[FIC EXO] ++{SEHUN X YOU} Bride of monarch ดั่งฤทัยราชัน

ตอนที่ 7 : ดั่งฤทัยราชัน-06-ราชพิธีอภิเษกสมรส

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,638
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 132 ครั้ง
    27 มี.ค. 61

-06-

 

ราชพิธีอภิเษกสมรส

 



 


     อุดมมงคลฤกษ์ เบิกฟ้าเบิกธรณี เริ่มพิธีอภิเษก รจเรขกระบวนแพร้ว เสียงสังข์แก้วบอกสัญญาณ พลทหารพลพรั่ง ราษฎร์หลั่งรอเคารพ พระทรงภพและชายา เก้านาฬิกาเก้านาที องค์ภูมีทรงม้า ดุจเทพานิรมิต เลิศฤทธีผาดผาย เฉิดฉายแจกแสงสุรีย์ พาชียะย่องเสด็จมา ยังพยัคฆาเมฆินทร์ จากทักษิณทิศใต้ ชายาไท้ทรงรถม้า เคลื่อนมาจากทิศอุดร ดังอัปสรละล่องฟ้า อัปสราพิลาสลักษณ์ ประจักษ์ชัดนัยน์ตา กัลยาพรั่นหทัย ยามใกล้พระวิหาร ดารดื่นประชาชน รอยลอนงค์นาถ ทวิขบวนจรดบาท พจน์ชี้ บารนีฯ

                                                             -นรินทร์ภิญญา-

 

 

และแล้ววันนี้ก็มาถึง.....

 

ข่าวการอภิเษกสมรสระหว่างองค์ชาย โอเซฮุน และสามัญชนชาวไทยนามว่า เจ้าจอมกัลยา ถูกเผยแพร่ไปทั่วโลกหลังจากทางราชวังได้เอ่ยประกาศหมายกำหนดการวันอภิเษกสมรสขึ้น สร้างความปลื้มปีติผสมผสานความแปลกใจต่อพสกนิกรทั้งสองประเทศ ในเมื่อไม่เคยมีผู้ใดทราบประวัติความเป็นมาของว่าที่พระชายามาก่อนเลย

 

ในวันนี้เจ้าจอมกัลยาถูกปลุกขึ้นมาตั้งแต่เช้ามืดเพื่อเตรียมแต่งตัวเข้าสู่พิธีการในเช้าวันนี้ ร่างแน่งน้อยถูกจับขัดสีฉวีวรรณราวครึ่งชั่วโมง ก่อนจะเดินเข้าสู่ห้องแต่งตัว ชุดประจำชาติของชาวหิมันตลายาถูกวงพาดไปกับที่นอนเพื่อรอร่างแน่งน้อยสวมใส่มันลงไป

 

“ทางนี้เพคะพระชายา” มณฑาพาเธอเดินเข้าไปในฉากกั้นบังตาพร้อมกับนางกำนัลอีกคน ชุดที่เตรียมไว้ถูกสวมทับลงบนร่างของเจ้าจอมช้าๆ ชุดที่ว่าเป็นชุดที่ตัดเย็บด้วยผ้าสีงาช้างทั้งชุด ข้างนอกเป็นผ้าชีฟองราคาแพงทับอีกชั้น ตามขอบเป็นลูกไม้สีน้ำตาลอ่อนตามระบายปลายของกระโปรงและปลายแขน ช่วงเอวคาดด้วยผ้าสีเดียวกัน ทรงของชุดฟูบานออกเล็กน้อย

 

“พระชายาเหมือนตุ๊กตาตัวน้อยๆเลยเพคะ” พระพี่เลี้ยงเอ่ยชมก่อนจะพาร่างเล็กให้สาวเท้าไปนั่งลงบนหน้าหน้ากระจกบานใหญ่

 

“เจ้าจอมเขินนะคะ...” เอ่ยเสียงเบาพร้อมกับก้มใบหน้าหลบอย่างขวยเขิน

 

“น่ารักจริงเชียว มาเถอะเพคะเดี๋ยวมณฑาแต่งหน้าให้....” เปลือกตาสีมุกค่อยๆหลับลงช้าๆให้พระพี่เลี้ยงแต่งแต้มสีสันลงบนใบหน้ารูปไข่นวลงาม นางกำนัลอีกคนก็ขยับเข้ามาเกลียวกลุ่มผมนุ่มสีนิลตกแต่งให้ว่าที่พระชายาสวยที่สุดสำหรับพิธีเช้านี้........

 

 

พิธีบวงสรวงเทพีแห่งหิมาลัย

 

พิธีในเช้าตรู่นี้เป็นพิธีบวงสรวงองค์เทพีแห่งขุนเขา ซึ่งเป็นพระราชพิธีส่วนพระองค์ในราชวงศ์เท่านั้น พระพี่เลี้ยงเอ่ยบอกว่าเป็นพระราชพิธีที่มีมาอย่างยาวนาน ที่จะทำขึ้นเมื่อมีพิธีมหามงคลเกิดขึ้นเช่นการอภิเษกสมรสนี้ นัยว่าเพื่อเป็นการแสดงความเคารพและขอพรอันสวัสดิมงคลจากองค์เทพี เมื่อพระนางทรงพอพระทัยแล้วจักได้ประทานพรให้กับผู้จัดพิธีและประชาชนของประเทศ หรืออีกนัยหนึ่งคือการฝากตัวกับสิ่งศักดิ์สิทธิ์แห่งขุนเขาของว่าที่พระชายาอันจะปรากฏเป็นองค์ราชินีในภายภาคหน้า.....

