พ่ายรักจ้าวดวงใจ

ตอนที่ 23 : บทลงโทษคนดื้อ...3

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,965
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 16 ครั้ง
    18 ธ.ค. 61


***อย่าลืม คอมเม้นท์ กดส่งกำลังใจ และกดfavorite รับการแจ้งเตือนนิยายกันด้วยน้าา 

ข่าวดีค่ะ!! ไรเตอร์รีปริ๊นหนังสือพ่ายรักจ้าวดวงใจและล่ารักจ้าวดวงใจมาเพิ่มแล้วนะคะ ท่านใดชอบเก็บสะสมหนังสือรีบสั่งกันได้เลยจ้าา 

​สำหรับสายe-bookมีวางในMEBแล้วนะคะ เข้าไปโหลดมาฟินกันแบบจัดเต็มได้เลยค่า >> คลิก




แรงกดทับหนักๆที่บริเวณเอวนั้นทำให้คนที่ยังไม่ยอมตื่นจากห้วงแห่งการหลับใหลเสียทีนั้นขมวดคิ้วเข้าหากันเล็กน้อย สัมผัสร้อนผ่าวที่ประทับแนบแน่นลงมาทั่วดวงหน้าสวยหวานนั้นก็ทำให้นักข่าวสาวชาวไทยครางแผ่วในลำคออย่างขุ่นเคืองใจเป็นที่สุดที่ถูกรบกวนการนอนแบบนี้ ดวงตาคู่สวยลืมขึ้นเล็กน้อยเพื่อมองดูสิ่งที่รุกรานการนอนหลับขงตนตามสัญชาติญาณ หญิงสาวจับจ้องไปยังภาพเบื้องหน้าก่อนที่ดวงตาหรี่ปรือเพราะความง่วงงุนเมื่อวินาทีก่อนจะเบิกกว้างขึ้นอย่างตกตะลึงทันทีเมื่อเห็นสิ่งที่รบกวนการนอนของเธออย่างชัดเจน

“คะ คุณหยางเฉิน!” จอมขวัญร้องเรียกชื่ออีกฝ่ายอย่างตกใจเป็นที่สุด

ความง่วงงุนที่ฉายชัดอยู่ในแววตาของนักข่าวสาวเมื่อวินาทีก่อนนั้นพลันมลายหายไปแทบจะทันทีเมื่อเห็นว่าบางสิ่งบางอย่างที่กดทับเอวของเธออยู่นั้นก็คือแขนแข็งแกร่งของมาเฟียหนุ่มที่โอบกอดเธอไว้อย่างแนบแน่น ในขณะที่สัมผัสอุ่นร้อนที่รบกวนการนอนของเธอเมื่อครู่นี้นั้นก็คือจุมพิตร้ายกาจที่ไล่สัมผัสไปทั่วใบหน้าเธออย่างไม่คิดเกรงใจเจ้าของร่างเลยแม้แต่น้อย

“อรุณสวัสดิ์ สาวน้อย” หลี่หยางเฉินเอ่ยทักคนที่เพิ่งตื่นจากการหลับใหลพลางกระตุกยิ้มบางเบาที่มุมปากเมื่อเห็นท่าทีตื่นตกใจที่หญิงสาวแสดงออกมาอย่างชัดเจนแบบนี้

“คุณ ขะ เข้ามาในห้องนี้ได้ยังไง” จอมขวัญร้องถามอีกฝ่ายเสียงสั่นเมื่อภาพความจำสุดท้ายในห้วงความคิดก่อนที่จะเข้าสู่ห้วงแห่งนิทราเมื่อค่ำคืนที่ผ่านมานั้น หญิงสาวจำได้ดีว่าตนเองล็อคประตูห้องพักแขกที่ตั้งใจว่าจะใช้มันเป็นที่หลบภัยจากมาเฟียร้ายอย่างแน่นหนาแล้ว ทว่าทำไมในยามเช้าของวันนี้เธอกลับยังตื่นขึ้นมาในอ้อมแขนของมาเฟียหนุ่มผู้นี้อีกกัน

“ที่นี่เป็นห้องของผม ทำไมถึงจะเข้ามาไม่ได้” น้ำเสียงเรียบนิ่งของมาเฟียหนุ่มผู้แสนเย็นชานั้น กลับแฝงไปด้วยความเจ้าเล่ห์ร้ายกาจไม่น้อยในยามนี้

