[Twice] - "Who?" MinaxNayeon Minayeon ft. Satzu

ตอนที่ 15 : Chapter -14-

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 910
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 13 ครั้ง
    26 ส.ค. 59

 

 

 

 


Part Mina

 

 

 

หลังจากที่ยืนปลอบเด็กขี้แยหยุดร้องเสร็จ ก็ไปเดินส่งที่หน้าห้องเหมือนเดิมโดยที่นายอนก็ยิ้ม ร่าเริงมาตลอดทาง

 

 

“ขอบคุณสำหรับวันนี้อีกครั้งนะ” นายอนหันมาบอกมินะเมื่อถึงห้องของตน

 

 

“ไม่ต้องขอบคุณหรอกเต็มใจ ^ ^ 

 

 

กล่าวลากันซักพักมินะกำลังจะหันหลังกลับไปห้องตัวเอง

 

 

 

 

พรึบ!!

 

 

 

ไฟของคอนโดดับลงเมื่อนายอนกำลังจะปิดประตูห้อง

 

 


นายอนรีบคว้าแขนมินะที่กำลังจะเดินกลับห้องทันที

 

 

 

“หืมมีไรหรอ? อย่าบอกนะว่ากลัวความมืด” มินะหันหน้ามาอย่างงงๆที่นายอนรั้งไว้ แต่ก็เหมือนจะได้คำตอบกับความสงสัยนั้นเพราะว่าท่าทางที่ดูกลัวของนายอนแสดงออกมาอย่างชัดเจน

 

 

 


“อืม.....อยู่เป็นเพื่อนจนกว่าไฟจะมาได้ไหม” นายอนพูดและพยายามอ้อนวอนด้วยการที่พยายามกระพริบตาปริ้งๆ พูดด้วยน้ำเสียงออดอ้อน

 

 

 

มินะเมื่อเห็นอย่างนั้นจึงยิ้มขึ้นมาและพยักหัวเบาๆแล้วเดินเข้าห้องนายอนไป

 


 

“เอ่อ.....ห้องอาจจะรกไปนิดนะ” นายอนเกาแก้มเบาๆแก้เขิน แต่ห้องของนายอนก็ไม่ได้รกมากถ้าเทียบกับห้องมินะ

 

 

 

“ไม่เห็นรกเลย ห้องฉันรกกว่าอีก” มินะพูดพร้อมเปิดไฟฉายจากมือถือสำรวจห้องของนายอนไปเรื่อยๆ ห้องของนายอนจัดเป็นโทนสว่างๆ เน้นความเรียบง่ายแต่ก็ดูดี ห้องนายอนถือว่าจัดห้องได้ดีมากทีเดียว

 

 

“แบตมือถือใกล้หมดแล้วอ่ะ ขอไปเอาแบตสำรองที่ห้องได้ไหม” ยังไม่ทันที่มินะจะลุกเดินกลับห้อง แขนของนายอนก็รั้งไว้ก่อน

 

 

“ไม่เอาๆไม่ต้องก็ได้ แบตมือถือฉันยังมีอยู่” นายอนรีบพูดก่อนจะโชว์มือถือของตนขึ้นมาซึ่งแบตของนายอนก็ไม่ได้มากกว่ามินะซักเท่าไร

 

 

มินะเห็นดังนั้นจึงยิ้มแล้วยอมแพ้สงคราม นั่งเป็นเพื่อนนายอนต่อไป สงสัยจะกลัวความมืดมากจริงๆนะเนี้ย

 

 

“แล้วปกติเวลานอนทำไงอ่ะ เปิดไฟนอนงี้หรอ?” มินะถามไปด้วยความสงสัย

 

 

“ไม่ได้เปิด ก็เปิดโคมไฟที่หัวเตียงหลับตาก่อนแล้วค่อยเอือมมือไปปิดไฟอ่ะ....” นายอนเล่าไปก้มหน้าไป รู้สึกอายนิดๆที่กลัวความมืดเกินเหตุ

 

 


“แล้วทำไมถึงกลัวความมืดละ” มินะยังไม่หายความสงสัย

 



นายอนชะงักไปชั่วครู่ ก่อนจะส่ายหน้าออกมาเบาๆ

 

 

 

