิส







‘เพื่อที่จะแกล้งฉัน...นายจำเป็นต้องทำถึงขนาดนี้เลยหรอ’







คิดแล้วเขาก็เสียใจ ก่อนที่ใบหน้าจะเปลี่ยนเป็นสีแดงก่ำด้วยความเขินอาย เมื่อประโยคต่อมาที่น็อคทิสกระซิบข้างหู






“เพราะว่า ฉันรักนาย ยังไงล่ะ”






พอน็อคทิสพูดจบประโยคก็เข้ามาประกบจูบลงริมฝีปากบางอวบอิ่มสีชมพู ดูดซับและเก็บเกี่ยวเอาความหวานจากคนตรงหน้า





พรอมโต้ตกใจการจู่โจมอย่างกระทันหันของน็อคทิส  เขาขัดขืนเล็กน้อยก่อนที่จะคอยตามในเวลาเดียวกัน




จูบแรกของเขามันไม่โรแมนติกเอาซะเลย รสจูบที่น็อคทิสมอบให้มันไม่หวาน อ่อนโยน แต่มันกลับหวาน เร่าร้อน และดุดัน  ทำให้ยากต่อการขัดขืน แถมเขายังเริ่มมีอารมณ์ร่วมด้วยอีกตั้งหาก  






จ๊วบ  จ๊วบ ~♡






เสียงจูบที่แสนจะลามกยิ่งช่วยเพิ่มอารมณ์ของสองหนุ่มเตลิด พรอมโต้ยกแขนขึ้นโอบรอบคอของน็อคทิส เป็นที่ยึดเหนี่ยวประคองตัวเองไม่ให้ล้มลงเพราะว่าขาของเขาเกิดอ่อนแรงแทบจะยืนไม่อยู่






'นี่สินะ จุมพิตจากเจ้าชาย อืม สุดยอดไปเลย'





เหมือนกับว่าน็อคทิสดูดเอาเรี่ยวแรงทั้งหมดของเขาไปเสียอย่างนั้น  สัมผัสที่เปียกแฉะภายในโพรงปากของเขา ความหวานที่รุ่มร้อนเกาะเกี่ยวกันจน น้ำใสๆที่ผสมระหว่างพวกเขาสองคนไม่สามารถกักเก็บไว้ข้างในโพรงริมฝีปากของพรอมโต้ได้หมด บางส่วนเขาก็กลืนลงไป แต่บางส่วนก็เอ่อล้นออกมาจากริมฝีปากบาง พวกเขาจูบและเก็บเกี่ยวความหวานด้วยกันเป็นเวลานานอยู่พอสมควร





“อืม อืม อ่า~♡ แฮ่ก  แฮ่ก”





พอน็อคทิสเห็นว่าคนตรงหน้าเริ่มประท้วงเพราะหายใจไม่ออก เขาจึงต้องยอมถอนริมฝีปากออกไปอย่างน่าเสียดาย  น็อคทิสมองดูคนตรงหน้าเขาที่หอบหายใจอย่างหนัก สองพวงแก้มที่แดงก่ำยังกะลูกพีช ดวงตาสีฟ้าใสบวมช่ำน้ำประกอบกับคราบน้ำตาจากการร้องไห้อย่างหนัก นัยน์ตาฉ่ำเยิ้มเชยขึ้นมามองดวงตาของเขา ริมฝีปากที่เผยออกมาเล็กน้อย ช่างเป็นภาพที่เซ็กซี่น่ามองยิ่ง และดูยั่วยวนยั่วสวาทเขาเสียจริง จนอยากที่จะทำอะไรที่มันลามกมากกว่านี้กับคนตรงหน้า




“ฉันขอนะพรอม หันหลังมาสิ”





“อืม”





พรอมโต้ทำตามอย่างว่าง่าย ตอนนี้อารมณ์ของเขา ชักนำทุกสิ่งทุกอย่างแล้ว หัวสมองของเขาตอนนี้มันว่างเปล่า ไม่สนแม้แต่ ความผิดชอบชั่วดี ตอนนี้เขาคิดแค่ว่า เขาต้องการแค่น็อคทิส





