love is (5SOS)

ตอนที่ 8 : Loveless - 2

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 41
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    5 ธ.ค. 58

From : C_H@abcdefg.com
To : xxx1234@abcdefg.com

ที่รักวันนี้เค้าตื่นเช้าแหละ ตื่นตอนบ่ายสอง ตื่นก่อนเวลาตั้งสิบนาที
คิดถึงตัวเองจัง
เมื่อวานเพื่อนเค้ามันแหกปากทะเลาะกับแฟนมัน เค้าเลยรู้สึกไม่สบายกายไม่สบายใจ
พอเข้านอนเลยนอนไม่หลับ เสียงที่มันแหกปากใส่แฟนมันดังหลอนอยู่ในหัวเค้า น่าสงสารเนอะ
คือแม่งทรามมากเลยเนอะ อยากให้ตัวเองมาเห็นหน้ามันจัง
คนอะไร หน้าตาไม่ดีแล้วยังนิสัยแย่ อยู่ในที่ประชุมชนแท้ๆยังทำตัวเสื่อมทราม
ตัวเองลองมโนหน้าโกลเด้นมีหนวดกำลังโวยวายนะครับ เอ้อๆ ปากถูกคนร้อยห่วงด้วย 
นั่นแหละเพื่อนเค้า ไม่หล่อเลยเนอะ ไม่ดูเค้าเป็นตัวอย่างเลย เค้าเนี่ยสงบ สุภาพ คนดีสุดๆ
ยิ่งพูดก็ยิ่งสงสารเพื่อนมันจริงๆเลย เพื่อนมัน(หมายถึงคาลเองแหละ อิอิ)คงเกิดมามีเวรมีกรรมหน้าตาดี๊ดีแต่มีเพื่อนกรั๊งกรัง สงสารเค้ามั้ย?

รักสุดที่รักของเค้า
ซี

*

From : xxx1234@abcdefg.com
To : C_H@abcdefg.com

แถวบ้านเรียกนอนกินบ้านกินเมืองนะ ไม่เรียกว่าตื่นเช้าแล้ว~
พรุ่งนี้ลองตื่นซักหกโมงเย็นดูนะคะ แนะนำ
เพื่อนเธอยังดีกว่าเพื่อนร่วมที่พักเรา ทรามมาก เป็นบ้าอะไรไม่รู้ แม่งลุกขึ้นมาเล่นเพลงของวง5SOS ตอนใกล้จะเช้า ชาวบ้านเค้าแทบจะออกมาด่ามันกันอยู่แล้ว คิดดูนะ คนสติดีที่ไหนมันจะลุกมาเล่นดนตรีตอนคนทั้งโลกนอน จิตใจมันทำด้วยอะไรก็ไม่รู้เนอะ เลวจริงๆ
พูดแล้วก็ของขึ้นเลยเนี่ย เอ็มไม่สงสารคาลหรอก สงสารตัวเองมากกว่า

รัก
อี

*

From : C_H@abcdefg.com
To : xxx1234@abcdefg.com

แหม นอนฟังเพลงฟินเลยสินะ เพลงเพราะอะดิ อิ_อิ

จากคนหน้าตาดีที่สุดในโลกถึงคนหน้าตาดี
ซี

*

From : xxx1234@abcdefg.com
To : C_H@abcdefg.com

ก็เพราะแหละ ถ้าเปลี่ยนมือเบสของวงใหม่
เกลียดมันคนอะไรหน้าตาไม่ดีแล้วยังหลงตัวเอง
ไม่อยากจะบ่น บ่นแล้วยาวเดี๋ยวเธอรำคาญเรา ไปทำงานแล้วนะ

รัก
อี

-Loveless-

ไมเคิล คลิฟฟอร์ดกำลังนั่งมองมนุษย์ตรงหน้าเขาอยู่เงียบๆ คาลัม เพื่อนร่วมวงของเขากำลังนั่งอมยิ้มให้กับโทรศัพท์ สักพักมันก็ก้มหน้าจิ้มๆ แล้วก็อมยิ้มกับโทรศัพท์ แล้วก็จิ้มๆ แล้วก็นั่งแทะหมอนบนโซฟาแล้วก็จิ้มๆ แล้วสุดท้ายมันก็ทำหน้าซีดมือไม้สั่นเหมือนโลกจะถล่ม