 

 

รถม้าทรงค่อยๆชะลอหยุดเมื่อเดินทางมาถึงบริเวณพระราชพิธีที่ถูกตระเตรียมเอาไว้อย่างเพรียบพร้อม  วรองค์สูงใหญ่ประทับรออยู่เบื้องหน้า เมื่อเจ้าจอมลงจากรถแล้ว องค์รัชทายาทจึงสาวพระบาทตรงเข้ามาหาเธอ

 

“ถวายบังคมเพคะ” ย่อตัวลงแสดงความเคารพว่าที่พระสวามีตรงหน้า วันนี้พระองค์อยู่ในฉลองพระองค์กำมะหยี่สีนิลขลิบทอง พระเกศาถูกเซตขึ้นให้รับกับพระพักตร์หล่อเหลา และดูเหมือนว่าบนพระพักตร์ของพระองค์นั้นเจือความอ่อนโยนมากกว่าทุกวันจนน่ามองมากขึ้น

 

“มานี่...” พระหัตถ์หนายื่นมาตรงหน้าของเธอพร้อมกับเอ่ยรับสั่ง เจ้าจอมพยักหน้าเบาๆและยื่นมือไปวางลงบนหัตถ์หนา

 

ทางเดินทอดยาวไปยังแท่นพิธีที่ถูกปูพรมขนสัตว์สีขาว สองวรองค์สาวพระบาทไปตามทางพร้อมๆกันโดยมีเหล่านางกำนัลถือเครื่องสักการะตามพระปฤษฎางค์ มือเล็กถูกความอบอุ่นกอบกุมเอาไว้จนต้องแอบลอบมองเสี้ยวพระพักตร์นั้น.....

 

บนแท่นพิธีมีรูปแกะสลักองค์เทพีที่ประทับนิ่งอยู่บนหลังมยุรารำแพน เครื่องสักการะที่ถูกจัดไว้บนพานสีเงิน ถูกวางเรียงลงอย่างเป็นระเบียบ อันประกอบด้วยผ้าแพรสีขาวมุกเจ็ดพับ ดอกไม้หอมเจ็ดชนิด สุราพื้นเมืองที่ถูกเพาะบ่มโดยทางราชวัง องุ่นสีดำพวงสวย พานหมากพลู  และใบมะกอกยอดอ่อนที่ถูกเก็บหลังอาบน้ำค้างในเวลาสามยาม

 

องค์รัชทายาทโอเซฮุนทรงคุกพระชานุลงบนพระสุจหนี่และประคองเธอลงนั่งด้วยช้าๆ สองหัตถ์ประสานเข้าหากันแน่นและนำไปแนบกับพระนลาฏ ก้มพระพักตร์ลงเล็กน้อยเพื่อเป็นการเคารพองค์เทพีและเอ่ยขอพรอันเป็นมงคล ซึ่งเพราะถูกสั่งสอนมาร่วมแรมเดือน เจ้าจอมจึงสามารถทำตามขั้นตอนได้เป็นอย่างดี 

 

“หยิบคันโทมาสิ” กระซิบบอกร่างเล็กเบาๆเมื่อเธอเผลอแอบมองพระองค์นิ่งนานกระทั่งทรงหันมาเจอ  เจ้าจอมจึงเอื้อมมือไปหยิบขึ้นมาตามรับสั่ง ก่อนจะต้องร้อนผ่าวสองปรางแก้มเมื่อวรองค์ขยับเข้าซ้อนหลังและเอื้อมพระกรมาข้างหน้าในลักษณะโอบกอดเธอจากด้านหลัง พระหัตถ์วางลงแนบบนหลังมือเล็กและค่อยๆขยับเทน้ำอบร่ำจากในคันโทลงรดบนรูปปั้นช้าๆ

 

กลิ่นหอมของน้ำอบฟุ้งหอมตามสายลมบางเบาที่พัดโชยรวยรินเข้าแตะจมูกเล็ก สายชลเจือกลีบบุหงาค่อยๆไหลอาบลงบนรูปปั้นสำริดเป็นสาย ก่อนจะไหลรวมเป็นแอ่งน้ำจากการถูกปั้นเพื่อรองรับน้ำหอมบริเวณส่วนล่างของรูปปั้น พระหัตถ์หนาเอื้อมลงไปวักน้ำหอมขึ้นมานิดๆก่อนจะนำน้ำนั้นมาลูบลงบนสองปรางแก้มของว่าที่พระชายาบางเบา

 

“ศรีสวัสดิจงมีแด่เจ้า...พระชายาเจ้าจอมกัลยา” สุรเสียงนิ่มนวลยิ่งนักยามเอ่ยตรัสถ้อยคำนั้น หัวใจดวงน้อยสั่นไหวไปหมด ดวงตากลมโตช้อนสบกับสายพระเนตรดำขลับที่จ้องมองเธออยู่แล้ว

 

 

องค์ชายเซฮุนทรงเผลอนิ่งพระองค์ไปกับแววตาใสซื่อนั้น เจ้าจอมกัลยาเป็นผู้หญิงที่สวยมาก  สวยจนน่าหลงใหล...พระองค์ต้องหักห้ามพระทัยไม่ให้เธอรู้ว่าก้อนเนื้อในพระอุระซ้ายสั่นระรัวมากแค่ไหนยามได้ทอดพระเนตรร่างเล็กที่ก้าวลงจากรถม้าทรง.....

