[Twice] - "Who?" MinaxNayeon Minayeon ft. Satzu

ตอนที่ 7 : Chapter -06- (แก้คำผิด)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 922
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 10 ครั้ง
    16 ส.ค. 59

 

 


Part Mina

 

หลังจากวันที่ได้ไปเที่ยวทะเลกับนายอนความสัมพันธ์ของเราก็ดีขึ้นเรื่อยๆกลายเป็นเพื่อน เพื่อนสนิท วันไหนที่ไม่มีงานก็จะไปนั่งอยู่ที่ร้านนายอน คอยช่วยปิดร้าน และเดินกลับคอนโดพร้อมกันไปส่งถึงห้องทุกครั้ง.....พอดีห้องของนายอนมันเป็นทางผ่านห้องฉันนะ บางครั้งก็ซื้ออาหารไปฝากบ้างเหมือนปกติที่เพื่อนบ้านเขาทำกัน

 

 

วันนี้เป็นอีกวันที่ฉันมานั่งอยู่ที่ร้านนายอน ช่วงนี้งานไม่ค่อยเยอะเลยมานั่งเล่นร้านของนายอนบ่อยๆเจ้าตัวก็ไม่ได้ว่าอะไรเพราะทุกครั้งฉันก็สั่งเครื่องดื่มบ้าง ช่วยงานที่ร้านบ้าง

 

ฉันนั่งอยู่ที่มุมร้านที่เดิมพร้อมกับใส่หูฟังเล่นแล็ปท็อปไปเรื่อยๆอยู่ๆก็มีเสียงเอะอะโว้ยวายอยู่หน้าร้าน

 

“ก็บอกแล้วไงว่าไม่ได้สั่งอันนี้ ไปทำมาใหม่!!

 

“อะ...เอ่อ....ก็เมื่อกี้คุณลูกค้าสั่งแบบนี้นะคะ”

 

ฉันลุกมาดูเหตุการณ์บริเวณหน้าร้านพบว่าเจอแก๊งวัยรุ่นชายตัวใหญ่ประมาณ4-5คน ดูเหมือนมีอิทธิพลแถวนี้หน้าดู เพราะคนรอบข้างไม่มีใครกล้ายุ่งหรือห้ามอะไรเลย

 

“เกิดอะไรขึ้น”ฉันเดินไปถามนายอนที่ดูเหมือนกำลังกลัวอยู่

 

“ก็เมื่อกี้มีลูกค้าโทรมาสั่งของ แต่บอกฉันว่าฉันทำผิดเลยอาละวาด” นายอนพูดพร้อมมองไปที่พื้นที่มีทั้งแก้วกาแฟ ขนมมากมายที่ล้มระเนระนาดอยูที่พื้น

 

“ก็กูบอกว่ากูไม่ได้สั่งอันนี้ มึงจะให้กูทำไงละ เห้ยกูไม่มีเวลามาเสียเวลากับพวกมึงนะเว้ยรีบๆไปทำมา!!” ชายคนหนึ่งในกลุ่มตะโกนมา

 

“ขะ....ขอโทษค่ะเดี๊ยวจะรีบไปทำให้ค่ะ” นายอนตกใจเสียงตะหวาดพร้อมพูเสียงสั่นๆ

 

นายอนกำลังจะรีบไปทำของให้ใหม่แต่ก็โดนมือของมินะรั้งไว้ก่อน

 

“ถึงคุณจะไม่ได้สั่งแบบนี้แต่คุณก็ไม่มีสิทธิ์มาทำลายข้าวของให้เสียหายแบบนี้นะคะ แล้วคุณจะรับผิดชอบยังไงกับความเสียหายที่เกิดขึ้นตอนนี้คะ? ถ้าทางร้านจดออร์เดอร์ผิดก็ต้องขอโทษด้วยนะคะแต่ถ้าคุณสั่งไม่ผิดละคะ.....” มินะเว้นช่วงไว้ซักพักแล้วหันมาถามนายอน

 

“มีใบที่จดออร์เดอร์ของพวกนี้ไหม”


“มีๆอยู่บนเคาน์เตอร์”นายอนพูกพร้อมรีบวิ่งไปเอาให้มินะดู


“แล้วมึงจะรู้ได้ไงว่าที่นังนั้นจดมันจะถูก” เป็นเสียงจากผู้ชายในกลุ่มที่แทรกมาตอนที่มินะกำลังอ่านรายการที่สั่งอยู่

 

“งั้นทางร้านเราต้องขอโทษที่สะเพร่านะคะ...แต่คุณต้องรับผิดชอบความเสียหายที่เกิดขึ้นทั้งหมด อืมมม....ทั้งหมดก็ประมาณ400บาทค่ะแต่ถ้าไม่จ่าย.....ก็คงต้องแจ้งความข้อหาก่อกวนและทำลายทรัพย์สินนะคะ”มินะร่ายยาวพร้อมกับมองอย่างหน้านิ่งๆ นิ่งจนหน้ากลัว

 

ตอนนี้กลุ่มเด็กแว๊นหน้าเริ่มเสีย ไปต่อไม่ถูก

 

“สรุปจะจ่ายไหมคะ?