แม่งบ้า

คิดอีกทีไมเคิลก็ไม่น่าสละลมหายใจอันมีค่าไปนั่งดูมันเลยจริงๆ

"ไมค์ทำไงดีวะะะะะ" คาลัม ฮูด กำโทรศัพท์ในมือก่อนจะวิ่งเข้ามาหาผม สีหน้าของมันซีดเซียว ริมฝีปากมันสั่นรัวๆเหมือนเห็นผี

ถ้าเป็นคนอื่นทำหน้าแบบนี้ไมเคิลจะต้องรีบเข้าไปปลอบ

แต่นี่คาลัมไง

ไมเคิลขอเสียสละไม่ปลอบ ให้ลุคไม่ก็แอชตันมาปลอบแล้วกันนะ เดี๋ยวจะเดินไปเรียกให้เลย

เขาลุกขึ้นยืนและกำลังจะเดินหนีตัวปัญหาออกไป แต่มันกลับคว้าตัวเขาเอาไว้ไม่ยอมให้ไปไหน
แล้วคาลัมก็ยื่น เอ่อ ต้องเรียกว่ายัดโทรศัพท์มันเข้ามาใส่หน้าไมเคิล ก่อนที่มันจะโวยวายออกมาดังลั่นจนหูไมเคิลแทบดับ

"มึงง ดูดิ เอ็มแม่งเกลียดกูอะ เห็นป่ะๆๆ 'เกลียดมัน! คนอะไรหน้าตาไม่ดีแล้วยังหลงตัวเอง' มึงดูดิ! จิตใจเค้าทำด้วยอะไรวะถึงมองว่ากูไม่หล่อได้อะ" คาลัมพ่นคำหยาบผสมกับประโยคเยินยอตัวเองออกมาใส่หน้าไมเคิล "มึงคิดดูนะ กูเนี่ย ทั้งหล่อทั้งน่ารัก แถมถ่อมตัวสุดๆ เค้าพูดมาได้ไงวะว่ากูหลงตัวเอง"

เอ่อ ไมเคิลควรตอบมันยังไงดี

ใจจริงไมเคิลอยากจะตอบว่า 'อย่าคิดมาก เอ็มเค้ายังไม่รู้ว่าเอ็งคือคาลัมที่เค้าไม่ชอบ อย่าให้เค้ารู้แล้วกัน ไม่ก็บอกเค้าไปว่าอยู่วงเดอะแวมพ์ เอาโทรศัพท์เอ็งไปชักภาพเดอะแวมพ์สักคนแล้วส่งไปให้เค้าดูไป เผื่อเค้าจะเชื่อคุณมึง' แต่อีกใจไมเคิลอยากตอบว่า 'คุณเพื่อนครับ มึงหลงตัวเองจริงๆแหละ สาบานกับตัวเองดังๆดิว่ามึงมั่นใจว่ามึงไม่หลงตัวเองอ่ะ'

จริงๆแล้วไมเคิลอยากจะบอกว่าจริงๆไม่ใช่แค่เอ็มนะ
พวกกูสามคนก็เกลียดมึงสุดๆ

"เอาน่า" ไมเคิลตัดสินใจตอบไปสั้นๆ เพราะตอบยาวไปก็เสียเวลา คาลัมมันไม่ฟังเขาหรอกเขารู้ดี

ไมเคิลอ่านข้อความในโทรศัพท์อีกครั้งก่อนจะสะดุดกับข้อความที่ผู้หญิงคนนั้นบอกว่าเพื่อนร่วมที่พักเล่นดนตรีตอนดึกๆจนคนแทบจะลุกมาด่า

เมื่อวานเขากลับที่พักตอนเกือบสว่าง เดินผ่านแถวๆห้องคาลัมกับลุคได้ยินเสียงใครสักคนเล่นดนตรีดังลั่นไปทั้งชั้น ตอนแรกไมเคิลคิดว่าหูเพี้ยนไปเอง คนบ้าอะไรมันซ้อมดนตรีตอนชาวโลกเค้าจะหลับจะนอน แต่พอไมเคิลเห็นฝูงชนจำนวนหนึ่งยื่นหน้าออกจากประตูห้องตัวเองแล้วมองไปที่ประตูห้องคาลัมดัวยสายตารังเกียจ ไมเคิลก็รู้ทันทีเลยว่า หูไมเคิลไม่ได้เพี้ยน แต่เพื่อนกูอะโคตรเพี้ยน