 

 

พระองค์ต้องเอ่ยตรัสกับองค์เองทุกคืน...ว่าทรงไม่เต็มพระทัยจะอภิเษกกับเจ้าหล่อน

 

เหตุใดวันนี้....ทรงหวั่นไหวกัน...

 

“ขอบพระทัยเพคะ” ทูลตอบเสียงเบา ราวกับเจ้าจอมถูกตรึงสายตาไว้ที่พระพักตร์ของพระองค์เท่านั้น รับรู้ได้ถึงนิ้วพระหัตถ์ที่เกลี่ยลงกับพวงแก้มของเธอบางเบาราวกับกำลังทรงแตะต้องแก้วคริสตัลอันบางเบา ทรงประคองกระชับเอาไว้และบังคับให้แหงนเงยขึ้น

 

สัมผัสนุ่มละมุนทาบลงบนกลีบปากเล็กที่เผลอเผยอแย้มออกรออย่างไม่รู้ตัว ความหวานนุ่มถูกส่งเข้าสู่อุ้งปากเล็กราวเกลียวคลื่น วรองค์รูปงามดูดกลืนอากาศและเรี่ยวแรงของคนตัวน้อยไปทั้งหมดจนต้องเผลอเอื้อมมือไปไปคล้องไว้กับรอบพระศอ กลีบผกาถูกโปรยขึ้นบนอากาศก่อนจะร่วงหล่นลงมาราวกับพระพิรุณบุษบารอบๆสองพระองค์ ที่ยังคงตกอยู่ในห้วงสิเนหาแห่งจุมพิต...........

 

 

 

อุดมมงคลพระฤกษ์   ๐๙.๐๙ น.

 

สำหรับการประกอบพิธีอภิเษกสมรส องค์ราชินีพิมพ์พิลาไลยเสด็จประทับเป็นองค์ประธานกลางพระราชพิธีที่ถูกจัดขึ้นบริเวณลานกว้างใจกลางพระบรมมหาราชวังตรงพระมหาวิหารพยัคฆาเมฆินทร์โดยมี นางพิกุล สิริวงศ์และหญิงชราผู้เป็นมารดานั่งอยู่เบื้องขวาของพระนาง

 

ทั่วท้องบริเวณพิธีถูกประดับตกแต่งอย่างใหญ่โตด้วยดอกไม้สีขาวบริสุทธิ์ รูปปั้นองค์เทพาเทพีในตำนานถูกวางเรียงไว้สวยงามราวกับภาพเนรมิต กลางทางเดินที่ทอดยาวเพื่อเข้าสู่แท่นพิธีถูกปูด้วยลาดพระบาทสีแดงเข้ม เสียงดนตรีถูกบรรเลงคลอในงานจากวงออเคสตราชื่อดังของโลกขับกล่อมให้คนในงานเคลิบเคลิ้ม มีแต่ความยินดีที่ปรากฏชัดบนใบหน้าของทุกคน  

 

 

 

ครั้นเมื่อถึงเวลาอุดมมงคลพระฤกษ์ ทุกอย่างหยุดเงียบลงไม่ไหวติงเพื่อรอคอยขบวนเสด็จ เสียงสังข์แตรเป่าให้สัญญาณหวีดยาวดังลั่นก่อนที่ขบวนเสด็จจะเริ่มพิธี.....

 

ทัพม้าจากเหล่าทหารเคลื่อนขบวนนำหน้ารถยนต์พระที่นั่งอย่างพร้อมเพรียง เสียงเครื่องดนตรีให้จังหวะคณะเคลื่อนขบวนเสด็จ องค์รัชทายาททรงม้ากลางขบวนด้วยพระองค์เองอย่างองอาจโดยมีอชิระถวายการจูงอาชาไนยให้ ค่อยๆขยับเคลื่อนขบวนจากทางทิศเหนือ ส่วนว่าที่พระชายาเจ้าจอมประทับบนรถม้ากลางขบวนโดยมีเหล่านางกำนัลโปรยกลีบกุหลาบนำหน้ามาจากทางทิศใต้ โดยทั้งสองขบวนจะมาบรรจบกันตรงทางเข้าลานพระราชพิธี  สองข้างทางเต็มไปด้วยเหล่าพสกนิกรที่ออกมารอยลโฉมว่าที่องค์รัชทายาทและพระชายากว่าห้าหมื่นคนและในวันนี้ทั่วทั้งราชอาณาจักรหิมันตลายาถูกประดับประดาด้วยธงชาติและธงประจำราชวงศ์ทินกร ทางราชวังมีพระบรมราชโองการให้จัดเฉลิมฉลองทั่วประเทศเป็นเวลา 7 วัน 7 คืน ความสุขสนุกสนานปกคลุมไปทั่วราชอาณาจักรอันรุ่งเรืองและเหล่าราษฎรทุกคน  เมื่อขบวนเสร็จมาถึงเสียงแซ่ซ้องสรรเสริญก็ดังขึ้นทันที

 

“ทรงพระเจริญ!