ท่าทางและคำพูดราวกับจะสื่อความนัยบางอย่างนั้นทำให้จอมขวัญชะงักไปชั่ววินาที สติสัมปชัญญะของคนที่ตกตะลึงจนไม่ทันได้สังเกตบรรยากาศรอบข้างเลยแม้แต่น้อยนั้นกลับเข้ามาเด่นชัดอีกครั้ง ดวงตาคู่สวยกวาดมองไปรอบๆห้องที่เธอเพิ่งจะลืมตาตื่นขึ้นมาได้เพียงไม่ถึงนาทีนั้น ก่อนหญิงสาวจะต้องเบิกตากว้างเมื่อพบว่ายามนี้เธอไม่ได้อยู่ในห้องพักแขกที่เธอขนข้างของหนีไปอยู่ในห้องนั้นอย่างเมื่อค่ำคืนที่ผ่านมาเสียแล้ว ทว่าห้องที่เธอกำลังถูกมาเฟียผู้แสนร้ายกาจนอนกอดอยู่อย่างแนบแน่นนั้นเป็นห้องพักใหญ่ของอีกฝ่ายที่หญิงสาวตั้งใจว่าจะไม่ยอมเหยียบย่างเข้ามาในห้องนี้อีกเลยเสียแล้ว

“คุณพาฉันมาที่นี่ ตะ แต่ว่าเมื่อคืนฉันล็อคห้องแล้ว” จอมขวัญพึมพำกับตนเองในท้ายประโยคเมื่อจำได้อย่างแม่นยำว่าตนเองล็อคประตุห้องอย่างแน่นหนาไว้แล้วอย่างแน่นอน

“เพนเฮ้าส์นี้เป็นของผม เพราะฉะนั้นไม่มีประตูบานไหนที่ผมเปิดมันไม่ได้” หลี่หยางเฉินเอ่ยพลางกระตุกยิ้มร้ายกาจ แขนแข็งแกร่งโอบกระชับร่างบอบบางในอ้อมกอดให้แนบแน่นยิ่งขึ้น ในขณะที่ใบหน้าคมคายก้มลงเล็กน้อย กระซิบประโยคต่อมาชิดใบหูเล็กของหญิงสาวด้วยน้ำเสียงที่แฝงไปด้วยความเจ้าเล่ห์เป็นที่สุด “คุณรับปากว่าจะยอมอยู่กับผมไม่หนีไปไหน แต่ไม่ทันข้ามคืนก็หนีไปนอนห้องอื่นแบบนี้ คงต้องลงโทษกันบ้างแล้ว จริงไหม”

มาเฟียหนุ่มผู้แสนร้ายกาจเอ่ยออกมาหน้าตาเฉยอย่างไม่สนใจเลยแม้แต่น้อยว่าแท้จริงแล้วตนเองแอบจัดการลงโทษหญิงสาวตั้งแต่ตอนที่เธอยังหลับใหลไม่ได้รู้เรื่องรู้ราวใดๆเมื่อค่ำคืนที่ผ่านมาแล้ว

“อยะ อย่านะ” จอมขวัญละล่ำละลักร้องประท้วงออกมาอย่างรวดเร็ว ดวงหน้าสวยก็รีบเบี่ยงหลบจุมพิตร้ายที่หญิงสาวรู้ดีแล้วว่าสัมผัสแสนหวามไหวของมาเฟียหนุ่มนั้นอันตรายร้ายกาจต่อหัวใจดวงน้อยและทำให้เธอเผลอไผลหลงลืมตนเองมากเพียงใดในครั้งก่อนๆที่เคยได้รับ หญิงสาวรีบซุกหน้าลงแนบอกแกร่งไว้แน่นไม่เปิดโอกาสให้อีกฝ่ายได้จุมพิตเธอตามอำเภอใจได้ง่ายๆอย่างครั้งก่อนๆอีกต่อไป ก่อนจะเถียงแก้ต่างให้ตนเองออกไปย่างรวดเร็ว “ฉันรับปากว่าจะอยู่กับคุณที่นี่ แต่ไม่ได้บอกว่าจะอยู่ห้องเดียวกันเสียหน่อย เพราะฉะนั้นคุณไม่มีสิทธิมาลงโทษอะไรทั้งนั้นนะ”