"เอ็มเค้าอาจจะอยู่แถวนี้ป่ะ เมื่อคืนมึงเล่นดนตรีหนิ โคตรดัง ชาวบ้านเค้าสาปกันทั้งชั้น" ไมเคิลชี้ข้อความของเอ็มให้คาลัมอ่านอีกรอบ คาลัมจ้องข้อความนั้นตาโต แถมทำจมูกบานอีก ก่อนแม่งจะเป็นบ้าไปอีกครั้งด้วยความตื่นเต้น อืม ไม่สิ คาลัมเป็นบ้าตั้งแต่เกิดอยู่แล้ว เขาพูดผิดไป

สาบานกับถุงเท้าคู่ที่ลืมซักมาสองเดือนจนเน่า ไมเคิลจะไม่มานั่งห้องคาลัมอีกต่อไป
นี่เพื่อนเขาสติไม่ดีสุดๆเลยนะเนี่ย มึงควรสังเกตตั้งแต่เค้าส่งมาตอนแรกมั้ยถามจริงๆ
มัวแต่สนใจอะไรก็ไม่รู้

และเขาแค่พูดว่าอาจจะ คาลัมทำไมทำหน้าเหมือนวิญญาณหลุดจากร่างไปแลัวครับ 
ไมเคิลขอพรจากใครก็ได้เลย ขอให้สติจงสถิตย์แก่คาลัม เพื่อประโยชน์แห่งมวลมนุษยชาติ

"ไมค์~ กูจะทำยังไงดีวะ" ไม่รู้มึงสิครับ "เค้าต้องอยู่ที่นี่แน่ๆเลย" ผมบอกว่าอาจจะครับ โลกนี้อาจจะมีคนบ้าแบบมึงหลายคน "กูถามเค้าดีป่ะ" เอ่อ เอ็งอย่าลืมว่าเค้าบอกว่าเกลียดคาลัมเพราะคาลัมหลงตัวเองนะครับ "หรือกูเดินเคาะทีละห้องดูเลยดีวะ" นี่ก็ว่างมากสินะครับ งานการไม่มีทำหรอไง

ไมเคิลตอบคำถามคาลัมในใจตามความคิดของตัวเอง 
ก่อนเขาจะอ้าปากตอบคาลัมว่า "อืม"

ระหว่างที่คาลัมกำลังวุ่นวายกับอะไรซักอย่างที่ไมเคิลไม่เคยเข้าใจว่าคาลัมกำลังทำอะไร
ไมเคิลก็ตัดสินใจได้ว่าชีวิตของเขามีค่าเกินกว่าจะมานั่งไร้สาระกับคาลัม
เขาเดินออกจากห้องไปเงียบๆ ไมเคิลหันกลับไปมองเพื่อนตัวเองเล็กน้อยก่อนจะส่ายหัวออกมาเบาๆแล้วค่อยเดินออกจากห้องไป

ขอให้แฟนแม่งมีฉู๋ กูจะยืนขำที่ล็อบบี้ให้ดังขึ้นไปถึงดาดฟ้า 
ไมเคิลคิดในใจดังๆพร้อมกับปิดประตูห้องคาลัมอย่างเบามือไม่ให้เจ้าของห้องรู้ตัว

-Loveless -

คาลัม ฮูดเป็นผู้ชายโคตรมีบุญ ประกาศไว้ตรงนี้เลย
คิดดูสิ พอบอกว่าอยากรู้ว่าแฟนหน้าตาเป็นยังไง สวรรค์ก็ส่งคำใบ้มาทันที
รู้สึกฟิน จุดนี้ชมว่าผมหล่ออย่างเดียวไม่ได้แล้วนะ ต้องชมว่าหล่อและบุญหนักมาก

ตอนแรกคาลัมว่าจะชวนไมเคิลไปเคาะประตูสำรวจประชากรเพศหญิง 
แต่อยู่ดีๆไมเคิลหายไปไหนก็ไม่รู้ ไปไม่บอกไม่กล่าว ผมน้อยแล้วมารยาทไม่ดีอีกนะไมค์กี้เนี่ย

บางทีคาลัมก็ไม่เข้าใจว่าไมเคิลจะมาหาคาลัมทำไม 
มาแล้วก็ตอบแค่อืม เออ แล้วก็เฟดหายไปเงียบๆ คาลัมอยากจะวิ่งไปกรี๊ดใส่หน้าไมเคิลจริงๆ
มึงมาทำไมวะเนี่ย! งง!