 

“ทรงพระสิริโฉมยิ่งนัก!

 

“ทรงพระเจริญพระเจ้าค่ะองค์ชาย!

 

ทรงพระเจริญพระเจ้าค่ะพระชายา!

 

 

เสียงแซ่ซ้องดังลั่นจนร่างบางยิ่งสั่นสะท้านด้วยความตื่นเต้น ใบหน้าหวานที่ถูกคลุมทับด้วยเวลบางๆมองผ่านผืนผ้าเล็กๆออกไปมองเหล่าประชาชนทั้งหลายด้วยความตื้นตันที่พวกเขาให้การต้อนรับเธออย่างยินดี.....

 

ขบวนเสด็จทั้งสองขบวนบรรจบกันที่หน้า มหาวิหารพยัคฆาเมฆินทร์  ในเวลา ๐๙.๑๙ น. พอดีพระพี่เลี้ยงมณฑาประคองร่างแน่งน้อยของพระชายาให้ลงจากรถทรง ส่วนองค์ชายเซฮุนทรงลงจากหลังม้าและสาวพระบาทไปยืนรอที่หน้าพระทวารที่ปิดสนิทรอเวลามหามงคลของสองพระองค์

 

 

ในตอนนี้เจ้าจอมกัลยาอยู่ในชุดแต่งงานที่ถูกตัดเย็บอย่างดีจากผ้าไหมซาตินสีงาช้าง ท่อนบนถูกตัดเย็บให้เข้ารูปเป็นทรงเกาะอก ประดับแต่งด้วยอัญมณีแท้อันเป็นทรัพยากรสำคัญแห่งหิมันตลายา ช่วงเอวตัดแต่งเป็นระบายสองชั้นด้วยผ้าลูกไม้จากอังกฤษและชั้นล่างสุดเป็นผ้าชีฟองฉลุลายเครือไม้ทับซ้อนเหลายๆชั้นจนพองฟู  เมื่อถูกสวมทับลงบนร่างเล็กยิ่งเสริมให้ร่างแน่งน้อยราวกับองค์หญิงที่หลุดออกมาจากเทพนิยายอย่างไรอย่างนั้น ส่วนกลุ่มผมนุ่มถูกถักเปียเป็นวงเอาไว้และกลัดด้วยเวลสีขาวสะอาดตา และสิ่งที่ทรงคุณค่าที่สุดคือ มหาราชินีมงกุฎ  มงกุฎที่ตกทอดมานานหลายราชวงศ์ที่พระชายาจะได้สวมทุกพระองค์ในวันอภิเษก ตัวมงกุฎทำจากทองคำประดับด้วยเพชรน้ำงามแบบ  Brilliant  Cuts หรือการเจียระไนแบบเหลี่ยมเกสร จำนวน 345 เม็ด และแบบ Emerald Cut หรือเจียระไนแบบเหลี่ยมมรกต จำนวน 123 เม็ด  ส่วนองค์รัชทายาทหนุ่มทรงอยู่ในฉลองพระองค์สีเลือดนกพร้อมสายสะพายสีนิลดำขลิบทอง พระสนับเพลาสีดำสนิทแถบข้างสีทอง มีดอกกุหลาบสีขาวทัดอยู่ที่กระเป๋าตรงพระอุระซ้าย

 

เจ้าจอมสูดลมหายใจลึกๆอย่างตื่นเต้นพร้อมกับยื่นมือไปรับช่อดอกไม้ที่จัดช่อด้วยดอกลิลลี่สีชมพู อันมีความหมายว่า ที่สุดของหัวใจที่ตามหาสลับแซมกับดอกคัตเตอร์อย่างเรียบง่ายมากอบกุมเอาไว้

 

เมื่อร่างของว่าที่พระชายาขยับยืนเคียงข้างว่าที่พระสวามีแล้ว เสียงสังข์เป่าก็หวูดดังกึกก้องขึ้นอีกรอบ วนซ้ำอยู่สองชั่วขณะก่อนที่บานประตูของมหาวิหารจะค่อยๆเปิดออกช้าๆ.....