“เข้าใจพูดดีนี่ สาวน้อย”  

คำพูดเอาตัวรอดไปอย่างแนบเนียนของหญิงสาวนั้น ไม่เพียงแต่ไม่ได้ทำให้มาเฟียหนุ่มขุ่นเคืองใจเลยแม้แต่น้อย ทว่าเรียวปากหนาของคนฟังกลับกระตุกยิ้มเล็กน้อยที่มุมปากอย่างพึงพอใจไม่น้อยที่หญิงสาวในอ้อมแขนของตนนั้นเจ้าเล่ห์ไม่น้อยเลยทีเดียว หัวใจแกร่งที่เคยเย็นชาเกินกว่าจะสนใจใครนั้นก็พลันเต้นผิดจังหวะขึ้นมาครามครันเมื่อหญิงสาวซุกซบดวงหน้าสวยเข้าหาอกแกร่งไว้อย่างแนบแน่นจนทำให้เขารู้สึกดีไม่น้อยเลยแบบนั้น แขนแกร่งกระชับอ้อมแขนกอดร่างเล็กไว้แน่น แม้จะไม่สามารถหยอกเย้ากับปากเล็กน่าจูบของคนที่ซุกหน้าหนีไปอย่างรวดเร็วได้อย่างที่ใจคิด ทว่าเรียวปากร้อนผ่าวก็ไม่ยอมแพ้ไล่จุมพิตไปตามใบหูนุ่มและพวงแก้มที่กำลังขึ้นสีแดงระเรื่อน่ารักเป็นที่สุดในวินาทีต่อมา

“นะ ในเมื่อคุณเข้าใจแล้วก็ปล่อยสิ ฉะ ฉันจะไปอาบน้ำ ต้องรีบไปธุระ” จอมขวัญร้องประท้วงต่อ เมื่อชายหนุ่มวนเวียนจูบเม้มใบหูที่อ่อนไหวต่อสัมผัสเป็นที่สุดของเธอจนหญิงสาวหวามไหวสั่นสะท้านไปทั้งกายเสียแล้ว

“ไปธุระที่ไหน” มาเฟียหนุ่มที่ยังไม่ยอมหยุดดอมดมผิวเนื้อขาวเนียนของคนตัวเล็กเอ่ยถามไปอย่างไม่จริงจังเท่าไรนัก เมื่อความสนใจทั้งหมดทั้งมวลของชายหนุ่มดูจะจดจ่ออยู่แต่เพียงนวลเนื้อหอมกรุ่นตรงหน้าเสียมากกว่า แขนแข็งแรงก็โอบกอดหญิงสาวไว้แน่นไม่ยอมคลายแรงงออกแต่อย่างใด

“ตะ ต้องเข้าไปรายงานตัวที่สำนักข่าว เพราะถูกคนบ้าอำนาจบางคนสั่งย้ายกลับมาด่วน อ๊ะ! คะ คนฉวยโอกาส ปล่อยเดี๋ยวนี้เลยนะ” จอมขวัญตอบโดยไม่วายประชดคนบ้าอำนาจแสนเอาแต่ใจตรงหน้า เพราะเมื่อวานหลังจากที่ได้รับรู้เรื่องคำสั่งเรียกตัวเธอกลับฮ่องกงอย่างเร่งด่วนจากวิเวียนแล้วนั้น หัวหน้ากองข่าวที่ฮ่องกงก็ส่งข้อความบอกให้เธอเข้าสำนักงานในเช้าวันนี้ด้วย