เสียงโทรศัพท์ของเขาสั่นเตือนว่ามีข้อความเข้า
คาลัมสไลด์เข้าไปอ่านโดยอัตโนมัติ คงมาจากแฟนของคาลัมนั่นแหละ
ขอยืดอกด้วยความภูมิใจ แฟนหลงมากก็งี้แหละครับ

'แอชตัน : มาทำงาน! เพลงไม่แต่งนี่จะไม่เอาเงินใช่มั้ย!'

อุ๊ย ไม่ใช่ นี่มันเจ้ากรรมนายเวร คาลัมขออนุญาตลบทิ้งแล้วทำเป็นไม่เห็น 
บางทีแอชตันก็เห็นแก่เงินเกินไป ช่วยดูพี่เป็นตัวอย่างด้วยน้อง พี่เนี่ยใจบุญสุดๆ
กลัวเด็กๆจะเบื่อ เลยบริจาคงานส่วนของตัวเองให้เพื่อนไปทำกันเก๋ๆ

คาลัมฮัมเพลงพร้อมกับเปิดประตูโผล่หน้ามาสอดส่องผู้คนบนชั้นนี้เพื่อหาวี่แววแฟนอยู่ดีๆ 
จู่ๆประตูของป้าข้างห้องก็กระทบกันเสียงดังลั่น
คาลัมถึงกับสะดุ้งและอุทานหยาบคายออกมา ก่อนเขาจะเงยหน้าไปเจอป้าแกยืนเท้าเอวค้ำหัวอยู่

"เดินจากลิฟต์มาห้องไกลจนถึงกับจะเป็นลมเลยหรอครับป้า" เขาพูดก่อนจะทำทีเป็นว่านึกอะไรขึ้นมาได้ "อุ๊ปส์ ไม่ใช่ป้านี่ ความเหี่ยวระดับนี้เรียกว่าทวด" คาลัมอยากจะยกย่องให้ตัวเองเป็นเซียนจริงๆ มุกคาลัมโคตรจี้ คือต้องเทพจริงๆแบบคาลัมเท่านั้นนะถึงจะทำได้อ่ะ

อลิเซีย aka ป้าข้างห้องของคาลัม หล่อนเป็นผู้หญิงอายุ27ปลายๆ
วันๆนางไม่ทำอะไร นอกจากทำหน้าตาแก่กว่าอายุจริงๆ
งานอดิเรกนางคือตะโกนด่าคาลัม คาลัมพูดเลยว่าป้าแกแอบชอบเขาแน่ๆ 
เมื่อคืนวานซืน ป้าแกก็หาเรื่องมาคุยกับคาลัมโดยทำเป็นมาทุบประตูเขาแล้วบอกว่าที่บ้านป้าแกมีไอพอดมีลำโพง คาลัมไม่ต้องเปิดเพลงกากๆให้ป้าแกฟังก่อนนอนทุกคืนก็ได้

กรอกตาได้มั้ย มุกนี้เชยมาก เรียกร้องความสนใจคาลัมชัดๆ

"นี่ หูนายมีปัญหาหรอไอ้หน้าเหียก" มีดบินมาปักอกคาลัมหนึ่งเล่ม 
"ไม่เปิดเพลงเอ็งก็เล่นดนตรี หน้าแย่แล้วยังเป็นบ้าอีกนะ" มีดบินมาปักอกคาลัมอีกหนึ่งเล่ม
"แล้วเมื่อเช้าเป็นบ้าอะไรวะ เดินกระแทกตึงตังๆ ใช้หน้าเดินแทนเท้าหรอ" มีดอีกสิบเล่มบินมาปักหัวเขา

คาลัมรู้สึกเหมือนหัวใจจะวายตาย

ป้าแม่งพูดว่าอะไรนะ หูคาลัมเซ็นเซอร์คำพูดพวก หน้าเหียก หน้าแย่ หน้าส้นเท้า
คาลัมได้ยินแค่ป้าแกพูดคำว่า ไอ้ตื๊ดๆ หน้าตื๊ด ตื๊ดๆๆๆๆ
คือนางกำลังสแครชแผ่นหรืออะไร คาลัมไม่เข้าใจ