 

หนึ่งในสมาชิกในกลุ่มรีบหยิบเงินในกระเป๋าให้

“ถ้าไม่ติดว่ากูมีธุระด่วนนะ ฝากไว้ก่อนเถอะมึง เห้ยกลับ!!” หัวหน้ากลุ่มตะโกนขึ้นพร้อมกับรีบบึ้งมอไซต์ออกจากที่นี้ให้เร็วที่สุด

 

“หึ นึกว่าจะแน่” มินะพูดเบาๆพร้อมหันไปหานายอนที่ตอนนี้ดูเหมือนกระต่ายตื่นตูม ดูกลัวจนตัวสั่นเล็กน้อย


“กลัวหรือคะ? หืม?” มินะถามพร้อมกับลูบหัวปลอบเบาๆ


“อืมก็ตกใจนิดหน่อยอ่ะ แล้วถ้าคร่าวหลังพวกนั้นมันมาอีกละ”


“ถ้าฉันไม่อยู่ร้านก็โทรเรียกฉันสิ เบอร์ฉันเธอก็มี”มินะพูดยิ้มๆ


 “แล้วถ้าเกิดเหตุการณ์แบบนี้อีกโดยไม่มีฉันก็อย่าไปโต้ตอบแต่ก็ไม่ใช่ยอมให้มันปั่นหัวเล่นละเข้าใจไหม”มินะพูดพร้อมยีหัวนายอนด้วยความหมั่นไส้ที่เจ้าตัวทำหน้ากระต่ายหน้างอเหมือนมีใครมาแย่งแครอทไป


“รู้แล้วหน่า ฉันไม่ใช่เด็กแล้วนะ”นายอนพูดพร้อมกับเดินก้มหน้าเข้าร้านไป

 

เธอไม่ได้กำลังเขินฉันใช่ไหม?

 

แต่อยู่ๆเสียงโทรศัพท์ก็แทรกขึ้นมาก่อนที่ฉันจะมโนไปมากกว่านี้

 

“ค่ะๆเดี๊ยวจะรีบไปค่ะ” บอสโทรมาสั่งงานอีกแล้ว ฉันเดินเข้าไปบอกลานายอนก่อนที่จะรีบไปบริษัท

 

 

 

 

Part Jeongyeon

 

 


ช่วงนี้งานของฉันไม่ค่อยมีซะเท่าไรเลยมีเวลาไปเที่ยวเล่นไปตามภาษาของฉัน

 

ตอนนี้ฉันรู้สึกอิจฉาจื่อวีชะมัดเลย จื่อมันเจอคนที่มันควรหยุดแล้ว แต่ฉันละ? ภายนอกฉันอาจจะดูเป็นพวกเพลย์บอย แต่ฉันก็ไม่เที่ยวไปทำร้ายจิตใจใครซะหน่อย ฉันแค่ต้องการหาใครซะคนที่ฉันควรหยุดอยู่ที่เค้า เหมือนกับที่ไอ้จื่อวีหยุดอยู่ที่ซานะไง ฉันว่าคนนี้ไอ้จื่อจริงจรังแน่นอนฉันไม่เคยเห็นมันเป็นแบบนี้มาก่อนเลย พูดแล้วก็อิจฉาโว้ยยยย!!

 

 

วันนี้ฉันออกมาเดินเล่นข้างนอก ซึ่งก็เป็นเรื่องปกติของฉันถึงแม้ฉันจะมีงานมากมายแค่ไหนแต่อย่างน้อยฉันก็ต้องได้ออกจากห้องสี่เหลี่ยมแคบๆนั้นแน่นอน

 

ไม่เหมือนกับมินะหรอกรายนั้นเขาชอบเก็บตัวถึงงานจะว่างแทบไม่มีไรทำหรือจะงานหนักมากมายแค่ไหนก็ไม่เคยออกจากห้องสี่เหลี่ยมน่าเบื่อๆนั้นหรอก

 