ทว่าเอ่ยคำประชดอีกฝ่ายยังไม่ทันจะจบดี จอมขวัญก็ต้องครางออกมาเสียงแผ่วอย่างตกใจและเสียวซ่านไม่น้อยยามที่เรียวปากร้ายที่ไม่ยอมผละห่างออกไปเสียทีนั้นเคลื่อนลงมาประทับรอยสัมผัสบริเวณผิวเนื้อตรงไหล่นวลเนียนพลางขบเม้มเบาๆจนหญิงสาวสั่นสะท้านไปทั้งกายราวกับจะเป็นการลงโทษที่เธอประชดประชันเขาเมื่อครู่นี้อย่างไรอย่างนั้น และนั่นทำให้หญิงสาวรู้ได้ทันทีว่าตนเองคิดผิดนักที่ซุกหน้าแนบอกแกร่งไส้แบบนี้ เพราะแม้ว่าเธอจะปกป้องริมฝีปากจากการถูกอีกฝ่ายรุกรานได้ ทว่ากลับกลายเป็นการเปิดช่วงให้เขาหาเศษหาเลยจากผิวเนื้อส่วนอื่นๆได้ง่ายดายอย่างไม่อาจต้านทานใดๆได้เลยแม้แต่น้อย

“ปล่อยงั้นหรือ” มาเฟียหนุ่มทวนคำด้วยน้ำเสียงที่แฝงไปด้วยความร้ายกาจ ก่อนชายหนุ่มจะยอมคลายอ้อมกอดที่รัดร่างบอบบางไว้แน่นออกราวกับจะทำตามความต้องการของหญิงสาวอย่างไรอย่างนั้น

ทว่ายังไม่ทันที่จอมขวัญจะได้โล่งใจใดๆเลยแม้แต่น้อย หญิงสาวก็ต้องร้องเสียงหลงเมื่อวินาทีต่อมา ร่างเล็กก็ถูกดันให้นอนหงายลงไปบนฟูกนุ่มก่อนที่มาเฟียหนุ่มที่ทำราวกับจะยอมปล่อยหญิงสาวไปง่ายๆเมื่อครู่นี้นั้นกลับตามขึ้นมาทาบทับเหนือร่างของหญิงสาวไว้ทันทีอย่างไม่ปล่อยให้เธอได้ตั้งตัวใดๆเลยแม้แต่น้อย

“คุณหยางเฉิน ฉะ ฉันต้องรีบไปรายงานตัวจริงๆนะคะ” จอมขวัญพยายามทำใจดีสู้เสือที่แสนร้ายกาจ เมื่อรับรู้ได้ถึงอันตรายที่คืบคลานเข้ามาใกล้เข้าไปทุกทีแล้ว เมื่อตอนนี้หญิงสาวกำลังตกอยู่ในท่วงท่าที่น่าหวาดหวั่นใจเป็นที่สุดเสียแล้ว จอมขวัญจำได้ดีว่าทุกครั้งที่ถูกอีกฝ่ายทาบทับคร่อมเอาไว้แบบนี้ ไม่เป็นผลดีต่อเธอเลยแม้แต่น้อย

“เดี๋ยวผมไปส่ง ดีไหมสาวน้อย” น้ำเสียงเข้มของมาเฟียหนุ่มต่ำพร่าลงเล็กน้อยเมื่อความปรารถนาที่มีต่อเธอทำท่าจะลุกฮือขึ้นมาอีกครั้งยามที่เรือนกายสัมผัสเสียดสีกันแนบแน่นแบบนี้

“ไม่ ไม่เป็นไรค่ะ ฉันไปเองได้” จอมขวัญรีบร้อนปฏิเสธออกมาทันที ก่อนหญิงสาวจะเอ่ยประโยคต่อมาเมื่อนึกถึงเรื่องสำคัญบางอย่างที่เธอตั้งใจว่าจะตกลงกับอีกฝ่ายให้รู้เรื่องขึ้นมาได้ “ที่สำคัญฉันขับรถได้เองและก็ชำนาญเส้นทางในฮ่องกงพอสมควรแล้วด้วย เพราะฉะนั้นคุณไม่จำเป็นต้องส่งบอดีการ์ดมาคอยตามประกบฉันแบบนี้”

จอมขวัญไม่วายเอ่ยประชดคนจอมเผด็จการตรงหน้าอีกครั้ง เพราะรู้ดีว่าที่อีกฝ่ายส่งคนมาคอยตามประกบเธอแบบนี้นั้นไม่ใช่เพราะกังวลว่าเธอจะขับรถหลงไปที่ไหน ทว่าเป็นเพราะต้องการจับตามองไม่ให้เธอหนีไปไหนได้อีกเป็นแน่  แต่หากมาเฟียคนดังของฮ่องกงหรือบอดีการ์ดของเขาไปส่งเธอถึงที่สำนักข่าวซิงหว๋าหรือคอยตามประกบหญิงสาวไปในทุกๆที่นั้นย่อมต้องกลายเป็นประเด็นข่าวร้อนแรงให้ถูกพูดถึงและโดนขุดคุ้ยเป็นแน่ ซึ่งนั่นไม่ใช่เรื่องที่ดีเลยแม้แต่น้อย