พรอมโต้หันสะโพกเข้าหาน็อกทิสโดนที่มือยึดต้นไม้ไว้เป็นหลัก พรอมโต้รู้สึกว่าตัวเขาเองเหม่อลอย ราวกลับหุ่นยนต์ที่ถูกตั้งโปรแกรมตามที่เจ้านายสั่ง...สั่งให้ทำอะไรก็ทำตามทุกอย่าง  ตอนนี้ท่อนล่างของเขาที่เปลือยเปล่าจากการกระทำของเจ้าชายที่เล่นอะไรพิเรนๆตอนจับตัวเขา สะโพกของเขาสัมผัสกับเนื้อผ้ากางเกงด้านหน้าของน็อคทิส และเขายังแกล้งน็อคทิสกลับโดนการขยับสะโพกไปมาเป็นการหยอกล้อกับสิ่งที่อยู่ด้านในกางเกงซึ่งถือว่าเป็นการเอาคืนสิ่งที่น็อคทิสแกล้งเขาก่อน  โดยที่ไม่รู้เลยว่าการกระทำของพรอมโต้นั้นมันยิ่งกลับทำให้อารมณ์หิวกระหายในตัวคนช่างยั่วของน็อคทิสสูงขึ้นแทนการเอาคืนมากกว่า





อ่า... น็อคทิสนึกอยากจะจับคนช่างยั่วมาตีก้นเป็นการลงโทษซะให้เข็ด ยิ่งการกระทำลักษณะท่าทางแบบนี้ยิ่งทำให้เขาตบะแทบจะแตกอดทนรอไม่ไว้อยู่แล้ว จากที่คิดจะแกล้งเฉยๆแต่ทำแบบนี้เขาคงต้องเริ่มเอาจริงแล้วสินะ  น็อคทิสจับสะโพกพรอมโต้มั่นเพื่อที่เขาจะได้เตรียมช่องทางไปต่อได้สะดวก





“อ๊ะ  เจ็บ นายทำอะไรอะน็อค ออกไปเดี๋ยวนี้นะ!” พรอมโต้ร้องโวยวายเขารู้สึกเจ็บช่องทางด้านหลังเหมือนกับมีบางอย่างเข้ามาในตัวเขา  เขาจึงหันไปมอง  ซึ่งก็เป็นอย่างที่คิดโดยคนที่มอบความรู้สึกนี้ให้เป็นฝีมือของเจ้าชายของลูซิสจริง





“ฉันไม่อยากให้นายเจ็บมาก อดทนหน่อยนะใกล้จะพร้อมแล้ว”





จากความรู้สึกของพรอมโต้ความรู้สึกตรงช่องทางด้านล่างรู้สึกถึงการเพิ่มจำนวน… ช่องทางขยายออกเขาเริ่มที่จะรู้สึกดีปด เจ็บ แสบเล็กน้อย





เมื่อน็อคทิสแน่ใจแล้วว่าคนตรงพร้อมแล้ว ซึ่งสังเกตุได้จากใบหน้าที่เงยขึ้น นังต์ตาที่ปิดสนิดดูเคลิ้มกับเสียงคราง ที่เล็ดลอดออกมาจากริมฝีปากบาง  เขาจึงรูดซิบกางเกงออก นำสิ่งที่อยู่ภายในออกมาซึ่งมันก็พร้อมเต็มที่เหมือนกัน เขาวนอยู่รอบๆช่องทางด้านหลัง ก่อนจะกดลงในสะโพกมนรวดเดี๋ยวหมด