 

เหล่าผู้มีเกียรติต่างยืนขึ้นเมื่อทั้งสองพระองค์กำลังจะเคลื่อนขบวนเข้าสู่พระวิหาร เหล่านางฟ้าตัวน้อยๆในชุดฟูฟ่องสีขาวน่ารักต่างเดินออกมาตั้งขบวนหน้าพระพักตร์ของทั้งสองพระองค์อย่างเป็นระเบียบ ในมือมีตะกร้าบรรจุกลีบดอกไม้คนละอัน

 

แสงแฟลชวูบวาบสาดส่องมาที่เธอและว่าที่พระสวามีเต็มไปหมดจนต้องแอบกะพริบตาเพื่อเก็บพระฉายาลักษณ์ในพระราชพิธีแห่งประวัติศาสตร์เอาไว้  ต้นพระพาหาแกร่งขยับยกขึ้นเพื่อให้เธอเกาะเกี่ยวเพื่อก้าวเดินเข้าสู่พระวิหารด้วยกัน  วงออเคสตราเริ่มบรรเลงเพลงในท่วงทำนองแสนหวานขึ้นช้าๆก่อนที่ขบวนของเธอและพระองค์จะขยับเคลื่อนไหวมุ่งตรงสู่แท่นพิธี สายลมเอื่อยที่โบกพัดต่างหอบเอากลิ่นดอกไม้งามที่ประดับทั่วบริเวณพิธีให้อบอวลไปทั่ว

 

กลีบกุหลาบสีสวยถูกโปรยขึ้นบนอากาศเพื่อโรยตามทางเสด็จทอดยาวจากเหล่าเบบี้แองเจิ้ล ทุกคนในงานต่างลุกขึ้นยืนเพื่อแสดงความเคารพและเป็นเกียรติแก่องค์รัชทายาทและว่าที่พระชายา กลีบปากเล็กแย้มยิ้มออกมาช้าๆแม้ว่าเธอจะรู้ดีว่าการแต่งงานของเธอกับองค์รัชทายาทไม่ได้เกิดจากความเต็มใจ แต่เพราะบรรยากาศที่ถูกสรรสร้างขึ้นมันทำให้เจ้าจอมรู้สึกได้ว่า...เธอมีความสุขจริงๆ

 

ขณะที่พระองค์สาวพระบาทอย่างช้าๆพร้อมกับว่าที่พระชายา สายพระเนตรก็ตวัดมองรอบๆตัว และนั่นก็ทำให้พระองค์สบสายพระเนตรนั้นเข้ากับคนหนึ่ง และทำให้การสาวพระบาทนั้นหยุดชะงักลง.......

 

คริสตัล...

 

เมื่อการขยับก้าวหยุดชะงักลง ร่างบางจึงเงยหน้าขึ้นมองพระพักตร์อย่างสงสัย และก็เห็นว่าสายพระเนตรเหม่อมองไปยังกลุ่มผู้มีเกียรติในงาน จึงได้มองตามไปและก็เห็นหญิงสาวคนหนึ่งในชุดเดรสสีน้ำเงินเข้มมองกลับมาเช่นกัน และที่น่าแปลกใจก็คือแววตาของเธอเอ่อคลอด้วยน้ำใสๆ

 

เธอเป็นใครกัน....

 

แล้วทำไมแค่เห็นเธอ...หัวใจของเจ้าจอมถึงไหวไหวหวั่นแปลกๆนะ

 

“มีอะไรรึเปล่าเพคะ” เจ้าจอมตัดสินใจกระซิบถามพระองค์เบาๆ และนั่นก็เป็นการดึงพระสติให้กลับมา ทรงก้มพระพักตร์ลงมองตัวน้อยที่เงยหน้าขึ้นถามพระองค์ก่อนจะเห็นแววนัยบางอย่างที่แทรกผ่านดวงตาสีนิลคู่นี้ออกมา

 

“ไม่มี...” ตรัสตอบก่อนจะสาวพระบาทอีกครั้ง ขบวนจึงดำเนินต่อเมื่อองค์ชายเริ่มจะรู้สึกพระองค์  ไม่กี่นาที่ต่อมาทั้งสองก็มาหยุดนิ่งหน้าแท่นพิธี หน้าพระพักตร์ขององค์ราชินีผู้ยิ่งใหญ่แห่งหิมันตลายา ทั้งสองพระองค์ต่างทำความเคารพด้วยการโค้งพระองค์และย่อตัว ท่ามกลางการแย้มพระสรวลของพระนางและรอยยิ้มจากแม่กับยายของเจ้าจอมเมื่อเธอส่งยิ้มเอ่อคลอด้วยหยาดน้ำตาแห่งความคิดถึงให้

 

“ย่าดีใจเหลือเกินที่เห็นวันนี้ของเราสองคน....” พระนางพิมพ์พิลาไลยตรัสขึ้นเบาๆอย่างทรงตื้นตัน ก่อนจะพยักหน้าให้พระพี่เลี้ยงขยับพานที่รองฉลองพระองค์คลุมที่ถูกปักด้วยฝีมือของเจ้าจอมเองนานแรมเดือนเข้าไปทางคนร่างเล็ก

 

และเธอก็สามารถดำเนินการต่อได้ด้วยการซักซ้อมราชพิธีมานาน เจ้าจอมค่อยๆหยิบฉลองพระองค์ที่ปักรูปพยัคฆาเอาไว้ขึ้นมาช้าๆ หันใบหน้าเข้าหาพระองค์ช้าๆ

 

“หม่อมฉันตัดเย็บฉลองพระองค์นี้ด้วยตัวของหม่อมฉันเอง...ขอพระองค์ทรงรับไว้ด้วยนะเพคะ...” เอ่ยชัดเจนแม้เธอจะประหม่ามากแค่ไหนก็ตาม ดวงตากลมโตที่ช้อนมองวรองค์ตรงหน้าเต็มไปด้วยความบริสุทธิ์และแวววามแห่งความออดอ้อนโดยที่เจ้าหล่อนไม่รู้ตัว 

