[Twice] - "Who?" MinaxNayeon Minayeon ft. Satzu

ตอนที่ 12 : Chapter -11-

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 990
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 14 ครั้ง
    20 ส.ค. 59

 

 

 



 

Part Nayeon

 

 

 

ภาพของชายคนหนึ่งกำลังเขยิบเข้ามาใกล้ๆ สายตาที่มองมาดูน่าเกียจและน่ากลัว เข้ามาใกล้เรื่อยๆ แต่ก็ไม่สามารถขยับหลบหนีหรือทำอะไรได้เลย ทำได้แค่หลับตาแน่นรอรับชะตากรรม

 

 

 

พรึบ!!

 

 

 

ฉันสะดุ้งตื่นลืมตาอย่างรวดเร็ว ฉันอยากจะให้เรื่องเมื่อสักครู่เป็นเพียงฝันแต่พอรับรู้ถึงความเจ็บปวดที่แล่นเข้ามาเมื่อพยายามจะลุกขึ้นจึงตอกย้ำได้ว่ามันไม่ใช่แค่ฝันร้ายแต่มันคือเรื่องจริง

 

 


“โอ้ย!

 


 

ฉันร้องออกมาด้วยความเจ็บปวด รู้สึกปวดหัวตึบๆและเจ็บบริเวณหน้าท้อง

 


 

สมองกำลังประมวลผล สายตามองไปรอบๆห้องที่ไม่คุ้นเคย ความกลัวเริ่มเข้ามาแทรก พร้อมกับพยายามนึกถึงเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นแต่ยังไม่ได้ทันได้คิด มินะก็เดินเข้ามาในห้องพร้อมถือโจ๊กอุ่นๆ

 

 

“ฟื้นแล้วหรอ” เมื่อมินะเห็นฉันมินะก็ดีใจรีบวางโจ๊กที่ถือมาไว้บนโต๊ะเล็กใกล้ๆหัวเตียง

 

 


“อืม” ฉันตอบอย่างไม่มีแรงพร้อมพยักหน้าเบาๆ

 

 

“เป็นยังไงบ้าง? ปวดหัวไหม? ไหวรึป่าว?” มินะรัวคำถามมาไม่ยั้ง แต่มินะก็ไม่รอให้ฉันตอบ มือของมินะยื่นออกมาจับบริเวณหน้าผากฉันเบาๆอย่างกลัวว่าฉันจะบอบช้ำ

 

 


 

ตึกตักๆๆ

 



 

มินะจะรู้บ้างไหมนะว่าสายตาของมินะที่มองมาและการกระทำที่ดูเหมือนเป็นห่วงฉันมันทำให้ใจหวั่นไหว

 

 

 

“ปวดหัวและเจ็บท้องนิดหน่อย” ฉันตอบมินะไปอย่างยิ้มๆ ที่จริงฉันอยากจะตอบไปว่าไม่มีแรงแล้วแค่พูดยังลำบาก แต่ด้วยความที่ไม่อยากให้มินะเป็นห่วงจึงเลือกที่จะโกหกไป

 

 


คิ้วที่ขมวดกันอยู่บนใบหน้าของมินะเหมือนไม่เชื่อในคำพูดของฉันซักเท่าไร

 

 


“หิวไหม กินโจ๊กอุ่นๆก่อนไหมจะได้กินยาและพักผ่อน” มินะพูดพร้อมเอื้อมมือไปหยิบถ้วยโจ๊กมา พร้อมกับตักขึ้นมาเป่าเบาๆและยื่นมาที่ปากของฉัน

 

 


อ้าม

 


 

ฉันอ้าปากรับโจ๊กอย่างเขินๆ ตั้งแต่เกิดมานอกจากคนในครอบครัวก็ยังไม่เคยมีใครป้อนข้าวให้ฉันเลย

 


 

“ร้อนไปไหม?” มินะถามอย่างเป็นห่วง

 

 


ฉันส่ายหัวเบาๆเป็นคำตอบ มินะยิ้มออกมาพร้อมกับป้อนฉันไปเรื่อยๆจนโจ๊กหมด

 

 

“เดี๊ยวกินยาแล้วก็พักผ่อนนะ” คุณหมอจำเป็นอย่างมินะออกคำสั่ง ก่อนจะลุกเอาโจ๊กไปเก็บ

 

 

ฉันหยิบยาขึ้นมากิน แล้วนั่งคิดทบทวนถึงเรื่องที่พึ่งเกิดขึ้น ตอนนั้นฉันก็ไม่เข้าใจเหมือนกันว่าทำไมฉันต้องโทรหามินะทั้งๆที่ครั้งแรกโทรไปก็ไม่ติดน่าจะโทรหาคนอื่นแทน แต่ฉันกลับเลือกที่จะโทรหามินะไปเรื่อยๆจนกว่ามินะจะรับสาย ไม่อยากจะคิดเลยว่าถ้าวันนั้นมินะไม่รับโทรศัพท์จะเป็นยังไง

 

 

 

ยอมรับเลยว่าตอนที่เห็นมินะเป็นคนเข้ามาช่วยฉัน ฉันรู้สึกปลอดภัยอย่างอธิบายไม่ถูก รู้สึกอุ่นใจทั้งๆที่อยู่ในอันตราย รู้สึกแค่ว่ามินะสามารถช่วยฉันได้แน่ๆทั้งๆที่มินะก็ไม่ได้มีวิชาป้องกันตัว หรือเก่งด้านการต่อสู้อะไรเลย

 

 

 

เพราะอะไรกันนะ?