“ถ้าคุณต้องการแบบนั้นก็ควรมีข้อเสนอที่น่าสนใจมาแลกเปลี่ยนสักหน่อย จริงไหม” แม้ว่าหลี่หยางเฉินจะเข้าใจความคิดของหญิงสาวได้เป็นอย่างดีที่เธอไม่ต้องการให้มีบอดีการ์ดคอยไปไหนมาไหนด้วยในทุกที่แบบนั้น ทว่ามาเฟียหนุ่มก็ไม่ลืมที่จะใช้มันเป็นข้ออ้างในการหาประโยชน์ให้ตนเองอย่างนักธูรกิจที่จะไม่ยอมเสียอะไรไปโดยเปล่าประโยชน์เป็นแน่ เรียวปากหนายกยิ้มบางเบาทว่ากลับดูเจ้าเล่ห์ไม่น้อยยามเอ่ยประโยคต่อมา “อย่างเช่น รับปากว่าจะนอนที่ห้องนี้กับผมทุกคืน ห้ามคิดหนีไปนอนที่อื่นแบบเมื่อคืนนี้อีก”

จอมขวัญเม้มปากแน่นกับข้อเสนอกึ่งบังคับของมาเฟียผู้แสนเอาแต่ใจ แม้นิสัยดื้อรั้นจะทำให้หญิงสาวอยากจะเอ่ยปฏิเสธออกไปนัก ทว่าเมื่อคิดถึงเรื่องที่อีกฝ่ายจะส่งคนไปคอยตามประกบเธอตลอดเวลา และหากมีใครรู้ว่าบอดีการ์ดเหล่านี้เป็นคนของหลี่หลงกรุ๊ปซึ่งเธอกำลังตามสืบคดีสำคัญที่มีความเกี่ยวข้องกับพวกเขาอยู่ด้วยนั้น ก็อาจจะทำให้เรื่องราวยิ่งยุ่งยากใหญ่โตไปใหญ่อีกเป็นได้ และนั่นทำให้จอมขวัญจำต้องยอมตอบรับข้อเสนอของคนร้ายกาจไปในที่สุด

“ฉันตกลง ทีนี้ก็ปล่อยได้แล้วค่ะ” จอมขวัญเอ่ยพลางร้องประท้วงคนที่ยังทาบทับไม่ยอมปล่อยเธอให้เป็นอิสระเสียทีแบบนั้น

ทว่ามาเฟียหนุ่มผู้แสนร้ายกาจนั้นกลับไม่ยอมปล่อยหญิงสาวให้หลุดรอดไปโดยง่าย ใบหน้าคมคายก้มลงมาหาคนใต้ร่างอีกครั้งก่อนจะเอ่ยประโยคต่อมาด้วยน้ำเสียงเรียบนิ่งทว่าแฝงไปด้วยความร้ายกาจเป็นที่สุด

“เรายังไม่ได้จูบสัญญากันเลย สาวน้อย”

ไม่พูดเปล่า เรียวปากร้อนระอุฉกวูบบดจูบลงมาหาริมฝีปากเล็กอย่างรวดเร็วไม่ปล่อยให้หญิงสาวได้ตั้งตัวหรือเอ่ยคำทัดทานใดๆออกมาเลยแม้แต่น้อย

จอมขวัญเบิกตากว้างอย่างตื่นตกใจเป็นที่สุดกับสัมผัสร้ายที่ประทับลงมาแนบแน่นอย่างไม่ทันได้รู้เนื้อรู้ตัว หญิงสาวยกแขนเรียวขึ้นดันแผ่นอกแกร่งไว้เล็กน้อยเพื่อไม่ให้ร่างกายกำยำของคนเหนือร่างบดเบียดเสียดสีลงมาบนเรือนกายของเธอได้ดังใจเขา ด้วยหวาดหวั่นใจนักว่าหากยิ่งแนบชิดเข้าหากันมากไปกว่านี้ หญิงสาวจะถูกคนร้ายกาจปลุกเร้าด้วยสัมผัสแสนช่ำชองจนไปไม่เป็นและเผลอไผลปล่อยตัวปล่อยใจให้เขาอย่างน่าละอายอีกก็เป็นได้