 

องค์รัชทายาททรงแย้มพระโอษฐ์ช้าๆก่อนจะย่อพระวรกายลงเล็กน้อยเพื่อให้เธอสามารถคลุมผ้านั้นลงบนพระอังสาได้ การกระทำของเธอเต็มไปด้วยความอ่อนช้อยดูงดงามเป็นที่ต้องตาประทับใจของทุกคน

 

“ขอบใจมาก...เจ้าจอม” สุรเสียงนุ่มทุ้มจนหัวใจดวงน้อยไหวหวั่น ปรางแก้มแดงเข้มขึ้นทีละนิด ในตอนนี้เจ้าจอมเหมือนกับกำลังล่องลอยอยู่ในห้วงพิมานบนสรวงสวรรค์....

 

 

“อัญเชิญพานพระธำมรงค์!” สิ้นเสียงจากท่านเจ้าคุณกลาโหม นางกำนัลวัยแรกรุ่นดรุณีก็อัญเชิญพานที่จัดวางดอกไว้และมีกล่องพระธำมรงค์วางตระหง่านอยู่บนกลุ่มดอกไม้นั้น แสงจากเพชรที่ประดับต้องกับแสงไฟที่สาดส่องเป็นประกายเงางาม

 

พระหัตถ์ยื่นไปหยิบธำมรงค์ทองคำขาวฝังเพชรที่ตกทอดมาจากพระมารดาขึ้นมาช้าๆและเอื้อมมาคว้ามือซ้ายของเจ้าจอมขึ้นมาถือไว้ พระองค์ทรงเม้มพระโอษฐ์ลงนิดเดียวเมื่อทอดพระเนตรมือเล็กที่อยู่ในอุ้งหัตถ์ เมื่อสวมธำมรงค์ลงบนนิ้วนางของเธอแล้ว...จะเป็นดั่งว่าพระองค์และเจ้าจอมกัลยา จะเป็นคนของกันและกันอย่างสมบูรณ์ ทรงหักห้ามพระทัยไม่ให้หันมองไปยังทิศทางที่ใครคนนั้นยืนอยู่....ในตอนนี้คนตรงหน้าของพระองค์คือคนที่สำคัญที่สุด...

 

ความเย็นจากแหวนทองคำขาวแนบลงบนผิวเนื้อนิ้วนางของเจ้าจอมช้าๆและดันให้สุดความยาวนิ้ว ก่อนที่เจ้าจอมจะเป็นฝ่ายสวมพระธำมรงค์ให้กับพระองค์บ้าง แม้จะมีอาการสั่นเล็กน้อยแต่เจ้าจอมก็สามารถสวมมันให้กับพระสวามีได้สำเร็จ  วรองค์สูงใหญ่ขยับใกล้ร่างแน่งน้อยก่อนจะค่อยๆใช้พระหัตถ์เปิดผ้าสีขาวออกช้าๆเพื่อมอบจุมพิตแก่เจ้าจอมกัลยา  ทรงประทับพระโอษฐ์ลงบนกลีบปากนุ่มนั้นเพียงแผ่วเบาดุจดั่งสัมผัสของขนนกเท่านั้น....

 

 

เสียงปรบมือดังก้องไปทั่วท้องพระโรงของมหาวิหารเมื่อทรงถอนพระพักตร์ออกมา ทั้งสองพระองค์ค่อยๆหันกลับมายิงทิศทางที่มีเหล่าราชสักขีมากมายช้าๆและองค์ชายเซฮุนทรงจับมือขวาของพระชายาเอาไว้เพื่อรอฟังคำประกาศจากสมุหราชพิธี

 

“ข้าพระพุทธเจ้า นายทยุธร ข้าราชบริพารตำแหน่งเสนาบดีกลาโหม แห่งราชอาณาจักรหิมันตลายา วันนี้เป็นวันสวัสดิมงคลแห่งประเทศและถือเป็นอีกหนึ่งวันแห่งประวัติศาสตร์ที่จะต้องจดจารึกไว้ในความทรงจำของปวงประชาราษฎร์ทุกคน  คือวันแห่งการอภิเษกสมรสของ องค์ชายวิลลิส เหมันติยะราชภูมินทร์ ทินกร โอเซฮุน และนางสาวเจ้าจอมกัลยา สิริวงศ์ ในการนี้ สมเด็จพระราชินีพิมพ์พิลาไลย เหมันติยะราชเทวี ทินกร ได้ทรงมีกระแสพระบรมราชโองการ สถาปนาพระอิสริยศักดิ์ของนางสาวเจ้าจอมกัลยา สิริวงศ์ เป็น พระเจ้าวรวงศ์เธอ เจ้าจอมกัลยา เหมันติยะราชนารี ทินกร พระวรชายา แต่นี้สืบไป ขอให้ทั้งสองพระองค์ทรงสุขสวัสดิ์หลังจากราชพิธีอภิเษก ขอทรงมีสุขศานต์ดังเสวยสุขพิมานขององค์อัมรินทร์ และสืบทอดองค์รัชทายาทเพื่อปกครองราชอาณาจักรแห่งนี้ให้มีสุขไปชั่วกาลนิรันดิ์ ด้วยเกล้าด้วยกระหม่อมขอเดชะ........”  