มันจึงเป็นหน้าที่ของพวกฉันไงละที่ต้องค่อยชวนมันไปข้างนอกบ้างเที่ยวบ้างเพื่อไม่ให้มันเฉาตายไปซะก่อน

 

ฉันกับมินะเราเป็นเพื่อนกันมานานถึงแม้ว่าลักษณะนิสัยของเราจะต่างกันฟ้ากับเหวแต่ก็ไม่มีผลต่อความสัมพัน์ระหว่างเรา

 

ถ้าให้เปรียบเทียบ มินะก็คงเป็นเสมือนคนในครอบครัว เราร่วมทุกข์ร่วมสุขกันมามากถึงแม้จะมีทะเลาะกันรุนแรงบ้างแต่เราก็สามารถผ่านมันมาได้

 

เรื่องความรักเป็นที่รู้ๆกันอยู่ว่าถ้าเผลอรักคนเดียวกับเพื่อนสนิทคงจะไม่ดีซะเท่าไร เราเลยสัญญากันว่าถ้าปิ้งคนไหนให้บอกอีกคนแล้วให้อีกคนช่วยจีบเพื่อเป็นการตัดไฟตั้งแต่ต้นลม

 

แต่เหตุการณ์แบบนี้ก็ไม่เคยเกิดขึ้นเลยเพราะไอ้มินะไม่เคยปิ้งใครเลย รุ่นพี่หล่อๆก็ไม่เอา รุ่นน้องน่ารักๆก็ไม่สน มีแต่ฉันที่ไปขอร้องให้มันช่วยจีบแล้วก็นกกลับมาทุกครั้ง มันก็กลายเป็นเรื่องปกติของมินะไปซะแล้วที่ต้องมาเจอเรื่องอะไรแบบนี้

 

 


ซ่าๆๆๆ

 

 


ซักพักฝนก็เริ่มตกและตกหนักขึ้นเรื่อยๆจนต้องทำให้ฉันวิ่งเข้าไปในร้านที่ใกล้ๆให้เร็วที่สุด

 

“สวัสดีค่ะ รับอะไร....อ้าวคุณเปียกนิ รอสักครู่นะคะเดี๊ยวไปเอาผ้าคนหนูมาให้”

 

ฉันวิ่งเขาร้านมาด้วยร่างกายที่เปลียกโชก ก็ได้ยินเสียงพนักงานจึงมองไปรอบๆก็พบว่าวิ่งมาหลบฝนที่ร้านกาแฟแห่งหนึ่ง

 

“อ่ะ นี้ค่ะผ้าขนหนู” พนักงานยื่นผ้าขนหนูให้ฉันพร้อมกับยิ้มกว้างให้หนึ่งที

 

รอยยิ้มของเธอเหมือนทำให้โลกหยุดหมุน....นี่ฉันไม่ได้เวอร์ไปนะ

 

“เอ่อ เอามอคค่าร้อนค่ะ” ฉันพูดพร้อมกับเช็ดตัวไปเรื่อยๆ

 

“....ถ้าไม่ว่าอะไรไปหลังร้านไหมคะจะอุ่นกว่า ตรงนี้แอร์ลงแล้วตัวคุณก็เปลียกด้วย” หนักงานคนนั้นคิดเล็กน้อยจึงค่อยกล่าวชวนฉัน

 

ฉันก็ไม่ได้ปฎิเสธอะไรพยักหน้าแล้วเดินตามเธอมา

 

 

ตอนนี้ฉันนั่งอยู่หลังร้านซึ่งอุณหภูมิมันก็สูงกว่าตรงที่เมื่อกี้จริงๆตอนนี้ฉันคุ้มผ้าขนหนูพร้อมกับจิบกาแฟร้อนไปเรื่อยๆ

 


หัดชิ้ว!!

 


ฉันจามเสียงดังจนพนักงานคนเมื่อกี้ยื่นยามาให้ฉัน

“เอายาไหมคะ ดูเหมือนคุณจะเป็นหวัดนะ”

 


ตึกตักๆ

 


เสียงใจฉันเต้นเร็วและหน้าเริ่มรู้สึกร้อนผ่าวเมื่อเธอยื่นยาพร้อมยิ้มหวานมาให้ฉัน

 

หรือว่านี้คือคนที่ฉันควรหยุดอยูที่เขา

 

 

ระหว่างที่รอให้ฝนซาเราก็คุยกันไปเรื่อยเปือย เราเริ่มสนิทกันอย่างรวดเร็ว

เมื่อฝนหยุดตกฉันจึงต้องขอลาไปก่อนเพราะเสื้อผ้าที่ยังไม่แห้งดีจึงทำให้ฉันรีบกลับทั้งๆที่อยากจะอยู่คุยกับเธอต่อ