“ฉันก็ไม่รู้หรอก เท่าที่จำความได้ก็กลัวมาโดยตลอด.....เพื่อนสมัยเรียนมัธยมเคยแกล้งฉันเหมือนกัน เพียงแค่ฉันกลัวความมืดพวกเขาก็รุมแกล้งกัน ขังฉันไว้ในห้องเรียนแล้วปิดไฟบ้าง ชอบมาปิดไฟตอนฉันเผลอบ้างละ พวกเขาไม่รู้หรอกว่าการที่อยู่ที่มืดมันทรมาณแค่ไหน ฮึก.....พวกเขาไม่รู้หรอก....ฮึก....ว่ามันน่ากลัวแค่ไหน ฮึก....มันรู้สึกหวาดระแวง....ฮึก....มัน”// “พอแล้วไม่ต้องพูดแล้ว” มินะทนฟังนายอนพูดอย่างเจ็บปวดไม่ไหวจึงคว้าตัวนายอนมากอด อยากจะตบปากตัวเองแรงๆที่ไปถามคำถามนั้นกับนายอน ช่วงนี้เธอจะทำให้นายอนร้องไห้บ่อยเกินไปแล้วนะ

 

 

 

“ขอโทษที่ถามนะ”มินะพูดเบาๆอย่างรู้สึกผิด

 


นายอนก็ไม่ได้ว่าอะไรพยักหน้าให้แทนคำตอบ มินเห็นสีหน้าของนายอนที่อ่อนเพลียจึงบอกให้นายอนไปนอนพักผ่อน

 

 

“ไปนอนได้แล้ววันนี้เหนื่อยมาทั้งวัน ไม่ต้องกลัวนะคืนนี้ฉันจะอยู่เฝ้าเธอเอง”มินะพูดพร้อมห่มผ้าให้นายอนและประสานมือครบทั้งห้านิ้ว

 

 

 

อยู่ๆไฟฉายจากมือถือมินะก็ดับลงทำให้นายอนบีบมือมินะอย่างแรง หลับตาปี๊ ร่างกายเริ่มสั่นเล็กน้อย มินะรีบคว้านหามือถือของนายอนมาเปิดไฟฉายต่อแต่นายอนกลับห้ามไว้ก่อน

 

 

“ลองปิดไฟได้ไหม.....ฉันอยากจะหายจากการกลัวความมืดบ้าง” ตอนแรกมินะก็ไม่เห็นด้วยเพราะเห็นอาการอีกคนที่ดูไม่ค่อยจะโอเคซักเท่าไรแต่มินะก็อยากจะให้นายอนหลุดพ้นจากความทรมาณนี้จึงตอบตกลง

 

 

“โอเคๆ ไม่ต้องกลัวนะคะ หลับให้สบายนะ ไม่ต้องกลัวฉันอยู่ตรงนี้แล้ว” มินะพยายามพูดปลอบอีกคน ลูบหัวนายอนไม่ให้นายอนกลัวทำให้แรงบีบที่มือมินะผ่อนลงบ้าง

 

 

 

 

 

ผ่านไป15นาที

ลมหายใจเข้าออกสม่ำเสมอกับมือที่ประสานกันไม่มีแรงบีบจากอีกผ่ายทำให้รับรู้ว่านายอนหลับลงสู่ห้วงนิทราแล้ว

 

 

 

มินะคิดอะไรซักพักก่อนที่จะมองดูนายอนที่หลับไม่ได้สติ

 


เอาหวะ เป็นไงเป็นกัน มินะรู้สึกว่าตัวเองต้องทำอะไรซักอย่างกับความสัมพันธ์ที่แสนจะคลุมเครือ มินะค่อยๆลุกขึ้นอย่างระมัดระวังกลัวคนที่นอนอยู่ตื่นขึ้นมา มินะออกจากห้องของนายอนไปเอาอุปกรณ์ทำอะไรซักอย่างที่ห้องตัวเองแล้วก็กลับมาที่ห้องของนายอน

 

 

 

มินะกำลังทำบางอย่างด้วยความตั้งใจและเบาที่สุดเท่าที่ทำได้ และหวังว่าเมื่อนายอนตื่นขึ้นมาจะทำให้นายอนมีความสุขได้

 

 

 

 

 

เช้าวันรุ่งขึ้นนายอนตื่นขึ้นมาก็ต้องตกใจกับห้องของตัวเองที่บัดนี้มีแต่ลูกโป่งลอยเต็มห้อง นายอนมองไปรอบๆเพื่อมองหามินะแต่กลับเจอโพสอิทสีเดิมที่มินะใช่เมื่อวาน

 

 

 

ตื่นแล้วก็ไปอาบน้ำแปรงฟันนะ :)

 

 

 

นายอนอมยิ้มเล็กๆกับข้อความสั้นๆบนโพสอิท พอนายอนเดินออกจากห้องนอนจะเข้าห้องน้ำก็ไปเห็นมินะที่กำลังตั้งใจทำอาหารจนไม่รู้ว่าตอนนี้นายอนได้อยู่ข้างหลังมินะแล้ว