 

สิ้นคำกล่าวรายงานเธอและองค์ชายโอเซฮุนเราสองต่างก็ถูกผูกมัดเข้าด้วยกันอย่างสมบูรณ์แบบแล้ว....

 

......ไม่มีอีกแล้วนางสาวเจ้าจอมกัลยา สิริวงศ์........

 

แม้เจ้าจอมจะรู้ดีว่าอีกไม่นานหลังจากนี้ การหย่า ก็คงจะเกิดขึ้น เพราะการอภิเษกไม่ได้เกิดขึ้นจากความพอพระทัยของพระสวามี....แต่สาวน้อยคงไม่รู้ว่า

 

 

ชาวหิมันตลายาถือการแต่งงานเพียงครั้งเดียวในชีวิต...มีคู่เดียวตลอดกาล เว้นแต่ที่อีกฝ่ายจะเสียชีวิตไปเท่านั้นถึงจะสามารถแต่งงานใหม่ได้....

 

 

ฉะนั้นจึงจะมีเพียง... พระเจ้าวรวงศ์เธอ เจ้าจอมกัลยา เหมันติยะราชนารี ทินกร พระวรชายา ในองค์ชายวิลลิส ทินกร โอเซฮุน......สืบไป

 

 

ครบแล้วเจ้าค่ะ><

 

ดูดพลังมากกกกกกกกกกกกกกก ในตอนนี้ก็อยากจะขีดเส้นโตๆไว้เลยนะคะ  *ทุกอย่างที่เขียนออกมาไม่มีจริงนะคะ มโนล้วนๆเจ้าค่ ฟ้าตั้งใจมากที่จะเขียนมันออกมา มีหาข้อมูลและปรับใช้อย่างระมัดระวังที่สุด เพราะฉะนั้นหากมีผิดพลาดไปฟ้าขออภัยด้วยนะคะ ยอมรับว่าตอนนี้เป็นอีกตอนที่ยากมากๆพอตัว แอบมาลงร่ายเอาไว้ก็ขอบคุณสำหรับคำชมนะคะ แต่แอบบอกว่าไม่ถูกฉันทลักษณ์ทั้งหมดนะเจ้าคะ เพราะยากเกิ๊นนนน5555 รักทุกคนนะฮับ

 

ศัพท์ยาก

พระชานุ เข่า

พระสุจหนี่ - ผ้าที่ปูลาดไว้สำหรับประทับ

พิรุณ ฝน

บุษบา ดอกไม้ (ฟ้าใช้ในบริบท พิรุณบุษบา คือดอกไม้ที่เหล่านางกำนัลโปรยเหมือนสายฝนนั่นเองค่ะ)

พระสนับเพลา กางเกง

พระฉายาลักษณ์ รูปถ่าย

พระอังสา ไหล่

ทักษิณ ทิศใต้

อุดร ทิศเหนือ

 

 

ฉะปอยยยยยยยยย

 

พระชายาที่ทั้งทั้งเนื้อตัวมีเพียงผ้าแพรสีขาวผืนบางพันรอบตัวเอาไว้นั่งนิ่งอยู่บนพระแท่นที่มีม่านมุ้งคลุม...

 

"สตรีต้องเป็นโสเภณีบนเตียงให้กับสามี...เธอไม่ได้ตั้งใจเรียนหรอกเหรอ...หืม" ว่าจบพระ โอษฐ์หยักก็เเนบประทับลงบนซอกคอหอม พร้อมกับพระหัตถ์หนาที่บีบเคล้นลงบนดอกบัวตูมคู่สวยของคนใต้ร่าง....

 

 

 


B
E
R
L
I
N
 
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 132 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,093 ความคิดเห็น