พรอมโต้รู้สึกจุกแน่น เจ็บบริเวณช่องทางด้านหลัง แต่ก็แค่นั้น น็อคทิสยังคงนิ่งไม่ยอมขยับไปไหนรอให้คนที่เขาเชื่อมต่อด้วยเริ่มที่จะชิดชะก่อน เขาอยากจะรู้ทะนุถนอมร่างตรงหน้าให้มากที่สุด น็อคทิสเคยอ่านเจอในหนังสือ ไม่ว่าผู้หญิงหรือผู้ชาย ถ้าไม่เตรียมพร้อมจะเจ็บมากในครั้งแรก เขาไม่อยากให้ครั้งแรกของเขากับคนผมทองร่างบางมีความรู้สึกที่ไม่ดี...อยากให้มีแต่ความรู้สึกดีดีด้วยกันทั้งคู่






จากความรู้สึกเจ็บกลายเป็นความรู้สึกแปลกใหม่ เมื่อน็อคทิสเริ่มที่จะขยับตัวช้าๆ และรุกล้ำเข้ามาอย่างหนักหน่วง ดันเกิดไปโดนจุดที่ทำให้พรอมโต้ครวงครางอย่างหนักและร้องเสียงดังสนั่นไปทั่วบริเวณพื้นที่ป่ารอบข้าง  น็อคทิสล้วงมือเข้าไปในใต้เสื้อของพรอมโต้จับก้อนเนื้ออกอิ่มเต็มมือด้วยความที่เคยเป็นคนเจ้าเนื้อมาก่อนหน้าอกของพรอมโตใหญ่พอๆกับหน้าอกของผู้หญิงซะอีกยิ่งจับยิ่งทำให้รู้สึกว่าเต็มไม้เต็มมือ กิจกรรมบทเพลงรักของพวกเขาสองคนดำเนินต่อไปจนกระทั่งสุขสม…







“ฉันขออีกรอบนะ”  น็อคทิสกระซิบบอกข้างหูพร้อมจับพรอมโต้หันเข้าหาตัวอย่างกระทันหันทั้งๆที่พวกเขายังเชื่อมต่อกันอยู่ ดันแผ่นหลังคนผมทองให้ชิดกับตันไม้   พรอมโต้เกี่ยวขาเข้ากับน็อคทิสแน่น ส่วนแขนโอบรอบคอไว้ มือขย้ำเสื้อน็อคทิสจนยับ เสียงครางดังไม่หยุดปากเพื่อเป็นการระบายความเสียวซ่าภายใน  น็อคทิสได้ยินเสียงครางหวานดังนั้น เขาแทบจะสำลักความเสพสุขตายให้ได้ เขาก้มลงประกบริมฝืปากสีชมพูฉ่ำหวานไปพร้อมกับบรรเลงบทเพลงรักอีกครั้ง...ต่อไป



.




.




.




.




.




.




หลังจะบทเพลงรักที่ยาวนานจบลงทั้งคู่ต่างคนต่างจัดใส่เสื้อผ้าของตนเองให้เรียบร้อย





“น็อคโตะ”  





พรอมโต้เรียกชื่อของเจ้าชายอย่างแผ่วเบา  น็อคทิสหันหน้าไปตามเสียงเรียกก่อนที่ใบหน้าหันชาและรู้สึกเจ็บแสบบริเวณซีกแก้มขวา






เพียะ!!







จบไปแล้วกับ nc ที่รอคอย


เป็นตอนที่ต้องใช้ความมโนสูง


สำหรับเด็กดีก็คงได้เท่านี้

(ถ้าโดนแบนขอแบนตอนเดียวนะคะ ToT)

ผิดพลาดแต่ประการใดต้องขออภัยด้วย


ตอนต่อไปจะเข้าสู่ที่มาของซีรี่โจโคโบะแล้วนะคะ
 
*เหมือนเดิมคือเม้นเป็นกำลังใจให้ผู้แต่ง

แจ้ง  ถ้ามีอะไรเกิดขึ้นกับนิยายเรื่องนี้ผู้อ่านที่น่ารักทุกๆท่านสามารถไปตามอ่านได้ในธัญวลัยนะคะ







ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2 ครั้ง

13 ความคิดเห็น