 

 


“ขอบคุณนะ” นายอนขยับไปพูดใกล้ๆหูมินะ ทำให้มินะหันมาอย่างตกใจ

 

 


“น..นายอนตื่นแล้วหรอยังไม่ได้อาบน้ำแปรงฟันเลยไปอาบน้ำก่อนนะ ฉันทำอาหารเช้าให้แล้วเดี๊ยวมากินด้วยกัน” มินะพูดแล้วรีบดันนายอนออกไปเหมือนกลัวว่านายอนจะเห็นอะไรซักอย่าง

 

 

 

ทันทีที่นายอนเดินเข้าห้องน้ำไปมินะก็รีบวิ่งมาจัดการกลับสิ่งที่ตัวเองทำอย่างรวดเร็ว

 

 

 

“นายอนเสร็จยัง” มินะตะโกนถามคนที่กำลังแต่งตัวอยู่ในห้อง

 

 

 

“ใกล้แล้วอีกแปปหนึ่ง” เมื่อได้ยินดังนั้นมินะรีบวิ่งไปปิดไฟ ปิดผ้าม่านทุกอย่างทำให้ตอนนี้ในห้องนั่งเล่นได้มืดลงมาบ้างแม้จะเป็นตอนเช้า

 

 


นายอนที่เปิดประตูออกมาก็เห็นมินะที่ยืนยิ้มจนเห็นฟันครบ32ซี่อยู่ที่หน้าห้องตัวเอง

 

 

“ท...ทำไมข้างนอกมืดอ่ะ ปิดผ้าม่านหรอ”นายอนตกใจเล็กน้อยที่ด้านหลังของมินะค่อนข้างมืดผิดปกติเพราะนายอนจะไม่ปิดม่านเพื่อที่ตื่นเช้ามาห้องจะได้ไม่มืดมากนัก

 

 

 

“พร้อมจะไปกับฉันไหม....หลับตาก่อนก็ได้ถ้าฉันบอกค่อยลืมตานะ”มินะยื่นมืออกมาให้นายอนจับและพาไปที่ห้องนั่งเล่น

 

 

 

นายอนก็ทำตามอย่างว่าง่ายเพราะนายอนก็ไม่อยากจะรับรู้อะไรมากตอนที่อยู่ในความมืด

 

 


“บอกก่อนได้ไหมว่าทำไมต้องทำให้ห้องมืดด้วยอ่ะ” นายอนเริ่มเบะปากเหมือนเด็กน้อยขี้แยอีกแล้ว

 

 

“เพราะว่าสิ่งที่ฉันจะให้ดูต่อไปนี้มันจะงดงามมากถ้าอยู่ในที่มืด นายอนพร้อมไหม?” มินะยิ้มเล็กๆเมื่อเห็นท่าทีของนายอน

 


 

“ไม่ต้องกลัวหรอก ฉันจับมือเธออยู่นะ พร้อมไหม”มินะพูดขึ้นอีกครั้งเมื่อเห็นนายอนไม่ตอบซักที

 

 

 

นายอนสูดเอาออกซิเจนเข้าเต็มปอดก่อนจะพยักหน้าเบาๆ

 

 

“โอเค งั้นตอนนี้ลืมตาได้”

 

 

 

นายอนลืมตาตามคำสั่งของมินะถึงแม้จะมีความกลัวอยู่บ้างแต่สิ่งที่นายอนได้เห็นมันกลับทำให้ไม่เหลือแม้แต่ความกลัว นายอนรู้สึกดีใจ แปลกใจ ประหลาดใจ ตื่นเต้น ประทับใจ ซึ้ง ความรู้สึกมันประปนกันจนไม่สามารถอธิบายออกมาเป็นคำพูดได้

 

 

 

ภาพตรงหน้าของนายอนคือรูปภาพของนายอนทั้งตอนเผลอและตอนที่ถ่ายกับมินะหลายๆรูปถูกหนีบด้วยไม้หนีบกระดาษบนสายไฟดวงเล็กหลายๆดวง แสงของไฟทำให้ห้องนี้สว่างขึ้นมาบ้างและตรงกลางของรูปทั้งหมดมีประโยคหนึ่งที่ทำให้ใจของนายอนเต้นแรงได้ นายอนเดินเข้าไปดูใกล้เผื่อว่าเธอจะตาฝาด

 

 

“เป็นแฟนกันนะ”เสียงที่ดังออกมาจากข้างหลังมันเป็นประโยคเดียวกันที่ติดบนผนังทำให้นายอนต้องหันหน้ามาดู

 

 

มินะถือตุ๊กตาหมีอัดเสียงยืนยิ้มอยู่ข้างหลังนายอนและมินะก็กดให้ตุ๊กตาหมีพูดอีกครั้ง

 

 

“เป็นแฟนกันนะ”

 

 

“.......”