คาลัมถอนหายใจอย่างเบื่อหน่าย นี่มันมุกจีบหนุ่มจาก'หนึ่งในสิบวิธีอ่อยคาลัม ฮูด'ชัดๆ

สงสัยว่าเขาจะต้องหักอกคนอีกแล้วสินะ เกิดมาฮอตโคตรๆนี่ลำบากใจจริงๆ

"ป้าครับ ผมมีแฟนแล้ว ขอโทษที่ต้องทำร้ายความรู้สึกป้า แต่ผมอยากให้ป้าเข้าใจความรู้สึกของคนหล่ออย่างผมบ้าง" เขาหยุดถอนหายใจก่อนจะค่อยๆยกมือขึ้นจับแก้มป้าแกเบาๆ ทันทีที่มือคาลัมโดนหน้าป้า ป้าแกรีบปัดมือเขาออกทันที คาลัมถอนหายใจพร้อมกับทำเป็นไม่รู้ทันมุกปากแข็งของป้าแกแล้วจึงพูดต่อ "ผมไม่อยากให้ความหวังทุกคนที่มาชอบผม ดังนั้นป้าหักห้ามใจเถอะ เรื่องของเรามันเป็นไปไม่ได้.. อีกอย่าง" ผมหยุดพูดก่อนจะก้มมองไม่กระดานตรงหน้าผม "ผมไม่สนิทกับไม้กระดานเท่าไหร่ ป้าต้องเจอแฟนผมก่อน คิม คาร์เดเชียนนี่ก้มกราบแฟนผมเลย แฟนผมหุ่นสุดยอดมากจริงๆ พูดแล้วก็ฟินจนน้ำตาจะไหล"

เออ พูดไปแล้วนึกขึ้นมาได้ คาลัมยังไม่เคยเห็นของแฟนเขานี่หว่า 
แต่ป้าแกไม่รู้หรอก เนอะ

ป้าแก่ๆตรงหน้าผมอ้าปากค้าง ก่อนที่ผมจะนึกออกว่าจะพูดอะไรป้าแกต่อดี
รองเท้ากีฬาขนาดปกติหนึ่งข้างที่ลอยมาจากไหนก็ไม่รู้กระทบกับใบหน้าเขาเข้าจังๆ

"ชอบพ่อง!" เสียงของป้าลอยมาก่อนที่ประตูห้องนางจะกระแทกดังลั่นพร้อมกับพาร่างอันชราภาพของนางหายลับไป

เนี่ยแหละน้าผู้หญิง เขินแล้วทำโหด

คาลัมส่ายหัวก่อนจะแขวนรองเท้าป้าเอาไว้กับต้นไม้บริเวณทางเดิน
หวังว่าป้าแกคงจะมองเห็นนะ จะวางตรงพื้นคาลัมก็กลัวตอนแกก้มละกระดูกจะลั่น
หลังหักขึ้นมานี่คาลัมคงรับผิดชอบไม่ไหว
ตอนนี้เขาก็ได้แต่หวังว่าต้นไม้คงไม่ตายเพราะกลิ่นเท้าป้าแก

อ๋อ ลืมไป นี่ต้นไม้พลาสติกเหม็นแค่ไหนไม่มีวันตาย เยี่ยมจริงๆ

คาลัมยกมือถือของเขาขึ้นมา เปิดสมุดบันทึกในโทรศัพท์ขึ้น 
ก่อนจะขีดฆ่าหมายเลขห้องข้างๆเขาทิ้งไปพร้อมกับพิมพ์ข้อความกำกับสั้นๆ

"แก่ไป ชีวิตนางไม่น่าจะรู้จักอีเมล์ แถมยังบอกรักพ่อของเขาต่อหน้าเขาอีก"

คืนนี้สงสัยคาลัมคงต้องโทรบอกพ่อก่อนว่าป้าข้างห้องสารภาพรักพ่อเขา

TBC

(จริงๆตอนนี้พิมพ์ไว้ตั้งแต่ตอนลุค เลยอัพต่อๆเลย)
หนีไปตายก่อนนะคะ อายความแป๊ก55
เรื่องคำหยาบ ต้องขอโทษด้วยนะคะที่ใช้เยอะมาก
ตอนนี้เลยยาวเลยแง
รักคาลัมสุดฟ้า


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

7 ความคิดเห็น