 

 

 

คิดไปเพลินๆก็เผลอหลับเข้าสู่นิทราไปด้วยความอ่อนเพลีย

 

 

 

 

 

Part Mina

 

 

 

หลังจากที่ไปเก็บจานมาพอมาถึงห้องนอน นายอนก็ได้หลับลงไปแล้ว คงเหนื่อยมากสินะ ฉันนั่งลงบนเตียงเบาๆกลัวจะรบกวนคนที่นอนหลับไม่มีสติอยู่บนเตียง มองนายอนซักพักก็ยกมือขึ้นลูบหัวเบาๆ

 



“เหนื่อยมากไหมคะ?” มินะพูดขึ้นมาเบาๆโดยไม่ต้องการคำตอบของนายอน

 

 


“ขอโทษนะที่วันนั้นมาช่วยช้าไป” มินะพูดพร้อมลูบหัวนายอนไปเรื่อยๆ รู้สึกเจ็บไงไม่รู้ที่เห็นนายอนนอนอยู่ในสภาพนี้

 

 

 

เมื่อคืนก็นอนเฝ้าทั้งคืนเพราะกลัวว่าถ้านายอนตื่นมากลางดึกแล้วเจอห้องที่ไม่คุ้นเคยจะทำให้นายอนกลัวเลยนั่งฟุบหลับข้างๆเตียง เอาซะปวดหลังเมื่อตื่นมาในตอนเช้า แต่พอไปทำโจ๊กมาให้แล้วเดินเข้ามาเห็นนายอนนั่งอยู่ที่เตียง อาการปวดหลังก็หายเป็นปลิดทิ้ง

 

 

 

นั่งมองสำรวจใบหน้าของนายอน ผมสีดำปรกหน้าอยู่จึงเอื้อมมือเอาผมทัดหูเพื่อให้เห็นใบหน้าของนายอนชัดๆ ลมหายใจเข้าออกอย่างสม่ำเสมอ ใบหน้าเรียวเป็นรูปไข่ จมูกโด่งๆ ปากที่เผลอออกเล็กน้อยให้เห็นถึงฟันกระต่าย แก้มขาวๆที่ดูน่าฟัด ทุกๆอย่างมันน่าดึงดูดมากจริงๆ ถ้าไม่ติดว่าเมื่อวานเกิดเรื่องอะไรขึ้นมินะคงจับฟัดไปนานแล้วละ -////-

 

 


มินะลุกขึ้นยืนเต็มความสูงหยิบผ้าห่มมาห่มให้คนที่นอนงออยู่บนเตียงก่อนจะเดินไปทำงานที่โต๊ะข้างๆเตียงรอให้นายอนตื่นขึ้นมา

 

 


 

 

ตลอด2ชั่วโมงที่ผ่านมามินะหันไปมองดูนายอนเป็นระยะๆแต่นายอนก็ยังนอนเหมือนเดิมไม่มีท่าทีที่จะตื่น ด้วยความเป็นห่วงจึงลุกไปหานายอนแล้วเอามือจับหน้าผากเพื่อวัดไข้แต่ก็ต้องตกใจเมื่อตัวที่ร้อนเกินไปของนายอน

 

 

“นายอนๆ ตื่นเถอะไปหาหมอกันเธอตัวร้อนมากนะ” มินะเขย่าตัวนายอนเบาๆด้วยความเป็นห่วงกลัวคนตัวเล็กจะเป็นอะไรมากกว่านี้

 

 

 

นายอนลืมตาขึ้นมาช้าๆด้วยความปวดหัวนายอนจึงทำให้นายอนนิ่วหน้าด้วยความเจ็บปวด มินะเห็นอย่างนั้นจึงช่วยพยุงนายอนให้นั่งพิงหัวเตียง

 

 

 

“เป็นไงบ้าง? ไปหาหมอกันเถอะ” เมื่อนายอนได้ยินคำว่าหมอนายอนก็ส่ายหัวทันที

 

 

 

“ไม่ไปไม่ได้หรอ” นายอนหน้างอเหมือนเด็กที่กลัวเข็มฉีดยา

 

 

มินะยิ้มเบาๆด้วยความเอ็นดูแต่มินะก็ไม่ยอมให้นายอนเป็นอะไรไปมากกว่านี้หรอก

 

 