 

 

“รีบๆตอบสิคุณหมีพูดหลายรอบแล้....” ยังไม่ทันที่มินะจะพูดจบนายอนก็พุ่งเข้ามากอดมินะอย่างจังพร้อมพูดด้วยเสียงในลำคอ

 

 

“อืม”

 

 

“ห้ะอะไรนะ ไม่ค่อยได้ยินเลยอ่ะ” มินะแกล้งทำเป็นไม่ได้เอียงหูมาใกล้ๆ

 

 

“ก็บอกว่าตกลงไงเล่า” นายอนพูดด้วยใบหน้าแดงๆมุดอยู่ตรงที่อกของมินะ

 

 

มินะยิ้มขึ้นมาอย่างดีใจก่อนจะประกบปากจูบกับนายอน จากจูบที่เนิบนาบอ่อนหวานได้เปลี่ยนเป็นจูบอย่างดูดดื่ม มินะได้สอดลิ้นเข้าไปคว้านหาความหวานในปากนายอนอยู่ซักพักทั้งสองก็ออกจากกัน ทั้งสองจ้องตากันชนิดที่ว่าถ้าเป็นปลากัดคงต้องท้องไปแล้ว

 

 

 

“ถึงแม้ว่าฉันจะเป็นเพียงผู้หญิงธรรมดาคนหนึ่งแต่ฉันสัญญาว่าจะดูแลเธอให้ดีที่สุด อยู่เคียงข้างเธอในวันที่เธอสุขและทุกข์ตลอดไป”

 

 

 

 

 



 

 

#ficwho

 

 

 

รูปที่มินะทำให้นายอนประมาณนี้นะคะเผื่ออธิบายไม่เห็นภาพ


/////Talk/////

สวัสดีรีดเดอร์ทุกคนนนนนน

วันนี้ลงดึกไปหน่อยรีดเดอร์หลับกันรึยัง 55555

ตอนนี้มินายอนก็....หวานจนมดขึ้นเลยค่ะ

ฉากเลิฟซีนอาจจะแต่งขัดๆไปนิดก็ขออภัยนะคะ

ฝากติดตามและคอมเม้นท์ให้กำลังใจด้วยนะคะ.ก้มหัวอย่างนอบน้อม

อันยอง ปย๊งงงงงงง


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 13 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

140 ความคิดเห็น

  1. #80 lukminayeon (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 27 สิงหาคม 2559 / 09:57
    หวังจะแฮปปี้ตลอดนะเพ่ ไม่อยากกินมาม่า
    #80
    0
  2. #79 OokingkongoO (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 27 สิงหาคม 2559 / 08:55
    ทำไมนิ่มมุ้งมิ้งแบบนี้...เขิลลลลลลลล
    #79
    0
  3. #78 beambiim (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 27 สิงหาคม 2559 / 08:20
    มันมุ้งมิ้งมีความโรแมนติก น้องนิ่มไม่นิ่มแล้วนะคะ มีความกล้ามากก เขินแทนน // ว่าแต่ไรท์ค่ะ มันจะไม่มีมาม่าหม้อใหญ่หลังจากนี้ใช่มั้ยค่ะ ดูเหมือนทะเลมันสงบเกินไปอ่ะคะ 5555555 ความมโนนี้
    #78
    0
  4. #77 THWN (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 27 สิงหาคม 2559 / 00:55
    มืดแค่ไหนก็ไม่กลัวแล้วค่าาาาา หนูรักพี่เขา ฮือออคนดี เป็นแฟนกันแล้วด้วยเรื่องใกล้จบแล้วรึป่าวคะ หรือมีมารอะไรอีก รอติดตามค่ะ
    #77
    0
  5. #76 yupyup (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 27 สิงหาคม 2559 / 00:38
    อยากได้มินะมากข่าาาาาา คนดีของบ่าวว ?? ขอได้มั้ยพินายอน น้องขอมินะล่ะ 55555
    #76
    0
  6. #75 With☆MINA (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 27 สิงหาคม 2559 / 00:01
    โง้ยยยยยยเป็นแฟนกันแล้ววววว
    พี่มินะโรแมนติกเหมือนกันนะเนี่ย
    #75
    0