 

หลังจากออกจากร้านมาคนแรกที่ฉันนึกถึงคือมินะ ฉันพร้อมที่จะเล่าเรื่องผู้หญิงคนนั้นให้มินะฟังแล้ว ฉันโทรไปมินะอยู่ที่บริษัทเลยนัดมาเจอกันที่บ้านฉันแทน

 

 

ฉันมารอมินะที่บ้านของฉันได้ซักพักมินะก็มา

 

“มึงต้องไม่เชื่อแน่ว่ากูไปเจออะไรมา” ฉันถามทันที่ที่มินะเดินเข้ามา


“อะไรอ่ะ เนื้อคู่มึงหรอ” มินะพูดแบบรู้ทันเพราะมีแค่ไม่กี่เรื่องหรอกที่ฉันจะนัดมินะมาที่บ้านของฉันแล้วขึ้นต้นประโยคทักทายแบบนั้น


“โถ่เพื่อนรักแค่มองตาก็รู้ใจ” ฉันเดินไปหามินะเพื่อจุ๊บเหม่งเป็นรางวัลแต่ก็ต้องโดนมันผลักหัวออก

 

ฉันเล่าเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นเมื่อสักครู่ให้มินะฟัง

 

“กูอยากรู้วะว่าใครเป็นคนที่ทำให้มึงเป็นแบบนี้ เขาชื่อไรวะ”

 

ฉันบิดตัวเขินไปมาไม่ยอมบอกจนมินะยกตรีนขึ้นมาเลยต้องรีบบอก

 

“เห้ยใจเย็นๆ เขาชื่อนายอนเว้ย

 

 

 

 

 

 

#ficwho

 

 

 

 

 

 

//////Talk//////

สวัสดีรีดเดอร์ทุกคนนนนน

ขอโทษที่เมื่อวานไม่ได้มาอัพ เมื่อวานไรท์ปั่นงานทั้งคืนเลยไม่มีเวลา

วันนี้ก็รีบปั่นงานให้เสร็จแล้วก็รีบมาลง รีบไปดูHit the stageเตรียมหวีดมินะเต็มที่5555


เอ๊ะ! ตอนนี้เหมือนได้กลิ่นมาม่าใครต้มมาม่าหรอคะ อิอิ

ฝากติดตาม ติชมและคอมเม้นท์ให้กำลังใจด้วยนะคะ.ก้มหัวอย่างนอบน้อม
อันยอง ปย๊งงงงงงง

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 10 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

140 ความคิดเห็น

  1. #140 besoice (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 19 มิถุนายน 2562 / 12:49
    โอ๊ยยยยยยท เอาแล้วววววว
    #140
    0
  2. #22 THWN (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 11 สิงหาคม 2559 / 02:20
    โอ๊ยยยมันไม่ควรเป็นแบบนี้ เฮียอย่ามาแย่งนายอนจากมินะ????
    #22
    0
  3. #21 lloltl_m (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 11 สิงหาคม 2559 / 00:01
    3p ที่คู่ควร มินะ แกอย่าเป็นคนดีที่ต้องเสียสละละ บอกเพื่อนไปเลยว่าคนนี้ ของแก แกชอบอยู่
    #21
    0
  4. #20 khunlung_s (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 10 สิงหาคม 2559 / 23:43
    อย่ามาดราม่านะคะไรท์!!
    #20
    0
  5. #19 yupyup (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 10 สิงหาคม 2559 / 23:13
    ถึงกับสบถออกมา ดราม่าเลยหรือนี่.....
    จุกแล้วนะ
    #19
    0
  6. #18 amp yodaaa (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 10 สิงหาคม 2559 / 21:54
    ไม่เอาๆๆๆมาม่า ฮือออออ!!!

    แล้วมิคนแมนจะทำยังไงเนี่ย เห้อออ~

    รีบๆมาต่อนะไรท์ไม่อยากต้มน้ำรอนาน

    สู้ๆค่ะ😉
    #18
    0
  7. #17 OokingkongoO (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 10 สิงหาคม 2559 / 21:36
    กลิ่นมาม่ามาแต่ไกล....รอๆๆๆๆๆๆ
    #17
    0
  8. #16 lukminayeon (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 10 สิงหาคม 2559 / 21:25
    ว่าแล้ว อิพี่จองต้องชอบนายอน โหย มินะจะทำไงเนี้ย ดราม่ามาละเว้ย T^T
    #16
    0