“ไม่ได้นะคะเดี๊ยวจะแย่กว่านี้ กลัวหรอ? ไม่ต้องกลัวนะมินะอยู่ตรงนี้ทั้งคน” มินะพูดพร้อมลูบหัวเหมือนกำลังปลอบเด็กน้อยอยู่ แต่ดูเหมือนเด็กน้อยคนนี้จะดื้อมากส่ายหัวอย่างเดียวจนมินะต้องยอมแพ้ยกธงขาว

 

 

มินะจึงต้องโทรถามเพื่อนที่เป็นหมอแล้วอธิบายอาการของนายอน ดีที่เพื่อนเธอบอกว่าเป็นไข้หวัดธรรมดาไม่ต้องกังวลกินยาไปแล้วสักพักก็หายดีจึงทำให้มินะโล่งอกมาบ้าง

 

 

มินะเดินมานั่งบนเตียงกับนายอนพร้อมบอกไม่ต้องไปหมอก็ได้แล้ว นายอนจึงยิ้มแป้นโชว์ฟันกระต่าย

 

 

 

“ขอบคุณมากๆนะที่วันนั้นมาช่วยฉัน”นายอนพูดพร้อมมองมาที่ตาคู่สวยของมินะ

 

 

“ฉันก็ขอโทษเหมือนกันที่มาช่วยเธอช้าเกินไป” มินะพูดพร้อมกุมมือนายอน นายอนส่ายหัวเบาๆเป็นคำตอบ

 

 


 

เราจ้องตากันซักพักไม่รู้ว่ามีแรงดึงดูดอะไรที่ทำให้ฉันขยับหน้าเข้าใกล้นายอนเรื่อยๆ นายอนเองก็ไม่มีท่าทีที่จะหนี นายอนก็มองเข้ามาในตาของฉัน นั้นยิ่งทำให้ฉันเลื่อนหน้าเข้าใกล้นายอนอีก

 




ใกล้เรื่อยๆ

 

 



จนจมูกแตะกันเหมือนนายอนจะรู้สึกตัว นายอนถอยหน้าออกเล็กน้อย

 

 

“ขอโท....”// “เดี๊ยวก็ติดหวัดหรอก”  ฉันกำลังจะกล่าวขอโทษที่ทำแบบนี้แต่นายอนก็พูดขึ้นแทรกก่อนพร้อมยิ้มเขินๆก้มหน้า แก้มสีขาวของนายอนบัดนี้ได้กลายเป็นสีแดง ทำไมนายอนน่ารักได้สิ้นเปลืองแบบนี้นะ?

 

 

 


 

“ถ้าเป็นอย่างงั้นฉันยอมติดหวัดจากเธอละกัน”

 

 

 

 


 

#ficwho

 

 

 

 

/////talk/////

สวัสดีรีดเดอร์ทุกคนนนนนน

กรี๊สสส ตอนจบนี่พิมพ์ไปเขินไปแต่ไม่รู้ว่ารีดจะฟินกันรึป่าว5555

สารภาพเลยว่าเขียนฉากเลิฟซีนไม่ค่อยเป็น เลยไม่รู้ว่าจะโอเคไหม

แต่ตอนนี้มินะดูอบอุ่นจริงๆนะคะ -////-

ฝากติดตามและคอมเม้นท์ให้กำลังใจด้วยนะคะ.ก้มหัวอย่างนอบน้อม

อันยอง ปย๊งงงงงงง


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 14 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

140 ความคิดเห็น

  1. #69 beambiim (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 23 สิงหาคม 2559 / 11:11
    น่ารักง่าาา ชอบมินายอนมุ้งมิ้งกันนน มินะลุยเลยลูก จีบอิพี่ให้ติดนะ แล้วก้อดูแลเค้าดีๆ อย่ามโนโน้นนี่นั่นอีกนะ
    #69
    0
  2. #58 THWN (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 21 สิงหาคม 2559 / 02:01
    ฮืออออออออ น่ารักกกกมินะรู้แล้วก็ดูนายอนดีๆนะ เกือบแล้วมั้ยละถ้าไม่ได้รับสายนายอนๆม่รู้จะเป็นยังไงต่อ
    #58
    0
  3. #56 khunlung_s (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 20 สิงหาคม 2559 / 16:12
    ตัดจบแบบนี้ก็ได้เหรอ!!!! -0-
    #56
    0
  4. #55 amp yodaaa (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 20 สิงหาคม 2559 / 16:02
    เขินจนตัวบิดสเหมือนอยู่ในเหตุการเลยค่ะไรท์

    รีบๆมาต่อเลยค่ะ อยากบิดต่อ555😂😂😂
    #55
    0
  5. #54 OokingkongoO (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 20 สิงหาคม 2559 / 15:35
    โอ๊ยยยยย..อยากติดหวัดจุง555
    #54
    0
  6. #53 lukminayeon (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 20 สิงหาคม 2559 / 15:16
    โอ๊ย น่ารักอะ หุหุ ยอมติดหวัด
    #53
    0