หลี่หยางเฉินคลึงเคล้ากลีบปากแดงระเรื่อดูดกลืนความหวานล้ำที่ติดตรึงใจมาตั้งแต่ครั้งแรกที่ได้สัมผัสเธอเมื่อหลายเดือนก่อนอยู่นานนับนาที ก่อนที่เรียวปากหนาจะจำต้องยอมผละออกในวินาทีต่อมาเพื่อหยุดยั้งแรงอารมณ์ที่เริ่มจะทะยานขึ้นสูงของตนเองเสียก่อนที่จะโหมกระหน่ำแผดเผาความอดทนของเขามากไปกว่านี้

นัยน์ตาคมสีดำสนิทจับจ้องดวงหน้าสวยหวานของคนที่กำลังหอบหายใจอย่างหนัก ท่าทางไร้เดียงสาอย่างน่ารักน่าเอ็นดูเป็นที่สุดนั้นทำให้คนมองยกยิ้มมุมปากเล็กน้อย

“รีบเตรียมตัวให้เสร็จ ก่อนที่ผมจะเปลี่ยนใจกักคุณไว้บนเตียงทั้งวันทั้งคืนแทนเสียก่อน สาวน้อย” หลี่หยางเฉินกระซิบชิดใบหูเล็กก่อนจะก้มลงไปจุมพิตหนักๆหยอกเย้าใบหูนุ่มอีกครั้ง

มาเฟียหนุ่มยอมผละห่างออกจากการทาบทับร่างบางไว้ในวินาทีต่อมา ก่อนจะก้าวเดินออกจากห้องไปอย่างรวดเร็วเพื่อสั่งงานกับลูกน้องตามที่ได้ตกลงกับหญิงสาวไว้เป็นการหันเหความสนใจออกจากร่างงามก่อนที่เขาจะทนต่อแรงปรารถนาอันมากล้นที่มีต่อเธอไม่ไหวแล้วฉีกสัญญาที่เคยให้ไว้กับเธอเมื่อวานนี้ลงแล้วเรียกร้องตักตวงความสุขจากร่างงามทั้งวันทั้งคืนอย่างที่ลั่นวาจาไว้ก็เป็นได้


*************************************************************************************************


สวัสดีค่ะนักอ่านที่น่ารักทุกท่าน


ขอโทษที่หลังๆนี้มาอัพเฮียช้าน้าา ช่วงนี้ยุ่งมากเลยค่ะ ฝากรอติดตามเรื่องของเดวิดกันด้วยนะคะ

​สำหรับสายe-bookมีวางในMEBแล้วนะคะ เข้าไปโหลดมาฟินกันแบบจัดเต็มได้เลยค่า >> คลิก

หนังสือพ่ายรักจ้าวดวงใจและล่ารักจ้าวดวงใจ สนใจสั่งจองได้ที่ facebook :: ดลกร/Donlakorn/ดลรัก หรือ line :: @donrakbook จ้า (อย่าลืม@น้า) 

***อย่าลืม คอมเม้นท์ กดส่งกำลังใจ และกดfavorite รับการแจ้งเตือนนิยายกันด้วยน้าา 

รักนักอ่านทุกท่านค่ะ <3

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 16 ครั้ง

58 ความคิดเห็น

  1. #58 Mouthnaka (@Mouthnaka) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 18 ธันวาคม 2561 / 20:07
    เขินแทนนางเอก
    #58
    0
  2. #33 Larwan (@Larwan) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2560 / 21:07
    ร้ายกาจมากค่ะเฮียหยาง  
    #33
    1
    • #33-1 fah_rarita (@fah_rarita) (จากตอนที่ 23)
      13 ธันวาคม 2560 / 18:41
      เฮียนี่จอมร้ายกาจเลยค่ะ 555
      #33-1