  1. #641 Sunshine_Miew (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2562 / 21:45
    ภาษาสวยมากก กราบสามทีเลยค่ะ ชอบมาก อยากอ่านอะไรแบบนี้มานานพอสมควร รักคนเขียนมากเลยนะคะ สนับสนุน
    #641
    0
  2. #131 RRandaa (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 31 มีนาคม 2561 / 23:09
    เเงงง ชอบมากเลย บรรยายดีมากก กว่าจะเเต่งได้เเต่ละตอนต้องนานมากเเน่ๆเลย ไรท์สู้ๆนะค้าา><
    #131
    0
  3. #125 AoM_PimtongG (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 30 มีนาคม 2561 / 17:13
    รอค่ะไรท์
    #125
    0
  4. #124 namenichapat2547 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 29 มีนาคม 2561 / 23:32
    ภาษาดีมากเลยค่ะ อ่านเพลินมาก สู้ๆนะคะไรท์><
    #124
    0
  5. #123 MISO KIM (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 29 มีนาคม 2561 / 15:47
    โอ้นนนนภาษาการบรรยายคืออ่านไปลอยไปฟินไป เพลินมากๆๆทคือแบบฮืออออทันดีงามมากกก รออตอนต่อไปนาาา
    #123
    0
  6. #122 Beam BaByz (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 28 มีนาคม 2561 / 20:10
    กรี๊ดดดดดดดด ชอบมากค่ะ ภาษาสวยมากกกกก
    #122
    0
  7. #121 FringFring (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 28 มีนาคม 2561 / 18:32
    รอค่า ภาษาสวยงามมาก
    #121
    0
  8. #120 u.under (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 28 มีนาคม 2561 / 14:44
    บรรยายเหมือนกำลังดูหนังอ่ะ ยอมๆๆๆ อยากอ่านตอนต่อไปแล้วง๊า าา 
    #120
    0
  9. #119 filmy_9 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 28 มีนาคม 2561 / 14:22
    รอเด้อจ้าาาา
    #119
    0
  10. #118 babemay (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 28 มีนาคม 2561 / 13:33
    ฮือชอบมากๆ อ่านแล้วรู้สึกได้ถึงความอลังการเลยจริงๆ ชอบมากเลยค่ะ ไรท์เขียนดีมากๆ นี่ว่าคริสตัลคงมาทำให้วิลลิสเขวแน่ๆ แฟนเก่าใช่ไหมนะ ฮื่อ แต่เหนือสิ่งอื่นใด ตอนหน้า! อ่านสปอยก็รอไม่ไหวแล้วค่าา
    #118
    0
  11. #117 galaxy_fanfan12 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 28 มีนาคม 2561 / 11:48
    เจ้าจอมรอไม่ได้อีกแล้วเพค่ะท่านพี่ไรท์ฟ้า เจ้าจอมอยากอ่านnccccc
    #117
    0
  12. #115 OHHAYEON (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 28 มีนาคม 2561 / 10:58
    พระราชพิธีอลังเวอร์ มาสะดุดตรงคริสตัลนั่นเเหละ เอ๊ะ นางเป็นใคร สปอยล์ก็เเซ่บมากเวอร์ค่า 

    แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 28 มีนาคม 2561 / 11:04
    แก้ไขครั้งที่ 2 เมื่อ 28 มีนาคม 2561 / 11:08
    #115
    0
  13. #114 mybirthdayismonday1044 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 28 มีนาคม 2561 / 09:15
    ภาษาสวยมากกกก
    #114
    0
  14. #113 darklavender (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 28 มีนาคม 2561 / 07:08
    แงงงง ชอบบบบบบ
    #113
    0
  15. #112 pcyckk (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 28 มีนาคม 2561 / 01:54
    ไรท์เก่งมากๆเลยยย เราชอบนะ>__< สู้ๆนะคะ
    #112
    0
  16. #111 sptprang01 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 28 มีนาคม 2561 / 01:48
    แต่งเก่งมากๆเลยคะไรท์ เอาใจช่วยสู้ๆนะคะ
    #111
    0
  17. #110 คุณนายคิม * (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 28 มีนาคม 2561 / 01:37
    ไรท์เป็นนักเขียนที่เขียนเก่งที่สุดที่เคยอ่านมาเลย สู้ๆนะคะไรท์
    #110
    0
  18. #109 งืม ‘ㅅ’ (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 28 มีนาคม 2561 / 01:32
    แงชอบมากกกก ภาษาสวยมากเลย อ่านไหลตลอด55555
    #109
    0
  19. #108 ohtao (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 28 มีนาคม 2561 / 00:24
    อ่านไปนี่มีภาพขึ้นมาในหัวเลย ฮือออออ สมแล้วที่เป็นพี่ฟ้า เลิ้ป
    #108
    0
  20. #107 pakkadqq (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 27 มีนาคม 2561 / 23:59
    ❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️
    #107
    0
  21. #106 pakkadqq (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 27 มีนาคม 2561 / 23:53
    ขอชื่นชมในตัวไรท์คนเก่งของเราเลยนะคะ แต่งได้เรารู้สึกไปด้วยเหมือนได้อยู่ในบรรยากาศที่ไรท์เล่ามา ขอชื่นชมจริงๆไรม์เก่งมากกกกก แถมได้ความรู้จากคำต่างๆที่ด้านล่าง สมจริง สนุกมากๆเลยค่ะ แอบสปอยด้วยยย น่าตื่นเต้นแล้วววว❤️
    #106
    0
  22. #105 lia (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 27 มีนาคม 2561 / 15:29
    รอจ้า เเต่งกลอนเเต่งร่ายสุภาพดีขนาดนี้ไปกวีเถอะค่ะไรท555

    #105
    0
  23. #104 babemay (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 26 มีนาคม 2561 / 17:16
    สู้ๆนะคะไรท์ ชอบที่ไรท์คิดถึงรายละเอียดในนิยายแบบนี้มากๆ ดีมากเลยค่ะ ฮือชอบจัง
    #104
    0
  24. #103 filmy_9 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 26 มีนาคม 2561 / 10:57
    สู้ๆค่ะ รอออออ
    #103
    0
  25. #102 AoM_PimtongG (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 25 มีนาคม 2561 / 21:11
    สู้ๆนะคะ ไรท์แต่งเก่งมาก
    #102
    0